რა უნდა გავაკეთოთ, თუ ხატი დაზიანდა - სასულიერო პირის რჩევა

ხატი, უბრალოდ, ნახატი ან ავეჯის ნაწილი არ არის; ის არის ფანჯარა ზეციურ სამყაროში, წმინდა საგანი, რომლის მეშვეობითაც ვლოცულობთ. ამიტომ, თუ ხატი გადაადგილებისას, ტრანსპორტირებისას ან ყოველდღიურ ცხოვრებაში ისე გატყდება, რომ მისი აღდგენა შეუძლებელია, ეს მორწმუნეებისთვის ლეგიტიმურ კითხვას ბადებს:

რა არის სწორი ქმედება, რათა თავიდან ავიცილოთ ამ წმინდა საგნის შეურაცხყოფა? 

პირველ რიგში, მნიშვნელოვანია გვესმოდეს, რომ თუ მინა შემთხვევით გატყდა, მაგრამ თავად ხატი დაუზიანებელია, ეს ტრაგედია არ არის. უბრალოდ გადააგდეთ მინა და განაგრძეთ ლოცვა ხატის წინ. თუმცა, თუ ხატი გაბზარულია, დაბზარულია, საღებავი აქერცლილია ან ქაღალდის საფარი დახეულია, აუცილებელია შეფასდეს აღდგენის შესაძლებლობა. დიდ ეკლესიებსა და მონასტრებში ხატწერის სახელოსნოებს შეუძლიათ შეაფასონ ხატის მდგომარეობა და დაადგინონ, შესაძლებელია თუ არა მისი აღდგენა.

პროფესიონალ რესტავრატორს შეუძლია წმინდა საგანს პირვანდელი სილამაზე დაუბრუნოს, მაშინაც კი, თუ ის მნიშვნელოვნად დაზიანდა. თუმცა, თუ აღდგენა შეუძლებელია, რელიკვიის ნაგვის ურნაში უბრალოდ გადაგდება  არის მკრეხელობა და უპატივცემულობა.

ერთადერთი სწორი გზა ხატის ცეცხლში ჩაგდებაა. ის უნდა დაიწვას სუფთა ადგილას, სადაც არავინ დააბიჯებს ფერფლზე, მაგალითად, თქვენს საკუთარ ბაღში. დარჩენილი ფერფლი უსაფრთხო ადგილას უნდა დაიმარხოს ან, უძველესი ტრადიციის თანახმად, მდინარეში უნდა გადაყაროს.

თუ თავად ვერ ახერხებთ დაწვის ორგანიზებას, შეგიძლიათ ხატი ნებისმიერ მართლმადიდებლურ ეკლესიას შესწიროთ. ბევრ ეკლესიას აქვს სპეციალური ღუმელები, სადაც რელიკვიები ეკლესიის წესდების შესაბამისად იყრება. მღვდლებმა იციან, როგორ მოეპყრონ რელიკვიას სწორად და ამას ღვთისმოსაობის დარღვევის გარეშე გააკეთებენ.

და გახსოვდეთ: თუ დაზიანება შემთხვევით მოხდა, ბოროტი განზრახვის გარეშე, ეს ცოდვად არ ითვლება“. „მაგრამ დაზიანებულ ხატსაც კი პატივისცემით უნდა მოეპყროთ.