ვიდეოები

1660565369

VIDEO: წყნეთში ტყის მასივი იწვის

წყნეთში ტყის მასივი იწვის, ვიდეო კადრებს სოციალურ ქსელში „ჩემი ქალაქი მკლავს“ ავრცელებს. როგორც „პრაიმტაიმს“ ვაკის რაიონის გამგეობის წყნეთის საუბნო განყოფილებაში განუცხადეს, კონკრეტულ ადგილას ხანძარი უკვე მეოთხედ ჩნდება. ამის გამომწვევი მიზეზი უცნობია.ადგილზე სახანძრო სამაშველო სამსახურია მობილიზებული.

წყნეთი

ომი უკრაინაში

სოციალური თემა

qali saflavze

1658776864

,,ღამით, გადახურულ საფლავზე სძინავს, წვიმამ რომ არ დაასველოს..." - ახალგაზრდა ქალს საზოგადოების მხარდაჭერა სჭირდება

ბლოგერი აკა სინჯიკაშვილი, რომელიც ქველმოქმედებითაა დაკავებული, სოციალურ ქსელში უსახლკარო ქალის შესახებ წერს, რომელიც ღამეებს სასაფლაოზე ათევს. აკა სინჯიკაშვილის პოსტს უცვლელად გთავაზობთ:,,ყურადღებით წაიკითხეთ,ამაზე მეტი, ადამიანს არაფერი ემართება ალბათ და ჩვენც, კიდევ ერთი, ჩვენი თვალით ვნახეთ.ეს ქალი ახლა, საღამოს ვნახეთ სასაფლაოზე. ღამით, გადახურულ საფლავზე სძინავს, წვიმამ რომ არ დაასველოს. წყალს კი როგორ ათბობს მზეზე, კი ხედავთ ფოტოზე. საერთოდ არავინ არ ჰყავს და არც არაფერი აბადია. ზამთარში ქირა ვეღარ გადაიხადა და გაზაფხული და ზაფხული აქ გაატარა, სასაფლაოზე...ყოველ ღამით აქ ძილი თუ წარმოგიდგენიათ?! ღამით გაცილებით შემზარავია ამ კადრის დანახვა.სასწრაფოდ სჭირდება დახმარება. დილიდანვე მოვუძებნით სახლს. გავუკეთებთ, რასაც შევძლებთ, ყველაფერს და ვეცდებით აუცილებლად, რომ ნორმალური ადამიანივით გააგრძელოს ცხოვრება.ახალგაზრდა ქალია, მუშაობა შეუძლია და ყველაფერი გამოვა.ახლაც, საფლავებს ალაგებს და ამით არსებობს.გაგვივრცელეთ ეს ამბავი და როგორც შეძლებთ, მოგვეხმარეთ. ჩვენ, დილიდანვე დავიწყებთ ყველაფრის გამოსწორებას.  ამბის გასაგებად დამირეკეთ ტელეფონზე, ნომერი ინფოში მიწერია. ფული შეგიძლიათ ჩარიცხოთ -ანგარიშის ნომერი: საქართველოს ბანკიGE35BG0000000144817300აკაკი სინჯიკაშვილითიბისი ბანკიGE90TB7603845061100016PayPal - Sinjikashvili@gmail.comუცხო ქვეყნებიდან შეგიძლიათ გამოგზავნოთ გზავნილით - Akaki Sinjikashvili აბა ჩვენ ვიცით.#სიკეთეგადამდებია", - წერს აკა სინჯიკაშვილი სოციალურ ქსელში.

სხვა სიახლეები

თამილა გასვიანი

საზოგადოება 1660592537

„ნახევრად გონდაკარგულმა ამოილუღლუღა, შვილებს მიმიხედეო. თვალებზე ვაკოცე ჩემს ზურას და ბოლომდე ჩავუშვი ცეცხლმოკიდებულ ტანკში...“ - მებრძოლი სვანი ქალის თავზარდამცემი ამბავი

სვანი ქალის შემაძრწუნებელი ამბავი, რომელმაც აფხაზეთის ომი გამოიარაომში დაღუპულთა რაოდენობა მხოლოდ სტატისტიკაა, მაგრამ თითოეული მოკლულის უკან სულის შემძვრელი ამბავი დგას.თამილა გასვიანი აფხაზეთის ომის ვეტერანია, 7 დედმამიშვილიდან მხოლოდ თვითონ გადარჩა და ისიც, ბედის წყალობით, მოკლულმა თანამებრძოლმა გადაარჩინა. ალბათ, ყველაფერმა შეჩვევა იცის და ისიც მართალია, რომ დრო ყველაფრის მკურნალია, რადგან თვითონ უკვე ემოციის გარეშე მიყვებოდა ამბავს, მე კი ვტიროდი... არ ვიცი, რამდენად მოვახერხებ იმის გადმოცემას, რასაც მე განვიცდიდი ამ ამბის მოსმენისას, მაგრამ იმედია, თქვენს გულებს აუცილებლად შევარხევ.ზურა- 7 დედმამიშვილი ვიყავით - 2 და და 5 ძმა. ერთი ძმა ადრევე დაგვეღუპა, მოჭიდავე გახლდათ და ტატამზე გაუსკდა გული. გუდაუთაში ვცხოვრობდი, მხოლოდ ერთი ძმა - ზურა ცხოვრობდა გაგრაში. ჰყავდა 2 შვილი, იმ დროს ბიჭები 16 და 14 წლისანი იყვნენ. 1992 წელს ომი რომ დაიწყო, ჩემმა ძმამ ძველი ნაწილებისგან თავისი ხელით ააწყო ბე-ემ-პე (ქვეითთა საბრძოლო მანქანა - ავტ.) და ქალები, ბავშვები და მოხუცები გადაჰყავდა უსაფრთხო ადგილას - ლესელიძემდე და მერე უკან ბრუნდებოდა, რომ სხვები წაეყვანა. ჩვენ შეგვატყობინა, საქმე გართულებულია, ხალხი გამყავს, თქვენც წადით და ჩემი შვილებიც გადაარჩინეთო. სხვებზე ზრუნავდა და თავისი ოჯახისთვის ვერ მოიცალა, ჩვენ მოგვანდო. რა მომათმენინებდა? წავედი ბავშვების წამოსაყვანად, მაგრამ ისეთი ვითარება იყო, ტყით უნდა მევლო. როგორც იქნა, წვალებ-წვალებით მივაღწიე. შევხვდი ზურას და შემძრა იქაურმა სიტუაციამ, აღარ მოვშორდი ძმას, ბავშვებს დედამისი მიხედავს-მეთქი, ვუთხარი და ჩავუჯექი ტანკში. სიტუაცია თანდათან გამწვავდა, აირია ყველაფერი, ვინ ვის ესროდა, ვეღარ გაიგებდი. 1992 წლის 3 სექტემბერს, ლესელიძიდან რომ ვბრუნდებოდით, რუსების ტანკი გადაგვეღობა და გვესროლეს, ტანკი დაგვიზიანეს. ჩვენმა ტანკმა მიმართულება დაკარგა, დაღმართზე დაგორდა და ხეს შეეჯახა იმ მხარეს, სადაც ჩემი ძმა იჯდა. როგორც მივხვდი, ჩემი მხარე განგებ აარიდა და თავი ჩაიგდო საფრთხეში. ბენზინის ავზი დაზიანდა და საწვავმა სალონში იწყო დენა, ხოლო გაჩენილმა ნაპერწკალმა ცეცხლი შიგნით გააჩინა. ფაქტობრივად, დახურულ რკინის კოლოფში ვიწვებოდით. გახურდა ყველაფერი, კვამლი დადგა. ჩემი ძმა პერიოდულად გონს კარგავდა. ლიუკის ახდას ვცდილობდი, მაგრამ, როგორც ჩანს, შეჯახების გამო დეფორმირდა და ძალიან გამიჭირდა. ალბათ, ასეთ დროს ადამიანს ძალა გემატება და როგორც იქნა, ავხადე ლიუკი. ამოვძვერი და ჩემს ძმას დავეჯაჯგურე ამოსათრევად. ვეხვეწები, მიდი, ზურა, დამეხმარე, ამოდი, ბიჭო-მეთქი... ვხედავდი, რომ ცეცხლი ფეხებზე ეკიდა და ვჩქარობდი, მთლიან ტანზე არ მოსდებოდა. როგორც იქნა, მოვიკრიბე ძალა და ამოვწიე, თითქმის ამოვიყვანე და შევატყვე, რომ დამჩატდა. ბოლომდე რომ ამოვათრიე, ვნახე, რომ წელს ქვემოთ ჩამწყდარი იყო და ნახევარი კაცი ამოვიყვანე. ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო, სუნთქავდა და მისი მზერა გულს მიგლეჯდა, მაგრამ მისი გადარჩენის შანსი აღარ იყო. გული გასკდომაზე მქონდა. ჯერ ვიფიქრე, დავმარხავ-მეთქი, მაგრამ არც ნიჩაბი მქონდა, არც რამე სხვა იარაღი, რითაც საფლავს გავუთხრიდი. მისი დატოვება გარეთ არ შეიძლებოდა, ვინმე იცნობდა, თავს მოაჭრიდა და ბურთს ითამაშებდა, მიცვალებულს შეურაცხყოფდა. ამიტომ ისევ ცეცხლმოკიდებულ ტანკში ჩაბრუნება გადავწყვიტე. როგორც იქნა, ისევ მივიყვანე ლიუკამდე. ჩავსვი ბოლომდე, ხელი რომ უნდა გამეშვა, ამომხედა და ნახევრად გონდაკარგულმა ამოილუღლუღა, შვილებს მიმიხედეო. თვალებზე ვაკოცე ჩემს ზურას და ჩავუშვი ტანკში...გონარეულმა და გულგაგლეჯილმა დავტოვე იქაურობა. ჯერ სიკვდილია უბედურება და მერე ასეთი სიკვდილი, თან შენ რომ ხარ შემსწრე. მთელი ცხოვრების სატანჯველია ეს.იქ გაჩერება არ შემეძლო. მდუმარედ გამოვემშვიდობე და მისი სახლისკენ წავედი, თან უკან ვიყურებოდი, იმ ტანკს, რომელშიც ჩემი ძმის სხეული იფერფლებოდა, თვალს ვერ ვაშორებდი.ბნელოდა. უმეტესი გზა ფორთხვით გავიარე, ხან ბუჩქებს ვეფარებოდი, ხან ხეებს, სროლის ხმები ახლოდან ისმოდა. ახლა მთავარი იყო, სახლამდე მიმეღწია, რომ ჩემი ზურას უკანასკნელი სურვილი ამესრულებინა და მისი ოჯახი სამშვიდობოს გამეყვანა. როგორც იქნა, მივაღწიე, მაგრამ სახლი ცარიელი დამხვდა. ჩემს რძალს ბავშვები სოჭში გადაეყვანა, თუმცა მაშინ ეს არ ვიცოდი და შევძრწუნდი. იქნებ გაიყვანეს და დახვრიტეს სადმე-მეთქი, ვფიქრობდი.იქაურობას ვერ დავტოვებდი, უნდა დამეცადა და სახლში ჩავიკეტე. სარდაფი ჰქონდა ისეთი, ლიუკით იხურებოდა და შიგნიდანაც იკეტებოდა. მესმოდა, როგორ შემოდიოდნენ და გადიოდნენ ვიღაცები, გაჰქონდათ სახლიდან, რასაც ნახულობდნენ. მე ვერ მომაგნეს. ერთი დღე-ღამე გავატარე იქ, მერე ფრთხილად გამოვედი. გუდაუთა და სოხუმი- ჩემს სახლამდე 50 კილომეტრი მაინც იყო და ღამით დავადექი გზას. დღე-ნახევარი მოვუნდი მისვლას, ისევ ფორთხვითა და მალვით. ჩვენს სოფელში ძირითადად სვანები ვცხოვრობდით, მაგრამ აფხაზიც ბევრი იყო. ქუჩაზე მონაცვლეობით ვცხოვრობდით, სვანი-აფხაზი, სვანი-აფხაზი. აქ სიტუაცია იმდენად გართულებული არ იყო, რადგან ჩვენი აფხაზები გვიცავდნენ ჩვენც და ტერიტორიასაც. ნათესაობა, მეზობლობა, კლასელობა, ნათლიობა თავისას შვრებოდა. დედაჩემის ძუძუ ჰქონდა ნაწოვი ერთ აფხაზ ბიჭს და აბა, ჩვენ რას დაგვიშავებდა? ამის გამო რუსები ვერ გვეკარებოდნენ, მაგრამ შემდეგ ეს ჩვენი აფხაზები სხვაგან მცხოვრები აფხაზებით ჩაანაცვლეს. სოფელში ასევე შემოვიდნენ რუსები, ყაზახები, სომხები, ჩეჩნები, სხვა დაქირავებული მებრძოლები. იმათთან ვერაფერს გავხდებოდით, რუსულის ცოდნა გვშველოდა და მეტ-ნაკლებად ვამყარებდით კომუნიკაციას. სახლებში შემოდიოდნენ, კონსერვები და სხვა პროდუქტის მარაგი მიჰქონდათ. უარს ხომ ვერ ეტყოდი? ზოგმა ფული არ მისცა და გამოიყვანეს, ყველას თვალწინ ხეზე მიაბეს და გააუპატიურეს, დახვრიტეს...სოფელში ერთ ოჯახს ძალიან დიდი სახლი ჰქონდა და მთელი სოფელი იქ შევიყარეთ. ერთად ყოფნა უფრო გვაძლიერებდა, თუ დაგვხოცავდნენ, ერთად დაგვხოცავდნენ. იმათ იცოდნენ, რომ ჩემი ძმა იბრძოდა და ჩვენი ოჯახიდან სამ ძმას დაუწყეს ძებნა. ორი იპოვეს და ისე წაიყვანეს, წინააღმდეგობის გაწევაც ვერ შევძელით. შემდეგ პროცესებში ჩაერთნენ ტელევიზიები, არასამთავრობოები, ელჩები და გადაწყდა ჩვენი გაყვანა. ავტობუსები მოიყვანეს და სოხუმში გადაგვიყვანეს. მაშინ შევარდნაძემ გამოაცხადა, სოხუმში ბუზიც ვერ შეფრინდებაო და შედარებით მშვიდად ვიყავით.ამ დროს იქმნებოდა იმ მოხალისეთა ჯგუფები, რომლებიც სამშობლოს დასაცავად მზად იყვნენ. ჩემი ერთადერთი გადარჩენილი უმცროსი ძმა გაიპარა და მოხალისეებში ჩაეწერა. ისიც პიკეტზე დახვრიტეს. დავრჩით მე, ჩემი და, დედა და ჩემი შვილი, რომელიც მაშინ 2 წლის იყო. მალევე დაიწყო არეულობა სოხუმშიც. შევატყვე, რომ უკვე ცუდი სიტუაცია იყო, ხალხი ტოვებდა ქალაქს და დედას ვუთხარი, ჩვენც წავიდეთ-მეთქი. გემით წამოვედით ფოთამდე, იქიდან ავტობუსით, თბილისში. სასტუმრო "ივერიაში" შეგვასახლეს. ამ პერიოდში სულ დავეძებდი ჩემს რძალსა და ძმისშვილებს, ძლივს მივაგენი სოჭში და ისინიც თბილისში გადმოვიყვანე. ერთი თვე მაინც დამჭირდა, რომ ამ ტრაგედიების შემდეგ გონს მოვსულიყავი.- ერთ დღესაც ჩემი უფროსი ძმის, ზურას 16 წლის შვილი აფხაზეთში გაიპარა. იმ პერიოდში თბილისელმა ბიჭმა, მერაბ ლორთქიფანიძემ გაგრის ბატალიონი ჩამოაყალიბა, მერე ბორის კაკუბავამ გადაიბარა ბატალიონის უფროსობა და ბოლოს მურთაზ ჭელიძემ. ჩემი ძმისშვილი სწორედ მათთან მივიდა. მაშინ სად იყო ასეთი კომუნიკაცია, გაჭირვებით ვიგებდი მის ამბებს და მოსვენება არ მქონდა. სულ ჩემი მომაკვდავი ძმის ბოლო სიტყვები ჩამესმოდა ყურში, შვილებს მიმიხედეო. ნერვიულობის გამო უძილობამ გამაგიჟა, ჩემი ძმისშვილის გარდა, სხვაზე ვერაფერზე ვფიქრობდი. ერთ დღეს გადავწყვიტე, რომ მის გვერდით უნდა ვყოფილიყავი. ჩემი შვილი დას დავუტოვე, ჩაიბარე, მე თუ რამე მომივა, გზაზე დააყენე-მეთქი.სამხედრო თვითმფრინავით ჩავფრინდი სოხუმში და ბატალიონის დისლოკაციის ადგილას მივედი. იქ სხვა მებრძოლი ქალებიც დამხვდნენ, უმეტესობა სვანი იყო. ყველას ერთი გაჭირვება გვქონდა გამოვლილი და ერთმანეთს ვამხნევებდით.მინდოდა იმ ოცეულში მოხვედრა, სადაც ჩემი ძმისშვილი იყო, და პიკეტირებაზე მასთან ერთად წავსულიყავი, მაგრამ იმ ოცეულში არ ჩამსვეს. წესი ყოფილა, თურმე ნათესავი სადაც არის, იქ არ გაგიშვებენ, რადგან ბრძოლის დროს ადამიანი სისუსტეს ავლენს. თუმცა გვერდიგვერდ აღმოვჩნდით და ესეც ბედნიერება იყო.მერე იარაღის სროლა მასწავლეს და ისე კარგად გამომდიოდა, ბატალიონის უფროსმა სნაიპერად ამიყვანა. სამწუხაროდ, ომში ადამიანი ყველაფერზე ხარ წამსვლელი. პირველი ეტაპი გუმისთაში გადავლახე, შემდეგ ტამიშში, ლაბრაში, ოჩამჩირეში... ბატალიონში მოხალისეები გვემატებოდნენ, მაგრამ უმეტესობა ბავშვი იყო, თბილისიდან გამოპარული. ბატალიონის უფროსმა მოგვამაგრა რამდენიმე და ეს ერთი ციდა ბიჭები პიკეტირებაზე უნდა წაგვეყვანა. ფაქტობრივად, ომში მიგვყავდა. გული მეწვოდა. მიუხედავად იმისა, რომ გაფრთხილებული იყვნენ, მაინც მოუკიდებდნენ ხოლმე სიგარეტს და სნაიპერი ტყვიას დააჭედებდა. ძალიან ხშირი იყო ასეთი შემთხვევა.ბოლოს ჩემი უმცროსი ძმისშვილიც ჩამოვიდა, 14 წლისა იყო. მეთაური მისი პიკეტირებაზე წაყვანის უფლებას არ გვაძლევდა და შტაბში იყო ხოლმე.ალყაში- აჭანდარაში დესანტი გადმოსხეს, რომელმაც მე და კიდევ 45-50 კაცი ალყაში მოგვაქცია. რამდენიმე ბიჭი მოგვიკლეს. შუაგულში ერთი მუჭა მებრძოლები ვართ რუსების დესანტის ალყაში და მათ გარშემო კიდევ ჩვენები არიან, ანუ გარშემო ორი წრე გვაქვს, ჯერ რუსების და შემდეგ ჩვენების... ჩვენ ვესროდით დესანტს თუ გარეთ მდგომი ჩვენები ესროდნენ, იყო საშიშროება, რომ ერთმანეთი დაგვეხოცა. იმისთვის, რომ ერთმანეთი გვეცნო, რაციით გაიცა ბრძანება, რომ ჩვენებს ყველას ტანს ზემოთ გაგვეხადა. რას იზამდი? თუ გინდა, ცოცხალი დარჩე, უნდა გაიხადო, არ გაიხდი და მტრად მიგიჩნევენ და მოგკლავენ. ყველამ გავიხადეთ. ავტეხეთ სროლა, ჩვენები გარედან მოგვეხმარნენ და დესანტი გავანადგურეთ. თუმცა ჩვენც დაგვეხოცა ბიჭები. ერთი მებრძოლი ჩემი ძმის ძმაკაცი იყო და ჩემ გვერდით მოკლეს. იქ ვერ დავტოვებდი, ზურგზე მოვიკიდე, სხვებმა სხვა გარდაცვლილები და ხოხვით გამოვდიოდით. ამ დროს სნაიპერმა ამომიღო მიზანში და მესროლა. მიცვალებულის სხეულში გაიარა ტყვიამ და მეც დამჭრა, მაგრამ ძალიან მძიმედ არ დავშავებულვარ. ადგილზე აღმომიჩინეს დახმარება და ისევ ბრძოლაში ჩავები.ეთერი- ჩემი და ძალიან დარდობდა ჩვენზე. დედაჩემიც გადარეული იყო, ყველანი ომში რომ ვიყავით. ალბათ, სვანური სისხლი თავისას შვრება და ჩემს დას, ეთერს უთხრა, რა გული გიძლებს, შენი და და ძმისშვილები ომში არიანო, და ისიც მაშინვე წამოვიდა. 6 თვე ჩვენ გვერდით იყო. თუმცა იარაღის ეშინოდა და მედდა გახდა.უკვე ის პერიოდია, რომ სადაცაა სოხუმს აიღებენ. შტაბიდან ჩემი და თბილისში გაგზავნეს წამლების ჩამოსატანად. ალბათ, გახსოვთ, თბილისიდან მომავალი ორი სამხედრო თვითმფრინავიდან ერთს რომ ესროლეს. იმ თვითმფრინავის პილოტმა მეორეს შეატყობინა, დამჭრეს და შენ უკან გაბრუნდიო. პირველ თვითმფრინავში იყვნენ სამხედროები, რომლებსაც მოჰქონდათ ტყვია-წამალი და საკვები და იქ იყო ჩემი დაც. ისიც დაიღუპა, როგორც იმ თვითმფრინავში მსხდომი ბიჭები. ეთერს სიკვდილის შემდეგ ვახტანგ გორგასლის სახელობის მესამე ხარისხის ორდენი მიანიჭეს, რომელიც მე გადმომცეს როგორც მის მემკვიდრეს.ომის დასასრული- უკვე ნათელი იყო, რომ სოხუმი მალე დაეცემოდა და ჩვენც ნელ-ნელა გამოსვლა დავიწყეთ. ჩემი ძმისშვილები ჭუბერით გამოვუშვი. უკვე მოდიოდა ლტოლვილების ნაკადი ამ გზით და იმათ შევუერთე. მე კიდევ რამდენიმე ხნით დავრჩი, რომ ცხედრებისთვის მიმეხედა. 25 გარდაცვლილი ჯარისკაცი წამოვიყვანე სოხუმიდან 93 წლის 26 სექტემბერს - ქალაქის დაცემის წინადღეს. მათი გადმოსვენება არც ისე იოლი იყო. მოგეხსენებათ, ომი მოროდიორობის გარეშე არ არსებობს და ხალხმა თვითმფრინავი ნაძარცვი ქონებით გაავსო. თუ გახსოვთ კადრები თვითმფრინავიდან რომ მაცივრებსა და ტელევიზორებს ყრის ტრაპზე მდგომი ქალი. ის ქალი მე ვარ. რა გვეტელევიზორებოდა? ჩემი მიზანი იყო, სანამ გვამები გაიხრწნებოდა, ჩამებარებინა პატრონებისთვის, რომლებმაც უკვე იცოდნენ და თბილისში, აეროპორტში გველოდებოდნენ. დავცალე თვითმფრინავი ნივთებისგან და დავტვირთე მიცვალებულებით, მაგრამ ადგილი აღარ დარჩა, რომ მეც გამოვყოლოდი. სხვა გზა არ დამრჩა, მკვდრებზე დავწექი და ისე ჩამოვედი.დღესჩემი ძმისშვილები ამჟამად მოსკოვში ცხოვრობენ. მადლობა ღმერთს, კარგად არიან. მე ნელ-ნელა მოვედი აზრზე. კახეთში გავთხოვდი და ყვარლის რაიონში ვცხოვრობ. 4 შვილი მყავს. უფროსი გოგონა პირველი ქმრისგან და კიდევ სამი ვაჟი. ვერ გეტყვით, რომ დალხენით ვცხოვრობ. მხოლოდ ლტოლვილთა დახმარებას, 45 ლარს ვიღებ. დღიურ მუშად ვმუშაობ და ასე გაგვაქვს თავი. ადრე მერიდებოდა, ომის ვეტერანის პენსია რომ მეთხოვა, მაგრამ გაჭირვებამ მიმიყვანა შესაბამის უწყებაში, მაგრამ თურმე პენსია რომ დამენიშნოს, ან ხელი უნდა მაკლდეს, ან ფეხი. მოკლედ, ინვალიდი უნდა ვიყო.

ამინდის პროგნოზი

საზოგადოება 1660592438

უახლოესი დღეების ამინდი - გარემოს ეროვნული სააგენტო მოსახლეობას აფრთხილებს

გარემოს ეროვნული სააგენტოს ცნობით, 15 აგვისტოდან მთიან რეგიონში ძლიერი ქარია მოსალოდნელი, რაც ტყის ხანძრების გაჩენის ალბათობას ზრდის.„19 აგვისტომდე საქართველოს ტერიტორიაზე შენარჩუნებული იქნება ჰაერის მაღალი ტემპერატურა ( 34, 39 გრადუსი). 15 აგვისტოს მთიან რეგიონებში ჰაერის მაღალ ტემპერატურასთან ერთად ზოგან ძლიერი ქარიცაა მოსალოდნელი, რაც ტყის ხანძრების გაჩენის ხელშემწყობ პირობებს შექმნის“, - აღნიშნულია გარემოს ეროვნული სააგენტოს მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

წევის კონტროლი

საზოგადოება 1660592373

იცი, რას ნიშნავს ეს 10 სიმბოლო მანქანის ეკრანზე? - გადაამოწმე შენი ცოდნა

მანქანის დაფაზე ბევრი სხვადასხვა სიმბოლოა და ბევრი მათგანი შეიძლება თქვენთვის უცნაური იყოს: ზეთის წნევის გამაფრთხილებელი შუქი - მიუთითებს, რომ  შესაძლოა თქვენს მანქანას ჰქონდეს ზეთის წნევის სისტემასთან დაკავშირებული პრობლემა  2. ძრავის ტემპერატურის გამაფრთხილებელი შუქი  მიუთითებს, რომ თქვენი ძრავა გადახურებულია.  3. საბურავების წნევის გამაფრთხილებელი შუქი - ირთვება, როდესაც თქვენი მანქანის საბურავში წნევა ძალიან მაღალი ან ძალიან დაბალია. 4. წევის კონტროლის ინდიკატორი მიუთითებს, რომ თქვენი მანქანის ერთი ბორბალი შეიძლება სხვებზე სწრაფად ტრიალებს. 5. ძრავის გამაფრთხილებელი შუქი - ირთვება, როდესაც გაზის თავსახური ღიაა ან დაბზარულია. 6. გამწევის კონტროლის ინდიკატორი  მიუთითებს, რომ თქვენი მანქანის გაწევის კონტროლის სისტემის სენსორი გატეხილია. 7. დაბლოკვის საწინააღმდეგო დამუხრუჭების სისტემის (ABS) გამაფრთხილებელი  შუქი - აფრთხილებს, რომ დაბლოკვის საწინააღმდეგო დამუხრუჭების სისტემა შესაძლოა დაზიანდეს. 8. ბატარეის გამაფრთხილებელი შუქი - მიუთითებს მანქანის დატენის სისტემასთან დაკავშირებულ პრობლემაზე. 9. საწვავის ანთებული ინდიკატორი - ნიშნავს, რომ თქვენს მანქანას საწვავი აკლია. 10. სიჩქარის კოლოფის ავტომატური დაბლოკვის ან მოძრაობის დაწყების ინდიკატორი - ნიშნავს, რომ თქვენ ცდილობთ, სიჩქარის გადართვას ან მოძრაობის დაწყებას მუხრუჭის გამოყენების გარეშე.

ჰოროსკოპი

ჰოროსკოპი 1660591800

16 აგვისტოს ასტროლოგიური პროგნოზი

მთვარის მე-19-20 დღე. პრობლემები შეიძლება გაჩნდეს ყველა მიმართულებით. ძალიან მნიშვნელოვანი იქნება თქვენი ემოციური სტაბილურობა. ყველაფრის მოგვარება შეიძლება, თუ სიმშვიდეს შეინარჩუნებთ.გახსოვდეთ, დასვენება დღის ბოლოს აუცილებელია ემოციური ბალანსის შენარჩუნებისთვის.ვერძიყურადღება მიაქციეთ ჯანმრთელობას, დრო დაუთმეთ მედიტაციას, ეს დაგეხმარებათ გააკონტროლოთ თქვენი ემოციები და მიაღწიოთ შინაგან ჰარმონიას.კუროდღეს უმჯობესია, მთელი თქვენი ენერგია მიმართოთ სულიერი სიმშვიდის შენარჩუნებისკენ. ყურადღება მიაქციეთ ბავშვებს.ტყუპებისიტუაციის გამოსასწორებლად, საჭიროა, გააანალიზოთ დაშვებული შეცდომები და თვითონვე მიხვდებით, რისი შეცვლაა საჭირო და რა უნდა გააკეთოთ.კირჩხიბიკარგი პერიოდია იდეების პოპულარიზაციისთვის. არის ახალი ნაცნობობის ალბათობა, რომელიც საკმაოდ მნიშვნელოვან როლს ითამაშებს თქვენთვის ახლო მომავალში.ლომირთული დღეა, პატარა პრობლემებით სავსე. სასურველია, სწრაფად იფიქროთ და კიდევ უფრო სწრაფად იმოქმედოთ. მთავარია, საკუთარი თავის გჯეროდეს და ყველაფერს მოაგვარებთ. წინ საუკეთესო პერიოდი გელოდებათ.ქალწულიუსიამოვნებები იქნება, მაგრამ ყველაფრის მოგვარებას შეძლებთ, მეგობრების დახმარებითა და ემოციების კონტროლით. ფინანსებთან დაკავშირებით, მეტი სიფრთხილე გმართებთ.სასწორიმოაწესრიგეთ თქვენი ყოველდღიური რეჟიმი: სწორი კვება, ვარჯიში, სუფთა გარემო აუცილებელია , რომ პრობლემებს გაუმკლავდეთ და ემოციური მდგომარეობა არ დაიზიანოთ.მორიელირომანტიკულ და შემოქმედებით ტალღაზე ხართ, რა თქმა უნდა, ვერ გაექცევით მოზღვავებულ სასიყვარულო ემოციებს. მთავარია გააკონტროლოთ ემოციები.მშვილდოსანიკარგი შემოთავაზებებს მიიღებთ. თუ საკმარისი დრო და ენერგია გაქვთ, უარი არ თქვათ. ერთადერთი, რაც ამ დღეს გააფუჭებს, თქვენი ემოციებია. მართალია, ემოციების მართვა გაგიჭირდებათ, მაგრამ ახლა ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რათა საუკეთესო შანსი ხელიდან არ გაუშვათ. თხის რქარომანტიული ნაცნობობის ალბათობაა და სიურპრიზებსაც ელოდეთ. თუმცა, ოჯახში შესაძლებელია, გარკვეული სახის სირთულეებმა იჩინოს თავი.მერწყულიმოაწყვეთ სივრცე კომფორტულად, განმარტოებისა და დასვენებისათვის, იზრუნეთ პროფესიონალური უნარების ამაღლებაზე.თევზებიმეტად იაქტიურეთ და წარმოაჩინეთ თავი. შეგიძლიათ, იმოქმედოთ თქვენი შეხედულებების მიხედვით და არა სხვების მითითებებით. მთავარია, ემოციების მართვა მოახერხოთ.

ეშმაკის სახლი

ისტორიები 1660591084

„ეშმაკის სახლი“ თბილისში - რა გავლენა შეუძლია მოახდინოს მაცხოვრებლებზე

სახლი, რომელიც ინგოროყვას ქუჩაზე დგას, მართლაც შემზარავია: გარე ფასადს იდაყვებზე დაყრდნობილი რქიანი და დიდყურება ფიგურა „ამშვენებს“, რომელსაც მრისხანე გამომეტყველება აქვს... სახლზე კიდევ რამდენიმე პატარა უცნაური არსების თავია გამოსახული.ამ სახლის ერთ-ერთი იდუმალი ადგილი სხვენია, სადაც გადმოცემით, მრავალი წლის წინ, სომეხ გოგონას თავი ჩამოუხრჩვია. ლეგენდის თანახმად, სახლი XIX საუკუნეში, კერძოდ, 1888 წელს, სომეხმა ვაჭარმა იმ დროისთვის საკმაოდ ცნობილ არქიტექტორს, ალექსანდრე შიმკევიჩს ააშენებინა. შიმკევიჩსვე ეკუთვნის თბილისის ყველაზე ლამაზი შენობები: ისლამური სახლი (1885 წ.), კავკასიის აბრეშუმის სახლი (1892 წ.), საქართველოს უზენაესი სასამართლო (1894 წ.), კონსერვატორია (1904 წ.), ანდრიოლეტის სახლი (1901 წ.), ფუნიკულიორის შენობა (არქიტექტორ ბლუშემთან ერთად; 1905 წ.)... ბათუმის გიმნაზია (1897 წ.).შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრიც, არქიტექტორ ტატიშჩევთან ერთად, შიმკევიჩის  ნახელავია. შიმკევიჩი მასშტაბურ პროექტებზე მუშაობდა და არა - კერძო სახლებზე. საინტერესოა, სომეხ ვაჭარს, რომელიც შესაძლოა, სატანიზმის მიმდევარი იყო, ზემოხსენებული სახლის აშენებაზე რატომ დასთანხმდა? გოგონა, რომელმაც სხვენზე თავი ჩამოიხრჩო, ერთი ვერსიით, ვაჭრის ცოლი იყო, მეორე ვერსიით კი, - ქალიშვილი.სახლს სარდაფი და საიდუმლო გვირაბიც აქვს, რომელსაც სარიტუალო დარბაზში მივყავართ. ზოგი ამბობს, რომ სახლს მთლიანად ეშმაკის ფორმა აქვს, რომლის ფეხებიც სარდაფია, თავი კი - სხვენი. სახლში ბუხრის მსგავსი „ნივთია“, რომელზედაც ბავშვის ფიგურაა გამოსახული. გავრცელებული ვერსიით, სწორედ ეს უნდა იყოს საიდუმლო გვირაბში ჩასასვლელი კარი.ამბობენ, რომ ამ სახლის ისტორიით ერთი ჟურნალისტი დაინტერესდა, რომელიც უკვალოდ გაქრა. იმასაც ამბობენ, რომ „ეშმაკის სახლის“ მიმდებარე ტერიტორიაზე სატელეფონო კავშირი წყდება, ითიშება ვიდეო და აუდიო აპარატურა... თეოლოგი, დეკანოზი თეიმურაზ თათარაშვილი ამბობს, რომ „საყოველთაოდაა ცნობილი, რომ თბილისში, გარკვეული სახლები, ერთმანეთთანაა დაკავშირებული და ამ კავშირში შეიძლება, ე.წ. პენტოგრამაცაა. ეს შენობები ქრისტიანული არაა, თუმცა ეკლესიას გადაჭრით არ შეუძლია, თქვას, თბილისში პენტოგრამა მართლა არსებობს თუ არა, მაგრამ ეკლესია, რა თქმა უნდა, არ უარყოფს, რომ თბილისში გარკვეული სატანური დაჯგუფებები არსებობდა და დღემდე არსებობს, სადაც გარკვეული ძალები შავბნელ მსახურებას ეწეოდნენ...თუ ადამიანი ისეთ სახლში ცხოვრობს, რომელიც მაგიურია და ჯადოქრული მიზნით შეიქმნა, მასზე, რა თქმა უნდა, გარკვეული ნეგატიური ზეგავლენა მოხდება, მაგრამ თუ ადამიანი მართლმადიდებელია, ეკლესიურად ცხოვრობს და სახლიც ორგზისაა ნაკურთხი, შეუძლებელია, ყველაფერმა ამან მასზე ზეგავლენა მოახდინოს“.