mamao

საზოგადოება 1713299463

"მე ბედნიერი ვარ, რომ ზოგიერთი ჩემი სულიერი შვილი ციხეში ზის. რატომ? იმიტომ რომ..." - მამა ბენიამინის ბრძნული დარიგებები

მარტყოფის ღვთაების მამათა მონასტრის წინამძღვარი, არქიმანდრიტი ბენიამინ ბელქანია, საპატრიარქოს ტელევიზიისთვის რამდენიმე წლის წინ მიცემულ ინტერვიუში ადამიანის მთავარ ცოდვებზე საუბრობს. მოძღვარი ეხება ჩვენს დროებასაც. მამა ბენიამინი ბელქანია: ადამიანები დაავადებულნი არიან ერთმანეთის განკითხვით. სხვადასხვა პოლიტიკური მოსაზრების გამო, ბოლო ოცდაათი წელიწადია, ერთმანეთის მიმართ ზიზღს განიცდიან. თუ ადამიანი მორწმუნეა,  როგორ შეიძლება, სკამების გამო არ დაინდოს ძმამ - ძმა, ერთმა მეორე ადამიანი?! როცა შენ მრევლი ხარ, განსხვავებული პოლიტიკური მოსაზრების გამო, როგორ შეიძლება ადამიანზე თქვა - აგენტიაო? არასწორია. საქართველო ყველას უყვარს, მაგრამ ყველას თავისებურად. ზოგი ევროკავშირის მომხრეა, ზოგი ევრაზიის. მე ჩემს მრევლს ვეუბნები, რომ მათთვის - ევროკავშირისთვის და ევრაზიისთვის, მთავარი - მატერიალური კეთილდღეობაა. ამოღებულია სული. შენ თუ მორწმუნე ხარ, შენი თავი ქრისტეა. არც ერთი პოლიტიკური კავშირის თავი ღმერთი არ არის. ღმერთი რომ იყოს, მასმედიის საშუალებით ვერც ბილწსიტყვაობას დაინახავდით. კომუნიზმის დროს თუ ღმერთს პირდაპირ უარყოფდნენ, ახლა, დემოკრატიის დროს - კანონი დგას ღმერთზე მაღლა.თავისუფლებას ზოგ ქვეყანაში იქამდე მიჰყავს ადამიანი, რომ ორ კაცს შეუძლია ბავშვი აიყვანოს. მათი პროპაგანდა მიდის, ფესტივალებია, გამოსვლებია... მე მიყვარს მრუშიც, მეძავიც, ყაჩაღიც, ქურდიც, მაგრამ ისინი ლოზუნგებით ხომ არ გამოდიან, რომ მართლები არიან. მართალი მხოლოდ ღმერთია, სწორი სახარებისეული ცხოვრებაა. ღმერთის ხელშია კანონიც და საქართველოს კეთილდღეობაც, მაგრამ ჩვენში მეტი რწმენაა საჭირო. ყველაზე მეტი ცოდვა რაც საქართველოშია, ეს აბორტია. ამ დროს ეს ადამიანები სხვას განიკითხავენ, მკვლელიაო. მეტი რწმენაა საჭირო, რომ ჩვენი რწმენა ღმერთს დავამორჩილოთ. თავი უნდა გამოვისწოროთ და ღმერთს შევუდგეთ.მე ბედნიერი ვარ, რომ დღევანდელ დღეს მოვესწარი. ჩვენ ქართველებს გადარჩენის საშუალება გვაქვს. დღეს პატიმარს იმის საშუალება აქვს, რისიც მე გარეთ არ მქონია. ბევრი საბჭოთა კავშირის დროს ისე მოკვდა, ცოდვა რა იყო, არ იცოდა. დღეს ციხეებში ტაძრებია, შესვლის და აღსარების ჩაბარების საშუალება მაქვს. მე ბედნიერი ვარ, რომ ზოგიერთი ჩემი სულიერი შვილი ციხეში ზის. რატომ? იმიტომ რომ იქ ლოცულობს, მარხულობს, ეზიარება. რომ გამოდის ციხიდან, მათი დიდი ნაწილი ღმერთს ივიწყებს, ზოგი წამლით კვდება, ზოგი თამაშით ნადგურდება... საცდური გამრავლებულია. ადამიანი სუსტია და ვარდება საცდურებში. მოწყინება, მოწყენილობა საიდან მოდის? ადამიანს მადლი რომ აკლია, ღმერთი რომ არ არის მასში, "საშველს" ხედავს სასმელში, წამალში, თამაშში, მოგზაურობაში,  ანუ გარეგნულში. როცა შენთვის მთავარია მატერიალური, ვერასდროს ვერ კმაყოფილდები, სულში კი სიმშვიდე არ გექნება. ჩემ თავზე ვარ დაკვირვებული, დილით გულით და სულით თუ არ ვილოცებ, იმ დღეს მრისხანება მელის, შეიძლება ადამიანს რამე არასწორად ვუთხრა...იმ მადლს, რასაც აღსარება-ზიარებით ვიღებთ, ყოველდღიური ლოცვა სჭირდება. როცა მადლია შენში, ყველაფერს უფრო ადვილად იტან. ინტერვიუს ვრცლად მოსმენის მსურველებს, შეგიძლიათ ამ ბმულზე გადახვიდეთ.ასევე დაგაინტერესებთ:"როცა მოახლოვდება ის საშინელი დღეები, წინასწარ გაგაფრთხილებთ და გზას გიჩვენებთ. აი, მაშინ შეიწყალებს ღვთისმშობელი ჩვენს ქვეყანას და ისეთი სასწაული მოხდება..." - მამა გაბრიელის წინასწარმეტყველებანი"ქუდი მოიხადა, ვეცი და სამჯერ ვაკოცე შუბლზე! ან როგორ გავბედე?! აი, იქ ატყდა უბედურება!" - ამბები მამა გაბრიელზე"ადამიანს ბოროტი შთააგონებს, გაიხსენოს წარსულში დაშვებული შეცდომები, რათა ის სასოწარკვეთილებამდე მიიყვანოს..." - როგორ ვებრძოლოთ შფოთვებს, წმინდა მამის რჩევა

mama gabrieli

საზოგადოება 1712587642

"ქუდი მოიხადა, ვეცი და სამჯერ ვაკოცე შუბლზე! ან როგორ გავბედე?! აი, იქ ატყდა უბედურება!" - ამბები მამა გაბრიელზე

მამა გაბრიელზე ბევრი საინტერესო და ჯერ არ მოსმენილი ისტორიის გაგება, მისი სულიერი შვილებისგან შეგიძლიათ. ერთ-ერთი მათგანი, ვინც წმინდა მამას, 90-იან წლებში, სამთავროს დედათა მონასტერში მდებარე კელიაში სტუმრობდა, ქეთევან ბექაურია, რომლის მოგონებების სრულ ვერსიას მამა გაბრიელზე, აქ დაწკაპუნებით ნახავთ.გთავაზობთ ამონარიდს ინტერვიუდან, რომელიც სამთავროს მონასტრის იუთუბარხზეა განთავსებული.  ქეთევან ბექაური: ხშირად ამბობდა, ნეტავ იმ დროსო... ერთხელ შევბედე და ვკითხე, რატომ ამბობთ, მამა გაბრიელ, გუშინდელ დღეზეც, ეჰ ნეტავ იმ დროს-მეთქი? იმიტომ რომ მე მაშინ ვსწავლობდი ღმერთსო...მომცა თავისი ფოტოსურათი და მთხოვა, გამიმრავლეო. მერე ჩუქნიდა ყველას თავის ფოტოს. მეც პერიოდულად ვუმრავლებდი. ერთხელაც 40 ცალის დაბეჭდვა მთხოვა. დავბეჭდე, მაგრამ მასთან მიტანა დამიგვიანდა. აი, იქ ატყდა ამბავი, ცას სწვდებოდა ჩემი ლანძღვა, მიწასთან ვიყავი გასწორებული.  მერე, ერთ-ერთი მორწმუნე ქალბატონი გამოგზავნა ჩემთან სახლში. ფოტოები საწერი მაგიდის ზედა უჯრაში, ქაღალდის ქვეშ მქონდა შეცურებული, საგულდაგულოდ შენახული. არავინ იცოდა ოჯახში, სად მედო მამა გაბრიელის ფოტოები. ამ ქალს დედამ გაუღო კარი, მამა გაბრიელმა გამომგზავნა, ფოტოებისთვისო. ქეთინო სახლში არ არის და არ ვიცი, სად უდევსო, მიუგო დედამ. ამ ქალბატონმა ადგილი პირდაპირ დაუსახელა, სადაც მქონდა შენახული. დედამ ნახა ფოტოები და გაატანა. შინ დაბრუნებულს დედამ მომიყვა ეს ამბავი. საიდან იცოდი, ფოტოები სად იყო შენახული-მეთქი, გაოცებულმა ვკითხე დედას. შენ არ უთხარი იმ ქალბატონსო?... მოკლედ, გავგიჟდი. მამა გაბრიელმა ყველაფერი იცოდა...***ერთხელ მთხოვა, დაო, რამე მძივები ან მბზინავი ქსოვილი ხომ არ გაქვს, ღვთისმშობლის მიძინება მინდა შევამკო და არაფერი მაქვსო.  თუ რამე მძივები გამაჩნდა და ლამაზი ნაჭერი, გულით ჩავუტანე. ბედნიერი ვიყავი. ისე გაუხარდა, გაგიჟდა, პატარა ბავშვივით ტირილი დაიწყო. უკან რომ წამოვედი, ვფიქრობ, ნეტა, ერთი თეთრი მძივი ჩემთვის დამეტოვებინა-მეთქი? (რა არის, ბრძოლას რომ აიკიდებ?) სულ უბრალო მძივზე ვფიქრობ. ამდენი რად უნდოდა-მეთქი? მეორე დღეს რომ ჩავედი, ვხედავ, ის თეთრი მძივი მარჯვენა ხელზე უკეთია და მეუბნება, ქეთევან, ყველაზე მეტად ეს მძივი მომეწონა, ხელიდან არ ვიშორებ, ჩემი ფსკვნილია და ზედ ვლოცულობო. უცებ ისე გავთავისუფლდი, ბედნიერი გავხდი...*** ერთხელ, მის კელიაში, მამა გაბრიელი წევს და მასთან სულ მთლად გვერდით ვზივარ. დედა, ისეთი საყვარელია, ისე არტისტულად იქცევა, თამაშობს, გვაგიჟებს; ქუდი მოიხადა და ვეცი, ან როგორ გავბედე?! და სამჯერ ვაკოცე შუბლზე! აი, იქ ატყდა უბედურება! როგორ გაბედე და შუბლზე როგორ მაკოცე, შე ქუჩის ქალო?! 40 წლის ბერი ვარ და ჩემი წაწყმედა გინდოდაო? მესროლა ქვაბის სახურავი, მილიმეტრებში ამცდა. გამომაგდო ლანძღვა-თათხვით, მიწასთან გასწორებული. მომაძახა, კარგად დაიხსომე, ღმერთთან მიახლოება ცეცხლთან თამაშია იცოდეო. ყველას გააგებინა, მაკოცაო. მონასტერსაც ხომ უნდა გაეგო? არ დავინახო აქ მოთრეული, არ გაუღოთ მაგას სამთავროს კარებიო. მამა გაბრიელთან სიარულით ისეთი სულიერი კომფორტი მაქვს, რომ იმის იქით არაფერი მინდა... არადა, მასთან ურთიერთობა, მოულოდნელობებით სავსე იყო. როდის გაბრაზდებოდა, არასოდეს ვიცოდით. ერთხელაც ვიღიმი, გახარებული ვარ და უცებ მოისროლა სკამი. აბა, მიპასუხე ქალო, რისთვის დაეთრევი ჩემთან? ახალგაზრდა ქალი ხარ, მე ორმოცი წლის ბერი ვარ. რა საერთო გაქვს ჩემთან, ჩემი წაწყმედა გინდაო? არ ჩერდება. მიპასუხეო და რაღაც უნდა ვუპასუხო. არადა, ვეძებ პასუხს. ბოლოს ვეუბნები, მამა გაბრიელ მომენატრეთ-მეთქი. ვაი, ჩემ დღეს, რომელი ნატო ვაჩნაძე მე ვარ, რომ მოგენატრეო? ისევ გამლანძღა, გავიდა გარეთ, მონასტერს გააგებინა, ჩემი მონატრების გამო დადის თურმე აქო...  ასევე დაგაინტერესებთ: როგორ უწინასწარმეტყველა უშვილობა მამა გაბრიელმა მცხეთელ ბიჭს - "ახლა მაინც მაპატიე-მეთქი...""მენატრება ის პერიოდი, როდესაც მამა გაბრიელთან, მცხეთაში ვიყავი. ის სულ ჩემთან არის..." - დედა პარასკევა წმინდა მამას იხსენ"ადამიანს ბოროტი შთააგონებს, გაიხსენოს წარსულში დაშვებული შეცდომები, რათა ის სასოწარკვეთილებამდე მიიყვანოს..." - როგორ ვებრძოლოთ შფოთვებს, წმინდა მამის რჩევა

mama gabrieli

საზოგადოება 1711981423

როგორ უწინასწარმეტყველა უშვილობა მამა გაბრიელმა მცხეთელ ბიჭს - "ახლა მაინც მაპატიე-მეთქი..."

მამა გაბრიელზე უამრავი სასწაული გაქვთ გაგონილი, მოსმენილი თუ წაკითხული. მათ შორის, არის ერთ-ერთი ისტორია, რომელიც პირველად, შესაძლოა, ახლა გაიგოთ. "საუბრები მამა გაბრიელზე" - ეს არის გადაცემათა ციკლი ჩვენი დროის უდიდეს წმინდა მამაზე, სადაც მცხეთელმა რაულ ვოლნისტიმ, მამა გაბრიელთან თავისი ურთიერთობის შესახებ სამი წლის წინ ისაუბრა. (სრული ინტერვიუს ნახვა შეგიძლიათ აქ დაწკაპუნებით)რაულ ვოლნისტი მაშინ 18-19 წლის იყო, როდესაც მცხეთის სამთავროს დედათა მონასტერში ბერი გაბრიელი გაიცნო. იმ დროს, ვერც კი წარმოედგინა, რომ მის წინ წმინდანი მეტყველებდა, რჩევა-დარიგებასა და აწმყოსა თუ მომავლის წინასწარმეტყველებას, სწორედ უდიდესი წმინდა მამისგან იღებდა. გთავაზობთ ამონარიდს მისი ინტერვიუდან.რაულ (რაფაელ) ვოლნისტი: მე მცხეთელი ვარ. იმ დროს სტიქაროსანი გახლდით. პირველად როდესაც მამა გაბრიელი ვნახე და მას მივუახლოვდი, რამდენჯერმე შემომხედა და გაიხედა. ვფიქრობდი, ნეტა, როგორ მიმიღებს მამაო, რაზე ვისაუბრებთ-მეთქი. ამ ფიქრებში ვარ და უცებ ამბობს - ჰო, მე ბევრს ვგონივარ გიჟი.დრო გადიოდა, ახსნა არ მაქვს, რატომ მივდიოდი მასთან. რაღაცას მივყავდი, თან მეშინოდა და თან სიხარულიც მქონდა მასთან ურთიერთობის. მაგრამ მაშინ სასწაულებად ვერ აღვიქვამდი ყველაფერ იმას, რასაც ის სჩადიოდა, მეგონა რაღაცები ემთხვეოდა. არ ვიყავი სულიერად ისე, რომ მისთვის ისე შემეხედა, როგორც ღვთისგან მოვლენილისთვის. მან ჩემს ცხოვრებაში მოახდინა სასწაულები, რომელიც მე შემდგომში, მისი გარდაცვალების შემდეგ გავაანალიზე.  ეს ამბავი ჩემი, მამა გაბრიელის და უფლის წინაშე იყო საიდუმლო. უკვე ჩავთვალე, რომ ამაზე ხმამაღლა საუბრის დრო მოვიდა. ათი წელია დაოჯახებული ვარ, შვილი არ გვყავს... ამ თემაზე, მამა გაბრიელი, წინდაწინ, დაოჯახებამდე მესაუბრებოდა, რომელიც მე იმ მომენტში ძალიან მეუხერხულებოდა. ის, რაც ჩვენი ბოლო შეხვედრის დროს მოხდა, იყო განჭვრეტა ჩემი მომავლის. იმ დღეს მამა გაბრიელის მარჯვნივ ვიჯექი, მისი მარჯვენა ხელი ფეხზე მედო და ვეფერებოდი. მასთან გოგონა და ბიჭია სტუმრად და მამაო მათ ესაუბრება. უცებ მათთან წყვეტს საუბარს, გადმომხედავს და მეკითხება, გიყვარვარ? როგორ არა, მამაო-მეთქი, ვუპასუხე. გააგრძელა საუბარი. ასე მოიქცა სამჯერ - გაჩერდა და მართლა გიყვარვარო, მკითხა. მერე გაწყვიტა მათთან საუბარი, დაემშვიდობა. მე და შენ კელიაში შევიდეთო, მითხრა. შევედით. მამაო წამოწვა, თავთან დამიჯექიო. სამ-ოთხ წუთში მეუბნება: სწორად გამიგე, შენი მამაკაცური ყოფიერების რაც არის, ის ხელში უნდა დამაჭერინო. ვერ მივხვდი, რაზე მელაპარაკება. გაიმეორა. არ ვიცი, რა ვქნა, ძალიან შემრცხვა. ძალიან უხერხულ მდგომარეობაში ჩავვარდი. ვერ მივხვდი, ამას რატომ ითხოვდა. მესამედაც მითხრა, თან დასძინა, ეს შენი მომავლისთვის აუცილებელიაო. ვერ გავბედე... შემხედა, რომ ცუდ დღეში ჩავვარდი და მეუბნება, შენ მომავალში ძალიან დიდ პრობლემებში აღმოჩნდებიო. ადექი და პირდაპირ სახლში წადი, მზად როცა იქნები მოხვალ ჩემთანო. უხმოდ, დაუმშვიდობებლად გამოვედი კელიიდან. ცუდად არ მაფიქრებინა უფალმა და ეს ამბავი აქამდეც შემანახინა. გავიდა დრო და მე შვილი არ მომეცა... ყურში მამა გაბრიელის ხმა მქონდა, შენ მომავალში დიდი პრობლემები გექნებაო... პროფესორები მოვიარეთ, დასკვნა ვერ გამოჰქონდათ, საიდან მოდიოდა ჩემი პრობლემა. ზუსტი პასუხი არ ჰქონდათ. თუ რამე სასწაული არსებობს, ღმერთისგან უნდა მოხდესო...მამა გაბრიელის საფლავთან მივდიოდი და სულ ვეუბნებოდი, მამაო, როგორი მართალი ყოფილხარ და რატომ არ დაგიჯერე, ეს ხომ წამიერად მოხდებოდა შენი მადლიანი ხელით-მეთქი. ვუჩოქებდი და პატიებას ვთხოვდი იმისთვის, რომ არ დავემორჩილე... გემუდარები, ახლა მაინც მაპატიე-მეთქი.***მუშაობა დავიწყე ავეჯის საამქროში. მიხარია, შემოსავალი გამიჩნდება-მეთქი. მივედი მამა გაბრიელთან და მეუბნება, რაულ, აღარ წახვიდე სამსახურში, თავი დაანებეო. ასე მეტყოდა და არ ამიხსნიდა, პირდაპირ მეუბნებოდა. უცნაური საუბარი იცოდა, ჩემი გონება კი ვერ სწვდებოდა მის ნათქვამს, რადგან მას სულ სხვა სულიერი სიმაღლე ჰქონდა...კატეგორიულად ამიკრძალა სამსახურში წასვლა. მაინც წავედი და ერთ-ერთ დანადგარზე მარჯვენა ხელი ჩამყვა. მადლობა ღმერთს, დანადგარი დროულად გაითიშა და ხელი არ დავკარგე. მივედი სახლში, მოვიბანე, ჭრილობა ღრმა იყო, თუმცა სისხლი არ წამომსვლია, შევიხვიე, გრძელმკლავიანი მაისური ჩავიცვი და წავედი მამა გაბრიელთან. ჩამოვსხედით თუ არა, მითხრა, ხომ გეუბნებოდი, არ წახვიდე სამსახურში-მეთქი. ჩემი ჭრილობა არ ჩანდა ფიზიკურად. მე გაოცებული ვუყურებ. შემიყვანა კელიაში. პირდაპირ მარჯვენა მკლავი მომთხოვა, მკერდზე დაიდო და თავისი მარჯვენა ხელი დამადო. ხელი გავარვარებული უთოსავით ცხელი ჰქონდა. ამეწვა... წადი ახლა სახლში, სახვევი მოიხსენი, სარკესთან დადექი, ასწიე მკლავი და იარას შეხედეო. გავიქეცი სახლში. სწრაფად მოვიხსენი სახვევი სარკის წინ, ხელი ავსწიე და ჩემი ჭრილობა შეწებებული, ვარდისფერი ზოლივით იყო!.. თუ არ გავგიჟდებოდი არ მეგონა! მაგიჟებდა. საოცარი პიროვნება იყო.ეს კაცი მორჩილებას მასწავლიდა, მაგრამ იმ მომენტში ვერ ვიგებდი. მორჩილება გადაარჩენს თითოეულ ჩვენგანსო, ამბობდა. მაინც ვერ ვხვდებოდი. მერე, დრო რომ გავიდა, მერე გავაანალიზე და საფლავზე ბოდიშებს ვუხდიდი... მამა გაბრიელი ღვთისგან დიდი ნათელია ჩემთვის. ვისაც ის არ უნახავს და სწამს, ეს არის უფრო დიდი და მტკიცე რწმენა. იწამეთ მამა გაბრიელი. ჩემს თავზე ამდენი სასწაული ხდებოდა, მაგრამ მე ამას ვერ ვათვითცნობიერებდი. გვიან მივხვდი ყველაფერს.  ასევე დაგაინტერესებთ:"მენატრება ის პერიოდი, როდესაც მამა გაბრიელთან, მცხეთაში ვიყავი. ის სულ ჩემთან არის..." - დედა პარასკევა წმინდა მამას იხსენებს"როცა ღვთის სიტყვა თითქმის აღარსად გაისმოდა საქართველოში, ბეთანიელი მამები შუქურასავით იყვნენ და გზააბნეულ ადამიანებს ხსნის გზას უჩვენებდნენ" - დღეს წმინდა ბეთანიელი მამების ხსენების დღეა"ჩემს მეგობარ ჩიტს ოლეტი დავარქვი. მას შეუძლია დიდი ხნის განმავლობაში იჯდეს ჩემს გვერდით. მშიერია, მაგრამ მე ვახსენებ ხოლმე ჭამას" - ბერი პაისი საოცარი ამბით"აღსარების თქმისას პირველ რიგში ორი ცოდვა უნდა შევინანოთ... - მოძღვარი მრევლს მიმართავს

mama gabrieli

საზოგადოება 1711028349

"მენატრება ის პერიოდი, როდესაც მამა გაბრიელთან, მცხეთაში ვიყავი. ის სულ ჩემთან არის..." - დედა პარასკევა წმინდა მამას იხსენებს

"სადაც დედა პარასკევაა, მამა გაბრიელიც იქ არისო, ამბობენ", - გვითხრა და გაიცინა მონაზონმა, რომელსაც თითქმის მთელი საქართველო იცნობს.ჩვენი დროის უდიდესი წმინდანის გვერდით სამი წელი გაატარა. უმზადებდა წვნიანს, უსიტყვოდ ესმოდა მისი. მამა გაბრიელის გარდაცვალების შემდეგ კი, მისი უხრწნელი სისხლით ყველას ლოცავს და წმინდა მამასთან შუამდგომლობს.დედა პარასკევა გვიდასტურებს, რომ ის კავშირია ჩვენსა და მამა გაბრიელს შორის. "პრაიმტაიმთან" იხსენებს ძვირფას მოძღვარს და მის დანაბარებს გადმოგვცემს.დედა პარასკევა: როდესაც მამა გაბრიელის დახმარება მჭირდება, ის სულ ჩემთან არის. ყოველთვის, სადაც არ უნდა ვიყო, როდესაც მჭირდება და მოვუხმობ, შეგრძნების დონეზე, ყოველთვის ვგრძნობ მის ყოფნას.მის განსაკუთრებულ სიახლოვეს კი აქ, მის მიერ აგებულ ტაძარსა და კელიაში ვგრძნობ.ხილვები არა, მაგრამ შინაგანად ვგრძნობ, რომ მამა გაბრიელი იქვე დგას და მეხმარება. ამას სიტყვებით ვერ გადმოვცემ. ეს შინაგანი შეგრძნებაა.როდესაც დახმარება სჭირდებათ და მამა გაბრიელთან ლოცვა სჭირდებათ, მე მომმართავენ და მამა გაბრიელი უცებ ისმენს ჩემს სიტყვას. ერთგვარი შუამავალი ვარ ადამიანებსა და მამა გაბრიელს შორის. მამა გაბრიელი ჩვენი მეოხია. რაღაცნაირად მე დედამიწაზე დამტოვა, რომ ადვილად გავაგებინო მას, რა გვჭირდება. ეს, მამა გაბრიელის მეოხებით, ღმერთის წყალობაა.ვისაც განკურნავს, ვის ლოცვასაც შეისმენს, როგორც ჩანს, მათთან ძალიან ახლოს არის მამა გაბრიელი და მათი გულის ტკივილი შეისმინა.მამა გაბრიელს ბუნებრივად იმპროვიზებული და არტისტული და ლამაზი ხმა ჰქონდა. ვუმზადებდი საჭმელს, რასაც მთხოვდა. ძირითადად, წვნიანების მომზადებას მთხოვდა, ბრინჯით მომზადებულს. უყვარდა ლობიო. მცირედით იკვებებოდა, ამბობდა: ჩემი საქართველოს სიყვარული საჭმელში როგორ გავცვალოო.მენატრება ის პერიოდი, როდესაც მამა გაბრიელთან ვიყავი მცხეთაში.მამა გაბრიელმა დაგვიბარა, საქართველოს სიყვარული გადაარჩენსო. გიყვარდეთ ერთმანეთიო. ქრისტეს მტრები როგორ უნდა შეიყვარო, მაგრამ არ უნდა გძულდეს და აქედან გამოდის სიყვარულიო... ასევე დაგაინტერესებთ:  "სახლების უმრავლესობა არეულობით, შფოთითაა სავსე. სადღაც გაყრაა, სადღაც - გაკოტრება, ავადმყოფობა; ზოგი წამალს ეტანება, ზოგი ნარკოტიკს. საცოდავები!" -  ბერი პაისი თანამედროვე ადამიანზე"კვირა დღეს მცირე ცოდვაც რომ ჩაიდინო, ათწილ უფრო მეტ დანაშაულში ჩაგეთვლება, რადგან ის დღე ღმრთისაა" - რა უნდა ვაკეთოთ კვირაობით"წადით მთაში, სოფელში, გქონდეთ პატარა ბოსტანი” – ბერი პაისის წინასწარმეტყველება

ნიკოლოზ ქართველი

საზოგადოება 1710014086

რა სასწაული გადახდა ნიკოლოზ ქართველს

„პრაიმ ჰაუსის“ მესამე სეზონის მონაწილემ ნიკოლოზ ქართველმა, იმ სასწაულის შესახებ ისაუბრა, რომელიც მის შვილს გადახდა. "ბავშვები არ უნდა იღუპებოდნენ, არავის შვილი არ უნდა კვდებოდეს. პირველად ცხოვრებაში ვიფიქრე, მიდი რა ნიკო, მოიხოდე და წავიდეთ. ჩემმა ძმაკაცმა, პაატა იაშაღაშვილმა მითხრა წამო რა მამა გაბრიელის საფლავზე. ესე მე არსად არ მილაპარაკია, ესე მე ჩემს თავთან მქონდა ომი, იქაც საფლავზე, მის ძვლებს და სულს ვენაცვალე. 2 საათზე მეტი ვსაუბრობდი. ძალიან ვთხოვე უფალს.ყველა მყავდა იქ, უფალი თავისი უმაგრესი ანგელოზებით, ილია მეორეც ჩემთან იყო. ძალიან ვთხოვე რა, კომაშია ამ დროს ჩემი შვილი. როდესაც მე გამოვედი მცხეთიდან 10 წუთში მირეკავს ექიმი, სად ხარო? მეგონა, რომ ძალიან ცუდ რამეზე მირეკავდა. მოდი ბიჭო შენი შვილი კომიდან გამოვიდაო. მიდი და არ გჯეროდეს იმის, რასაც ვერ ხედავ მაგრამ გრძნობ“, - ამბობს ნიკოლოზ ქართველი.ასევე ნახეთ:ვინ არის მუშა, რომელიც მშენებლობიდან გადმოვარდა და ადგილზე დაიღუპა„რა წარმოუდგენიათ, სწავლა-განათლებას მივატოვებ, ჩამოვალ და...“ - ქეთა ბაღაშვილი ამერიკულ ცხოვრებაზე და ტრენდზე, რომელმაც სოციალური ქსელები მოიცვაასტროლოგი მარტში ყველაზე მნიშვნელოვან დღეს და დროს ასახელებს - რა უნდა გააკეთოთ ამ დღეს, რომ წარმატება მუდამ თქვენთან იყოს

მამა ნიკოლოზი

ისტორიები 1709725646

„მამაოს დანახვისას ამიტყდა ტირილი, უბედნიერესი ვიყავი...“ - რა სასწაულის შესახებ წერს მრევლი, რომელსაც მდუმარე ბერს უკავშირებენ

მდუმარე ბერის, მამა ნიკოლოზის მრევლის წევრი მეგობრის თავს მომხდარ სასწაულს იხსენებს, რომელსაც სასულიერო პირს უკავშირებენ.„ჩემს გაბრიელს ორი წლის ასაკში ხელზე გაუჩნდა საოპერაციო კისტა... სწორედ მაშინ მიამბო ჩემმა დამ მამა ნიკოლოზის შესახებ… დავიწყე ფიქრი, რომ მასთან მიმეყვანა შვილი, სწორედ იმ დღეებში სიზმრად ვნახე მამა ნიკოლოზი და მამა გაბრიელი, სიზმრად დამლოცეს და მანიშნეს მამა ნიკოლოზის საცხოვრებელი ადგილი.გავიღვიძე, გადავამოწმე მისამართი და სწორედ იმ მისამართზე იყო, რაც მესიზმრა. რამდენიმე დღეში მივედით, მამაომ ფანჯრიდან გადმოგვხედა, დაგვლიცა, პირჯვრები გადმოგვსახა.. პირველი ემოციები სასწაული იყო;  მამაოს დანახვისას ამიტყდა ტირილი, უბედნიერესი ვიყავი, მამაოს ადგილსამყოფელს ვერ ვშორდებოდი, ენით აუწერელი ბედნიერება ვიგრძენი... გაბრიელი სულ სამჯერ მივიყვანე ფანჯრებთან დასალოცად, მესამედ მისვლის მერე ვუთხარი მამა ნიკოლოზს: - დაე, იყოს ნება შენი... სამ-ოთხ დღეში სასწაულებრივად ხელზე აღარაფერი ჰქონდა... ეს იყო პირველი უდიდესი სასწაული მამაოსგან და დღემდე ასე გრძელდება.  სულის და გულის მკურნალია ჩვენი მამაო....  მთავარია გულით მიხვიდე, მთავარია არავის უსმინო და შენ თვითონ ნახო საკუთარი თვალით და გულით, რა დიდი სიყვარულია...“ - ვკითხულობთ პოსტში.ასევე ნახეთ:„შემაძულე გაზაფხული და სამყარო, ჩემო ტკბილო!“ - მოულოდნელად გარდაცვლილ 19 წლის ბიჭს გლოვობენეს პერიოდი 4 აპრილამდე გაგრძელდება...ახლა სისუსტის დრო არ არის! - ასტროლოგები გვაფრთხილებენ

mama efremi

საზოგადოება 1709229059

"ადამიანს ბოროტი შთააგონებს, გაიხსენოს წარსულში დაშვებული შეცდომები, რათა ის სასოწარკვეთილებამდე მიიყვანოს..." - როგორ ვებრძოლოთ შფოთვებს, წმინდა მამის რჩევა

 წმინდა ეფრემ კატუნაკელი გახლდათ ათონის მთაზე მოღვაწე წმინდა მამა, რომელიც თავისი მორჩილებითა და "იესოს ლოცვის" განსაკუთრებული სიყვარულით გამოირჩეოდა... წმინდა ბერის რჩევა-დარიგებები ძალიან დაგაინტერესებთ. ჩვენს დროში ხშირია შფოთვები, შფოთვითი აშლილობა, აკვიატებული აზრები. ეს ბოროტისგან მოდის. ის ცდილობს ჩვენთან დიალოგში შემოსვლას და ავი აზრებით გვიწამლავს გონებას. ეს კი ჯერ სასოწარკვეთის, შემდეგ კი - ათასი უბედურების გამომწვევია. ამიტომ მათ არ უნდა ავყვეთ. მისი დამარცხება და უკუგდება მყისიერად უნდა შევძლოთ. ამის "რეცეპტად" კი, წმინდა მამა, "იესოს ლოცვას" გვთავაზობს.ეფრემ კატუნაკელი: შვილო ჩემო, წარმოთქვი ლოცვა – “უფალო, იესო ქრისტე, შემიწყალე მე,” დღედაღამ განუწყვეტლივ. ლოცვა გვაძლევს ყველაფერს, ის თავის თავში მოიცავს ყველაფერს: თხოვნას, ნუგეშს, რწმენას, აღმსარებლობას, ღმრთისმეტყველებას და ა.შ. ლოცვა უნდა აღესრულებოდეს განუწყვეტლივ.ლოცვა თანდათან მოიტანს მშვიდობის, სიტკბოების, სიხარულის ცრემლებს. მშვიდობა და ცრემლები კიდევ უფრო მეტ ლოცვას მოიტანს, ლოცვა კი კვლავ უფრო დიდ მშვიდობასა და სიტკბოებას მოგანიჭებს და ასე განუწყვეტლივ. ისეთი მომენტიც იქნება, რომ ლოცვის შეწყვეტისას თავს ცუდად იგრძნობ.გონიერ ლოცვას თან და თან მიჰყავს ადამიანი ნათლობის პირველ მადლთან.თვალყური ადევნეთ, რომ ერთმანეთი არ გაანაწყენოთ. როდესაც შენზე ძმა ნაწყენდება, მაშინ ლოცვა არ ძალგიძს, ლოცვა ქრება.ბერი იოსებ ისიქასტი ეუბნებოდა თავის მორჩილებს: “მე თქვენგან არაფერი მინდა. მე გაგიმზადებთ ყველაფერს, მე მოგემსახურებით, თქვენგან მე მხოლოდ ლოცვა მინდა დღე და ღამე, სინანული, უმთავრესად ცრემლები. მეტი არაფერი მინდა, მხოლოდ ცხოვრება ლოცვაში ან ცრემლები დღე და ღამე”.ჩვენთან სხვადასხვაგვარი აზრები მოდიან და იკავებენ გონებას, ამას ხშირად ვერ ვამჩნევთ. წარმოსახვები (მეოცნებეობა) ბოროტის ყველაზე ცბიერი იარაღია: წარსულის გახსენება, უკვე მომხდარი ამბის სხვაგვარი დასასრულის წარმოდგენა ან მომავლის წარმოსახვა, კეთილ საქმეებზე ოცნებით საკუთარი თავის განდიდება.ის აზრები, რომლებიც გულში გამოძახილს ჰპოვებენ, მოქმედებენ მასზე, ხშირად შფოთის მომტანი ხდებიან. თუ ადამიანი ამ აზრების განდევნის იმედად, მათთან საუბარს იწყებს და ყურადღებას აქცევს მათ, ამით არსებობს საფრთხე, რომ მისმა გონებამ მეოცნებეობის მავნე ჩვევა შეითვისოს, რაც თავის მხრივ კიდევ უფრო მეტად ააშფოთებს გულს. როგორც ქარი აღელვებს ზღვის ტალღებს, ისევე აზრების ქარიშხალი აღელვებს სულს. აქ საჭიროა შინაგანი ყურადღება, რაც აუცილებელია ლოცვისთვის. ამიტომ საუბრობენ წმ. მამები ლოცვისა და სიფხიზლის განუყოფლობაზე. სიფხიზლე გვეხმარება იმაში, რომ ჩვენი გონება მუდმივი ყურადღების ქვეშ გვყავდეს. ამგვარი ლოცვით საღმრთო მადლი მკვიდრდება ჩვენში.გონებას სხვადასხვა აზრები იკავებს. ამ დროს გონება წყდება ლოცვას და აღარ იმყოფება ქრისტესთან ცოცხალ ურთიერთობაში.ბოროტი არც ისე იშვიათად იყენებს ადამიანის ბუნებრივ სწრაფვას სიკეთისკენ, აღძრავს მის გონებაში ფანტაზიებს, რაც თავის მხრივ გავლენას ახდენს ადამიანის სულზე.ამ დროს, ლოცვას ენაცვლება საკუთარ წარმოსახვებში ფარფატი, ამით ბოროტი ცდილობს, რომ ადამიანი დაკმაყოფილდეს საკუთარი წარმოსახვებით და აღარ დაინტერესდეს ქრისტეს ძიებით.ბოროტი სხვადასხვა გზას მიმართავს ადამიანის წყობიდან გამოსაყვანად. შთააგონებს გაიხსენოს წარსულში დაშვებული დიდი შეცდომები, რათა სასოწარკვეთილებამდე მიიყვანოს. ეს ბრძოლა დაუნდობელი და სასტიკია. ასევე დაგაინტერესებთ:"როცა მოახლოვდება ის საშინელი დღეები, წინასწარ გაგაფრთხილებთ და გზას გიჩვენებთ. აი, მაშინ შეიწყალებს ღვთისმშობელი ჩვენს ქვეყანას და ისეთი სასწაული მოხდება..." - მამა გაბრიელის წინასწარმეტყველებანი"როცა ღვთის სიტყვა თითქმის აღარსად გაისმოდა საქართველოში, ბეთანიელი მამები შუქურასავით იყვნენ და გზააბნეულ ადამიანებს ხსნის გზას უჩვენებდნენ" - დღეს წმინდა ბეთანიელი მამების ხსენების დღეა"კელიიდან უსაყვარლესი მოხუცი ბერი გამოვიდა, კაშკაშებდა... გვეფერა და..." - სასწაული, რომელიც ბექა ჩხაიძეს ათონის მთაზე გადახდა

მარტა ბარამიძე

საზოგადოება 1709150140

„ეს ამბავი ბათუმში მოხდა... კურსელის ქორწილში მოკლეს...“ - მარტა ბარამიძის ტრაგიკული სიყვარულის ისტორია

„პრაიმ ჰაუსის“ ყოფილი მონაწილე, მარტა ბარამიძე, რომელიც მანამდე საზოგადოებამ „მასტერშეფიდან“ და ასევე, სერიალ „ჩცდ-დან“ გაიცნო, თავისი გულწრფელობით და დრამატული ისტორიებით გამოირჩევა. მძიმე ბავშვობის შემდეგ, გარდატეხის ასაკში მყოფს, პირველმა სიყვარულმა მძიმე დაღი დაასვა, ტრაგიკულად დაიღუპა ბიჭი, რომელიც შეუყვარდა. რეალითი შოუს ყოფილი მონაწილე წლების წინ მომხდარ ისტორიას „პრაიმტაიმთან“ ასე იხსენებს:„ჩემი პირველი სიყვარულის ისტორია საკმაოდ ტრაგიკულია. 13 წლის ვიყავი, როდესაც პირველად შემიყვარდა და სამწუხაროდ, ის ადამიანი თავისი კურსელის ქორწილში, ჩხუბისა და გარჩევის დროს მოკლეს... 18 წლის იყო... ეს ამბავი ბათუმში მოხდა. ჩვენი ურთიერთობა რამდენიმე თვის განმავლობაში გრძელდებოდა, თუმცა, მაგ დროს, როცა პირველად გიყვარდება, ერთი კვირაც რომ გრძელდებოდეს, იმხელა აღმაფრენაა და იმდენად ძლიერია, არ აქვს ხანგრძლივობას მნიშვნელობა. მქონდა ძალიან დიდი გულისწყვეტა, დიდი ტკივილი. ახლაც, როცა მახსენდება, მტკივა... თუმცა, დავისახე მიზანი, რომ არასდროს გამიცრუვდეს იმედი და სიყვარულის ისევ დავიჯერო. დღესაც, ყველაზე მეტად რისიც მჯერა, ესაა სიყვარული. არა მხოლოდ ქალვაჟური, არამედ სამყაროს მხრიდანაც მჯერა სიყვარულის. მგონია, რომ სამყაროს თითოეული ჩვენგანი განსაკუთრებულად უყვარს“ - გვიამბო მარტა ბარამიძემ.ასევე ნახეთ:“… მამა გაბრიელის საფლავზე წავედი, ასე არაფერი მითხოვია” - სასწაული, რომელმაც ნიკო ქართველის ცხოვრება 15 წუთში შეცვალა

mama gabrieli

საზოგადოება 1708538073

"როცა მოახლოვდება ის საშინელი დღეები, წინასწარ გაგაფრთხილებთ და გზას გიჩვენებთ. აი, მაშინ შეიწყალებს ღვთისმშობელი ჩვენს ქვეყანას და ისეთი სასწაული მოხდება..." - მამა გაბრიელის წინასწარმეტყველებანი

22 თებერვალს საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესია აღმსარებლისა და სალოსის, ღირსი მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილების აღმოყვანების დღეს აღნიშნავს. 2012 წლის 20 დეკემბერს, საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალიური მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის განჩინებით, არქიმანდრიტი გაბრიელი (ურგებაძე) წმინდანად შეირაცხა, ღირსი მამა გაბრიელი აღმსარებლისა სალოსის სახელით. მისი ხსენების დღედ დაწესდა 2 ნოემბერი.ზუსტად ათი წლის წინ, 2014 წლის 22 თებერვალს გაიხსნა ღირსი მამა გაბრიელის საფლავი. წმინდა ნაწილები სამთავროს წმინდა ნინოს სახელობის დედათა მონასტრის ფერისცვალების ტაძარში გადაასვენეს, სადაც მღვდელმთავრებმა და სხვა სასულიერო პირებმა პარაკლისი გადაიხადეს. ამის შემდეგ, ღირსი მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილები სამთავროს ფერისცვალების სახელობის ტაძრიდან სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში გადააბრძანეს. 2014 წლის 24 თებერვალს, ღირსი მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილები სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძრიდან თბილისში, ყოვლადწმინდა სამების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში გადააბრძანეს, სადაც მას შეეგება უწმინდესი და უნეტარესი სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი და მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსი და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი ილია მეორე. მრევლს საშუალება ჰქონდა მოელოცა წმინდა ნაწილები. ყოვლადწმინდა სამების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში, ღირსი მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილებთან, მომლოცველთა ნაკადი არ წყდებოდა და იმ დღეებში, ასი ათასობით ადამიანი მიეახლა სიწმინდეს.2014 წლის 1 აპრილიდან, ღირსი მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილები დაბრძანებულია მცხეთაში, სამთავროს წმიდა ნინოს სახელობის დედათა მონასტრის ფერისცვალების სახელობის ტაძარში.2015 წლის 29 ნოემბერს, სამთავროს წმიდა ნინოს დედა მონასტრის ფერისცვალების სახელობის ტაძარში, წირვა აღასრულა უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია მეორემ, წმიდა სინოდის წევრ მღვდელმთავართა თანამსახურებით, რა დროსაც, ღირსი მამა გაბრიელის წმიდა ნაწილები ჩაბრძანებულ იქნა ტაძრის ჩრდილოეთ კედელთან სპეციალურად მოწყობილ ქვის ლუსკუმაში.მამა გაბრიელი ჩვენი დროის უდიდესი ქართველი წმინდანია და მან, ამ კუთხით, აღიარება მთელს მსოფლიოში პოვა. ის მორწმუნეთა და გულმხურვალედ მლოცველთ სასწაულებს უვლენს, კურნავს, ეწევა, შვილებს ჩუქნის, აბედნიერებს...უბრალოდ მოუხმეთ, ილოცეთ მის სახელზე და შეგეწევათ... მნიშვნელობა არ აქვს, სად იმყოფებით. ლოცვა ნებისმიერ ადგილას შეგიძლიათ. მთავარი წრფელი გულია... არსებობს ღირსი მამის დაუჯდომელი, ლოცვა, რომელიც მის ხატთან შეგიძლიათ წაიკითხოთ. ინტერნეტ სივრცეში მისი არაერთი ბრძნული შეგონებისა და დარიგების მოძიება და წაკითხვა შეგიძლიათ.***მამა გაბრიელის წინასწარმეტყველებანი„…ათასი უბედურება მოდის: მიწისძვრები, ინფექციები, დაავადებები. ახლა ახალი ვირუსი შემოდის: ჩირქით და მუწუკებით აისახება და ვილოცოთ, შეგვიწყალოს უფალმა. თუ ვართ ამის ღირსნი…შვილებო, არ გაცდუნოთ ბოროტმა: გაარჩიეთ შავი და თეთრი. რწმენას მიხედეთ, მოყვასნო, რწმენას, თორემ ძალიან გიგიჭირდებათ მალე.შვილებო, აღარ არის (ტაძრების) შენების დრო, აღარ, მოყვასნო. რაც არის აშენებული, ისიც მალე ძალას დაკარგავს და აღარ იქნება ლოცვა იმ ადამიანებისთვის, ვინც წყეულის ბეჭედს მიიღებს…ჩიპი აქაც მალე შემოვა, მოყვასნო. ხალხს ვერაფრით დაიყოლიებენ, მორწმუნე ერზე მაქვს საუბარი, თორემ სხვაზე რა გითხრათ, იმას მოიგონებენ, რომ ვითომცდა ეს ჩვენი შვილებისა და შვილიშვილებისთვის, პატარებისთვის იქნება საჭირო, რომ არ დაიხოცონ, რომ არ შეხვდეთ ვირუსი და არ დაავადდნენ სხვადასხვა დაავადებისგან.ვიცი, ბევრი მორწმუნე ჩაიდგამს და ბევრი სამღვდელო პირი ცდუნდება: ვერ დათმობენ კეთილდღეობას და მერე ვაიმე, შვილებო. დაიჩიპებიან და აი, მერე, უკვე გამოჩნდება სატანა.ორმა ქვეყანამ თქვა უარი დაჩიპვაზე, მაგრამ ქართველ ხალხს, ცუდი ზნე აქვს: ყველაფერ ცუდს ჩვენი ერი ითვისებს. მაგრამ გონზე მოდით, გონს მოეგეთ, მოყვასნო. მალე შემოვა ეს საქართველოში და ავიცილოთ სატანის ნიშანი, შვილებო, ნუ დავიღუპავთ თავს. კარს არის მომდგარი ეშმაკის ნიშანი და დავიცვათ ერთმანეთი, შვილებო! მალე კავკასიონს ტალახი ჩამორეცხავს, შავი მიწა ჩამოიტანს და გაასწორებს. კარგია, თუ შორს, სადმე, სოფლებში მიწები და ადგილები გექნებათ. დაგჭირდებათ მალე მისი დამუშავება და საზრდოს მოყვანა, რათა თავი ირჩინოთ და გამოკვებოთ ერთმანეთი. როცა მოახლოვდება ის საშინელი დღეები, წინასწარ გაგაფრთხილებთ და გზას გიჩვენებთ. ნეტარ იქნება ის ადამიანი, რომელიც ამ დღეებს დაითმენს და უფალს სიხარულით შეხვდება. გეტყვით და გირჩევთ, რა უნდა დათესოთ და რა უნდა მოიყვანოთ. ბევრი ადამიანი პურის ნატეხს ყრის და არაფრად აგდებს. შეინახეთ, გაახმეთ, სანატრელი იქნება, შვილებო. ჩვენი პატრიარქი პურის ნაფხვენებს და კარტოფილის ნაფცქვენებს ახმობს და დარიალის ხეობაში ინახავს. საშინელი დღეები იქნება და უნდა დავძლიოთ, შვილებო, ერთმანეთის დახმარებითა და სიყვარულით“.„მე მესმის, რომ მოციქულთა დროიდან ამბობენ – ახლოს არის ჟამი. მაგრამ მერწმუნეთ, ქრისტეს საშინელი სამსჯავროს წინაშე ვიყო პასუხისმგებელი ამ სიტყვებზე, რომ მართლაც ახლოს არის ჟამი! თქვენ მოესწრებით ანტიქრისტეს“…„მაშინ მთავარი იქნება რწმენა, სასოება და სიყვარული ქრისტესი. ანტიქრისტე საშინელ შიშს მოიტანს ქვეყანაზე და მთავარია, თქვენ ამ შიშს გაუძლოთ. ელიას და ენუქის ბრძოლა ანტიქრისტესთან ტელევიზიით იქნება ნაჩვენები და ამისი ნახვა მრავალ იუდეველს მოაქცევს”…"საქართველოს ტერიტორიების გაყიდვას და დაკარგვას, ღვთისმშობელი არავის აპატიებს. ყველა დაისჯება.ბოლოს თბილისის თავს ორი ნაცრისფერი ფრინველი დასტრიალებდა (ბომბდამშენი ხომ არის ნეტავ?).რუსთაველს არ გაეკაროთ, ისეთი ამბავი იქნება...ფუნიკულიორზე რესტორანი რომ არის, მაგ შენობას ურევია იმ ეკლესიის ქვები, რომლებიც პარლამენტის შენობის ადგილას იდგა. სანამ ის ქვები თავის ადგილს არ დაუბრუნდება, არასდროს დაწყნარდება იქაურობა, სულ არეულობა იქნება. ის ქვები თავის ადგილს დაუბრუნდება.ვინც ამ არეულობაში და ომში მოჰყვება, მაგათთვის კარგია სულის ცხონებისათვის.ნუ შეგეშინდებათ, ღმერთი ყველგანაა, გული განიწმინდეთ და ისე ილოცეთ, დაგიფარავთ მაცხოვარი.სუსტებს ადრე გაიყვანს უფალი, ძლიერებს დატოვებს, ბოლო ჟამისთვის, რომ შეებრძოლონ ანტიქრისტეს საცდურებს.რომ იტყვიან უკვე, საქართველო აღარ არისო, აი, მაშინ შეიწყალებს ღვთისმშობელი ჩვენს ქვეყანას და ისეთი სასწაული მოხდება, რომ მალე იქნება საქართველო ნიკოფსიიდან დარუბანდამდის."წმინდა მამა გაბრიელი (ურგებაძე) 1993 წელი ასევე დაგაინტერესებთ:"როცა ღვთის სიტყვა თითქმის აღარსად გაისმოდა საქართველოში, ბეთანიელი მამები შუქურასავით იყვნენ და გზააბნეულ ადამიანებს ხსნის გზას უჩვენებდნენ" - დღეს წმინდა ბეთანიელი მამების ხსენების დღეა "ტირილი ამივარდა..." - სასწაული ციხისჯვრის მონასტერში - თვითმხილველის თქმით, განათების შუქზე ღვთისმშობლის გამოსახულება აირეკლაძლიერი ლოცვა, რომელიც მამა გაბრიელის ხატთან უნდა წარმოთქვათ

mamebi

საზოგადოება 1708450995

"როცა ღვთის სიტყვა თითქმის აღარსად გაისმოდა საქართველოში, ბეთანიელი მამები შუქურასავით იყვნენ და გზააბნეულ ადამიანებს ხსნის გზას უჩვენებდნენ" - დღეს წმინდა ბეთანიელი მამების ხსენების დღეა

20 თებერვალი ბეთანიელი წმინდა მამების - მამა გიორგისა და მამა იოანეს ხსენების დღეა. ბეთანიელი მამები, კომუნისტური რეჟიმის უკუნ პერიოდში, შუქურასავით იყვნენ და მხსნელ ნავთსაყუდელს უჩვენებდნენ გზააბნეულ ადამიანებს. ეს კაშკაშა, წმინდა ბერები უჩუმრად გვინახავდნენ სარწმუნოებას. სიფრიფანები, გამჭვირვალეები, ნამდვილი ბერები...XIX საუკუნის ბოლოს ბეთანიის მონასტრის პირველი აღმდგენელი იყო მღვდელმონაზონი სპირიდონი (კეთილაძე), რომელიც აქ სრულიად მარტოდმარტო ამოსულა და საიმედო თანამდგომთა გარეშე უღვაწია. 1894-96 წლებში დიდი გაჭირვებით გაუმართავს სავანე, რათა მცირერიცხოვანი ძმობისათვის საცხოვრებლად გამოსადეგი ყოფილიყო. მას ეხმარებოდა პატარა გლეხის ბიჭი ვასილ მაისურაძე, რომელიც 1903 წელს, ღვთის ფარული განგებულებით, ათონის წმინდა მთაზე იოანე ღვთისმეტყველის სავანეში აღმოჩნდა, სადაც 17 წელიწადი დაჰყო. ქართველი ბერები დროთა ვითარებამ აიძულა, წმიდა მთა დაეტოვებინათ. საქართველოში დაბრუნებული ბერების ნაწილი არმაზის მონასტერში დასახლდა. მათ შორის იყო ვასილ მაისურაძეც, შემდგომში - მღვდელმონაზონი იოანე. 1921 წლისათვის კი იქ მხოლოდ ორი ბერიღა დარჩენილიყო - მამა იოანე და ძმობის კიდევ ერთი წევრი. ერთხელ მონასტერში ორი შეიარაღებული ჩეკისტი მივიდა, რომლებმაც ბერებს უბრძანეს, თან გაჰყოლოდნენ. გზაში მოულოდნელად ორივეს ესროლეს და, რაკი დახოცილები ეგონათ, ხევში გადაყარეს. მეორე ძმა მალე მოვიდა გონს და გაჭირვებით მილასლასდა მცხეთამდე. უმალ დაუწყეს ძებნა მამა იოანეს და ისიც ცოცხალი იპოვეს. დიდხანს უვლიდნენ მას სამთავროს მონასტრის დედები. გამოჯანმრთელების შემდეგ კი, ის ბეთანიაში წავიდა, სადაც ჯერ კიდევ ცხოვრობდა მამა სპირიდონი. მალე მამა სპირიდონმა მონასტრის წინამძღვრობა მამა ილიას (ფანცულაია) ჩააბარა, თუმცა, სულ მალე, სავანე მამა იოანემ გადაიბარა...1924 წელს ბეთანიის მონასტერში ბერი გიორგი (მხეიძე) მივიდა. ცნობილია, რომ იგი რაღაც დროის მანძილზე წმიდა ილია მართალთან პირად მდივნად მსახურობდა. მისი ადრეული მოღვაწეობიდან ვიცით, რომ ბეთანიაში ჩამოსვლამდე  უკვე ბერად იყო აღკვეცილი და ხირსის მონასტერში ცხოვრობდა. ბერად მიტროპოლიტ ნაზარის აღუკვეცია. ხირსის მონასტრიდან კომუნისტებმა 1924 წელს ყველა გამოყარეს. მათ მამა გიორგის სანახევროდ გაკრიჭეს წვერი. სანამ წვერი არ წამოეზარდა, სახეახვეული დადიოდა თურმე.მეორედ ამგვარი შეურაცხყოფა მას ღვიძლი ძმებისაგან შეხვდა. მათ ძმა რწმენის გამო სძაგდათ და ღამით, მძინარეს, წვერ-ულვაში მოკრიჭეს. გამოღვიძებულმა ძმებს მხოლოდ ეს უთხრა: ღმერთი გაგებინებთ პასუხსო. მისმა ერთმა ძმამ თავი მოიკლა, მეორე კი მეუღლესთან ერთად დახვრიტეს, თუმცა არა იმიტომ, რომ მათი ძმა ბერი იყო; მამა გიორგის ყველა პატივს სცემდა, ხელისუფლების წარმომადგენლებიც კი.ბეთანიის მონასტერში მამა იოანემ და მამა გიორგიმ თითქმის მთელი ცხოვრება ერთად დაჰყვეს აღსასრულამდე.ბერები ამაღლებულ მოსაგრე ცხოვრებას ეწეოდნენ, ამასთან, ყველანაირად ცდილობდნენ, დაეფარათ თავიანთი სულიერი ღვაწლი. საიდუმლოებით მოცული დარჩა ღირს მამათა სულიერი ცხოვრება. მათ შესახებ მხოლოდ იმ ადამიანთა მოწმობით ვიცით, ვინც მათ ახლოს იცნობდა.ბეთანიის მონასტრის სიახლოვეს ასევე ცხოვრობდა ივანე წიკლაური, რომელსაც მონასტრის წევრები სიყვარულით ყოველთვის ვანო პაპად მოიხსენიებენ. ვანო პაპა კარგად იცნობდა ბეთანიის მონასტრის ბერებს - მამა გიორგისა და მამა იოანეს. ის ბევრ ისეთ რამეს იხსენებს, რაც დიდი ხანია დავიწყებას მიეცა. 2003 წელს, გაზეთი "საპატრიარქოს უწყებანი", ვანო პაპას ესაუბრა.ვანო პაპა: - „ძალიან კეთილი და პატიოსანი ხალხი იყო, მეტი რომ არ შეიძლება ისეთი. მაგრამ მამა გიორგი განსაკუთრებული იყო. ზოგჯერ, როდესაც თავისი სულიერი ძმის უსაზღვრო ხელგაშლილობას დაინახავდა, მამა იოანე შეახსენებდა ხოლმე: „ხვალაც ხომ გვჭირდებაო“. მამა გიორგი კი უპასუხებდა: - „ხვალ ღმერთი მოგვცემსო“. ძალიან თავშეკავებით ცხოვრობდნენ. ჩვეულებრივი საწოლებიც კი არ ჰქონდათ. ხმელ ფიცრებზე იწვნენ.მამა იოანე ცხინვალში დაბადებულა. მას ბევრი საქმე ეხერხებოდა. მამა გიორგი კი უფრო ფუტკრებს უვლიდა. ძალიან დარდობდა: რომ დავიხოცებით, ეკლესიას ვიღა მიხედავსო. ეს ორივეს აწუხებდა, მაგრამ მამა გიორგი განსაკუთრებით განიცდიდა.მარია მიხაილოვნა ასე იგონებს ბეთანიის მონასტრის სიახლოვეს გატარებულ წლებს: - „დედაჩემი ქართველი გახლდათ, მორწმუნე. 1941-1948 წლებში ორბეთში ვცხოვრობდით და ხშირად დავდიოდით ბეთანიის მონასტერში. მამა იოანე და მამა გიორგი 1941-42 წლებში გავიცანი. მაშინ ათი წლის თუ ვიქნებოდი. ბერები დედაჩემს ძალიან ახლოს იცნობდნენ. როცა დაგვინახავდნენ, ამბობდნენ, - ანას შვილები მოვიდნენო. საოცრად კეთილი, ყურადღებიანი და გულისხმიერები იყვნენ.მამა გიორგი შედარებით გამხდარი იყო, სათვალეს ატარებდა. სულ ავადმყოფობდა. ჩვენთან ურთიერთობაში ნაკლებად შემოდიოდა. მამა იოანე  კი სიცოცხლით სავსე, მხიარული და ალერსიანი იყო. მასთან ურთიერთობა ძალიან საინტერესო იყო. დღემდე მომყვება ის სითბო, რომელიც მან ჩემს ბავშვობაში დათესა. მამა გიორგი წირვის შემდეგ დასასვენებლად ყოველთვის თავის ოთახს მიაშურებდა ხოლმე, მამა იოანე კი ჩვენთან საუბარს არჩევდა. ბავშვები იმდენად გათამამებულები ვიყავით მასთან, რომ ერთხელ, წმინდა იოანე ნათლისმცემლის ხსენების დღეს, გავწუწეთ კიდეც. ამ დღეს მორწმუნეებში არსებობს განბანვის ჩვეულება. მშობლებმა გვისაყვედურეს, მაგრამ მამა იოანემ დაამშვიდა, დღესასწაულია და ასეა საჭიროო.ბერებს თავიდან საცხოვრებლად მომცრო ფარდული ჰქონდათ. შემდეგ შეძლეს ორსართულიანი სახლის აშენება, რომელშიც ოთხი სენაკი იყო. დასაწყისში საშინელ სიდუხჭირეში ცხოვრობდნენ. მძიმე სამუშაოს ძირითადად მამა იოანე ასრულებდა, რადგან მამა გიორგის სუსტი ჯანმრთელობა ჰქონდა. ოფიციალურად ბეთანიის მონასტერი მოქმედად არ ითვლებოდა; ძეგლთა დაცვის სამსახური მათ, როგორც ძეგლის მომვლელებს, ხელფასსაც კი უხდიდა. სინამდვილეში კი, იქ ყველაფერი ისე იყო, როგორც მოქმედ მონასტერში. ღვთისმსახურებაც აღესრულებოდა. ტაძარში ხატები ესვენა, მამებიც სამონაზვნო სამოსში იყვნენ შემოსილნი. აქ ნათლავდნენ კიდეც, ჯვარსაც წერდნენ (საერთოდ, მღვდელმონაზონნი ქორწინების საიდუმლოს არ აღასრულებენ, მაგრამ ასეთ დროს, მამები გამონაკლისს უშვებდნენ, რადგან ქრისტიანებს, ხელისუფლების მხრიდან მეთვალყურეობის გამო, არ შეეძლოთ ქალაქის ტაძრებში თავისუფლად შესვლა).ხშირად ხდებოდა ხოლმე, რომ მამა იოანე ავიდოდა ვანო პაპასთან და სთხოვდა, რაღაც საეჭვო ხალხი უტრიალებს მონასტერს და იქნებ, ჩამოხვიდე და ცოტა ხნით დარჩეო. ისიც ჩადიოდა და იქ ათენებდა ღამეს. ერთხელ სამი ძროხა მოპარეს. ბეთანიიდან თბილისამდე მიჰყვნენ მათ კვალს.ვანო პაპა: „ორთაჭალის მილიციაში რომ მივედით, იქ გვითხრეს, ბერებმა ძროხები დაკარგეს და თქვენ რატომ ეძებთო. გამოხდა ხანი, თბილისის ერთ-ერთი რაიონის მილიციის უფროსი თოდუა მოხვდა რკინიგზის საავადმყოფოში, იმ პალატაში, სადაც მამა გიორგი იწვა და მასთან საუბარში აღიარა: „ის თქვენი დაკარგული ძროხები ჩვენ ვიპოვეთ, დავკალით და შევჭამეთ. ამ ცოდვის გამო მოვხვდი აქ“. ერთხელ ცკ-ს პირველი მდივანი, კანდიდ ჩარკვიანი იყო ჩასული მონასტერში და ბერებს უთხრა, თუ რამე დაგჭირდეთ, ჩემთან მოდითო.მონასტრის სიახლოვეს, ხევში მამა იოანეს წყლის პატარა წისქვილი გაუკეთებია, რომელსაც უცხო ხალხი თოფებს ესროდა და კრამიტებს უმტვრევდა. ამ მომენტს ვანო პაპას მამა შეესწრო, რომელიც ძალიან გაბრაზდა, ბერებს რომ ასე ჩაგრავდნენ და მამა გიორგის უთხრა, ბერობას თავი დაანებე, აიღე თოფი და მომხდურები ძაღლივით დახოცეო. რა თქმა უნდა, მამა გიორგიმ და მამა იოანემ „რჩევა“ არ ისმინეს. მათი გარდაცვალების შემდეგ წისქვილი გაპარტახდა. დღეს ამ წისქვილის ქვა მამა გიორგის და მამა იოანეს საფლავების სიახლოვეს დევს.როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, საუკუნეზე მეტი ხნის წინ, ბეთანიის მონასტერი დანგრეული იყო და საქონელი თარეშობდა.ვანო პაპამ მოგვითხრო, რომ ბეთანიის მონასტრის აღდგენისას, 12 წლის მამა იოანეს აგურისა და ქვის თრევით ხელები სულ დასისხლიანებული ჰქონია. იმ პერიოდში, მანგლისისკენ მიმავალ გზაზე, ბეთანიის მონასტრისთვის შემოწირულობათა ყულაბაც კი დაუდგამთ.ვანო პაპა: კომუნისტების დროს მეც ვმუშაობდი მონასტრის აღდგენაზე, ბეტონს ვასხამდი.მამა იოანეს თვალზე ცრემლები მოადგებოდა, როცა იხსენებდა, როგორც გამოდევნეს ქართველი ბერები ათონიდან, რომელთა შორის თავადაც იყო. მუსლიმები არ მოგვექცეოდნენ ისე, როგორც ბერძნები მოგვექცნენო, - იტყოდა ხოლმე. ათონიდან დაბრუნების შემდეგ ჯერ არმაზის მონასტერში იყო, ამ მონასტერში ვინმე ბერ დავითს (ბექაური) უმოღვაწია, რომელიც კომუნისტებს მოუკლავთ. ბეთანიაში მოღვაწე ბერებს ყოველმხრივ ავიწროებდნენ. ხშირად თავს ესხმოდნენ მონასტერს, ძარცვავდნენ.მამა გიორგი, ბეთანიაში მისვლამდე, მგონი, პატარძეულში მსახურობდა წმინდა ნინოს ტაძარში. 5-6 ახალგაზრდა მისულა მასთან და ძალით გაუკრეჭიათ. ამის გამო კარგა ხანს სახლიდან ვერ გამოვდიოდიო. ბეთანიაში ერთხელ წყლისკენ წაიყვანეს მამა იოანე ყაჩაღებმა და ფეხებთან ესროლეს, ოქრო მოგვეციო. მამა იოანემ შემომჩივლა ერთხელ, ვარცლიდან ამოიღეს სარეცხი და მოიპარესო.მარია მიხაილოვა: ბერები განსაკუთრებით წყნეთელებს ემდუროდნენ. მათ არა ერთხელ გაუძარცვავთ მონასტერი, უცემიათ ბერები. ზოგჯერ მეორე სართულზე ჩაკეტავდნენ და სანამ ვინმე არ ესტუმრებოდათ, გარეთ ვერ გამოდიოდნენ. ართმევდნენ საქონელს, თაფლს, საჭმელს. მოგეხსენებათ, ომის პერიოდში საშინელი გაჭირვება იყო. ბერებს ერთი ძალიან საყვარელი და ალერსიანი ძაღლი ჰყავდათ. როცა მონასტერს ვუახლოვდებოდით და ჩვენს ხმას გაიგებდა, საოცრად უხაროდა და ჩვენსკენ გამორბოდა, გვეთამაშებოდა. მაგრამ წყნეთელები მიდიოდნენ თუ არა, იწყებდა წკავ-წკავს, ღრენას, ტირილს, იმალებოდა კიდეც. ბერები გვეუბნებოდნენ, ძაღლიც კი გრძნობს, ჩვენთან ვინ მოდისო.ვანო პაპა: ერთხელ, ომის დროს, სოფლის მჭედელი კვეზერელი მონასტერში ჩავიდა და იქ დარჩა ბერებთან. ეტყობა, რაღაცა იეჭვა. იმ დღეს მონასტერს თავს დაესხნენ და ბერებმა ამ კვეზერელის წყალობით მოიგერიეს თავდასხმა. სოფლის მცხოვრებნი ვეხმარებოდით ხოლმე ბერებს.მამა იოანესა და მამა გიორგის ერთი პერიოდი ისე უჭირდათ, რომ გლეხებს ქერს უმკიდნენ მცირეოდენი გასამრჯელოს ფასად.მარია მიხაილოვა: ბერები გვასწავლიდნენ ეკლესიაში მოქცევის წესებს, თუ როგორ უნდა გვეთქვა აღსარება, ვზიარებოდით. ჩვენ, ბავშვები, როცა აღსარებაზე მივდიოდით, გვეკითხებოდნენ, ხომ არაფერი მოგიპარავს, ხომ არ გიჭორავია და ა.შ. რუსები როცა მივდიოდით, წირვა-ლოცვას უმთავრესად რუსულ ენაზე ასრულებდნენ. ბერები ყოველთვის გვიმასპინძლდებოდნენ. ქალებს აძლევდნენ ბოსტნეულს: კომბოსტოს, სტაფილოს, ჭარხალს, ისინიც ამზადებდნენ საჭმელს, აწყობდნენ სუფრას: ფიალებით გვიდგამდნენ თაფლს, უხვად ჰქონდათ ვაშლი. ბავშვებსაც მეტი რა გვინდოდა?! სუფრასთან ყველა ერთად ვსხდებოდით. მამა გიორგი სუფრის თავში ჯდებოდა, მის გვერდით კი - მამა იოანე. დღესასწაულის აღსანიშნავად ერთ ჭიქა ღვინოს შევსვამდით ხოლმე. საუბრობდნენ ომზე, იმჟამინდელ გაჭირვებაზე. ჩვენს ქალებს ძალიან აფასებდნენ და თანაუგრძნობდნენ, რადგან ისინი უკიდურეს გაჭირვებაშიაც კი არ ტოვებდნენ სამუშაოს და ეკლესიისთვის იცლიდნენ.ბეთანიაში უმთავრესად საეკლესიო დღესასწაულებზე დავდიოდით. ჯერ პანტიანში ავდიოდით, შემდეგ ბეთანიაში, ასე რომ, დაახლოებით 15 კმ-ის გავლა გვიწევდა ფეხით. სოფლიდან უმთავრესად ქალები და ბავშვები მივდიოდით, ამიტომ ხშირად გვიწევდა მონასტერში ღამის გათევა. ბერებს მეორე სართულზე ორი ოთახი ჰქონდათ. ჩვენ უფრო დიდ ოთახში, იატაკზე გვიფენდნენ ნაბადს და ასე ვიძინებდით. სააღდგომოგ, რა თქმა უნდა, ღამეს ვათევდით, დილის ხუთ საათზე კი ანთებული სანთლებით ვბრუნდებოდით სახლში და ვისვენებდით.ვანო პაპა იგონებდა, მამა იოანე და მამა გიორგი დიდებულად გალობდნენო. მამა გიორგიმ მას იესოს ლოცვა ასწავლა.ვანო პაპა: მამა იოანეს უწევდა ხოლმე საქმეებზე ქალაქში ჩასვლა. მამა გიორგი კი მონასტრიდან არ გადიოდა. შეიძლება, სუსტი ჯანმრთელობის გამოც. ერთხელ როცა ავად გახდა, თავის ძმასთან, გრიშასთან იწვა სახლში.მამა იოანე დარდობდა მამა გიორგიზე, მასზე ფიზიკურად უფრო სუსტი რომ იყო - არ მომიკვდეს ჩემი გიორგიო. ორივე 75 წლის ასაკში გარდაიცვალა.როცა მამა იოანე საავადმყოფოში დაწვა ოპერაციის გასაკეთებლად, შეწუხებული მამა გიორგი წერილებს სწერდა საავადმყოფოში მთავარ ექიმს, რომელშიც მხურვალედ ევედრებოდა, ყველაფერი ეღონათ, რომ მამა იოანე კარგად გამხდარიყო. მამა იოანე კი თავის მხრივ, იმას წუხდა, როგორ იყო მონასტერში მარტოდ დარჩენილი მამა გიორგი...მიუხედავად ასეთი სიახლოვისა, ხასიათით ძალიან განსხვავდებოდნენ ერთმანეთისაგან, მაგრამ სული ორივეს ერთი ჰქონდა. მამა გიორგის ზოგჯერ ქალაქში უხდებოდა ჩასვლა, მასთან ყოველთვის მიდიოდნენ მორწმუნენი, აღსარებას აბარებდნენ სულიერ მოძღვარს, აქვე მოუნათლავს მრავალი ყრმა. ბავშვებს ხშირად ეუბნებოდა - მოკლე ლოცვა იმეორეთ განუწყვეტლივ - „უფალო შეგვიწყალენ“. ასე აჩვევდა მათ განუწყვეტელ ლოცვა-ვედრებას, რათა მორწმუნეს განუწყვეტლივ შესძლებოდა ღმერთთან საუბარი.ბევრს ჰქონდა შემჩნეული, რომ მამა გიორგის წინასწარმეტყველებანი ზედმიწევნით სრულდებოდა. ერთხელ მონასტერში უცნობი ახალგაზრდა კაცი მივიდა. უცებ მამა გიორგიმ სახელით მიმართა მას, თუმცა არც კი იცნობდა. გაოცებულ სტუმარს მამა გიორგიმ უპასუხა, როცა შენ გნათლავდნენ ამა და ამ ეკლესიაში, მეც იქ ვიყავიო. მაგრამ საქმე ის იყო, რომ ეს ამბავი 30 წლის წინათ მომხდარიყო, როცა ის კაცი 2 თვის ყრმა იყო.ბეთანიელი მამები სნეულებისგანაც კურნავდნენ მონასტერში რწმენით მოსულ ადამიანებს. ერთი კაცი სიყრუისგან განკურნეს: ტაძარში შეიყვანეს და მხურვალედ ევედრებოდნენ უფალს მისთვის...ცნობილია ერთი ამაღელვებელი შემთხვევა: ერთხელ თბილისში მამა გიორგის ორი და ჩამოვიდა, რომელთაც 48 წლის მანძილზე არ ენახათ ძმა. გიორგის ძმისშვილმა ისინი მონასტერში წაიყვანა. სანამ მამა გიორგი მათ ნახავდა, უკვე მიხვდა, ვინც იყვნენ მასთან მისულნი და ძალიან გაიხარა. გულაჩუყებული დიდხანს ეხვეოდა მათ და აღარაფერი ახსოვდა. მამა გიორგიმ სუფრის გაწყობა ითხოვა და დიდმარხვაში თევზის ხმევის ნებაც კი დართო მათ. შეკითხვაზე, ჯერ ხომ აღდგომა არ დამდგარაო, მან უპასუხა, ეს ჩემთვის ისეთი დიდი სიხარულია, რომ აღდგომა მე დღეს გამითენდაო.უკანასკნელ წლებში მამა გიორგი უკვე ძალზე ავადმყოფობდა. მის მოსავლელად ქალაქიდან ჩამოდიოდნენ მისი სულიერი შვილები. მიუხედავად სუსტი ჯანმრთელობისა და ხანდაზმულობისა, მამა გიორგი განაგრძობდა სხვებზე ზრუნვას, ყველას ნუგეშინისცემას. ერთხელ მონასტერში ოციოდე წლის ქალიშვილი მისულა, რომელსაც საშინელი თავის ტკივილები აწუხებდა. ვიღაცას ერჩია, ბეთანიის მონასტერში წადი, იქაური წყაროს წყალი განგკურნავსო. მას აქ ერთი კვირის განმავლობაში უცხოვრია და სრულიად განკურნებულა სნეულებისაგან. როცა შინ დაბრუნება დაუპირებია, მამა გიორგის გზამდე გაუცილებია იგი, ამისთვის რვაკილომეტრიანი ციცაბო აღმართის ავლა მოუწია!მამა გიორგის ხილვებიც ჰქონია. მათგან ჩვენ მხოლოდ რამდენიმე შემთხვევა ვიცით:ერთხელ, როცა მოძღვარი ძლიერ იტანჯებოდა ტკივილებისაგან, მას ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელი გაემოეცხადა და შეხებით განკურნა იგი. სხვა დროს, როცა ლოცვაში ჩაღრმავებული იჯდა ტაძრის კედელთან, მას მოწამე თეკლა გამოეცხადა და ყურძნის მტევანი მიაწოდა. აღსასრულამდე მცირე ხნით ადრე მოძღვარი ქალაქში იმყოფებოდა. მას წმინდა ანგელოზი გამოეცხადა და უთხრა: „გიორგი, რატომ ხარ აქ? რა გესაქმება ქალაქში? შენი ადგილი მონასტერშია!“ „უფალო, შენ უწყი, რომ ავად ვარ!“ - უპასუხია მას. „არა, გიორგი, - მიუგია ანგელოზს, - შენ მონასტერში უნდა იყო!“ მაშინ მამა გიორგი ასე ავადმყოფი დაბრუნებულა მონასტერში, სადაც რამდენიმე დღეში გარდაიცვალა.მონასტერში მამა გიორგისა და მამა იოანესთან ერთად ხანდახან სხვებიც ცხოვრობდნენ. ვანო პაპამ ისინიც გაიხსენა:- ერთი ხანობა ბეთანიაში კიდევ ერთი ბერი მორჩილი ცხოვრობდა - ვალიკო ფირცხალავა. მშობლები ძალიან წინააღმდეგნი იყვნენ მისი ბერობისა. ერთხელ დედა ჩამოსულა ბეთანიაში და თხოვდა, დაბრუნდი სახლში, თორემ კანდიდ ჩარკვიანთან გიჩივლებო. თუ გინდა, სტალინთან მიჩივლეო, უპასუხია ვალიკოს.1957 წელს გულის ავადმყოფობით გარდაიცვალა მამა იოანე. მამა გიორგი მალე მარტო დარჩა მონასტერში.აღსრულებამდე 5 წლით ადრე, სწორედ იმ წელიწადს, როდესაც მამა იოანე გარდაიცვალა, მამა გიორგიმ დიდი სქემა მიიღო იოანეს სახელით.ვანო პაპამ გაიხსენა, რომ ერთხელ ერთ-ერთი სასულიერო პირი ჩასულა მონასტერში და მამა გიორგისთვის წიგნები გადაურჩევინებია და წაუღია. ხატებიც უთხოვია, მაგრამ მამა გიორგის არ გაუტანებია. მამა გაბრიელის (ურგებაძის) იმედი ჰქონდა, ის მოუვლისო.უკანასკნელ გზაზე მოხუცი მოძღვარი მღვდელმონაზონმა (შემდგომში არქიმანდრიტმა) გაბრიელმა (ურგებაძემ) გააცილა, რომელიც მამა გიორგის სულიერი შვილი იყო და ხშირად სტუმრობდა მას ბეთანიაში და დროდადრო რჩებოდა ხოლმე საცხოვრებლად. მამა გიორგის გარდაცვალების წინ ბერი გაბრიელი ქალაქში იმყოფებოდა. დაუძლეველმა გრძნობამ აიძულა, საყვარელ მოძღვართან ჩასულიყო. როდესაც იგი მამა გიორგისთან შევიდა, მოძღვარმა შვებით ამოისუნთქა და ჩაილაპარაკა: „დიდება ღმერთს! შეისმინა დედა ღვთისამ ჩემი ვედრება!“ მამა გიორგის უჩვეულოდ ეჭირა თავი, მითითებებს იძლეოდა, რა უნდა გაეკეთებინათ. მამა გაბრიელისგან ლიტურგიის აღსრულება და ზიარება ითხოვა. მოხუცი მოძღვარი ეზიარა, სეფისკვერიც მიიღო და ჩაფიქრებული მარცვლავდა სკვნილს. შემდეგ მამა გაბრიელს სთხოვა, წასულიყო და დაესვენა, მაგრამ მამა გაბრიელმა მოძღვრის გვერდით ყოფნა არჩია. იგი მაგიდასთან დაჯდა და კითხვა დაიწყო. ანაზდად რული მოერია და როცა გამოერკვა, მამა გიორგის სული სხეულს განშორებოდა.მამა გიორგი და მამა იოანე, ბეთანიის მონასტრის ეზოში, ერთმანეთის გვერდით არიან დაკრძალულნი, ტაძრის აღმოსავლეთ მხარეს.სამწუხაროდ, მათი გარდაცვალების შემდეგ მთელი 15 წლის მანძილზე მონასტერი დაცარიელდა.ვანო პაპა: როდესაც მამა გიორგი და მამა იოანე გარდაიცვალნენ, ერთი რუსი სამი წელი უვლიდა მონასტერს. რუსის ქალებიც ამოდიოდნენ. არ ჩერდებოდნენ, სულ მუშაობდნენ, შანდლებს წმენდდნენ. იმ რუსის კაცს, რომელიც მონასტერს უვლიდა, უსიამოვნება ჰქონდა მლოცველებთან... ერთხელ, მამების გარდაცვალების შემდეგ, წყნეთში პოეტი გიორგი ლეონიძე შემხვდა. როცა გაიგო, ბეთანიას ახლა რუსი კაცი უვლისო, ძალიან შეწუხდა: „ისე როგორ გავწყდით ქართველები, რომ ჩვენი წინაპრის ნაამაგარისთვის ვერ მოგვივლიაო. რუსი თუ გაგიფუჭებს რამეს, თორემ რას გაგიკეთებსო“. შემდეგ ვანო პაპამ გადაიბარა მონასტერი. ტაძარში წვიმა ჩადიოდა. ვანო პაპა თხოვნებს წერდა მთავრობის სახელზე, დახმარებას ითხოვდა, მაგრამ ყურადღებას არავინ აქცევდა. ბოლოს, 1973 წელს დაიწყეს ბეთანიის მონასტრის აღდგენა, რასაც 5 წელი დასჭირდა.ვანო პაპა: მამა იოანეს საფლავის ქვა, რუსმა მეფუტკრემ დიმიტრიმ გააკეთა. მამა გიორგის ქვა კი ძმისშვილებმა ჩამოუტანეს დასავლეთიდან. მამა გიორგი რომ გარდაიცვალა, ქელეხისთვის ძროხა დაკლეს. ყველა ამბობდა, ეგეთი გემრიელი ხორცი სიცოცხლეში არ გვიჭამიაო. არქიმანდრიტი ლაზარე აბაშიძე: „როცა ღვთის სიტყვა თითქმის აღარსად გაისმოდა საქართველოში, ბეთანიის მონასტერს განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანი მისია ეკისრა, – იგი ერთადერთი ადგილი იყო მთელ ქვეყანაში, სადაც ჯერ კიდევ ხმამაღლა იქადაგებოდა ქრისტიანობის მარად ცხოველი ჭეშმარიტებანი, სადაც აღესრულებოდა ყველაზე ქმედითი აღიარება სარწმუნოებისა, – არა მხოლოდ ამ ბერების მჭევრი სიტყვით, არამედ ძალზე წმინდა, მოსაგრე ცხოვრებითაც… ბეთანიელი მამები შუქურასავით იყვნენ იმ უკუნიდან მღელვარე უფსკრულის თავზე, მხსნელ ნავთსაყუდელს უჩვენებდნენ გზააბნეულ ხალხს.“ ასევე დაგაინტერესებთ:"ბოლო ჟამს უფალი თავის ხალხს ისეთ სასწაულებს გაუკეთებს, ერთი ფოთოლი ერთ თვეს გეყოფა; პროდუქტს ასხურეთ ნაკურთხი წყალი და განიწმინდება" - მამა გაბრიელის წინასწარმეტყველებანი

მამა გაბრიელი

საზოგადოება 1708117130

VIDEO: „არც ერთი ორგანო არ მუშაობდა, მამა გაბრიელმა შვილი გამიცოცხლა...“ - მორიგი სასწაული, რომელიც ბერს უკავშირდება

მამა გაბრიელის სახელს უამრავი სასწაული უკავშირდება, ის ჩვენს გაოცებას დღემდე არ წყვეტს.2014 წელს, მაშინ როცა სამთავროს დედათა მონასტერში დასაფლავებული მამა გაბრიელის საფლავი გაიხსნა,  მისი წმინდა ნაწილები უხრწნელი იყო.ჭილობი და მანტია, რაშიც მამა გაბრიელი იყო გახვეული, უხრწნელი იყო, ასევე დაუზიანებელი იყო მისი ფეხსაცმელიც.ფერიცვალების დედათა მონასტრის მონაზონმა ალისიამ, რომელიც საფლავის გახსნას ესწრებოდა, მამა გაბრიელის უხრწნელი სხეული მუხლამდე დაინახა, რომლის ფერიც ყავისფერი იყო, ხოლო ხორცი კი ისევ ჩვეულებრივი ჰქონდა.მორწმუნეები  სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში, სადაც მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილებია დასვენებული, დღემდე სასწაულის მოხდენის იმედით მიდიან.გადაცემა „ღამის პრაიმტაიმში“ მოქალაქემ საკუთარი ისტორია გაიხსენა, რომელიც მამა გაბრიელს უკავშირდება.მისი თქმით, სალოსმა მას შვილი გაუცოცხლა.ვრცლად ↓ასევე ნახეთ:უშვილოთა შემწე ორსული ღვთისმშობელი - სასწაულები, რომელიც დირბის ღვთისმშობელს უკავშირდება„დასუსტებული ქალი ცხრა კაცმა ძლივს მიმიყვანა წმინდა ბარძიმთან...“- დაუჯერებელი სასწაული

სიზმარი

ჰოროსკოპი 1707164242

,,ამ რიცხვებში ნანახი სიზმარი ყველაზე საშიშია ... “ - ნახეთ, რომელ დღეს ნანახი შეიძლება, ახდეს რეალურ ცხოვრებაში

გარკვეულ დღეებში ნანახი სიზმრები ადამიანებს რეალურ ცხოვრებაში მართლა უხდებათ. ამ დღეების ცოდნა დაგეხმარებათ, გაარკვიოთ, ღირს კი ნერვიულობა ღამით ნანახ სიზმარზე და არის თუ არა ის თქვენი მომავალი ბედის წინასწარმეტყველი. ყველაზე საშიშია 23 და 29 რიცხვში ნანახი კოშმარული სიზმარი, თუ ის ახალმთვარეობას ემთხვევა, რადგან ის ცუდზე მიგანიშნებთ, მაგრამ არ შეგეშინდეთ, ეს ღამის გაფრთხილებაა და თქვენ უნდა ეცადოთ, დღე მეტი დაკვირვებით, კონფლიქტებისა და ექსტრემის გარეშე განვლოთ და შესაძლო სახიფათო რისკების ალბათობა შეამციროთ.საერთოდ, წინასწარმეტყველურ სიზმარს ადამიანი გამთენიისას ხედავს, შუაღამით ნანახ სიზმარს კი, არ უნდა დაუჯეროთ. ღამით ღრმად გძინავთ და დილისკენ ძილი უფრო ნათელი და მსუბუქია. ხშირად სიზმრებს უფრო შეუძლია ჩვენი ცხოვრების უცნაურობების დამაჯერებლად ახსნა, ვიდრე ფსიქოლოგებს.სიზმრებს ყველა ხედავს, მაგრამ ცოტამ თუ იცის, რომელ დღეებში აქვთ მათ წინასწარმეტყველური მინიშნებები. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია რომ მიიღოთ, საჭიროა, იცოდეთ მათი სწორად ახსნა. სიზმარი გვკარნახობს, რომელი მიმართულებით უნდა ვიმოქმედოთ, რა ცვლილება შევიტანოთ პირად ცხოვრებაში, როგორ გავხდეთ ძლიერები და თავდაჯერებულები. ამა თუ იმ სტიქიის ქვეშ დაბადებულ ადამიანებს სიზმარი გარკვეულ დღეებში კონკრეტულ ინფორმაციასაც კი აწვდის. მაგალითად:წყლის სტიქია – კირჩხიბი, მორიელი, თევზები: ხშირად სიზმრის სახით იღებენ მეტად საჭირო ინფორმაციას. შესაძლოა, სიზმარში ახლობელი ადამიანის ბედისწერაც კი ნახონ. ამიტომ, თუ ამ სტიქიის ნიშნის ქვეშ დაბადებული ადამიანი სიზმარში გიხილავთ, ყურადღებით მოუსმინეთ და მათი რჩევებიც გაითვალისწინეთ. წყლის სტიქიის ნიშნებს წინასწარმეტყველური სიზმრები შემდეგ თვეებსა და დღეებში უმძაფრდებათ: 18.01, 19.01, 02.02, 19.02, 24.02, 21.03, 18.04, 19.04, 06.05, 16.05, 03.06, 12.06, 13.06, 01.07, 12.10, 30.10, 21.12, 31.12.ჰაერის სტიქია – ტყუპები, სასწორი, მერწყული: სიზმარში ხშირად რიცხვებს, ცხრილებს, სქემებსა და ასოებს ხედავენ. თუ ყურადღებით დააკვირდებიან, შესაძლოა, მიხვდნენ, როგორ მოიგონ ტოტალიზატორში, ლოტოში ან კაზინოში. ჰაერის სტიქიის ნიშნებმა დიდი შანსია, წინასწარმეტყველური სიზმრები შემდეგ დღეებსა და თვეებში ნახონ: 20.01, 27.01, 31.01, 21.02, 29.02, 19.05, 24.05, 01.06, 08.06, 15.06, 01.09, 15.09, 29.09.ცეცხლის სტიქია – ვერძი, ლომი, მშვილდოსანი: მათი სიზმრები ფერადი და გრძელია. სიზმარში მიღებულ გაფრთხილებას ხშირად იგნორირებას უკეთებენ, რაც შემდგომ ცხადში ძვირად უჯდებათ. ცეცხლის სტიქიის ქვეშ დაბადებული ადამიანები წინასწარმეტყველურ და გამაფრთხილებელ სიზმრებს ყველაზე ხშირად შემდეგ დღეებსა და თვეებში ხედავენ: 20.03, 22.03, 26.03, 02.04, 05.04, 11.04, 13.04, 02.08, 07.08, 18.08, 04.12, 13.12.მიწია სტიქია – კურო, ქალწული, თხის რქა: სიზმრებს, ძირითადად, პრაქტიკულ ასპექტში ხედავენ. ასევე, მათი სიზმრები ხშირად წინასწარმეტყველურია, მაგრამ იშვიათად აქცევენ ყურადღებას. მიწის სტიქიის ქვეშ დაბადებული ადამიანები წინასწარმეტყველურ მინიშნებებს სიზმარში ყველაზე ხშირად შემდეგ თვეებსა და დღეებში ხედავენ: 22.04, 28.04, 05.05, 18.05, 27.05, 18.09, 20.09, 22.12, 29.12.წყარო: tbiliselebi.ge ასევე დაგაინტერესებთ:  რას ამოჰყავს სული ჯოჯოხეთიდან - ნახეთ, რა წერია მამა გაბრიელის ქადაგებაში"ფინანსური მდგომარეობა გაგიუმჯობესდებათ..." - ნახეთ, ვისთვის იქნება წარმატებული ეს კვირაზოდიაქოს ეს ნიშნები ნებისმიერ ასაკში ადვილად დაქორწინდებიან - გაიგეთ, ხართ თუ არა მათ შორის