როგორ დავეხმაროთ ბავშვს, რომელიც მგზავრობას ვერ იტანს - რჩევები მშობლებს

ბავშვი

ზაფხულის დადგომასთან ერთად, ოჯახური მოგზაურობის სასიამოვნო მოლოდინს ხშირად ჩრდილავს ერთი მწვავე პრობლემა - ბავშვის მგზავრობის აუტანლობა. გულისრევა და თავბრუსხვევა ტანჯავს როგორც პატარას, ისე მშობელს, ხშირად კი სპეციალური პრეპარატებიც უძლურია.

როგორ შევუმსუბუქოთ შვილს ეს მდგომარეობა?

რატომ ვერ იტანენ ბავშვები მგზავრობას?
ყველაფერი შუა ყურში მდებარე ვესტიბულარული აპარატის ბრალია, რომელიც წონასწორობაზეა პასუხისმგებელი. ეს სისტემა საბოლოოდ მხოლოდ 10–12 წლის ასაკში (ზოგჯერ 15 წლისთვისაც) ყალიბდება. სწორედ ამიტომ, ბავშვები გაცილებით მგრძნობიარენი არიან რწევის მიმართ, თუმცა ეს პრობლემა ზოგს ზრდასრულობაშიც მიჰყვება.

ვესტიბულარული აპარატის დისკომფორტს ზოგჯერ კოსმონავტები და მფრინავებიც კი უჩივიან.
როგორ შევამციროთ დისკომფორტი მგზავრობისას?
ხშირად ბავშვს პირველივე უსიამოვნო გამოცდილების შემდეგ შიში უყალიბდება, რაც მომავალში გულისრევის შეგრძნებას ფსიქოლოგიურადაც ამწვავებს. მის დასაცავად გამოიყენეთ ეს ხრიკები:

 ბავშვი ყოველთვის უკანა სავარძელზე დასვით.
ხედვის შეზღუდვა: გვერდითა ფანჯრებს ჩამოაფარეთ სპეციალური დამცავი ფარდები, რათა პატარამ მოძრავი საგნების ანარეკლი არ დაინახოს.
კონცენტრაცია: შედარებით დიდ ბავშვებს ურჩიეთ, მზერა მანქანის სალონში არსებულ რომელიმე უძრავ ნივთზე შეაჩერონ.
სამგზავრო კალათა: ჩვილებისთვის მყარგვერდებიანი კალათა საუკეთესოა, რადგან ის ფიზიკურად უზღუდავს გვერდით გახედვის შესაძლებლობას.
ოქროს წესები მშობლებისთვის
კვების რეჟიმი: მგზავრობამდე 1.5–2 საათით ადრე ბავშვი მსუბუქად ასაუზმეთ. სავსე კუჭზე რწევა მდგომარეობას საგრძნობლად აუარესებს.
დროის შერჩევა: ეცადეთ, გზას ისეთ დროს გაუდგეთ, როცა საცობები და გადატვირთული მოძრაობა ნაკლებადაა.
თუ გული მაინც აერია: სასწრაფოდ გააჩერეთ მანქანა და სალონი კარგად გაანიავეთ (სუნმა შეიძლება განმეორებითი სპაზმი გამოიწვიოს). თუ ბავშვს მხოლოდ გულისრევის შეგრძნება ტანჯავს, ჯობს ხელოვნურად გამოიწვიოთ ღებინება და შემდეგ სუფთა ჰაერზე დაასვენოთ.
როგორ გავაკაჟოთ ვესტიბულარული აპარატი წინასწარ?
პროფილაქტიკისთვის საუკეთესო საშუალება ბავშვის ხშირი დასმა საქანელებსა და კარუსელებზე.

გარდა ამისა, კვლევებით დადგინდა: ჩვილებს, რომლებსაც ძილის წინ ხანგრძლივად არწევდნენ, გაცილებით მედეგი წონასწორობის სისტემა უყალიბდებათ. მიუხედავად იმისა, რომ ძილის წინ რწევას ბევრი მავნე ჩვევად მიიჩნევს, მას ეს უდიდესი პლუსი აქვს - ასეთი ბავშვები მგზავრობას ბევრად მარტივად იტანენ.