საგინაშვილი

1664305385

Exclusive: „ქართველი ჰალკი“ ლევან საგინაშვილი შეყვარებულია - წყვილი ქორწილს გეგმავს

„ქართველი ჰალკის“ ლევან საგინაშვილს ცხოვრებაში რამდენიმე მნიშვნელოვანი სიახლეა, რომლის შესახებაც „პრაიმტაიმს“ ექსკლუზიურად ესაუბრა.საგინაშვილს ქართულ-ყაზახურ ფილმში გადაიღებენ. გადაღებები ოქტომბერში დაიწყება. სპორტსმენმა პირველად ჩვენთან ინტერვიუში პირადი ცხოვრების შესახებაც ისაუბრა.„ქართველი ჰალკი“ შეყვარებულია. როგორც ჩვენთან საუბრისას ამბობს, თავის რჩეულთან 16-წლიანი მეგობრობის ისტორია აკავშირებს.საყვარელი ადამიანის ვინაობას არ გვიმხელს, თუმცა, ამბობს, რომ მალე ქორწილს გეგმავენ.„18-19 წლიდან ვიცნობთ ერთმანეთს, წლებია ვმეგობრობთ. რაღაც პერიოდი აღარ გვქონდა კონტაქტი ერთმანეთთან. საბანკო საქმე დაამთავრა და გარკვეული პერიოდი ამ პროფესიით მუშაობდა.არ ვიცი, ვერ გეტყვი, როდის ვგეგმავთ ქორწილს.. გეგმაში გვაქვს...“, - ამბობს ლევან საგინაშვილი.

merab mindiashvili

1664291268

ცოცხლად წვავდნენ და ის მაინც შავლეგოს მღეროდა  - გაუგონარი სიმამაცისა და ერთიანობის სიმბოლოდ ქცეული ქართველი კაცის ისტორია

მერაბ მინდიაშვილზე, ლეგენდები ჯერ კიდევ მის სიცოცხლეში დადიოდა. აქტიურად იყო ჩაბმული რუსი და ოსი სამხედროების წინააღმდეგ გამართულ თავდაცვით ბრძოლებში.ერთი შეხედვით უბრალო ქემერტელი ბიჭი, შიშის ზარს სცემდა ოსებს და სასტიკადაც უსწორდებოდა ყოველ უსამართლობაზე მათ. ამბობდნენ, რომ სიმამაცით განთქმული მებრძოლის მოკვლისთვის ოსებს ჯილდოც კი ჰქონდა დაწესებული. მერე როცა განაჩენი სისრულეში მოიყვანეს, სეპარატისტებს ცხინვალში ფოიერვერკიც კი გაუსვრიათ.ფოიერვეკამდე კი იყო წამება, გაუგონარი და შემზარავი...1991 წლის 18 მარტს, გამთენიისას, მერაბ მინდიაშვილი და მისი თანამებრძოლი, ზურაბ ხაბარელი, ერედვის გზის გავლით, ზვიად გამსახურდიასთან მიდიოდნენ. ზურაბ ხაბარელი მისი „ქვისლი“ იყო. ოსებმა გაიგეს, რომ მერაბი და მისი თანამებრძოლი, ზვიადთან შესახვედრად მიდიოდნენ, ისიც იცოდნენ, თუ რომელი გზით უნდა წასულიყვნენ. ოსმა სეპარატისტები მერაბს ჩაუსაფრდნენ. პირველი ტყვია, ზვიად ხაბარელს მოხვდა და ადგილზე დაიღუპა. მერაბი, ამ დროს, მანქანის საჭესთან იჯდა. ცეცხლი რომ გაუხსნეს, მანქანიდან გადმოხტა. რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა, მაგრამ დაჭრილი თანამებრძოლი არ დაუტოვებია, მის დასახმარებლად უკან მიტრიალდა. სწორედ ამ დროს, მერაბს, ტყვია, მუცელში მოხვდა; დაჭრილი ტყვედ აიყვანეს.ოსმა სეპარატისტებმა, მერაბ მინდიაშვილი, ერედვის გზაზე, ხეზე მიაბეს და ცოცხლად დაწვეს. ცოცხლად წვავდნენ და ის მაინც „შავლეგოს“ მღეროდა.ეს ისტორია წლების შემდეგ, მის წამებაში მონაწილე ერთ-ერთმა ოსმა მოყვა: „ისე მოხდა, რომ 1991 წელს, დიდი ლიახვის ხეობაში, ხეზე მიბმული ერთი ქართველი მღეროდა, ვიდრე ცეცხლმა, მისი სხეული, ფერფლად არ აქცია.“მაშინ მერაბის მეუღლე ორსულად იყო, მეოთხე შვილს ელოდებოდა.წლების შემდეგ მისი შვილები გაიხსენებენ, რომ მათ მებრძოლ, გმირ მამას, იმ საბედისწერო დღეს იარაღიც არ ჰქონდა წაღებული... იმდენად ცოტა ადამიანმა იცოდა მისი გადაადგილების მარშრუტი, რომ არ ჰქონდა იმის ეჭვი, რომ გზაში ვინმე დახვდებოდა.მისი ოჯახი დღემდე ამ მძიმე ტრაგედიით ცხოვრობს. ამბობენ, დრო ყველაფრის მკურნალიაო, მაგრამ ამაოდ. დღესაც მაშინდელივით სტკივათ და მოუშუშებელ იარად რჩება 1991 წლის საბედისწერო 18 მარტი.31 წლის წინანდელ ტრაგიკულ ისტორიას, რომელმაც მთელი საქართველო შეძრა, „პრაიმტაიმთან“ მერაბის ბავშვობის მეგობარი, მეზობელი და თანამებრძოლი ნუგზარ ყაულაშვილი იხსენებს.„მე და მინდია ერთად ვიზრდებოდით. ჩვენს შორის ასაკობრივი სხვაობა სამი-ოთხი წელია. ბავშობიდან უშიშარი იყო. ფიზიკურად ძლიერი, პრინციპული და ჯიუტი იყო, ამის გამო პაპამ ზედმეტ სახელად „ვირო“ შეარქვა. ჩემი ძმა და მინდია მძღოლად მუშაობდნენ, რუსეთში დაჰქონდათ ტვირთი. 1989 წლის ნოემბრიდან რუსეთიდან ჩამოსვლის შემდეგ, მებრძოლი გახდა. როცა მინდია სოფელში იყო, მცხოვრებლებს არაფრის შიში აღარ ჰქონდათ. ყველა უყვარდა და მასზეც გიჟდებოდნენ. ძალიან უშუალო და მეგობრული იყო. საკმარისი იყო ერთხელ მაინც გენახა, რომ სამუდამოდ დაგმახსოვრებოდა. სიმართლის მოყვარული კაცი იყო და ასეთი წავიდა ამ ქვეყნად.როცა ქართველებსა და ოსებს შორის მდგომარეობა დაიძაბა და ოსი სეპარატისტები ქართველებს ავიწროებდნენ, მერაბი, პირველი შეუერთდა ეროვნულ მოძრაობას - იარაღიც, პირველად, ყველა ოჯახს დაურიგა. მოსახლეობას შეეძლო, აგრესიული სეპარატისტული დაჯგუფებებისთვის წინააღმდეგობა გაეწია. დიდ წილად, ამის წყალობითაც იყო, რომ თითქმის 2008 წლამდე შევინარჩუნეთ დიდი ლიახვის ხეობა - საქართველოს განუყოფელი ნაწილი...“- ამბობს ნუგზარ ყაულაშვილი.„1991 წლის 18 მარტს, დილის შვიდ საათზე ვნახე. უბნიდან გავაცილეთ, რამდენიმე საათში ტყიდან ამოსული კვამლი, რომ შევნიშნეთ, ცუდად გვენიშნა. რომ ავედით საშინელი სურათი დაგვხვდა. მისი სხეული დანახშირებული იყო...მესამე დღეს დავასაფლავეთ... სამძიმარზე ადამიანების ნაკადი არ წყდებოდა, ვინ აღარ მოდიოდა, საიდან აღარ ჩამოდიოდნენ...სანამ ეს ტრაგედია დატრიალდებოდა, დაახლოებით სამი კვირით ადრე, დიდი ლიახვის ხეობის 9 სოფლის მოსახლეობა შეიკრიბა და მინდია აირჩიეს მეთაურად. მასზე ლეგენდები დადიოდა. ხან მწამებლად მონათლეს, ხანაც ავაზაკად, მაგრამ ეს ყველაფერი ტყუილი იყო. მინდია სიმართლის მოყვარული, ალალი და მართალი კაცი გახლდათ. არ ჰქონდა მნიშვნელობა რა ეროვნების ადამიანზე იყო საუბარი, ის ყოველთვის სიმართლის მხარეს იდგა და ბოლომდე გაჰქონდა თავისი სიმართლე. ბევრს მისი სამართლიანობა არ მოსწონდა. ოსი სეპარატისტები მუქარებს უთვლიდნენ, სადაც დაგიჭერთ ცოცხლად მოგხარშავთო, ამაზე ხალისობდა - თუ დამიჭირეს რაც უნდათ ის მიქნანო. მუქარაც არ აშინებდა... თვითონ უღალატო კაცი იყო, მაგრამ საუბედუროდ მას უღალატეს...როცა ცოცხლად წვავდნენ და ის მაინც „შავლეგოს“ მღეროდა, თვითონ ოსებსაც უკვირდათ, ვინ არის ამისთანა ან ამდენი ძალა საიდან აქვსო.მაშინ როცა ეს ტრაგედია დატრიალდა, მინდიას ორსული მეუღლე და სამი შვილი ჰყავდა. მისი გარდაცვალების შემდეგ დაიბადა მისი შვილი, მეოთხეც გოგონა გაუჩნდა.იმ ტრაგედიის ადგილას, სადაც მინდია დაწვეს, წლების შემდეგ კიდევ ერთი ტრაგედია დატრიალდა... ვიროს ქვისლის ძმამ გადაწყვიტა შური ეძია ბიჭების მკვლელებზე. დიდხანს ეძებდა ამ სისასტიკის ჩამდენებს. ერთ დღესაც უთხრეს, რომ მკვლელი ვიპოვეთ, სადაც შენი ძმა და მინდია მოკლეს, იმ ადგილას მოვიყვანთ და რაც გინდა ის უქენიო. მოტყუებით მიიყვანეს და ისიც იმავე ადგილას მოკლეს...“- ამბობს ნუგზარ ყაულაშვილი.მერაბ მინდიაშვილი 1957 წლის 14 იანვარს, სოფელ ქემერტში დაიბადა. ის 1989-91 წლებში რუსი სამხედროებისა და ოსი სეპარატისტების წინააღმდეგ თავდაცვით ბრძოლებში აქტიურად მონაწილეობდა.

meri kapeliani

1664283716

რუს ჯარისკაცებს მისი დაჭერა სურდათ... მერის ჯიბეში ხელყუმბარა ედო, ამოიღო, თავი აიფეთქა და ისინიც თან გაიყოლა - გმირი ქალის უკანასკნელ წუთებს ძმა იხსენებს

ეს კიდევ ერთი გმირული ისტორიაა კამანის ბრძოლიდან.  მერი კაპელიანი აფხაზეთში საომარი მოქმედებების დაწყებისთანავე გვერდით დაუდგა თანასოფლელებს. ასეულის მებრძოლებს ეხმარებოდა და საჭიროების შემთხვევაში პირველად სამედიცინო დახმარებას უწევდა.ორი პატარა შვილი, ნათესავებთან ჰყავდა დატოვებული, თვითონ კი კამანში მერბძოლებთან ერთად იმყოფებოდა. მის ასეულში სხვა თანასოფლელებთან ერთად მისი მეუღლე ალექსანდრე გამსახურდიაც იბრძოდა.1993 წლის 5 ივლისს, მაშინ როდესაც საწინააღმდეგო მხრიდან კამანზე ფართომასშტაბიანი შემოტევა დაიწყო, მერი პაკელიანი თავის თანამებრძოლებთან პირველ საგუშაგოზე იმყოფებოდა, აქვე იყო მისი მეუღლეც. როდესაც მტერი მიუახლოვდათ, მერის უბრძანეს იქაურობას გასცლოდა და იქვე ახლოს ეკლესიისთვის შეეფარებინა თავი.მიუხედავად იმისა, რომ მეუღლის დატოვება უჭირდა, იძულებული გახდა საგუშაგოდან წასულიყო. ეკლესიისაკენ გაიქცა. მეუღლემ თვალი გააყოლა და დაინახა, თუ ეკლესიის ეზოს შესასვლელში როგორ წაბორძიკდა...იქ რუსი ჯარისკაცები დახვდნენ, რომლებსაც მისი დაჭერა სურდათ... მერის ჯიბეში ხელყუმბარა ედო, ამოიღო, თავი აიფეთქა და ისინიც თან გაიყოლაამ მძიმე ისტორიას, მერის ძმა, ვახტანგ კაპელიანი იხსენებს.

თამილა გასვიანი

1664279940

VIDEO: სიმამაცისა და გაუტეხელობის სიმბოლო - თამილა გასვიანის სულის შემძვრელი ისტორია

ქართველების გმირობაზე ბევრი თქმულა და დაწერილა, ახალს ვერც ახლა გეტყვით, მაგრამ ადამიანები, რომლებმაც ჩვენი ქვეყნის უახლესი ისტორია დაწერეს, გახსენებას ნამდვილად იმსახურებენ. ერთ ქალზე უნდა გიამბოთ, ომის ვეტერანზე, სიმამაცის, გაუტეხელობის და ერთიანობის სიმბოლოდ, რომ იქცა ისეთ ქალზე.თამილა გასვიანის სულის შემძვრელი ისტორია აფხაზეთის ომს და მის დედმამიშვილებს უკავშირდება. ის თავადაც აფხაზეთის ომის ვეტერანია. 

ბაბუშერას ტრაგედია

1664279349

VIDEO: ტრაგიკული ისტორია - რას იხსენებს დედა, რომლის ორი შვილი თვითმფრინავის აფეთქებას ემსხვერპლა

სოფელ ასურეთის მხოლოდ ერთი უბნიდან, 7 მებრძოლი აფხაზეთის ომში დაიღუპა. აქედან ორი გარდაცვლილი მარგარიტა გურგენიძის შვილი იყო.28 წლის სოსო და კობა გურგენიძეები ბაბუშერას აეროპორტში თვითმფრინავის აფეთქებას ემსხვერპლნენ. ასევე ნახეთ: ჰოლივუდში დაწერილ სცენარს არ ვყვები… არავის უნდა ამის მოყოლა… – დავით კაკულიას სულისშემძვრელი ინტერვიუ  

iani

1663953480

8 წლის ბიჭის ამბავმა სოციალური ქსელი აალაპარაკა - ნახეთ როგორ გაუსწორდა მძარცველს არასრულწლოვანი

ამბავი, რომელზედაც ახლა უნდა გიამბოთ, სიმამაცის კარგი მაგალითია. საუბარია 8 წლის ხანიელ იანზე, რომელზეც უცხოური პრესა მას შემდეგ ალაპარაკდა, რაც მის თავს გადახდენილი ისტორია გახმაურდა.როგორც ირკვევა, ძარცვის მიზნით, მცირეწლოვანს თავს დაესხა ახალგაზრდა კაცი. როცა მომხდარი გააცნობიერა, არ დაიბნა, საბრძოლო ხელოვნების ილეთი, „Muay Thai“ გამოიყენა და მძარცველი გაანეიტრალა, ძირს დააგდო.აი რას ჰყვება თავად: „ერთ-ერთ მაღაზიაში მივდიოდი, რომ რაღაც მეყიდა. სწორედ მაშინ გამოჩნდა თავდამსხმელიც, რომელსაც ჩემთვის ფულის წართმევა სურდა. როცა მივხვდი რაშიც იყო საქმე, არ დავიბენი, მაშინვე გამოვიყენე სპეციალური ილეთი და ის კაცი ძირს დავაგდე.“ - ამბობს იანი.

ანა ჯაბაური

1663929894

,,სიცოცხლის გაგრძელებაც კი გამიჭირდა..." - ცოტნე გამსახურდიას მეუღლის ემოციური პოსტი

ცოტნე გამსახურდიას მეუღლეს მამა გარდაეცვალა.ანა ჯაბაური, სოციალურ ქსელში მშობელს ემოციურად ემშვიდობება. მის პოსტს „პრაიმტაიმი“ უცვლელად გთავაზობთ. „უღრმესი მადლობა ყველას, ჩემთვის ყველაზე მძიმე პერიოდში ჩემს გვერდზე დგომასა და ჩემი ოჯახის უბედურების გაზიარებისთვის.დიდ ბოდიშს გიხდით, რომ ცხოვრებაში პირველად, უპასუხოდ დავტოვე ბევრი თქვენგანის გზავნილები და სატელეფონო ზარები, რამეთუ სიცოცხლის გაგრძელებაც კი გამიჭირდა ადამიანის გარეშე, რომელიც მთელი ცხოვრება ჩემთვის, ჩემი შვილისა და შვილიშვილისთვის მთავარი საყრდენი, ძალა, სიყვარულის, სიამაყის და სასიცოცხლო ენერგიის მთავარი წყარო იყო. ადამიანი, რომელიც დღიდან ჩემი არსებობისა, ჰუმანურობის, ღირსების, ადამიანურობის, ვაჟკაცობის, აკადემიურობის, გონიერებისა და ლოიალობის იშვიათ მასტერკლასებს მიტარებდა ბოლო ამოსუნთქვამდე…ყველაფერი კარგი, თუკი რამეა ჩემში, მისი დამსახურებაა, ხოლო თუ ცუდია, ისიც ისაა, რაც მას არ დავუჯერე…მთელი ცხოვრება გული სიამაყით მევსება, როცა ჩემი გვარის გაგონებაზე დღემდე უამრავი ადამიანი მოწიწებით მეკითხება - ტარიელ ჯაბაურის შვილი ხომ არ ხართ? და იწყებენ ჩემთვის უცხო ისტორიების მოყოლას, თუ როგორ გაუმართა ხელი მათ ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე, რომლის შესახებაც,  თავად სიტყვა არასოდეს დასცდენია ამ საოცარ, საოცარ ადამიანს…ამხელა სიმწარის მიუხედავად, უსაშველოდ მადლიერი ვარ, შენი შვილობის პატივი და ბედნიერება რომ მარგუნა ბედმა. არასოდეს დაგემშვიდობები. ჩემთან დარჩები უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე, მამა.“ - წერს ანა ჯაბაური.

tedo kvara

1663782287

Exclusive: ქართველი რეჟისორი, რომელმაც ხვიჩა კვარაცხელიაზე დოკუმენტური ფილმი გადაიღო -  პრემიერა 22 სექტემბერს შედგება

მარადონას ქალაქში ახალი ვარსკვლავი გაჩნდა და მას ხვიჩა კვარაცხელია ჰქვია. მას შემდეგ, რაც, ქართველი ფეხბურთელი იტალიის ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა, ადგილობრივი ბეჭდური მედია „კვარა სტელა“ (ვასკლავი) -  სათაურებით აჭრელდა...ნეაპოლში, რომ ,,კვარას" კულტია და ყველა მის სახელს გაიძახის, ამაში ახალი არაფერია და ჩვენი სტატიის თემა ეს სულაც არ არის. რამდენიმე დღეში, ხვიჩა კვარაცხელიაზე გადაღებული დოკუმენტური ფილმის პრემიერა გაიმართება.„პრაიმტაიმი“ ამ ფილმის ერთ-ერთ რეჟისორს, თედო გოგოლაძეს ესაუბრა. ის, რაც ფილმში ვერ მოხვდა, როგორია ნეაპოლელების დამოკიდებულება ქართველი ფეხბურთელის მიმართ, როგორია რეალური კვარა? - ამ და სხვა კითხვებზე ექსკლუზიურ პასუხებს ფილმის რეჟისორისგან შეიტყობთ.მანამდე კი, თავად რეჟისორი უნდა გაგაცნოთ. როგორ აღმოჩნდა გადასაღებ მოედანზე ერთ დროს ფეხბურთელობაზე მეოცნებე ბიჭი -  თედო, საუბარს სწორედ თავისის ისტორიის მოყოლით იწყებს. „დავიბადე 1992 წელს, ხაშურში. ბავშვობაში ჩემი ოცნება იყო ფეხბურთელი გამოვსულიყავი. ფეხბურთი ლივერპულის იმ დროინდელმა ვარსკვლავმა მაიკლ ოუენმა შემაყვარა. ბავშვობაში ოუენი მეგონა თავი როცა ბურთს დავდევდი, ჩემი სოფლის, ქვიშხეთის მინდვრებში. ცოტა რომ წამოვიზარდე კინომ გამიტაცა და თინეიჯერობის ასაკში ჩემი ტელეფონით ვიღებდი პატარა ჩანახატებს. თანდათან მივხვდი, რომ ეს იყო ის, რაც ყველაზე დიდ სიამოვნებას მანიჭებდა და უნდა მეკეთებინა. ჩავაბარე თეატრალურ უნივერსიტეტში, კინო საოპერატოროზე, სწავლის პარალელურად, ვმუშაობდი ერთ-ერთ ტელეკომპანიაში, სადაც უდიდესი გამოცდილება მივიღე. მაშინ მქონდა პირველი შეხება კინოსთან, რისთვისაც დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო რეჟისორ ლევან დაბრუნდაშვილს.გარკვეული პერიოდის შემდეგ მე და ჩემმა მეგობარმა ნიკუშა გორდეზიანმა, სარეკლამო კომპანია დავაარსეთ და დაიწყო დიდი გამოწვევებიც. გადავიღეთ არაერთი მასშტაბური სარეკლამო რგოლი. როგორც რეჟისორს, მითანამშრომლია ტელევიზიებთან და გადამიღია გადაცემის შეფუთვები, პრომოები...“ , - ამბობს თედო გოგოლაძე. „ხვიჩა საქართველოს ელჩია მთელ ნეაპოლში და იტალიაში“ „ნეაპოლში ჩასვლა, ხვიჩა კვარაცხელიას ნახვა და მისი გადაღება, ჩემი ბავშვობის ოცნებაში მოგზაურობას ჰგავდა. უნდა აღვნიშნო, რომ ჩემი საყვარელი ქართველი ფეხბურთელი ეთამაშებოდა ჩემ საყვარელ გუნდს, ,,ლივერპულს", რომელმაც ფეხბურთი შემაყვარა.ნეაპოლში მე და ჩემი მეგობარი ოთო გელაშვილი ჩავედით ხვიჩაზე დოკუმენტური ფილმის გადასაღებად. ფილმი მის დიდ ფეხბურთში პირველ ნაბიჯებზეა, რომელიც სეტანტა სპორტ ჯორჯია და ჯეო თიმის ერთობლივი ნამუშევარია. ფილმის პრემიერა 22 სექტემბერს შედგება.რაც შეეხება ჩემს ემოციებს, ჩასვლის წამიდანვე ნეაპოლში, თავი ისე ვიგრძენი, როგორც სამშობლოში, რადგან, რაც იქ ვნახე, ეს უბრალოდ წარმოუდგენელი რამ იყო. როცა ნეაპოლელები იგებდნენ, რომ საქართველოდან ვიყავით, ხმამაღლა ყვიროდნენ, „ჯორჯია“, „კვარაშხელია“. ყველა გვეხუტებოდა, მნიშვნელობა არ ჰქონდა ასაკს და პროფესიას. მათთვის ხვიჩა დიდი იმედი და ნათელი წერტილია. მათი კერპი ხომ მარადონაა და მის შემდეგ ჩვენი ქართველი ფეხბურთელია, ის ვისი იმედიც აქვთ, რომ დააბრუნებს გუნდს და ქალაქს დიდ სიმაღლეზე.  რასაც ჩემი თვალით შევესწარი და ვნახე ეს იყო ყველაზე დიდი სიამაყისა და ბედნიერების განცდა. მთელი ქალაქი ქუჩებში დადიოდა ნეაპოლის ფორმით და ადამიანების 90% -ს კვარას ფორმა ეცვა. მოვიარე ღამით ყველა ბარი, კაფე და კლუბები, ყველგან სადაც იგებდნენ, რომ ქართველი ვიყავი უფასოდ მეპატიჟებოდნენ, მოკლედ, რამდენიმე დღე სასმელში ფული ვერ დავხარჯე. თავი ასე ამაყად არასოდეს მიგრძვნია, არსად.გავიცანი სამი ქართველი ბიჭი, ანრი, აკო და სანდრო. ეს ადამიანები უკვე წლებია იქ ცხოვრობენ და ფეხბურთს თამაშობენ. ამ ეტაპზე ქვედა ლიგაში არიან, მაგრამ ხვიჩა, მათთვის უცხო ქვეყანაში სტიმული და რწმენის სიმბოლოდ იქცა. ამბობდნენ, რომ კვარამდე როცა იგებდნენ, რომ საქართველოდან ვიყავით, სერიოზულად არავინ გვიყურებდაო. ხვიჩას ფაქტორის შემდეგ კი, ყველა მწვრთნელისთვის მნიშვნელოვან ადამიანებად ვიქეცითო. თუ აქამდე ყველასთვის ჩვენი თავის მტკიცება გვჭირდებოდა, ახლა თვითონ ინტერესდება ყველა გუნდიო. წარმატებებს ვუსურვებ ბიჭებს. და ასეა, ყველა ქართველი, რომლებიც ნეაპოლში იძულებით არიან წასულები სამუშაოდ, ამაყები არიან, წელში გამართულები დადიან და ბედნიერი, ცრემლნარევი თვალებით იძახიან ხმამაღლა, რომ ქართველები არიან, კვარას სამშობლოდან. შეიძლება ითქვას, რომ ხვიჩა საქართველოს ელჩია მთელ ნეაპოლში და იტალიაში.რაც შეეხება ხვიჩას, ორჯერ შევხვდი, ერთხელ ბაზაზე ვარჯიშის დროს და მეორედ თამაშზე. ამ ბიჭზე რა შთაბეჭდილებაც მქონდა შექმნილი, ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა. ამ ადამიანში თავმოყრილია თავმდაბლობა, პატიოსნება, შრომისმოყვარეობა და სიკეთე. ყველაზე მეტად რამაც გამაოცა ისაა, რომ ეს კეთილი ბიჭი როდესაც მოედანზე გავიდა ლივერპულის წინააღმდეგ, სტადიონზე ნამდვილი ცეცხლი დაანთო. რამდენადაც თავმდაბალია, იმდენად დიდია სტადიონზე. ხვიჩა, როგორ უყვართ და როგორ პატივს სცემენ გუნდში პირველივე დღეს გამოჩნდა. როცა ბაზაზე შევედით, მათმა მენეჯერმა ,,ოო, ხვიჩას მეგობრები მოვიდნენო" და თავისი ხელით მოგვიდუღა ყავა. ეს უნდა გასინჯოთ, საპატიო სტუმრებისთვის არისო. როცა უამრავი ადამიანი იყო გარშემო, ჩვენ განსაკუთრებულ ყურადღებას და პატივს გვცემდნენ გუნდში.მჯერა, რომ ხვიჩა თავის ყველა ოცნებას აისრულებს. ეს კი ყველა ქართველი ადამიანის ასრულებული ოცნება იქნება. წარმატებები მას. ერთ პატარა ბიჭში მთელი საქართველოა ჩატეული.“ - ამბობს თედო. 

meezove modeli

1663705396

VIDEO: 47 წლის მეეზოვე, რომელიც სამოდელო კარიერაზე ოცნებობდა, პოდიუმზე ავიდა - დაუჯერებელი ისტორია

მოდის რეალითი შოუ GNTM საბერძნეთში რამდენიმე დღის წინ დაიწყო. გადაცემის პირველი ეპიზოდი ემოციებით დატვირთული აღმოჩნდა.გადაცემის ერთ-ერთმა წამყვანმა ვიკი კაიამ ცრემლები ვერ შეიკავა, როდესაც სინჯებზე 47 წლის მეეზოვე, ანა დაინახა.როგორც მისი ისტორიიდან ირკვევა, სამი შვილის დედა პოდიუმზე გამოსვლას მთელი ცხოვრება ოცნებობდა. ოცნების ახდენისკენ პირველი ნაბიჯი უკვე გადადგა.ცნობისთვის, ანა უკვე წლებია დასუფთავების სამსახურში მუშაობს. ამბობს, რომ ოცნებების ასრულება ნებისმიერ ასაკშია შესაძლებელი, მთავარია, რომ გულით გინდოდესო.47 წლის მეეზოვემ, ჟიურის ოთხივე წევრის გულის მოგება და შემდეგ ტურში გადასვლა მოახერხა.

მთისა

1663705364

,,ისინი ჩემი გუდაურის მფარველი ანგელოზები არიან..." - მთისა ყველაშვილი

29 ივლისის გუდაურის ტრაგედიას რვა ადამიანის სიცოცხლე ემსხვერპლა.ამ საბედისწერო დღიდან თითქმის ორი თვის თავზე, შემთხვევის ადგილზე ყველაფერი ისევ ისეა, როგორც - იმ დღეს...არ ნელდება ემოციები, ტკივილი კი სულ უფრო მძაფრდება...ასე იხსენებს იმ დღეს ადგილობრივ მთისა ყველაშვილი, რომლის ცხოვრებაშიც 29 ივლისი ზაფხულის ყველაზე სევდიანი დღე აღმოჩნდა.„შევძახე, მოხვედით არწივებო საშველად-მეთქი?!“„დილა იყო საკმაოდ მშვიდი. პარაპლანი, რომ ჩამოვარდა ვმუშაობდი, არაფერი გამიგია. ჩემებმა დამირეკეს თბილისიდან და მკითხეს, რა მოხდა გუდაურშიო. ამ შემთხვევამდე ერთი კვირით ადრე პარაპლანი ჩამოვარდა და მეგონა, რომ იმაზე მეკითხებოდნენ.მერე ჩემმა მეგობრებმა ამოიარეს გზაზე და იმათ მითხრეს რაც ხდებოდა. საუბარი დასრულებული არ მქონდა, რომ უცებ ხსნის ხმასავით შემომესმა. ეს მომენტი მახსოვს ძალიან კარგად, ვერტმფრენმა გადამიფრინა და აღტაცებულად შევძახე, მოხვედით არწივებო საშველად-მეთქი?! გულში ჩავილაპარაკე, ყველაფერი კარგად იქნება-მეთქი... ქარიშხალი, რომ ჩადგება და მზე გამოანათებს, ასეთი შეგრძნება დამეუფლა. საჭმლის მომზადება დავიწყე და ამასობაში მეგობრებმა მომაკითხეს, სასწრაფოდ „პანორამისკენ“ უნდა წავიდეთო.მანქანაში ჩავჯექით და რომ ავედით იცით რა სიტუაციას შევესწარი?! კვამლი ამოდიოდა... მაშინვე მივხვდი რაც მოხდა. ვაიმე ბიჭებო-თქო, პირველი ეს ამომხდა. არ ვიცოდი კონკრეტულად ვინ ისხდნენ ვერტმფრენში, მაგრამ რა მნიშვნელობა ჰქონდა, ზუსტად ვიცოდი, რომ ისინი იქნებოდნენ ვინც ამ რეგიონს ემსახურებოდნენ მუდმივად და რომლებსაც ძალიან კარგად ვიცნობდი. ეს იყო დიდი შოკი... გაშეშებულმა რაც ვთქვი ეს იყო: დღეიდან გუდაურს ახალი მფარველი ანგელოზები ჰყავს-მეთქი. მაშინვე მივხვდი, რომ იქ გადარჩენის შანსი არ იყო.ვისურვებდი, რომ ცოცხალი გმირები გვყოლოდა, მაგრამ უფალმა მათი ცხონება ამ გზით გადაწყვიტა. როცა მაშველი ხარ, მფრინავი ან ექიმი, იცი, რომ შეიძლება სხვისი სიცოცხლის გადასარჩენად საკუთარი გაწირო. ჩემი გუდაურის მფარველები არიან ლევანიც, გიორგიც, ის ექიმებიც... “, - ამბობს მთისა ყველაშვილი.„გიორგი მარგიანი ყოველთვის ახერხებდა ადამიანის გაცინებას. მასთან ვმეგობრობდი. მერე გავიგე, ისიც ეკიპაჟის წევრი იყო. გიორგის გახსნება ცრემლის გარეშე არ შემიძლია. თვითონ საოცრად პოზიტიური ადამიანი იყო. რაც არ უნდა მომხდარიყო, ყველაზე კრიტიკულ სიტუაციაში, სტიქიასთან ბრძოლის დროსაც კი ყოველთვის ჰქონდა პოზიტიური განწყობა ახერხებდა იმას, რომ გაეცინებინე.ერთმანეთს ძირითადად ლომისობის დღესასწაულზე ვხდებოდით, ის მოსახლეობას ეხმარებოდა. ჩვენთან წყალმოვარდნები ხშირად არის და ყოველთვის მათი იმედი მქონდა... როცა სტიქია იყო,112-ში აღარ ვრეკავდი, პირდაპირ გიორგის და სხვა ჩვენს მაშველებს ვურეკავდი. განურჩევლად ასაკისა, ყველასთან შეეძლო მეგობრობა. ლევან ჩოხელს შორიდან ვიცნობდი. ვიცი, რომ საუკეთესო ადამიანი იყო. თრუსოს ხეობას ემსახურებოდა. ადამიანი, რომელიც სხვისი სიცოცხლის გადასარჩენად იბრძვის, ცუდი ადამიანი ვერ იქნება.დარწმუნებული ვარ, ყველა ის რვავე, ჩემი გუდაურის ანგელოზები, სულ ყველა იყვნენ დიდი ადამიანები.“ „მინდა, რომ იამაყონ უფრო მეტად, ვიდრე იგლოვონ“ „ყველა იმ ადამიანის ოჯახის წევრს მივმართავ. მინდა, რომ იამაყონ უფრო მეტად, ვიდრე იგლოვონ. ბედნიერებაა გერქვას გმირის დედა, გმირი, რომ გააჩინე...მე ქედს ვიხრი მათ წინაშე. არ შეიძლება დიდი ადამიანი იყო მშობლის გარეშე. გუდაური ისეთი მხიარული აღარ არის, როგორც მანამდე იყო.ყველაზე აქტიური და ხალხმრავალი ადგილი სადაც იყო მოკვდა მათთან ერთად. ამ ტრაგედიის შემდეგ, მრცხვენია მხიარულების, ბედნიერების, ხმამაღლა სიცილის... სილაღის მრცხვენია...“

xandzari saberdzneti

1663668083

კაცმა ჯერ ძმის სახლს წაუკიდა ცეცხლი, მერე კი მაღაზიას - კაცი მანქანაში დამწვარი იპოვეს (საბერძნეთი)

ტრაგედია დატრიალდა კუნძულ ლესვოსზე. ბერძნული მედიის ცნობით, ადგილობრივმა მამაკაცმა ჯერ ძმის სახლს წაუკიდა ცეცხლი შემდეგ კი მაღაზიას. გავრცელებული ინფორმაციით, მომხდარს წინ ძმებს შორის ქონებრივი დავა უსწრებდა.შემთხვევა გუშინ მოხდა. 71 წლის მამაკაცი, რომელმაც ძმის სახლი და მაღაზია დაწვა, თავად საკუთარ ავტომობილში დამწვარი იპოვეს.  მომხდარზე მიმდინარეობს გამოძიება.

saswaulmoqmedi jvari

1663225016

ბევრი უშვილო წყვილისთვის უჩუქებია შვილი - ტაძარი მთიულეთში, სადაც სასწაულმოქმედი ჯვარი ინახება

მთიულეთში, სოფელ წიფორში, უფრო სწორად, ახლა უკვე ნასოფლარში წიფორის წმინდა გიორგის საყდარია. სწორედ ამ ტაძარში ინახება ოქროს ჯვარი, რომელიც შუაზე იხსნება და გადმოცემის თანახმად, მასში წმინდა გიორგის გულის ნაწილი ინახება.ხატის დეკანოზები ოდითგანვე კედელაშვილები არიან. ამ ტაძრის დეკანოზი ახლა კოლია კედელაშვილია. წინაპრებისგან გადმოცემით იცის, რომ ტაძარი თამარის მეფობის პერიოდში ააგეს.ამბობს, რომ ამ საყდარში ქალების შესვლა აკრძალულია, მამაკაცებთან ერთად მხოლოდ ქალიშვილებს შეუძლიათ შესვლა და მოლოცვა.ეს სალოცავი ბევრჯერ გაიძარცვა – დაიკარგა ოქროს თასები და ხატები. მძარცველები თურმე ჯვარსაც ეძებდნენ, თუმცა ვერ მიაგნეს. არაერთხელ გადაუთხრიათ ტაძრის მიმდებარე ტერიტორია ოქროს ჯვრის მაძიებლებს.ჯვრის კონკრეტულ ადგილსამყოფელს დეკანოზი და ე.წ დასტური, ანუ შეფიცულები მკაცრად ასაიდუმლოებენ. სიწმინდის მოლოცვის შესაძლებლობა მომლოცველებს წელიწადში სამჯერ ეძლევათ – წმინდა გიორგის ხსენებისა და აღდგომის დღესასწაულზე.ამბობენ, რომ ჯვარს ბევრი სასწაული უკავშირდება – ბევრი უშვილო წყვილისთვის უჩუქებია შვილი და ავადმყოფისთვის – ჯანმრთელობა.ჯვარს ძველი ბერძნული წარწერა აქვს დატანილი. ამ დრომდე უცნობია, რა საიუდუმლო იმალება ამ ჯვართან დაკავშირებით.„პრაიმტაიმი“ მის გაშიფვრას ენათმეცნიერებთან ერთად იწყებს და კვლევის შედეგებს ექსკლუზიურად ჩვენს მკითხველს მომავალში ვაცნობებთ.