„ხშირად მაშინაც ვჭამთ, როცა სხეული ამას საერთოდ არ ითხოვს“ - არუნ ხათრი

ინდური ხალხური მედიცინის ექსპერტი არუნ ხათრი სოციალურ ქსელში ახალ პოსტს აქვეყნებს, სადაც ხშირ კვებაზე საუბრობს:

„ხანდახან მართლა ვფიქრობ…

როდის გავხდით ასე შეპყრობილები მუდმივად ჭამით?

როგორც კი ვიღვიძებთ, გვეუბნებიან, რომ საუზმე აუცილებელია. მერე 2–3 საათში უკვე ჩაი, წახემსება, სადილი, რამე ტკბილი და ბოლოს ვახშამი.

თითქოს ცხოვრება ერთ დიდ კვების გრაფიკად გადაიქცა.

მაგრამ ყოველთვის ასე იყო?

სულაც არა.

გაიხსენეთ ჩვენი ბებია-ბაბუები ან უფრო ძველი თაობები. უმეტესობა დღეში ორ ნორმალურ კვებას იღებდა, ბევრს მუშაობდა, აქტიური იყო და ჯანმრთელობის პრობლემებიც ბევრად ნაკლები ჰქონდათ, ვიდრე დღეს.

დღეს საკვები ყველგანაა.

და რადგან ყველგანაა, ხშირად მაშინაც ვჭამთ, როცა სხეული ამას საერთოდ არ ითხოვს.

ხშირად ეს შიმშილი კი არ არის.

ეს არის ჩვევა.

ეს არის სტრესი.

ეს არის მოწყენილობა.

ეს არის ემოციური ჭამა.

და ყოველ ჯერზე, როცა ვჭამთ, სხეული მუშაობას იწყებს.

საკვების მონელება პატარა საქმე არ არის.

მას ენერგია სჭირდება.

ის გავლენას ახდენს ჰორმონებზე.

ზრდის ინსულინს.

ახლა წარმოიდგინეთ, ამას მთელი დღე აკეთებთ და სხეულს დასვენების შანსსაც არ აძლევთ.

მაშინ როგორ უნდა აღდგეს სხეული?

როგორ უნდა დაწვას ცხიმი?

როგორ უნდა გაუმჯობესდეს მონელება?

სწორედ ამიტომ ვფიქრობ, რომ ბევრისთვის დღეში ორი კარგი კვება შეიძლება ბევრად უკეთესი იყოს, ვიდრე მთელი დღის განმავლობაში ჭამა.

არა იმიტომ, რომ ჭამა ცუდია.

არამედ იმიტომ, რომ სხეულს კვებებს შორის სივრცე სჭირდება.

სივრცე მონელებისთვის.

სივრცე გაწმენდისთვის.

სივრცე აღდგენისთვის.

როცა ნაკლებად ხშირად ჭამ, რაღაცები იცვლება.

მადა მშვიდდება.

ენერგია უფრო სტაბილური ხდება.

მუცელი მსუბუქად გრძნობს თავს.

გონება უფრო ნათელი ხდება.

და ნელ-ნელა სხეული თავის ბუნებრივ რიტმს უბრუნდება.

არ ვამბობ, რომ ეს ყველასთვის აუცილებელია.

მაგრამ ვფიქრობ…

შესაძლოა პრობლემა ყოველთვის ის კი არ არის, რას ვჭამთ…

ხშირად პრობლემა ისაა, რამდენად ხშირად ვჭამთ.

ჩვენ ნორმად ვაქციეთ მუდმივად ჭამა.

მაგრამ მუდმივი ჭამა ყოველთვის არ ნიშნავს უკეთეს ჯანმრთელობას.

ზოგჯერ განკურნება იწყება მაშინ, როცა სხეულს ყოველ რამდენიმე საათში აღარ ვტვირთავთ და მის ხმას ვუსმენთ.“,- წერს არუნ ხათრი.