1775939626

„აღდგომის სასწაული“ – ორი წლის ბიჭი აპარატიდან გამორთეს და აი, რა მოხდა შემდეგ

ეს ამბავი ბრიტანულ ოჯახს გადახდა, რასაც ისინი მათ პირად სააღდგომო სასწაულს უწოდებენ. ამიტომ, ყოველი წლის აღდგომა მათთვის სწორედ ამ სასწაულთან ასოცირდება. ამბავი რამდენიმე წლის წინ მოხდა.გამოცემა nypost-ის ცნობით, 2016 წლის აღდგომის დილას, 2 წლის დილან ასკინმა კომიდან სასწაულებრივად გაიღვიძა, ეს მოხდა მეორე დღეს, მას მერე, რაც ის ექიმებმა აპარატიდან მოხსნეს.,,მე არ ვარ ღრმად მორწმუნე და რელიგიური ადამიანი, თუმცა ვფიქრობ, რაც მოხდა, ნამდვილი სასწაულია“ – ამბობს დილანის დედა, კერი ასკინი.ბავშვი ფაქტობრივად განწირული იყო, როცა ის ქალაქ დერბის საავადმყოფოში, სუნთქვის პრობლემების გამო მოხვდა.ექიმებმა მას Langerhans cell histiocytosis (LCH სასუნთქი გზების პრობლემები) დიაგნოზი დაუსვეს, თუმცა ბავშვის მდგომარეობა კიდევ უფრო მას შემდეგ დამძიმდა, რაც მას პნევმონია დაემართა და კომაში ჩავარდა.აღდგომის მძიმე კვირის, წითელი პარასკევი იყო, როცა მშობლები შეეგუენ იმ აზრს, რომ შვილს სამუდამოდ უნდა გამომშვიდობებოდნენ.ექიმებმა ოჯახი დაარწმუნეს, რომ მდგომარეობა არ გაუმჯობესდებოდა და სჯობდა ბიჭი აპარატიდან გამოერთოთ. გამორთვის შემდეგ, მათ ნახეს, რომ ბიჭს გულისცემა ნორმალური იყო.,,მაშინ ვთქვით, რომ შეუძლებელია! ჩვენ უნდა ვიბრძოლოთ! ნელ-ნელა ბიჭის მდგომარეობა უკეთესდებოდა.აღდგომის დღეს კი თითქმის სტაბილური გახდა. მე დღეს სრულიად დარწმუნებული, ვარ რომ ეს იყო ნამდვილად ჩვენი სააღდგომო სასწაული“, – ჰყვება კერი ასკინი.ბიჭმა მას მერე, კიდევ ერთი თვე დაჰყო საავადმყოფოში და სახლში სრულიად ჯანმრთელი გაწერეს.

1775936410

რამდენი ცრემლიც ჩამომვარდებოდა იმდენს ყლაპავდა. ჭიკჭიკებდა და მივხვდი, რომ ეს ჩიტი ჩემი შვილისგან იყო გამოგზავნილი - ბათუმში, აღდგომას მომხდარი სასწაული

რამდენიმე წლის წინათ, ბათუმში გარდაცვლილი მელანო ფუტკარაძის ამბავმა სრულიად საქართველო შეძრა. გოგონას გარდაცვალებიდან მეორმოცე დღე აღდგომას დაემთხვა. იმ ღამით, გამთენიისას, სასწაული მოხდა, რის შესახებაც მელანოს დედა ნარგიზა ქათამაძემ თავად მოჰყვა:„ადამიანი მოდიან, ხედავენ ამ სასწაულს და გაოგნებულები არიან. ყოველ ღამით მესიზმრებოდა ჩემი შვილი. მელანო არ იყო მონათლული, ქორწილის შემდეგ აპირებდა. მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა რომ დამძიმდა, რეანიმაციაში მოვნათლეთ... აღდგომას მისი გარდაცვალებიდან ორმოცი დღე შესრულდა და აღდგომის ღამეს სიზმარი ვნახე. ძალიან ცხადი სიზმარი იყო. გადმოვიდა ფანჯრიდან და თავის გარდერობში ტანსაცმელს ეძებდა. ძალიან უყვარდა ჩაცმა და ბევრი ტანსაცმელი ჰქონდა. ერთ-ერთი კაბა, რომელიც ცისფერ და თეთრ ფერებშია, გასულ წელს მეგობრის ქორწილისთვის შეიკერა.სიზმარში გადმოიღო ეს კაბა და წინ დამიდო. ვეკითხებოდი, დედიკო, მაჩვენე, ჭრილობა როგორ გაქვს-მეთქი. - არა, უნდა წავიდეო-მითხრა. - არ წახვიდე, მენატრები-მეთქი, ვუთხარი. - თუ გენატრები, მოდი ამ დილით ჩემთან სასაფლაოზე, ოღონდ სანამ მოხვალ ხმა არავის გასცე და მე იქ დაგხვდებიო.საერთოდ, რაც ჩემი შვილი გარდაიცვალა, ყოველდღე დავდივარ სასაფლაოზე, აქვეა ახლოს ჩვენთან. შუაღამეს რომ მომენატრებოდა და ვერ ვიძინებდი, გავიპარებოდი ხოლმე სასაფლაოზე და იქ ვტიროდი. ჩემს მეუღლეს, მაზლებსა და ძმისშვილებს ეშინოდათ, რამე არ მომსვლოდა ნერვიულობისგან და მარტო არ მიშვებდნენ, სულ უკან მომყვებოდნენ. ამ აღდგომის დილას მაზლებიც ჩვენს სახლში იყვნენ. ჯერ ბნელოდა, გამთენია იყო. ტაქსით წავედი, ტელეფონზე დავწერე რა ადგილას მივდიოდი და ფულიც მივაწოდე. ჩემს მეუღლეს დავუნახივარ და მეძახდა, მაგრამ უკან არ მომიხედავს. ჩემი ერთ-ერთი მაზლი სასაფლაოსთან ახლოს ცხოვრობს და მისთვის დაურეკავთ, ნარგიზა წამოვიდაო. მივედი და ისიც იქ დამხვდა, საუბარი დამიწყო - რატომ გამოიპარე ნარგიზი, ხომ იცი, რომ მარტო არ გიშვებთო. შიშიც არაფრის მქონდა. მეგონა, ალბათ, სასაფლაო დამხვდებოდა გათხრილი და ჩემს შვილს მკვდარს კიდევ ერთხელ დავინახავდი და მოვეფერებოდი...მაზლისთვის ხმა არ გამიცია, დავჯექი სასაფლაოზე მელანოს სურათთან და ვტიროდი. ამ დროს მოვიდა ჩემი ქმარი და ძმისშვილიც. საფლავის ქვის უკანა მხრიდან დაინახეს თუთიყუში, მელანოს კაბის ფერებში, ძმისშვილმა იყვირა: ნახე ბიძია, რა ლამაზი ჩიტიაო. ჩემმა მეუღლემ უპასუხა, ეს ჩიტი კი არა, მელანოს სულია მოსულიო. გამოფრინდა ეს ჩიტი, ჩემი მაზლის ხელებში ჩაფრინდა და ყვიროდა, ფართხალებდა. მერე მე მომცა მაზლმა, რომ ვტიროდი, მთელი სამი საათის განმავლობაში მეჯდა მხარზე და ცრემლებს მწმენდდა, რამდენი ცრემლიც ჩამომვარდებოდა იმდენს ყლაპავდა. ჭიკჭიკებდა და მივხვდი, რომ ეს ჩიტი ჩემი შვილისგან იყო გამოგზავნილი.ბექაც იქვე იყო, ჩემი შვილის საქმრო. მერე იმასთან მიფრინდა, კოცნა დაუწყო... ზუსტად იმ კაბის ფერებში იყო, რომელიც სიზმარში ჩემმა შვილმა გარდერობიდან გადმოიღო. ამ ჩიტის მოფრენით ისეთი შვება ვიგრძენი გულში, თითქოს ჩემი შვილი გაცოცხლდა."

1775933945

აღდგომის წინა ღამეს მომხდარი სასწაული, რომელსაც ბევრი მოწმე ჰყავდა

ამბავი დიდი ხნის წინ, მაკედონიის დედაქალაქის - სკოპიეს ერთ-ერთ მართლმადიდებლურ ტაძარში, აღდგომის წინ მომხდარ სასწაულზეა:აღდგომის წინაღამეს ტაძრის კედლებზე არსებულმა ყველა ძველმა, გაცრეცილმა და მტვრით დაფარულმა ფრესკამ და ხატმა თავისით დაიწყო გასუფთავება, ხოლო წმინდანთა გამოსახულებების მოოქრული ნაწილები ღვთაებრივად გაბრწყინდა.წმინდა დიმიტრის ტაძრის მღვდელი, დიმჩო მალინოვი ასე ჰყვებოდა ამ ამბავს: "წმენდა" წინა ღამით, კანკელის შუა წელიდან დაიწყო და მეორე დღესაც გაგრძელდა. ეს ნამდვილი სასწაულია. ეკლესიის მსახური დარწმუნებული იყო, რომ ამას ანგელოზები აკეთებდნენ.მისი თქმით, მოოქრული ნაწილები თავდაპირველად წითლდებოდა, ხოლო შემდეგ ღია ოქროსფერს იღებდა და ბრწყინავდა. წმინდანთა სახეებს ღვთაებრივი ნათელი ედგა. ტაძართან რიგები იდგა, რათა თითოეულს ენახა, მათ თვალწინ ზემოდან ქვემოთ მიმართულებით როგორ იწმინდებოდა ფრესკები და ხატები. ისინი ამტკიცებდნენ, რომ აღდგომის წინა სასწაულის მოწმენი იყვნენ.

1775679463

რას ხედავენ და ვის ესაუბრებიან ადამიანები სიცოცხლის ბოლო წუთებში - მეცნიერების დაკვირვებები

ადამიანის სიცოცხლის ბოლო მომენტები ერთ-ერთ ყველაზე იდუმალ თემად რჩება. სიკვდილის პირას მყოფი ადამიანები ხშირად იხსენებენ უცნაურ ხილვებს. ასეთ მომენტებს ხშირად ახსენებენ მომაკვდავებთან ერთად მყოფი ადამიანებიც, ვინც ბოლო საათებსა და დღეებს პაციენტებთან ატარებენ და უჩვეულო ფენომენებს ხედავენ, რომელთა ახსნა მხოლოდ სამედიცინო თვალსაზრისით რთულია. მათი თქმით, ბევრი ადამიანი იწყებს ისე მოქცევას, თითქოს სიკვდილამდე უხილავ ადამიანს ხედავს. ზოგი იღიმის, სივრცეს უყურებს, ზოგი კი ხელებს სწევს, თითქოს სტუმრებს ესალმება. ზოგჯერ ადამიანი მოულოდნელად წარმოთქვამს დიდი ხნის წინ გარდაცვლილი ნათესავების ან მეგობრების სახელებს. ეს ისტორიები იმდენად გავრცელებულია, რომ სპეციალისტებმა განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციეს მათ.ვის ელაპარაკებიან მომაკვდავები ყველაზე ხშირად?ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ფენომენი გარდაცვლილი ნათესავების გამოჩენაა. ექსპერტების თქმით, სიკვდილის წინ თითქმის ყველა მეორე პაციენტი იწყებს საუბარს მრავალი წლის წინ გარდაცვლილ საყვარელ ადამიანებზე.გამოცდილმა მედდამ ისაუბრა პაციენტებზე, რომლებმაც მოულოდნელად დაიწყეს საუბარი დიდი ხნის წინ დაკრძალულ საყვარელ ადამიანებზე. ერთმა კაცმა ბალიშის ქვეშ ხელი შეყო და გარკვევით წარმოთქვა თავისი ბიძის სახელი, რომელიც რამდენიმე ათწლეულის წინ ომში დაიღუპა. მეორემ დედის ძახილი დაიწყო, მიუხედავად იმისა, რომ დედა მაშინ გარდაიცვალა, როდესაც ის მხოლოდ ოცი წლის იყო.საინტერესოა, რომ ასეთ მომენტებში ადამიანები იშვიათად განიცდიან შიშს. პირიქით, მათი სახეები მშვიდი და სიხარულით სავსეც კი ხდება. ბევრი იღიმის, თითქოს ძვირფას სტუმრებს ესალმება.მედიკოსები აღნიშნავენ, რომ მომაკვდავებისთვის ეს სურათები აბსოლუტურად რეალურია. ადამიანმა შეიძლება არა მხოლოდ ნაცნობი სახეები დაინახოს, არამედ მათი ყოფნაც იგრძნოს. ასეთი გამოცდილება ყველაზე ხშირად სიკვდილამდე რამდენიმე დღით ადრე ხდება, თუმცა ზოგჯერ ეს უკანასკნელი ამოსუნთქვის წინ რამდენიმე საათით ადრე ხდება.შეხება მათთან, ვინც ახლოს არ არისზოგჯერ ადამიანები არა მხოლოდ ვიზუალურ სურათებს, არამედ შეხებასაც განიცდიან. მედიკოსები ხშირად ჰყვებიან შემთხვევებს, როდესაც პაციენტები თავს ისე გრძნობენ, თითქოს უხილავ ადამიანს ართმევენ ხელს.ჩიკაგოში მომუშავე ერთმა სპეციალისტმა გაიხსენა ხანდაზმული ქალის ისტორია, რომელიც თითქმის აღარ რეაგირებდა მის გარშემო არსებულ სამყაროზე. უეცრად მან ხელი ასწია და გაიყინა, თითქოს ვიღაცამ ხელი მის ხელში ჩაუდო. ქალმა ნაზად მოუჭირა ხელი, გაუღიმა და ჩუმად ჩურჩულით თქვა: „შენ ჩემთვის მოხვედი“. რამდენიმე წუთის შემდეგ მისი გული გაჩერდა.ზოგიერთი სპეციალისტი თვლის, რომ ასეთი შეგრძნებები მეხსიერების მუშაობას უკავშირდება. სიცოცხლის ბოლო სტადიაზე ტვინს შეუძლია მოგონებებსა და რეალობას შორის საზღვრების წაშლა, რაც ადამიანს საშუალებას აძლევს, ხელახლა განიცადოს მნიშვნელოვანი შეხვედრები.სიკვდილის წინ მოულოდნელი სიცხადეკიდევ ერთ ფენომენს, რომელსაც ხშირად აკვირდებიან ჰოსპისის თანამშრომლები, ეწოდება „სიკვდილის გამოღვიძება“. ზოგჯერ, ადამიანი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ძალიან სუსტი ან თუნდაც უგონო მდგომარეობაში იყო, მოულოდნელად მოდის აზრზე. მათ შეიძლება თვალები გაახილონ, საწოლში წამოსხდნენ, დაიწყონ საუბარი და ფხიზლადაც კი გამოიყურებოდნენ. ჰოსპისის თანამშრომელი ბებიის ისტორიას მოჰყვა. ქალი ორი კვირის განმავლობაში საწოლს იყო მიჯაჭვული, მაგრამ სიკვდილამდე ერთი საათით ადრე, ის მოულოდნელად წამოჯდა და კარისკენ გაიხედა. მან თქვა: „მამა აქ არის. გამარჯობა, მამა“. რამდენიმე წუთის განმავლობაში, ის თითქოს უხილავ ადამიანთან საუბრობდა, რის შემდეგაც მშვიდად დაწვა და მალევე გარდაიცვალა.სინათლე, გვირაბი და სიმშვიდის განცდაადამიანები, რომლებმაც გულის შეტევა გადაიტანეს და სიცოცხლეს დაუბრუნდნენ, საინტერესო დეტალებს ამატებენ. მათი ისტორიები ძირითადად მსგავსია.ბევრს ახსოვს გრძელი გვირაბის გავლით გადაადგილების შეგრძნება, რომლის ბოლოსაც შუქი ჩანს. ისინი განიცდიან არაჩვეულებრივ სიმშვიდესა და სიმსუბუქეს. ზოგი ამბობს, რომ იქ მათ ნაცნობი სახეები დახვდათ - ნათესავები ან მეგობრული პიროვნებები, თითქოს მათ მოსვლას ელოდებოდნენ.სიცოცხლის ბოლო მომენტებში პაციენტები ხშირად რეაგირებენ სინათლეზე ან სიბნელეზე, რომელსაც სხვები ვერ ხედავენ. ზოგი ითხოვს ფანჯრის გაღებას ან ფარდების გადაწევას, რადგან „დაღამდა“. სხვები, პირიქით, თვალებს ხუჭავენ, თითქოს კაშკაშა შუქზე იყვნენ.ჰალუცინაციები ან რაღაც სხვაექსპერტებს ჯერ არ მიუღწევიათ კონსენსუსისთვის იმის შესახებ, თუ რა ხდება ადამიანის ცნობიერებაში სიკვდილის მომენტში. სკეპტიკოსები ასეთ მოვლენებს ტვინის ფუნქციის თავისებურებებს მიაწერენ. ისინი თვლიან, რომ სხეული გამოყოფს სპეციალურ ქიმიკატებს, რომლებიც ნათელ სურათებსა და მოგონებებს იწვევს.თუმცა, ექიმები აღნიშნავენ ერთ დეტალს: ადამიანები ხშირად ხედავენ ადამიანებს, რომლებზეც წლების განმავლობაში არ უფიქრიათ. ისინი ასახელებენ კონკრეტულ სახელებს და აღწერენ ნაცნობ ნაკვთებს და ასეთი შეხვედრების შემდეგ, ისინი საოცრად მშვიდდებიან.ამიტომ, ბევრი ექსპერტი მიიჩნევს, რომ ამ მომენტში ყველაზე მნიშვნელოვანი საყვარელი ადამიანების მხარდაჭერაა. თუ ადამიანი ამბობს, რომ საყვარელ ადამიანს ხედავს, უმჯობესია არ ეკამათოთ ან არ სცადოთ მისი საპირისპიროში დარწმუნება. მათთვის ეს შეხვედრა სრულიად რეალურია და შეიძლება ნუგეში მოიტანოს.რატომ არ აფიქსირებენ მოწყობილობები ასეთ მოვლენებს?ზოგი ფიქრობს: რეალურია თუ არა ასეთი ხილვები?პასუხი საკმაოდ მარტივია. აპარატურას მხოლოდ ფიზიკური ტვინის აქტივობის — ელექტრული იმპულსების ან გულისცემის ცვლილებების აღმოჩენა შეუძლია. თუმცა, ადამიანის შინაგანი გამოცდილება ტექნოლოგიებისთვის მიუწვდომელი რჩება.ხშირად ადარებენ ამას რადიოს. ჯანმრთელი ადამიანი რეალობის ერთ სიხშირეზეა „მორგებული“, ხოლო სიკვდილის ზღვარზე მყოფი ადამიანი, როგორც ჩანს, აღქმის სხვა სიხშირეზე გადადის.წლების განმავლობაში, ბევრმა სპეციალისტმა აღნიშნა ერთი მნიშვნელოვანი დეტალი: თითქმის არცერთი პაციენტი არ კვდება სრულიად მარტო. თითქმის ყოველთვის, ადამიანი უხილავი ფიგურისკენ იყურება, ხელებს იწვდის ან ჩუმად საუბრობს. შიში კი იშვიათად ჩანს მათ სახეზე — უფრო ხშირად, ეს არის სიმშვიდე, გაოცება და დიდი ხნის ნანატრი შეხვედრის განცდა.

1775629980

„ხემაც კი ვერ იტვირთა ამხელა ცოდვა და ჩამოტყდა...“- მეუფე ნიკოლოზი იუდას აღსასრულზე

იცით, როგორ აღესრულა იუდა ისკარიოტელი იესოს გაცემის შემდეგ? გადმოცემის თანახმად, მაცხოვრის გაცემისა და 30 ვერცხლად გაყიდვის შემდეგ, იუდა აივსო სინანულით და არა მონანიებით. მათე ამბობს, რომ იუდამ თავი ჩამოიხრჩო. ლეგენდის თანახმად, ის ვერხვის ხეზე ჩამოეკიდა. და თითქოს მას შემდეგ თრთის ამ ხის ფოთლები. ერთი ვერსიის თანახმად, უფალმა უკანასკნელი შანსი მისცა, რომ სული მომაკვდინებელი ცოდვით არ დაემძიმებინა იუდას და ამ ხის ტოტები ხან დაიხარა, ხან - ჩამოტყდა. ჩამოკიდებას ვერ ახერხებდა."მაშინ, რა იხილა იუდამ, მისმა გამცემმა, რომ მსჯავრი დასდეს, შეინანა და დაუბრუნა ოცდაათი ვერცხლი მღვდელმთავრებსა და უხუცესთ, და თქვა: შევცოდე, რომ მოგეცით მართალი სისხლი. ხოლო მათ უთხრეს: ჩვენ რა? შენ იკითხე. დაყარა ვერცნლი ტაძარში და იქაურობას გაეცალა: წავიდა და თავი ჩამოიხრჩო. ხოლო მღვდელმთავრებმა აკრიფეს ვერცხლი და თქვეს: არ ეგება ტაძრის საგანძურში ამის დადება, ვინაიდან სისხლის საფასურია. ბჭობა გამართეს და, უცხოთა სასაფლაოდ, იყიდეს იმით მეთუნის მიწა. ამიტომაც ეწოდება ამ მიწას სისხლის მიწა დღევანდელ დღემდე".ლუკას წყაროებით, იუდა ჩავარდა და გასკდა... "მაგრამ მან უსამართლობის სასყიდლით იყიდა მიწა, დაცემული შუაზე გასკდა და გადმოცვივდა მთელი მისი შიგანი. ეს ცნობილი გახდა იერუსალიმის ყველა მკვიდრისთვის, ასე რომ, ამ მიწას მათ საკუთარ ენაზე ეწოდება აკელდამა, ანუ სისხლის მიწა."მეუფე ნიკოლოზ ფაჩუაშვილი ჰყვება გარდამოცემის შესახებ, რომელიც მას იერუსალიმის შემოგარენში, მონასტერში მონაზონმა მოუთხრო."იმისთვის, რომ ცოდვა არ მოენანიებინა, იუდამ გადაწყვიტა ქრისტეს ჯვარცმამდე მოეკლა თავი. წავიდა უფსკრულის პირას, ხე შეარჩია და ამ ხეზე ჩამოეკიდა. თავს თუ მოიკლავდა, ცხადია, ჯოჯოხეთში მოხვდებოდა. ეს მან იცოდა. ისედაც ყველა ადამიანი, ქრისტეს აღდგომამდე, გარდაცვალებისას ჯოჯოხეთში მიდიოდა. იცოდა ისიც, რომ ქრისტე ჯვარცმიდან მესამე დღეს აღდგებოდა; აღდგომამდე, ორი დღით ჩავიდოდა ჯოჯოხეთში და იქიდან სულებს დაიხსნიდა. ანუ მოიფიქრა, რომ ჩავიდოდა ჯოჯოხეთში და ქრისტეს იქ დახვდებოდა. და ქრისტე იძულებული გახდებოდა, რომ იუდა, ყოველგვარი თხოვნისა და მონანიების გარეშე, ჯოჯოხეთიდან ამოეყვანა. და თავისი ბილწი განზრახვების აღსრულებას გააგრძელებდა (იუდა).და რა მოხდა? ხემაც კი ვერ იტვირთა ამხელა ცოდვა და ჩამოტყდა და იუდა ჩაიჩეხა, ოღონდ გადარჩა. რაღაც პერიოდი იცოცხლა. ცოდვის მოუნანიებლობის გამო, იცით, რა დაემართა? გასივდა, ისე გასივდა, რომ გზაზე ურემი რომ შეხვედროდა, გვერდს ვერ აუვლიდა. მხოლოდ ტანი კი არა, თავი ისე გაუსივდა, რომ თვალებს ვერ უპოვიდით. ბოლოს გასიებისგან გასკდა და მისი ნაწლავები მიმოიფანტა. ეს მოხდა იერუსალიმის გარეთ, ამ ადგილს, სადაც ნაგავსაყრელი იყო, ერქვა გეენია. იქ ისეთი სიმყრალე იყო, უცებ ნაგავს დაყრიდნენ და გაიქცეოდნენ ხოლმე. იუდას გასკდომის შემდეგ, ნაგავსაც კი ვერ ყრიდნენ, ისეთი სიმყრალე დადგა იქ.იერუსალიმში ყოფნისას მოვინახულე გეენიის ადგილი, ის ხე - იუდას ხე... ეს ამბავიც იქ მიამბო მონაზონმა." 

1775595259

მძიმე ოთხშაბათი - იუდასგან ქრისტეს გაცემის დღე

დიდი ოთხშაბათი - ეს იუდას მიერ, იესო ქრისტეს გაცემის დღეა. ამ დღეს იუდამ გასცა მოძღვარი და სინედრიონის წევრებს მის შეპყრობაში დახმარება აღუთქვა, რისთვისაც 30 ვერცხლი მოითხოვა.ოთხშაბათის ღამე, მაცხოვარმა ბეთანიაში გაატარა. იმ დროს, როცა მღვდელმთავრებს, მწიგნობრებსა და უხუცესებს იესო ქრისტეს მოტყუებით შეპყრობა და მოკვდინება ჰქონდათ გადაწყვეტილი, სიმონ კეთროვნის სახლში უცხო დედაკაცმა ძვირფასი ნელსაცხებელი მაცხოვარს უხვად დაასხა თავზე, რითაც, როგორც თავად მაცხოვარმა ბრძანა, იგი დასაფვლველად მოამზადა.აქვე, დედაკაცის უანგარო საქციელის საპირისპიროდ, იესო ქრისტეს თორმეტთაგან ერთ-ერთი მოწაფის, იუდა ისკარიოტელის უმადურ სულში ბოროტი აზრი ჩაისახა, რათა თავისი მასწავლებელი და უფალი იუდეველთა უკანონო საბჭოსთვის მიეცა.ამიტომ დიდი ოთხშაბათის საეკლესიო მსახურება განადიდებს იმ დედაკაცს, რომელმაც მაცხოვარს ნელსაცხებელი სცხო, იუდას ვერცხლისმოყვარეობას და გამცემლობას კი კიცხავს.იუდას ცოდვა იმდენად შემზარავია, რომ თვით მახარებლებიც კი ერიდებიან ამ თემის გააზრებას და მოკლედ მოგვითხრობენ ამ ამბავს.უფალი საქმით თუ სიტყვით ყოველდღე ახსენებდა იუდას, რომ გამყიდველი მას ვერ დაემალებოდა. უფალი არ დუმდა, რათა ისკარიოტელს არ ჰგონებოდა, რომ მისი განზრახვა დაფარული იყო უფლისაგან. თუმცა ყველას თანდასწრებით არ ამხელდა, რათა უფრო უსირცხვილო არ გამხდარიყო.ღმერთმა თავისუფალი არჩევანის მქონე არსებებად შექმნა ადამიანები და მათ კეთილსა და ბოროტს შორის არჩევანის უფლება დაუტოვა. ამდენად, იუდას შეეძლო, არ დამორჩილებოდა ვერცხლისმოყვარეობას. თუმცა თვითონვე არ ისურვა ცოდვისაგან განკურნება.მაცხოვრის გვერდით ყოფნის მიუხედავად, იუდამ სულიერი გაზრდა ვერ მოახერხა, თუმცა მაცხოვარი მისდამიც ისეთივე მზრუნველობას იჩენდა, როგორსაც სხვების მიმართ. მეტიც, როცა იუდას ვერცხლისმოყვარეობის ვნება შეამჩნია, მას მოციქულების საერთო ყულაბა ჩააბარა და ნება მისცა, საკუთარი შეხედულებებისამებრ ეხარჯა ფული _ თავის თავს ხომ ვეღარ მოჰპარავდა. იუდას სულში მაინც არაფერი შეცვლილა.„ხოლო იუდამ წაიყვანა რომაელთა რაზმი და მღვდელმთავართა და ფარისეველთაგან გამოგზავნილი მსახურნი", - მოგვითხრობს იოანე მახარებელი. "და მივიდნენ იქ ლამპრებით, ჩირაღდნებითა და იარაღით. იესო, რომელმაც იცოდა, რაც მოელოდა, გამოვიდა და უთხრა: ვის ეძებთ? მიუგეს მას: იესო ნაზარეველს. უთხრა მათ: მე ვარ... როდესაც უთხრა, მე ვარო, დაიხიეს უკან და მიწაზე დაემხნენ" (იოანე 17, 3-6).იესოს შეეძლო, თავი დაეხსნა, რადგან მის წინაშე ჯალათებიც კი მიწაზე ემხობოდნენ, მაგრამ მაინც ჩაჰბარდა. ამგვარად, მისი ჯვარცმის ტვირთი ნებაყოფლობითი აქტი იყო, კაცობრიობის გამოსახსნელად გაწეული.ამიტომაც უნდა შევწუხდეთ არა გაყიდული იესოს, არამედ იუდა ისკარიოტელის გამო, რადგან გაცემულმა მსოფლიო გამოიხსნა, ხოლო გამყიდველმა საკუთარი სულიც დაღუპა; გაცემული ცათა შინა მამის მარჯვნივ ზის, გამყიდველი კი ჯოჯოხეთშია.აღსანიშნავია, რომ დიდი ოთხშაბათის მწუხრიდან, აღარ იკითხება ეფრემ ასურის ლოცვა. ამ ლოცვას პარასკევამდე მხოლოდ მონაზვნები ასრულებენ სენაკებში.ეფრემ ასურის ლოცვა, ყველიერის კვირის ოთხშაბათს იწყება და ვნების კვირის ოთხშაბათს სრულდება.ტროპარი: აჰა ესე სიძე მოვალს შუარამესა და ნეტარ არს მონაი იგი, რომელი იპოვოს მღვიძარე, ხოლო ვაი არს მონისა მის, რომელი იპოვოს უდებებით; იხილე სულო ჩემო და ნუ გრულის ძილისათვის, რაითა არა გამოვარდე სასუფევლისაგან, არამედ აღისთუე სუაღამესა და ხმობდი: წმინდა ხარ, წმინდა ხარ, წმინდა ხარ შენ, რმერთო ჩუენო, ღვთისმშობელისა მიერ შეგვიწყალენ ჩუენ.კონდაკი: ვსცოდე უმეტეს მეძავისა მის, სახიერ, არა მაქუს ცრემლთა ნაკადული შეწირვად შენდა, არამედ დუმილით შეგივრდები და სურვილით ამბორს უყოფ ფერხთა შენთა, და გევედრები: მოტევებაი ცოდვათა მომანიჭე, ვითარცა მეუფემან, და ბიწთა საქმეთა ჩუენთაგან განმათავისუფლე, ვითარცა მაცხოვარმა

1775540520

დიდი სამშაბათი - რა უნდა იცოდეს მორწმუნემ ამ დღის შესახებ

ეკლესია იხსენებს მაცხოვრის ჯვარცმას და მგლოვიარე მოელის აღდგომის გამომხსნელ სიდიადეს.თავისი შინაარსისა და საიდუმლოთა აღსრულების გამო, ვნების შვიდეულის ყოველ დღეს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ "დიდი" უწოდა.ვნების შვიდეულის ორშაბათს, სამშაბათსა და ოთხშაბათს ეკლესიაში აღესრულება პირველშეწირულის ლიტურგია. იკითხება ოთხივე სახარება. ეკლესია იხსენებს მაცხოვრის ჯვარცმას და მგლოვიარე მოელის აღდგომის გამომხსნელ სიდიადეს.დიდი სამშაბათიდიდი სამშაბათის მსახურებაზე ვიხსენებთ იგავს ათ ქალწულსა და ტალანტებზე და გრძელდება მათეს სახარების ორშაბათს დაწყებული საკითხავი იესო ქრისტეს მეორედ მოსვლის შესახებ. ამით წმინდა ეკლესია კიდევ ერთხელ და საგანგებოდ მოუწოდებს მოწმუნეებს სულიერი სიფხიზლისაკენ, ჩვენთვის ბოძებული ნიჭისა და ძალების მართებული გამოყენებისაკენ, განსაკუთრებით კი მოწყალებისაკენ, რასაც უფალი პირადად მის წინაშე ჩადენილ ღვაწლად გვითვლის, როცა გვეუბნება: "რაოდენი უყავთ ერთსა ამას მცირეთაგანსა ძმათა ჩემთასა, იგი მე მიყავთ" (მთ. 25,40).

1775068860

მამა გაბრიელის კელიაში მომხდარი სასწაული - რას ჰყვება მისი სულიერი შვილი

მალხაზ ჯინორია მამა გაბრიელის სულიერი შვილია. ჩვენი დროების უდიდეს წმინდა მამასთან ურთიერთობაზე, როგორც სხვას, მასაც არა ერთხელ უამბია.აი, რას იხსენებს ის ერთ-ერთი ინტერვიუსას...მალხაზ ჯინორია: მისგან სასწაულს არ ველოდი, მის ქმედებებში თავმდაბლობა და სიყვარული ჩანდა სულ და სასწაულს ნამდვილად არ დავუწყებდი ძებნას.***ერთხელ, დილით, მასთან კელიაში სტუმრობისას შემწვარი კარტოფილი მომართვა დედა პარასკევამ და მივირთვი. დილის ათ საათზე. მერე მე და მამა გაბრიელმა ვილაპარაკეთ, გავიდა რამდენიმე საათი. დედა პარასკევა შემოდის - გადის, საქმიანობს. მერე მამა გაბრიელმა სთხოვა, მალხაზს შეუწვი კარტოფილიო. აღარ გვაქვს კარტოფილიო, დედა პარასკევა პასუხობს. როგორ, სტუმარი გვყავს და მზად არ უნდა იყოო? და გააგდო კელიიდან. მერე მე მეუბნება, მალხაზ, უფალმა ხუთი ათასი ადამიანი განაძღო და ეგ გაუჭირდება? ვთხოვოთ და გაგვიჩენსო. გავიფიქრე, ახლა აქ რაღაც რომ გაჩნდეს, ინფარქტი ზედვე მაქვს-მეთქი. და ხომ ვიცოდი, ფიქრებს რომ კითხულობდა და ხმამაღლაც ვუთხარი, არ მინდა-მეთქი. კარგი, კარგიო, მითხრა. მიხვდა რომ შემეშინდა. მერე მეუბნება, აბა, ნახე ვინ მოდისო და კარებისკენ მიმახედა. ორი მონაზონი მოვიდა-მეთქი, ვუთხარი. უი, მართალი ვყოფილვარო, თქვა. ვფიქრობდი, რაში სჭირდებოდა ახლა ეს რომ გააკეთა-მეთქი. კაი, ჭამე, ჭამეო, მითხრა. დავიწყე შემწვარი კარტოფილის ჭამა, ვჭამ, მაგრამ მერე გამახსენდა, კარტოფილი ხომ არ იყო! ახლა ურწმუნოება დამეწყო და ვფიქრობ, სადმე ხომ არ ჰქონდა ჩამალული ან კარისკენ რომ გავიხედე, იმ დროს ხომ არ დადო მაგიდაზე-მეთქი. მაგრამ ცხელი ტაფიდან ზეთის შხეფები ისხმებოდა, ვერსაიდან ასე უცებ ცხელ ტაფას ვერ გადმოდებდა, თან ხომ იწვა... ასე გადამატანინა მე ყურადღება კარისკენ და... ისე, სასწაულად გემრიელი კარტოფილი იყო.ერთხელ სიწმინდეები დავიკიდე გულზე, გავიკეთე ქამრები ფსალმუნების წარწერებით. აბა, ეშმაკი ვერ მომეკარება, დაცული ვარ-მეთქი. და მივედი მასთან კელიაში, არაფერი მითქვამს, შიგნით მიკეთია, არ მიჩანს. და ამბობს, ზოგს ქამრები უკეთია, წარწერებით, ეს ბერმონაზვნების საქმეა, მაგრამ ზოგ ერისკაცს რომ უკეთია, ამპარტავნებაშია ჩავარდნილიო. მეთქი, სად ვარ... მიმახვედრა, რომ ღვთისწყალობის გარეშე, არაფერია, ვერც დაცული იქნები. ვერაფერიც დაგიფარავს.ვერ იტანდა, ვინმე რომ ვინმეს განიკითხავდა. იქ მეორედ მისვლის შანსი აღარ გექნებოდათ. იცი, რატომ არ შეიძლება განკითხვაო? ადამიანი რომ ცოდვაშია დაცემული, უფალი უშვებს ამას, რომ მას უფრო მეტად მიეახლონ. შენ რომ დაცემულს განიკითხავ, ამით ღმერთს განიკითხავ, რატომ არის ეს კაცი ასეთ მდგომარეობაშიო. რამხელა სიბრძნეა!თავმდაბლობა და სიყვარული ერთად არისო. თუ თავმდაბლობა არ გაქვს, არაფერიც არ გაქვსო. გიხაროდა მისი მორჩილება. გიხაროდა, რის გაკეთებასაც გავალებდა.მამა გაბრიელ, მასწავლე როგორ ებრძვი ეშმაკებსო? - ჰკითხეს. მაგას 50 წელია ვსწავლობ და შენ ერთ დღეში გინდა გასწავლოო?გვიხსნიდა: ყველაფერი ღმერთის განგებითაა. მისი ნებაა, როდესაც ვთქვათ, სოდომ-გომორი დაანგრია, მისი ნება შემოვიდა, რათა ცოდვები აღმოეფხვრა. ღვთის დაშვებაა რასაც გინდა, იმას რომ გაკეთებინებს და ბოროტს რაც უნდა, იმას რომ აკეთებინებსო. ღვთის განგებითაა ხან ნებას რომ შემოუშვებს, ხან დაშვებას, ამას კიდე, ვერაკაცი ვერ ჩასწვდებაო...

1774728240

რა დანიშნულება აქვს ზებრის ზოლებს - ფაქტები, რომლებიც შეიძლება, არ იცოდეთ

ზებრა ყველასთვის ცნობილია, როგორც ზოლიანი, ვირის მსგავსი ცხოველი. თუმცა საინტერესოა, რამდენი რამ იცით მის შესახებ?წარმოგიდგენთ მოკლე და საინტერესო ფაქტებს ზებრებზე - მათი ცხოვრების წესიდან დაწყებული, ზოლების მნიშვნელობით დამთავრებული.ზოლები სხვადასხვა სახეობაში განსხვავდებაველის ზებრას ფართო ზოლები აქვს. მთის ზებრას ტანზე ვერტიკალური, ფეხებზე კი ჰორიზონტალური ზოლები. გრევის ზებრას ვიწრო და ერთმანეთთან ახლოს განლაგებული ზოლები აქვს.ზოლებს რამდენიმე დანიშნულება აქვსმეცნიერები მიიჩნევენ, რომ ზოლები ზებრებს იცავს მწერებისგან, ეხმარება სხეულის გაგრილებაში და გარემოში შენიღბვაში.ზებრებს შესანიშნავი მხედველობა აქვთმათ თითქმის 360 გრადუსიანი ხედვა აქვთ და ღამითაც კარგად ხედავენ. ფერებს კი ძირითადად ლურჯ და მწვანე ტონებში აღიქვამენ.ზებრები სოციალური ცხოველები არიანისინი ცხოვრობენ ჯგუფებად, რომელსაც ჯოგი ეწოდება. ჩვეულებრივ, ჯოგს დომინანტი მამრი ხელმძღვანელობს.მამრ ზებრას „სტალიონი“ ჰქვიაჯოგში მამრებს სტალიონებს ეძახიან, მდედრებს - დედლებს. განაგრძეთ კითხვა...

1774472905

NOS: ლეგენდარული მუშკეტერის, დ’არტანიანის ნეშტი 350 წლის შემდეგ იპოვეს

 ნიდერლანდების ქალაქ მაასტრიხტში არქეოლოგებმა სენსაციური აღმოჩენა გააკეთეს. მათ, დიდი ალბათობით, აღმოაჩინეს მეფის მუშკეტერების ცნობილი მეთაურის, შარლ დე ბაც დე კასტელმორის, რომელიც მსოფლიოში დ’არტანიანის სახელით არის ცნობილი, ჩონჩხი. ამის შესახებ NOS ტელეარხმა განაცხადა.ნეშტი შემთხვევით აღმოაჩინეს თებერვალში, ადგილობრივ ეკლესიაში ჩაძირული იატაკის შეკეთების დროს. ჩონჩხი საკურთხევლის ქვეშ იყო დასვენებული - ადგილი, რომელიც მე-17 საუკუნეში დიდგვაროვნებისა და მაღალი თანამდებობის პირების დასაკრძალავად იყო განკუთვნილი.ძირითადი მინიშნება ორი არტეფაქტი გახდა: მუშკეტის ბურთი, რომელიც გულმკერდის არეში იყო ჩარჩენილი და ფრანგული მონეტა, რომელიც ცხედრის გვერდით იდო. ეს ემთხვევა ისტორიულ ჩანაწერებს - ცნობილი მუშკეტერი 1673 წელს მაასტრიხტის ალყის დროს გარდაიცვალა, გულმკერდში ან ყელში დაჭრილი.აქამდე დიუმას გმირის ზუსტი განსასვენებელი საიდუმლოდ რჩებოდა. ითვლებოდა, რომ მუდმივი ბრძოლების გამო, ის პირდაპირ ბრძოლის ველზე დაკრძალეს, მაგრამ ახლა მკვლევარები სრული დაკრძალვისკენ არიან მიდრეკილნი.დარჩენილი ეჭვების გასაფანტად, დნმ-ის ნიმუში მიუნხენის ლაბორატორიაში გაიგზავნა. მეცნიერები მას დე ბაცების ოჯახის სავარაუდო შთამომავლების გენეტიკურ მასალას შეადარებენ.„ჩვენ ველოდებით ანალიზის შედეგებს, მაგრამ ამ ეტაპზე არაფერია ისეთი, რაც ეწინააღმდეგება იმ ფაქტს, რომ ეს დ’არტანიანის ნეშტია“, - განუცხადა ჟურნალისტებს არქეოლოგმა ვიმ დიჯმანმა, რომელიც გათხრებში მონაწილეობდა.გენეტიკური ანალიზის შედეგები მალე გამოქვეყნდება.დ’არტანიანი ალექსანდრე დიუმას რომანის „სამი მუშკეტერი“ და მისი გაგრძელებების მთავარი გმირია, რომლებიც რეალურ გასკონელ დიდგვაროვან შარლ დე ბაც დე კასტელმორზეა დაფუძნებული. წიგნში ის მამაცი, ცბიერი და კეთილშობილი გასკონელია, რომელიც პარიზში მიემგზავრება მუშკეტერი რომ გახდეს და მალე მეფის სამი ცნობილი მუშკეტერის - ათოსის, პორთოსის და არამისის - განუყრელი მეგობარი ხდება. ისინი ერთად ემსახურებიან მეფე ლუი XIII-ს, ებრძვიან კარდინალ რიშელიეს ინტრიგებს და ადიდებენ დევიზს „ერთი ყველასთვის და ყველა ერთისთვის“. მუშკეტერების თავგადასავლები რამდენჯერმე იქნა ადაპტირებული ფილმებისთვის. რუსი მაყურებლისთვის დ’არტანიანის იმიჯი განუყოფლად არის დაკავშირებული მიხეილ ბოიარსკისთანნიდერლანდების ქალაქ მაასტრიხტში არქეოლოგებმა სენსაციური აღმოჩენა გააკეთეს. მათ, დიდი ალბათობით, აღმოაჩინეს მეფის მუშკეტერების ცნობილი მეთაურის, შარლ დე ბაც დე კასტელმორის, რომელიც მსოფლიოში დ’არტანიანის სახელით არის ცნობილი, ჩონჩხი. ამის შესახებ NOS ტელეარხმა განაცხადა.ნეშტი შემთხვევით აღმოაჩინეს თებერვალში, ადგილობრივ ეკლესიაში ჩავარდნილი იატაკის შეკეთების დროს. ჩონჩხი საკურთხევლის ქვეშ იყო დასვენებული - ადგილი, რომელიც მე-17 საუკუნეში დიდგვაროვნებისა და მაღალი თანამდებობის პირების დასაკრძალავად იყო განკუთვნილი.ძირითადი მინიშნება ორი არტეფაქტი გახდა: მუშკეტის ბურთი, რომელიც გულმკერდის არეში იყო ჩარჩენილი და ფრანგული მონეტა, რომელიც ცხედრის გვერდით იდო. ეს ემთხვევა ისტორიულ ჩანაწერებს - ცნობილი მუშკეტერი 1673 წელს მაასტრიხტის ალყის დროს გარდაიცვალა, გულმკერდში ან ყელში დაჭრილი.აქამდე დიუმას გმირის ზუსტი განსასვენებელი საიდუმლოდ რჩებოდა. ითვლებოდა, რომ მუდმივი ბრძოლების გამო, ის პირდაპირ ბრძოლის ველზე დაკრძალეს, მაგრამ ახლა მკვლევრები სხვა ვერსიისკენ არიან მიდრეკილნი.დარჩენილი ეჭვების გასაფანტად, დნმ-ის ნიმუში მიუნხენის ლაბორატორიაში გაიგზავნა. მეცნიერები მას დე ბაცების ოჯახის სავარაუდო შთამომავლების გენეტიკურ მასალას შეადარებენ.„ჩვენ ველოდებით ანალიზის შედეგებს, მაგრამ ამ ეტაპზე არაფერია ისეთი, რაც ეწინააღმდეგება იმ ფაქტს, რომ ეს დ’არტანიანის ნეშტია“, - განუცხადა ჟურნალისტებს არქეოლოგმა ვიმ დიჯმანმა, რომელიც გათხრებში მონაწილეობდა.გენეტიკური ანალიზის შედეგები მალე გამოქვეყნდება.დ’არტანიანი ალექსანდრე დიუმას რომანის „სამი მუშკეტერი“ და მისი გაგრძელებების მთავარი გმირია, რომლებიც რეალურ გასკონელ დიდგვაროვან შარლ დე ბაც დე კასტელმორზეა დაფუძნებული. წიგნში ის მამაცი, ცბიერი და კეთილშობილი გასკონელია, რომელიც პარიზში მიემგზავრება მუშკეტერი რომ გახდეს და მალე მეფის სამი ცნობილი მუშკეტერის - ათოსის, პორთოსის და არამისის - განუყრელი მეგობარი ხდება. ისინი ერთად ემსახურებიან მეფე ლუი XIII-ს, ებრძვიან კარდინალ რიშელიეს ინტრიგებს და ადიდებენ დევიზს „ერთი ყველასთვის და ყველა ერთისთვის“. მუშკეტერების თავგადასავლები რამდენჯერმე იქნა ადაპტირებული ფილმებისთვის. 

1774273020

რატომ არის წვიმის წყლის შეგროვება აკრძალული აშშ–სა და კანადაში?

წვიმის წყალი შესანიშნავი საშუალებაა მცენარეების მორწყვისთვის თქვენს ბაღში და ბოსტანში, მაგრამ ასეთი წყლის შეგროვება ყველგან ნებადართული არ არის. ამერიკასა და კანადაში წვიმის წყლის შეგროვებამდე კარგად უნდა დაფიქრდეთ.ამის გაკეთება შეიძლება, თუმცა უნდა აკონტროლოთ მასშტაბები.ეს ქვეყნები მკაცრად არეგულირებენ მოსახლეობის მიერ წყლის მოხმარებას. თუ ვინმეს კერძო ტერიტორიაზე ნაკადული მიედინება, მაშინ ადამიანს მისი გადაკეტვის უფლება არ აქვს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, სხვა მოქალაქეების უფლებები ირღვევა.ანალოგიურად, ადამიანს უნებართვოდ ჭის ამოთხრის უფლება არ აქვს. თუ ტერიტორიაზე ჭა საჭიროა, მფლობელი წინასწარ უნდა დაუკავშირდეს ადგილობრივ ხელისუფლებას შესაბამისი ნებართვის ასაღებად. ჯერ სპეციალისტები ზომებს იღებენ და კვლევას ატარებენ. საქმე იმაშია, რომ ჭაბურღილების არსებობამ მთლიან ეკოსისტემას დიდი ზიანი შეიძლება მიაყენოს.რაც შეეხება წვიმის წყლის ჩამონადენს, ეს არის ზედაპირული დინების კომპონენტი, რომელიც ჩაედინება სხვადასხვა რეზერვუარში. სამართლებრივი თვალსაზრისით, ამ წყლის შესაგროვებლად მოქალაქეს ნებართვის აღება სჭირდება. ბუნებრივია, თუ პატარა კონტეინერია, რომელშიც წვიმის წყალი სახლის სახურავიდან ჩადის, ნაკლებად სავარაუდოა, ვინმემ ყურადღება მიაქციოს. თუ წყალი გროვდება დიდი აუზისთვის ან დეკორატიული გუბისთვის, 90% შემთხვევაში პრობლემებს თავიდან ვერ აიცილებთ.ჩრდილოეთ ამერიკის კონტინენტის დასავლეთში კლიმატი მშრალია, ამიტომ წყლის უფლებები საკმაოდ პრობლემური საკითხია. ამერიკის დასავლეთ ნაწილში, ორეგონის შტატში, აშშ–სა და კანადის საზღვართან, რამდენიმე წლის წინ მოხდა შემთხვევა, როდესაც ამერიკელს დაეკისრა 1000 დოლარი ჯარიმა და 30 დღიანი პატიმრობა.მიზეზი გახდა საკმაოდ დიდი სამი რეზერვუარი, საკუთარ მიწაზე ამოთხრილი, რომელიც ნელ–ნელა წვიმის წყლით ივსებოდა. არა ერთი გაფრთხილების მიუხედავად არაფერი შეცვალა და ირწმუნებოდა, რომ მისი პირადი საკუთრებაა და კონსტიტუციით მისი უფლებაა.რეგულირდება არა მხოლოდ წვიმის წყლის შეგროვება, არამედ მისი გამოყენების ფარგლებიც. კანადის სხვადასხვა პროვინციას განსხვავებული კანონები აქვს. ზოგიერთში წვიმის წყალი შეიძლება გამოყენებულ იქნას მხოლოდ სარწყავად ან გასარეცხად.წყარო

1774209813

ჩემი მესამე შვილის ნათლიაა... ჯერ შოკში ვარ, ვერ ვაცნობიერებ რა ხდება - ინტერვიუ პატრიარქის ერთ-ერთ მესაფლავესთან

საქართველო და სრულიად მართლმადიდებლური სამყარო, უწმინდესსა და უნეტარესს, ილია მეორეს დაემშვიდობა. თითქმის ნახევარსაუკუნოვანი მოღვაწეობის შემდეგ, ქვეყნის სულიერმა მამამ, უკანასკნელი განსასვენებელი, მისივე სურვილისამებრ, სიონის საკათედრო ტაძარში, ერის უდიდესი სიწმინდეების გვერდით ჰპოვა.ვებპორტალმა "ზმნამ" ექსკლუზიურად მოიპოვა პატრიარქის ერთ-ერთი მესაფლავის ინტერვიუ. 40 წლის ბექა ფარადაშვილი მოქანდაკეა.- ახლა ტაძარში პატრიარქის საგალობლები ისმოდა, მრევლი ტიროდა და ამ ფონზე მუშაობდით. რა ემოციას იწვევდა ეს თქვენში?- პირველად არის ჩემს ცხოვრებაში გალობების ფონზე რომ ქვაზე ვმუშაობდი და თან პატრიარქის საფლავზე!.. ჯერ შოკში ვარ! სულ სხვა ემოციაა. ჯერ ზუსტად ვერ ვაცნობირებ, რა ხდება, რამხელა პროცესში ვმონაწილეობ.- პირადად ხომ არ იცნობდით, ხომ არ შეხვედრიხართ უწმინდესს?არ ვიცნობდი, მაგრამ ჩემი მესამე შვილის ნათლიაა. რვა წლის წინ მონათლა. ჩემი შვილი ნათლულების მსვლელობაში მონაწილეობდა ორი დღის წინ. თამარ გონგაძის ინტერვიუს სრულ ვერსიას წაიკითხავთ "ზმნაზე"