უნდა მოინათლოს თუ არა ბავშვი სასწრაფოდ, როდესაც ოჯახში ვინმე გარდაიცვლება - ეკლესიის განმარტება

რატომ ამბობენ, რომ როცა ოჯახში ვინმე გარდაიცვლება და ბავშვი არის მოუნათლავი, სასწრაფოდ უნდა მოინათლოსო

რას ამბობს მართლმადიდებლური ეკლესია?

სუფთა საეკლესიო და თეოლოგიური თვალსაზრისით, ეს მიდგომა ცრურწმენაა. ეკლესია არსად არ ასწავლის, რომ ოჯახის წევრის გარდაცვალება პირდაპირ საფრთხეს უქმნის მოუნათლავ ბავშვს და ამის გამო მისი სასწრაფოდ მონათვლა აუცილებელია.

ნათლისღების ნამდვილი არსი: ნათლისღება არის ადამიანის სულიერი შობა, ეკლესიის წევრად გახდომა და ცოდვებისგან (მათ შორის, პირველქმნილი ცოდვისგან) განწმენდა. ეკლესია ისედაც ურჩევს მშობლებს, უმიზეზოდ არ გადადონ ბავშვის მონათვლა (ტრადიციულად, მე-8 ან მე-40 დღეს), თუმცა ეს კეთდება ბავშვის სულიერი ცხოვრების დასაწყებად და არა იმიტომ, რომ სახლში მიცვალებულია.

რა დაშავდება, თუ ბავშვს მაშინვე არ მონათლავენ?

მართლმადიდებლური მოძღვრების მიხედვით - არც არაფერი.

მართალია, ბავშვი ჯერ არ არის ეკლესიის სრულფასოვანი წევრი, მაგრამ ის ღვთის ქმნილებაა და უფლის მფარველობის ქვეშ იმყოფება. მას განსაკუთრებულად იცავს მშობლების ლოცვა და სიყვარული.

გარდაცვლილი ნათესავის სული პატარას არანაირ ზიანს არ მიაყენებს. ქრისტიანობისთვის სიკვდილი მარადიულობაში გადასვლაა და მასში არავითარი ისეთი "ბნელი მისტიკა" არ არის, რაც ბავშვს დააზიანებს.

ერთადერთი, რაც ამით "შავდება", არის ის, რომ სანამ ბავშვი მოუნათლავია, მას არ შეუძლია მიიღოს მონაწილეობა საეკლესიო საიდუმლოებებში, მაგალითად - ვერ ეზიარება.

შიშისა და პანიკის ნიადაგზე, მხოლოდ იმიტომ, რომ ბავშვს "რამე არ დაემართოს", ნათლობის დაჩქარებას საეკლესიო მოძღვრებასთან საერთო არაფერი აქვს.

რადგან ეს საკითხი ხალხური ცრურწმენის ნაწილია და არა საეკლესიო დოგმის, არ არსებობს საეკლესიო სამართლის ან წმინდა წერილის რაიმე კონკრეტული მუხლი, რომელიც პირდაპირ იტყვის: "არ მონათლოთ ბავშვი მხოლოდ იმიტომ, რომ სახლში მიცვალებულია".

წყარო