აღმოჩენილია ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის რისკის შემცირების უმარტივესი გზა

ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი თანამედროვე სამყაროს ერთ-ერთ მთავარ გამოწვევად რჩება, თუმცა მეცნიერები კვლავ ადასტურებენ, რომ მისი პრევენცია სავსებით შესაძლებელია. მილანში, დიაბეტის შესწავლის ევროპული ასოციაციის (EASD) ყოველწლიურ შეხვედრაზე წარდგენილი უახლესი კვლევის თანახმად, რეგულარული ფიზიკური აქტივობა უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობს დაავადების რისკების მინიმიზაციაში, განსაკუთრებით კი – საშუალო ასაკის ადამიანებში.

ბრიტანეთის ბიობანკის მასშტაბური კვლევა იმისათვის, რომ ზუსტად განესაზღვრათ ფიზიკური დატვირთვის ეფექტი, სპეციალისტებმა დიდი ბრიტანეთის ბიობანკიდან (UK Biobank) თითქმის 88 000 არადიაბეტიანი, ჯანმრთელი ადამიანის მონაცემები შეისწავლეს.

მონაწილეები ერთი კვირის განმავლობაში უწყვეტად ატარებდნენ აქსელერომეტრებს (მოწყობილობა, რომელიც ზუსტად ზომავს ფიზიკურ აქტივობას), რის შემდეგაც მეცნიერები მათ ჯანმრთელობის მდგომარეობას, საშუალოდ, 7.7 წლის განმავლობაში აკვირდებოდნენ. მონაცემების ასეთმა სიზუსტემ გამორიცხა თვითშეფასებისას დაშვებული შეცდომები და მკვლევრებს ობიექტური სურათი მისცა.შედეგები და ასაკობრივი ფაქტორი მრავალწლიანი დაკვირვების პერიოდში, კვლევის 2 140 მონაწილეს ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი განუვითარდა. მონაცემების ანალიზმა აჩვენა მკვეთრი კონტრასტი: იმ პირებს, რომლებსაც ზომიერი ან ენერგიული ფიზიკური აქტივობის დაბალი მაჩვენებელი ჰქონდათ, დაავადების განვითარების დაახლოებით ორჯერ მეტი რისკი აღენიშნებოდათ მათთან შედარებით, ვინც აქტიური ცხოვრების წესს მისდევდა.

განსაკუთრებით საყურადღებო აღმოჩნდა შედეგები ასაკოვან ჯგუფში. 63 წელს გადაცილებულ ადამიანებში, ფიზიკური პასიურობა და უმოძრაობა დიაბეტის განვითარების 65%-ით უფრო მაღალ ფარდობით რისკთან იყო დაკავშირებული. მართალია, გაზრდილმა აქტივობამ ხანდაზმულებში შესაძლოა სრულად ვერ აღმოფხვრას დაავადების შემთხვევები (რადგან ისინი ასაკობრივად ბუნებრივად მაღალი რისკის ზონაში იმყოფებიან), თუმცა მას ნამდვილად შეუძლია დაავადების მანიფესტაციის შეფერხება და ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესება.

მკვლევრები ასკვნიან, რომ მიუხედავად იმისა, კვლევა ფიზიკურ აქტივობასა და დაავადების რისკს შორის უფრო კორელაციაზე მიუთითებს, ვიდრე პირდაპირ მიზეზშედეგობრივ დამოკიდებულებაზე, რეგულარული ვარჯიში და მოძრაობა ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის პრევენციის, გლუკოზის მეტაბოლიზმის გაუმჯობესებისა და ზოგადი ჯანმრთელობის შენარჩუნების ერთ-ერთ ყველაზე ეფექტიან და მარტივ ინსტრუმენტად რჩება.

წყარო