პროპაგანდა

შალვა პაპუაშვილი: ქართველი ჯარისკაცები თავდადებით იბრძოდნენ. მარცხი მათი არ ყოფილა. ეს იყო პოლიტიკური ხელმძღვანელობის მარცხი - ხელისუფლების, რომელმაც ქვეყანა ომში შეიყვანა, ვერ მართა ომი და ვერც მისი დასრულებისას დაიცვა ქვეყნის ინტერესები

ქართველი ჯარისკაცები თავდადებით იბრძოდნენ. მარცხი მათი არ ყოფილა. ეს იყო პოლიტიკური ხელმძღვანელობის მარცხი - ხელისუფლების, რომელმაც ქვეყანა ომში შეიყვანა, ვერ მართა ომი და ვერც მისი დასრულებისას დაიცვა ქვეყნის ინტერესები, - წერს სოციალურ ქსელში პარლამენტის თავმჯდომარე შალვა პაპუაშვილი.მისივე თქმით, ამ ისტორიის კიდევ ერთი მძიმე მხარე საერთაშორისო რეაქცია იყო.„12 აგვისტოს შეთანხმებას შუამავლად და გარანტორად ევროკავშირი ედგა. ექვს პუნქტში საქართველოსთვის არსებითად მნიშვნელოვანი იყო მეხუთე პუნქტი: რუსეთის სამხედრო ძალები საწყის პოზიციებზე უნდა დაბრუნებულიყვნენმაგრამ რა მოხდა შემდეგ?რუსეთზე რეალური ზეწოლა განხორციელდა? სანქციები დაწესდა? ვაჭრობა შეჩერდა? პოლიტიკური და ეკონომიკური ურთიერთობები შეიზღუდა?არა.პირიქით, დასავლეთსა და რუსეთს შორის მალე დაიწყო ურთიერთობების „გადატვირთვა“. გაგრძელდა მასშტაბური ეკონომიკური თანამშრომლობა. აშენდა "ნორდ სტრიმის" მილსადენები. 2010 წლის 9 მაისს კი წითელ მოედანზე რუს და ევროპელ სამხედროებს ერთ აღლუმზე ვხედავდით.საქართველომ კი სხვა რეალობა მიიღო: შეიარაღების შეძენაზე დაწესებული ემბარგო, ომის პასუხისმგებლობაზე მძიმე საერთაშორისო შეფასებები, რუსეთის მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში გაწევრიანებაზე საქართველოს თანხმობის იძულება და გასასტიკებული რეჟიმის ყველაზე შავბნელი წლები.რა იყო ეს, თუ არა საქართველოს დასჯა და რუსეთთან ურთიერთობების ძველ კალაპოტში სწრაფი დაბრუნება?მაგრამ, მიუხედავად ყველაფრისა, მიუხედავად სამ დღეში კაპიტულაციისაა, მიტოვებული ჯარისკაცებისა, ჰალსტუხისა და გორის სამარცხვინო კადრებისა, რუსთაველზე ზეიმისა მაშინ, როდესაც ჩვენი პატრიარქი საკუთარი ფეხით მიდიოდა ომის ზონაში დაღუპული ჯარისკაცების გამოსაყვანად და მშვიდობიანი მოსახლეობის დასახმარებლად, ყველაფრის მიუხედავად, ქართველმა ჯარისკაცმა საქართველოს ღირსება არ დათმო.არ არსებობს ბრძოლა საქართველოსთვის გმირების გარეშე, თავდადების გარეშე, თავგანწირვის გარეშე.ჩვენ ამ ომმა მოგვცა შინდისის გმირები, გელა ჭედია, ძმები რომელაშვილები, გიორგი ანწუხელიძე… ათობით და ასობით გმირი.მათ შეინახეს საქართველოს ღირსება, საკუთარი სისხლით დაიცვეს დიდგორის სახელი და დაგვიტოვეს რწმენა, რომ არასოდეს შევეგუებით მარცხს, ღალატს და უსამართლობას.ამიტომ 12 აგვისტოს ორი სრულიად განსხვავებული ისტორიული მნიშვნელობა აქვს.ერთი მხრივ, ეს არის დიდგორის გამარჯვების დღე - გონივრული სახელმწიფოებრივი პოლიტიკის, სწორი სამხედრო სტრატეგიის, გმირული თავდადებისა და ეროვნული ერთიანობის სიმბოლო.მეორე მხრივ კი, ეს არის 2008 წლის კაპიტულანტური შეთანხმების დღე - პოლიტიკური უგუნურების, სამხედრო მარცხისა და პასუხისმგებლობისგან გაქცევის სიმბოლო.დავით აღმაშენებელმა დიდგორის გამარჯვებით საქართველო გააერთიანა.სააკაშვილმა დიდგორობის დღეს ომი წააგო და ქვეყანას გაფართოებული ოკუპაცია დაუტოვა.ეს არის ისტორიული რეალობა, რომელსაც ვერც პროპაგანდა შეცვლის და ვერც წაგებული ომის გამარჯვებად გამოცხადება.ისტორია ულმობელია. რჩება დოკუმენტები, რჩება შედეგები და რჩება ხალხის მეხსიერება.დიდება საქართველოსთვის დაცემულ გმირებს!დიდება ყველას, ვისთვისაც ძვირფასია დიდგორის წმინდა სახელი!“, - წერს შალვა პაპუაშვილი.

პოლიტიკა • 1786521812

შალვა პაპუაშვილი: სახელმწიფოს გამარჯვება განისაზღვრება არა სატელევიზიო დეკორაციებით, დროშების ფრიალით და მოწყობილი ზეიმებით. გამარჯვება იზომება მიღებული შედეგით: რამდენად დაცულია ქვეყნის ტერიტორია, მოქალაქეები, მშვიდობა და სახელმწიფოებრივი ინტერესები. 2008 წლის აგვისტოში საქართველომ ვერც ერთი ეს მიზანი ვერ დაიცვა

სახელმწიფოს გამარჯვება განისაზღვრება არა სატელევიზიო დეკორაციებით, დროშების ფრიალით და მოწყობილი ზეიმებით. გამარჯვება იზომება მიღებული შედეგით: რამდენად დაცულია ქვეყნის ტერიტორია, მოქალაქეები, მშვიდობა და სახელმწიფოებრივი ინტერესები. 2008 წლის აგვისტოში საქართველომ ვერც ერთი ეს მიზანი ვერ დაიცვა, - წერს სოციალურ ქსელში საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე შალვა პაპუაშვილი.პაპუაშვილი აღნიშნავს, რომ სააკაშვილის რეჟიმმა ჯერ ქვეყანა უმძიმეს სამხედრო ავანტიურაში შეიყვანა, შემდეგ ბრძოლის ველზე მარცხი განიცადა, ბოლოს კი ხელი მოაწერა პირობებს, რომლებმაც რუსეთის მიერ შექმნილი ახალი საოკუპაციო რეალობა ვერ შეაჩერა.„ყველაზე მძიმე კი ის იყო, რომ ხელისუფლებამ საკუთარ შეცდომებს ქართველი სამხედროების გმირობა გადააფარა.ქართველი ჯარისკაცები თავდადებით იბრძოდნენ. მარცხი მათი არ ყოფილა. ეს იყო პოლიტიკური ხელმძღვანელობის მარცხი - ხელისუფლების, რომელმაც ქვეყანა ომში შეიყვანა, ვერ მართა ომი და ვერც მისი დასრულებისას დაიცვა ქვეყნის ინტერესები.ამ ისტორიის კიდევ ერთი მძიმე მხარე საერთაშორისო რეაქცია იყო.12 აგვისტოს შეთანხმებას შუამავლად და გარანტორად ევროკავშირი ედგა. ექვს პუნქტში საქართველოსთვის არსებითად მნიშვნელოვანი იყო მეხუთე პუნქტი: რუსეთის სამხედრო ძალები საწყის პოზიციებზე უნდა დაბრუნებულიყვნენმაგრამ რა მოხდა შემდეგ?რუსეთზე რეალური ზეწოლა განხორციელდა? სანქციები დაწესდა? ვაჭრობა შეჩერდა? პოლიტიკური და ეკონომიკური ურთიერთობები შეიზღუდა?არა.პირიქით, დასავლეთსა და რუსეთს შორის მალე დაიწყო ურთიერთობების „გადატვირთვა“. გაგრძელდა მასშტაბური ეკონომიკური თანამშრომლობა. აშენდა „ნორდ სტრიმის" მილსადენები. 2010 წლის 9 მაისს კი წითელ მოედანზე რუს და ევროპელ სამხედროებს ერთ აღლუმზე ვხედავდით.საქართველომ კი სხვა რეალობა მიიღო: შეიარაღების შეძენაზე დაწესებული ემბარგო, ომის პასუხისმგებლობაზე მძიმე საერთაშორისო შეფასებები, რუსეთის მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში გაწევრიანებაზე საქართველოს თანხმობის იძულება და გასასტიკებული რეჟიმის ყველაზე შავბნელი წლები.რა იყო ეს, თუ არა საქართველოს დასჯა და რუსეთთან ურთიერთობების ძველ კალაპოტში სწრაფი დაბრუნება?მაგრამ, მიუხედავად ყველაფრისა, მიუხედავად სამ დღეში კაპიტულაციისაა, მიტოვებული ჯარისკაცებისა, ჰალსტუხისა და გორის სამარცხვინო კადრებისა, რუსთაველზე ზეიმისა მაშინ, როდესაც ჩვენი პატრიარქი საკუთარი ფეხით მიდიოდა ომის ზონაში დაღუპული ჯარისკაცების გამოსაყვანად და მშვიდობიანი მოსახლეობის დასახმარებლად, ყველაფრის მიუხედავად, ქართველმა ჯარისკაცმა საქართველოს ღირსება არ დათმო.არ არსებობს ბრძოლა საქართველოსთვის გმირების გარეშე, თავდადების გარეშე, თავგანწირვის გარეშე.ჩვენ ამ ომმა მოგვცა შინდისის გმირები, გელა ჭედია, ძმები რომელაშვილები, გიორგი ანწუხელიძე… ათობით და ასობით გმირი.მათ შეინახეს საქართველოს ღირსება, საკუთარი სისხლით დაიცვეს დიდგორის სახელი და დაგვიტოვეს რწმენა, რომ არასოდეს შევეგუებით მარცხს, ღალატს და უსამართლობას.ამიტომ 12 აგვისტოს ორი სრულიად განსხვავებული ისტორიული მნიშვნელობა აქვს.ერთი მხრივ, ეს არის დიდგორის გამარჯვების დღე - გონივრული სახელმწიფოებრივი პოლიტიკის, სწორი სამხედრო სტრატეგიის, გმირული თავდადებისა და ეროვნული ერთიანობის სიმბოლო.მეორე მხრივ კი, ეს არის 2008 წლის კაპიტულანტური შეთანხმების დღე - პოლიტიკური უგუნურების, სამხედრო მარცხისა და პასუხისმგებლობისგან გაქცევის სიმბოლო.დავით აღმაშენებელმა დიდგორის გამარჯვებით საქართველო გააერთიანა.სააკაშვილმა დიდგორობის დღეს ომი წააგო და ქვეყანას გაფართოებული ოკუპაცია დაუტოვა.ეს არის ისტორიული რეალობა, რომელსაც ვერც პროპაგანდა შეცვლის და ვერც წაგებული ომის გამარჯვებად გამოცხადება.ისტორია ულმობელია. რჩება დოკუმენტები, რჩება შედეგები და რჩება ხალხის მეხსიერება.დიდება საქართველოსთვის დაცემულ გმირებს!დიდება ყველას, ვისთვისაც ძვირფასია დიდგორის წმინდა სახელი!“, - წერს შალვა პაპუაშვილი.

პოლიტიკა • 1786520042

შალვა პაპუაშვილი: 12 აგვისტო, ერთი მხრივ, არის დიდგორის გამარჯვების დღე, გონივრული პოლიტიკის სიმბოლო, მეორე მხრივ კი, 2008 წლის კაპიტულანტური შეთანხმების დღე, პოლიტიკური უგუნურების სიმბოლო

1121 წლის 12 აგვისტოს დავით აღმაშენებელმა დიდგორის ველზე საქართველოს ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი სამხედრო გამარჯვება მოიპოვა, 887 წლის შემდეგ, 2008 წლის 12 აგვისტოს, მიხეილ სააკაშვილმა, რომელიც საკუთარ მმართველობას ადარებდა დავით აღმაშენებლის ეპოქას, დიდგორობის დღეს ომი წააგო და საქართველოსთვის კაპიტულანტურ ექვსპუნქტიან შეთანხმებაზე მოუწია დათანხმება, – ამის შესახებ საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე შალვა პაპუაშვილი სოციალურ ქსელში წერს.როგორც პაპუაშვილი აღნიშნავს, დავით აღმაშენებელმა 12 აგვისტოს მტერი დაამარცხა და საქართველოს გზა გაერთიანებისკენ გაუხსნა, სააკაშვილმა კი იმავე დღეს საქართველოს სამხედრო მარცხი, ახალი ტერიტორიების დაკარგვა და რუსული ოკუპაციის გაფართოება დაუტოვა.„საქართველოს ისტორიაში 12 აგვისტო დიდგორის გამარჯვების დღეა. 1121 წლის 12 აგვისტოს დავით აღმაშენებელმა დიდგორის ველზე საქართველოს ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი სამხედრო გამარჯვება მოიპოვა, რასაც ქვეყნის გაერთიანება, თბილისის გათავისუფლება და ქართული სახელმწიფოს ძლიერების ხანა მოჰყვა. 887 წლის შემდეგ, 2008 წლის 12 აგვისტოს, მიხეილ სააკაშვილმა, რომელიც საკუთარ თავს და საკუთარ მმართველობას ასე ხშირად ადარებდა დავით აღმაშენებლის ეპოქას, დიდგორობის დღეს ომი წააგო და საქართველოსთვის კაპიტულანტურ ექვსპუნქტიან შეთანხმებაზე მოუწია დათანხმება. ისტორიამ შემოგვინახა ამ დოკუმენტის სახელიც – 12 აგვისტოს შეთანხმება. ეს სიმბოლური დამთხვევა განსაკუთრებით მძიმეა: დავით აღმაშენებელმა 12 აგვისტოს მტერი დაამარცხა და საქართველოს გზა გაერთიანებისკენ გაუხსნა. სააკაშვილმა კი იმავე დღეს საქართველოს სამხედრო მარცხი, ახალი ტერიტორიების დაკარგვა და რუსული ოკუპაციის გაფართოება დაუტოვა.12 აგვისტოს შეთანხმება თანაბარ პირობებში მყოფ ორ სახელმწიფოს შორის დადებული სამშვიდობო ხელშეკრულება არ ყოფილა. ეს იყო ომში დამარცხებული ხელისუფლების მიერ რუსეთის პირობებზე მიღებული დოკუმენტი, რომელშიც საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა კიდევ ერთხელ შეილახა. დოკუმენტში არ ეწერა, რომ რუსეთი იყო აგრესორი. არ იყო საქართველოს სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მკაფიო გარანტია. არ განისაზღვრა რუსეთის ჯარის გაყვანის კონკრეტული ვადა. არ არსებობდა შეთანხმების შესრულების იძულების ქმედითი მექანიზმი. რუსეთისთვის დაკისრებული ვალდებულებები ბუნდოვანი იყო, საქართველოს ვალდებულება კი – კონკრეტული და ცალსახა. შედეგიც შესაბამისი დადგა. რუსეთმა შეთანხმება არ შეასრულა, საქართველოს ტერიტორიაზე სამხედრო ყოფნა შეინარჩუნა, ახალგორის რაიონი და კოდორის ხეობა დაიკავა, მოგვიანებით კი აფხაზეთისა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ე.წ. დამოუკიდებლობა აღიარა. საქართველომ დაკარგა კონტროლი დამატებით ტერიტორიებზე, ათიათასობით ადამიანი საკუთარ ქვეყანაში დევნილად იქცა, ხოლო რუსული სამხედრო ბაზები საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში დამკვიდრდა. ეს ყველაფერი იმ ომის შედეგი იყო, რომელსაც სააკაშვილის ხელისუფლება წლების განმავლობაში გარდაუვალ ისტორიულ გმირობად და საქართველოს გამარჯვებად წარმოაჩენდა.თუმცა, სახელმწიფოს გამარჯვება განისაზღვრება არა სატელევიზიო დეკორაციებით, დროშების ფრიალით და ხელისუფლების მიერ საკუთარი თავისთვის მოწყობილი ზეიმებით. გამარჯვება იზომება მიღებული შედეგით: რამდენად დაცულია ქვეყნის ტერიტორია, მოქალაქეები, მშვიდობა და სახელმწიფოებრივი ინტერესები. 2008 წლის აგვისტოში საქართველომ ვერც ერთი ეს მიზანი ვერ დაიცვა. სააკაშვილის რეჟიმმა ჯერ ქვეყანა უმძიმეს სამხედრო ავანტიურაში შეიყვანა, შემდეგ ბრძოლის ველზე მარცხი განიცადა, ბოლოს კი ხელი მოაწერა პირობებს, რომლებმაც რუსეთის მიერ შექმნილი ახალი საოკუპაციო რეალობა ვერ შეაჩერა. ყველაზე მძიმე კი ის იყო, რომ ხელისუფლებამ საკუთარ შეცდომებს ქართველი სამხედროების გმირობა გადააფარა. ქართველი ჯარისკაცები თავდადებით იბრძოდნენ. მარცხი მათი არ ყოფილა. ეს იყო პოლიტიკური ხელმძღვანელობის მარცხი – ხელისუფლების, რომელმაც ქვეყანა ომში შეიყვანა, ვერ მართა ომი და ვერც მისი დასრულებისას დაიცვა ქვეყნის ინტერესები.ამ ისტორიის კიდევ ერთი მძიმე მხარე საერთაშორისო რეაქცია იყო. 12 აგვისტოს შეთანხმებას შუამავლად და გარანტორად ევროკავშირი ედგა. ექვს პუნქტში საქართველოსთვის არსებითად მნიშვნელოვანი იყო მეხუთე პუნქტი: რუსეთის სამხედრო ძალები საწყის პოზიციებზე უნდა დაბრუნებულიყვნენ. მაგრამ რა მოხდა შემდეგ? რუსეთზე რეალური ზეწოლა განხორციელდა? სანქციები დაწესდა? ვაჭრობა შეჩერდა? პოლიტიკური და ეკონომიკური ურთიერთობები შეიზღუდა? არა. პირიქით, დასავლეთსა და რუსეთს შორის მალე დაიწყო ურთიერთობების „გადატვირთვა“. გაგრძელდა მასშტაბური ეკონომიკური თანამშრომლობა. აშენდა „ნორდ სტრიმის“ მილსადენები. 2010 წლის 9 მაისს კი წითელ მოედანზე რუს და ევროპელ სამხედროებს ერთ აღლუმზე ვხედავდით.საქართველომ კი სხვა რეალობა მიიღო: შეიარაღების შეძენაზე დაწესებული ემბარგო, ომის პასუხისმგებლობაზე მძიმე საერთაშორისო შეფასებები, რუსეთის მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში გაწევრიანებაზე საქართველოს თანხმობის იძულება და გასასტიკებული რეჟიმის ყველაზე შავბნელი წლები. რა იყო ეს, თუ არა საქართველოს დასჯა და რუსეთთან ურთიერთობების ძველ კალაპოტში სწრაფი დაბრუნება? მაგრამ, მიუხედავად ყველაფრისა, მიუხედავად სამ დღეში კაპიტულაციისაა, მიტოვებული ჯარისკაცებისა, ჰალსტუხისა და გორის სამარცხვინო კადრებისა, რუსთაველზე ზეიმისა მაშინ, როდესაც ჩვენი პატრიარქი საკუთარი ფეხით მიდიოდა ომის ზონაში დაღუპული ჯარისკაცების გამოსაყვანად და მშვიდობიანი მოსახლეობის დასახმარებლად, ყველაფრის მიუხედავად, ქართველმა ჯარისკაცმა საქართველოს ღირსება არ დათმო.არ არსებობს ბრძოლა საქართველოსთვის გმირების გარეშე, თავდადების გარეშე, თავგანწირვის გარეშე. ჩვენ ამ ომმა მოგვცა შინდისის გმირები, გელა ჭედია, ძმები რომელაშვილები, გიორგი ანწუხელიძე… ათობით და ასობით გმირი. მათ შეინახეს საქართველოს ღირსება, საკუთარი სისხლით დაიცვეს დიდგორის სახელი და დაგვიტოვეს რწმენა, რომ არასოდეს შევეგუებით მარცხს, ღალატს და უსამართლობას. ამიტომ 12 აგვისტოს ორი სრულიად განსხვავებული ისტორიული მნიშვნელობა აქვს. ერთი მხრივ, ეს არის დიდგორის გამარჯვების დღე – გონივრული სახელმწიფოებრივი პოლიტიკის, სწორი სამხედრო სტრატეგიის, გმირული თავდადებისა და ეროვნული ერთიანობის სიმბოლო. მეორე მხრივ კი, ეს არის 2008 წლის კაპიტულანტური შეთანხმების დღე – პოლიტიკური უგუნურების, სამხედრო მარცხისა და პასუხისმგებლობისგან გაქცევის სიმბოლო.დავით აღმაშენებელმა დიდგორის გამარჯვებით საქართველო გააერთიანა. სააკაშვილმა დიდგორობის დღეს ომი წააგო და ქვეყანას გაფართოებული ოკუპაცია დაუტოვა. ეს არის ისტორიული რეალობა, რომელსაც ვერც პროპაგანდა შეცვლის და ვერც წაგებული ომის გამარჯვებად გამოცხადება.ისტორია ულმობელია. რჩება დოკუმენტები, რჩება შედეგები და რჩება ხალხის მეხსიერება. დიდება საქართველოსთვის დაცემულ გმირებს დიდება ყველას, ვისთვისაც ძვირფასია დიდგორის წმინდა სახელი“, – წერს პაპუაშვილი.

პოლიტიკა • 1786011108

ნინო წილოსანი: „ნაციონალური მოძრაობა“ ბოროტ საქმეს ემსახურება, რადგან 2008 წლის ომი დიდწილად მათ სინდისსა და ნამუსზეა, რომელმაც ქვეყანას უმძიმესი შედეგი მოუტანა

პარლამენტის ვიცე-სპიკერის, ნინო წილოსანის განცხადებით, „ნაციონალური მოძრაობა“ ბოროტ საქმეს ემსახურება, რადგან 2008 წლის ომი, რომელმაც ქვეყანას უმძიმესი შედეგი მოუტანა, დიდწილად მათ სინდისსა და ნამუსზეა.დეპუტატის თქმით, 2008 წლის ომში 400-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა, ქვეყნის ტერიტორიები ოკუპირებულია და ამის ფონზე მათი შემდგომი ნაბიჯები რუს ტურისტებთან ხელგაშლილი დახვედრა და აქტიური პროპაგანდა იყო, რომ საქართველოში ჩამოსულიყვნენ.„მათ რუსოფობობას ოდნავადაც ვერ შეატყობდით, მაგრამ როცა უკრაინაში ომი დაიწყო და მათი პატრონების გადაწყვეტილება იყო მიღებული, რომ მთავარი ძალისხმევა რუსოფობიის გაძლიერება იყო, ისინი ამ ყველაფერს მარტივად შეურთდნენ. ფაქტები ამბობს, რომ „ნაციონალური მოძრაობა“ პატრონების დაკვეთით ყველაფერს აკეთებს, მათ არც მორალი, სტანდარტი, პატრიოტიზმი და ქვეყნის სიყვარული არ გააჩნიათ. როცა 2008 წლის ომის შემდეგ არ გიჩნდება სურვილი, რომ ის შედეგები გააპროტესტო, რაც ომის შემდეგ მივიღეთ, მაგრამ ანტირუსულ კამპანიას უკრაინის ომის შემდეგ აძლიერებ, ვხვდებით, რომ მათთვის პატრიოტიზმი და ქვეყნის სიყვარული ფარსია“, – განაცხადა წილოსანმა.

პოლიტიკა • 1785998876

შათირიშვილი: არაფორმალური ოლიგარქიული ძალების მთავარი მიზანია სახელმწიფოებრიობის ეტაპობრივი გაუქმებაა, რისთვისაც, ომის გარდა, სხვა ბერკეტებსაც იყენებენ, საუბარია ისტორიული მეხსიერების, ეროვნული იდენტობისა და ტრადიციული სოციალური ნორმების წაშლაზე

ფილოსოფოსი ზაზა შათირიშვილი მორიგ წერილს ავრცელებს, რომელშიც 2008 წლის აგვისტოს ომსა და 2022 წელს უკრაინის ომს შორის აშშ-სა და ევროპის განსხვავებულ დამოკიდებულებაზე საუბრობს, ამის მიზეზად კი, შეიარაღებული კონფლიქტების განსხვავებულ მასშტავსა და ოლიგარქიული ოჯახების გეგმას ასახელებს.შათირიშვილის განცხადებით, „დიფ სთეითის“ მთავარი მიზანი სახელმწიფოების ეტაპობრივი გაუქმება და კორპორაციული მმართველობით ჩანაცვლებაა, ამ მოცემულობამდე კი, რეგიონში კრიზისის, მოსახლეობის ცხოვრების დონის დაცემის და უმძიმესი სოციალური მდგომარეობის გამო, სახელმწიფოები ეტაპობრივად მივლენ.„თუკი პროცესები ასე გაგრძელდა, რეგიონში ეკონომიკური კრიზისი გაღრმავდება, მოსახლეობის ცხოვრების დონე დაეცემა და ქვეყნები უმძიმეს სოციალურ მდგომარეობაში აღმოჩნდებიან.სწორედ ასეთ პირობებში დაიწყება მსჯელობა იმაზე, რომ ტრადიციულმა პოლიტიკურმა ელიტებმა „თავისი მოჭამეს“, რადგან ვერ შეძლეს სახელმწიფოების ეფექტიანი მართვა, ამიტომაც საჭიროა ქვეყნებმა და საზოგადოებებმა მმართველობის არსებული მოდელის შეცვლაზე იფიქრონ. ამ კონტექსტში გამოჩნდებიან მსოფლიოს უმსხვილესი კორპორაციები, მაგალითად BlackRock-ის ტიპის ორგანიზაციები, რომლებიც „პასუხისმგებლობას“ საკუთარ თავზე აიღებენ. ისინი საჩვენებლად შეარჩევენ ერთ, ან ორ შესაბამის ქვეყანას და საკუთარი პოლიტიკური, თუ ეკონომიკური რესურსების გათვალისწინებით, დროის მოკლე მონაკვეთში, ამ ქვეყნებს „ოაზისად“ აქცევენ. ამ ყველაფრის შემხედვარე კი უკვე არაერთი სახელმწიფო ჩადგება კორპორაციული მმარველობის სისტემაზე გადასვლის მსურველთა რიგში, რითაც „დიფ სთეითი“ მიაღწევს კიდეც საბოლოო მიზანს,“ - წერს შათირიშვილი.მისი განცხადებით, პრემიერ-მინისტრის მიერ გამოქვეყნებული წერილის მთავარ კითხვაზე პასუხი, სწორედ „დიფ სთეითის“ გეგმებშია, რომელიც, კორპორაციული მმართველობის დასამყარებლად, ომის გარდა, ისტორიული მეხსიერების, ეროვნული იდენტობის, ტრადიციული სოციალური ნორმების წაშლას გულისხმობს„საბოლოო ჯამში მივალთ მოცემულობამდე, რაც არის კიდეც არაფორმალური ოლიგარქიული ძალების მთავარი მიზანი - სახელმწიფოებრიობის ეტაპობრივი გაუქმება და მისი კორპორაციული მმართველობით ჩანაცვლება, რისთვისაც, როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, ომის გარდა სხვა ბერკეტებსაც აქტიურად იყენებენ.საუბარი მაქვს ისტორიული მეხსიერების, ეროვნული იდენტობისა და ტრადიციული სოციალური ნორმების შესუსტებასა და წაშლაზე. ამ თვალსაზრისით „დიფ სთეითის“ ერთ-ერთი ყველაზე მძლავრი ინსტრუმენტი მათ მიერ ფართოდანერგილი ფსევდოლიბერალური იდეოლოგია და ლგბტ პროპაგანდაა, რომლის მიხედვითაც ადამიანმა არათუ იდენტობა, არამედ სქესიც კი უნდა დაკარგოს. ამ მიმდგომით მოქმედება კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ისეთ ტრადიციულ ქვეყნებში, როგორიც საქართველოა, სადაც სამშობლოს ცნება, რელიგია, წარსულის პატივისცემა და ეროვნული იდენტობა მოსახლეობისთვის მთავარი ღირებულებებია, შესაბამისად, მათი განადგურების გარეშე „დიფ სთეითისთვის“ ფონს გასვლა უბრალოდ შეუძლებელია.ამგვარად, სწორედ ასეთია პასუხი პრემიერ-მინისტრის მთავარ კითხვაზე, რომელიც, განვმეორდები და კიდევ ერთხელ ვიტყვი, დარწმუნებული ვარ თავადაც იცის, რომ რიტორიკული იყო...“ - წერს ზაზა შათირიშვილი.

პოლიტიკა • 1785996851

ზაზა შათირიშვილი: 2008 წლის ომის შემდეგ, 2009 წლის 6 მარტს, ჟენევაში, აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა ჰილარი კლინტომა და რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა სერგეი ლავროვმა გადატვირთვის წითელ ღილაკს დააჭირეს ხელი, რითაც მთელ მსოფლიოს ამცნეს, რომ ამერიკის შეერთებული შტატები და რუსეთი ურთიერთობების გაუმჯობესებისთვის მზად იყვნენ

ფილოსოფოსი ზაზა შათირიშვილი საქართველოს პრემიერ-მინისტრის ირაკლი კობახიძის მიერ რამდენიმე დღის წინ ხელოვნური რუსოფობიის შესახებ გამოქვეყნებულ ვრცელ წერის გამოეხმაურა.როგორც ფილოსოფოსი წერს, 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის შემდეგ არც საქართველოში, არც საზღვარგარეთ რუსეთთან ურთიერთობების გაფუჭება არავის სურდა. უფრო მეტიც, ვაშინგტონმა მოსკოვთან ურთიერთობების გადატვირთვაც კი დაიწყო.„რამდენიმე დღის წინ საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ერთ საგულისხმო საკითხზე გაამახვილა ყურადღება და საზოგადოების მსჯელობის საგნად აქცია კითხვა, რომელიც, თავადაც პრემიერ-მინისტრმაც შესანიშნავად იცის, რომ რიტორიკულია.ვისაც არ გახსოვთ შეგახსენებთ, რომ 2008 წლის, ანუ იმ ჯოჯოხეთის შემდეგ, რაც „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და რუსეთმა საქართველოში დაატრიალეს, 2009 წლის 6 მარტს, ჟენევაში, ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანმა - ჰილარი კლინტომა და რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა - სერგეი ლავროვმა გადატვირთვის წითელ ღილაკს დააჭირეს ხელი, რითაც მთელ მსოფლიოს ამცნეს, რომ ამერიკის შეერთებული შტატები და რუსეთი ურთიერთობების გაუმჯობესებისთვის მზად იყვნენ.თავად განსაჯეთ, მას შემდეგ, რაც რუსეთმა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს ტერიტორიების ოკუპაცია მოახდინა და საერთაშორისო სამართლის წესების დარღვევით, აღნიშნული ოკუპირებული ტერიტორიები დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად ცნო, „მსოფლიო პოლიციელმა“, ისევე, როგორც მთელმა ევროპამ, რუსეთს ეს ყველაფერი „გაუპრავა“, რაც, როგორც მოგვიანებით თავად ევროპელები აღნიშნავდნენ, უდიდესი შეცდომა იყო.მარტივად რომ ვთქვათ, 2008 წელს, რუსეთის მიერ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაციის და მათი დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად აღიარების მიუხედავად, საერთო ჯამში, რუსეთს ფაქტობრივად არაფერი დაჰკლებია, დაკლებია კი არა, პროცესები ისე განვითარდა, ეს ყველაფერი ლამის ჩვეულებრივ მოვლენად იქნა მიჩნეული.ამიტომაც, აშკარაა, რომ გლობალურ ომის პარტიას რუსეთისთვის სულ სხვა პარტია ჰქონდა გამზადებული, ანუ მაშინ ჯერ კიდევ საჭირო იყო ამ სახელმწიფოსთვის „ნორმალური“ სახის შენარჩუნება.დღეს კი, უკრაინაში ომის დაწყების შემდეგ, სრულიად საპირისპირო სურათს ვხედავთ - რუსეთი ცივილიზებული საზოგადოებისგან ფაქტობრივად სრულადაა მოკვეთილი.ბუნებრივია, ამ ყველაფერს ლოგიკური ახსნა აქვს და იმ საერთო გეგმის ერთი დიდი ფრაგმენტია, რის განხორციელებასაც ოლიგარქიული ოჯახების ამოსავალი წერტილია.ჩემს წერილებში არაერთხელ აღმინიშნავს, რომ ამ ოჯახების, იგივე „დიფ სთეითის“, თუ გლობალური ომის პარტიის მთავარი მიზანი მსოფლიოში კორპორაციული მმართველობის დამკვიდრებაა, რისთვისაც, ტრადიციული სახელმწიფოების დასუსტება, მათი ეკონომიკური და პოლიტიკური საფუძვლების შერყევა და საზოგადოების კრიზისულ მდგომარეობაში ჩაყენებაა აუცილებელი. ომი ამ მიზნების მიღწევის ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური ინსტრუმენტია, თუმცა არა ერთადერთი - პარალელურად გამოიყენება სხვადასხვა ეკონომიკური, პოლიტიკური და საინფორმაციო ბერკეტები.თუკი რუსეთ-უკრაინის ომს ავიღებთ მაგალითად, ცხადად დავინახავთ, რომ ეს სამხედრო კონფლიქტი როგორც რუსეთში, ისე უკრაინაში წინასწარ მომზადებული პროცესების შედეგია, მით უფრო იმის გათვალისწინებით, რომ უკრაინის ხელისუფლება და უშუალოდ პრეზიდენტი „დიფ სთეითის“ აშკარა გავლენას განიცდის. რასაკვირველია, წინასწარ მომზადებული პროცესის ნაწილი იყო ამ ომში ევროპის ჩართვაც - ვხედავთ, რომ ევროპა მაქსიმალურად ეხმარება უკრაინას, როგორც ფინანსური, ისე სამხედრო თვალსაზრისით და ძალიან მაღალია ალბათობა, რომ უახლოეს პერიოდში, უკრაინასთან ერთად, ევროპელებიც უშუალოდ ჩაერთონ ომში.რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი მოულოდნელად არ მომხდარა - უკრაინაში ომის დაწყებასთან ერთად, საკუთარი პროპაგანდით და ზეწოლის მთელი რიგი სხვა ინსტრუმენტებით „დიფ სთეითმა“ ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ რუსოფობია უმაღლეს ნიშნულზე აიყვანა, რითაც ევროპელებს ჩაუკეტეს წვდომა რუსულ გაზსა და ნავთობზე, ანუ იაფ ენერგორესურსებზე. მეტიც, ამ პროპაგანდის შედეგად დადგა მოცემულობა, რომ ევროპელებს აღარც რუსი ტურისტების მიღება სურთ და ლამის დოსტოევსკიც აკრძალონ. ეს ყველაფერი კი იმაზე დიდ მიზანს ემსახურებოდა, ვიდრე ეს შეიძლება მავანს წარმოედგინოს - რუსულ, იაფ ენერგორესურსებზე წვდომის შეზღუდვით „დიფ სთეითმა“ შეძლო როგორც რუსეთის, ისე ევროპის ეკონომიკის დასუსტება, შესაბამისად, ამ უკანასკნელს სხვა გზას აღარ დაუტოვებენ გარდა იმისა, რომ პირდაპირ ჩაერთოს ომში.სწორედ აქ უნდა ვეძიოთ პასუხი კითხვაზე, თუ რატომ არ დაიწყო რუსოფობიის წამლეკავი ტალღა 2008 წელს, რუსეთის მიერ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაციის შემდეგ და რატომ დაიწყო ის სწორედ ახლა. ფაქტია, რომ ამ დონის ნარატივის გასავრცელებლად და დასამკვიდრებლად „დიფ სთეითისთვის“ საქართველოში 2008 წელს განვითარებული მოვლენები საკმარისი მასშტაბის არ იყო. ომი რამდენიმე დღეში დასრულდა და არც მისი ექო იყო ისეთი ხმაურიანი, როგორც 2022 წელს, უკრაინაში ომის დაწყების შემდეგ, რადგან „დიფ სთეითისვე“ ძალისხმევით უკრაინაში მიმდინარე სამხედრო კონფლიქტმა მთელი კონტინენტი მოიცვა.ანუ, უკრაინის ომი საკმარისი მასშტაბისა აღმოჩნდა იმისთვის, რომ რუსოფობია ევროპაში უპრეცედენტო დონეზე ასულიყო და ევროპული სახელმწიფოები რუსეთთან დაპირისპირებაში ეტაპობრივად ჩართულიყვნენ.რასაკვირველია, ვერც ამ წერილში ავუვლით გვერდს საქართველოს ომში ჩართვისა და მეორე ფრონტის გახსნის მცდელობას. როგორც ცნობილია, „ქართული ოცნების“ ერთ-ერთი მაღალი თანამდებობის პირს უცხოელმა ჩინოვნიკმა პირდაპირ განუცხადა, რომ არანაირი პრობლემა არ იყო, თუკი რუსეთთან ახალი სამხედრო კონფლიქტის შემთხვევაში საქართველო სამ დღეზე მეტხანს ვერ შეძლებდა წინააღმდეგობის გაწევას, რადგან სამი დღის შემდეგ საქართველოს პარტიზანულ ომზე შეეძლო გადასვლა, ხოლო ე.წ. მეგობრები „კონსერვებით“ მოგვამარაგებდნენ.რა თქმა უნდა, ყველამ კარგად ვიცით, რომ 2022 წელს, საქართველოში მეორე ფრონტის გახსნის მოთხოვნა „დიფ სთეითის“ ერთადერთ მიზანს ემსახურებოდა - საქართველო არ უნდა ატარებდეს სუვერენულ პოლიტიკას, შესაბამისად, უნდა დაინგრეს საქართველო, რომელიც არ მოქმედებს არაფორმალური ოლიგარქიული ძალების დავალებით, უნდა დაინგრეს საქართველო, რომელიც ინარჩუნებს სუვერენიტეტს, ეროვნულ ღირებულებებს, ტრადიციებს, უნდა დაინგრეს საქართველო, რომლის ეკონომიკაც წინ მიდის! უნდა დაინგრეს ისე, ან უარესად, როგორც ევროპა ინგრევა დღეს და დაინგრევა ხვალ!დღეის მდგომარეობით, გლობალური ომის პარტია ძალთა დაბალანსებას ცდილობს - უკრაინა რუსეთისთვის სერიოზულ გამოწვევად აქციეს, თუმცა რუსეთი, რომელსაც გაცილებით უფრო სერიოზული სამხედრო რესურსი და პოტენციალი აქვს, მას ჯერჯერობით არ იყენებს. რა თქმა უნდა, არაფორმალური ოლიგარქიული ძალების ეს პოლიტიკა კონფლიქტის გახანგრძლივებისა და მისი მასშტაბების ზრდისკენაა მიმართული, რაც, საბოლოოდ მთელი კონტინენტის კატასტროფული ეკონომიკური გამოფიტვით უნდა დასრულდეს, რისი ნიშნებიც როგორც უკრაინაში, ისე რუსეთსა და ევროპის სხვა ქვეყნებში აშკარად ჩანს.ვისაც ამაში იოტისოდენა ეჭვი მაინც ეპარება, შეხედოს უკრაინის ეკონომიკას, რომელიც აღარ არსებობს, შეხედოს იმას, თუ რა ხდება რუსეთში ენერგეტიკული სექტორის მიმართულებით და რა ხდება ევროკავშირის ერთ დროს მოწინავე ეკონომიკაში.თუკი პროცესები ასე გაგრძელდა, რეგიონში ეკონომიკური კრიზისი გაღრმავდება, მოსახლეობის ცხოვრების დონე დაეცემა და ქვეყნები უმძიმეს სოციალურ მდგომარეობაში აღმოჩნდებიან.სწორედ ასეთ პირობებში დაიწყება მსჯელობა იმაზე, რომ ტრადიციულმა პოლიტიკურმა ელიტებმა „თავისი მოჭამეს“, რადგან ვერ შეძლეს სახელმწიფოების ეფექტიანი მართვა, ამიტომაც საჭიროა ქვეყნებმა და საზოგადოებებმა მმართველობის არსებული მოდელის შეცვლაზე იფიქრონ. ამ კონტექსტში გამოჩნდებიან მსოფლიოს უმსხვილესი კორპორაციები, მაგალითად BlackRock-ის ტიპის ორგანიზაციები, რომლებიც „პასუხისმგებლობას“ საკუთარ თავზე აიღებენ. ისინი საჩვენებლად შეარჩევენ ერთ, ან ორ შესაბამის ქვეყანას და საკუთარი პოლიტიკური, თუ ეკონომიკური რესურსების გათვალისწინებით, დროის მოკლე მონაკვეთში, ამ ქვეყნებს „ოაზისად“ აქცევენ. ამ ყველაფრის შემხედვარე კი უკვე არაერთი სახელმწიფო ჩადგება კორპორაციული მმართველობის სისტემაზე გადასვლის მსურველთა რიგში, რითაც „დიფ სთეითი“ მიაღწევს კიდეც საბოლოო მიზანს.საბოლოო ჯამში მივალთ მოცემულობამდე, რაც არის კიდეც არაფორმალური ოლიგარქიული ძალების მთავარი მიზანი - სახელმწიფოებრიობის ეტაპობრივი გაუქმება და მისი კორპორაციული მმართველობით ჩანაცვლება, რისთვისაც, როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, ომის გარდა სხვა ბერკეტებსაც აქტიურად იყენებენ.საუბარი მაქვს ისტორიული მეხსიერების, ეროვნული იდენტობისა და ტრადიციული სოციალური ნორმების შესუსტებასა და წაშლაზე. ამ თვალსაზრისით „დიფ სთეითის“ ერთ-ერთი ყველაზე მძლავრი ინსტრუმენტი მათ მიერ ფართოდ დანერგილი ფსევდოლიბერალური იდეოლოგია და ლგბტ პროპაგანდაა, რომლის მიხედვითაც ადამიანმა არათუ იდენტობა, არამედ სქესიც კი უნდა დაკარგოს. ამ მიდგომით მოქმედება კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ისეთ ტრადიციულ ქვეყნებში, როგორიც საქართველოა, სადაც სამშობლოს ცნება, რელიგია, წარსულის პატივისცემა და ეროვნული იდენტობა მოსახლეობისთვის მთავარი ღირებულებებია, შესაბამისად, მათი განადგურების გარეშე „დიფ სთეითისთვის“ ფონს გასვლა უბრალოდ შეუძლებელია.ამგვარად, სწორედ ასეთია პასუხი პრემიერ-მინისტრის მთავარ კითხვაზე, რომელიც, გავიმეორებ და კიდევ ერთხელ ვიტყვი, დარწმუნებული ვარ თავადაც იცის, რომ რიტორიკული იყო“, - წერს შათირიშვილი.

პოლიტიკა • 1785941036

ნიკოლოზ სამხარაძე: „ნაციონალური მოძრაობის“ რუსოფობია გამოგონილი ამბავია, ისინი ანტირუსები არანაირად არ არიან“

„ნაციონალური მოძრაობის“ რუსოფობია გამოგონილი ამბავია, ისინი ანტირუსები არანაირად არ არიან, – ამის შესახებ პარლამენტის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის თავმჯდომარემ, ნიკოლოზ სამხარაძემ განუცხადა საქართველოს პირველ არხს განუცხადა.მისი თქმით, ხელისუფლებაში ყოფნის დროს ყველაფერს აკეთებდნენ იმისთვის, რომ საქართველოში რუსეთის ინტერესები გაეტარებინათ.„ამას ადასტურებს ის, რომ სტრატეგიული ობიექტები რუსულ კომპანიებს მიჰყიდეს. ომიდან მალე რუსეთს სავიზო რეჟიმი მოუხსნეს და რუს ტურისტებს მაღალი თანამდებობის პირები ლარსზე ხვდებოდნენ. არაერთი წარმომადგენელი ჰყავდათ, რომელიც რუსეთში მუშაობდა. კულტურის არაერთი წარმომადგენელი ჰყავდათ, რომელიც რუსეთში კონცერტებს ატარებდა და მღეროდა. ეს ყველაფერი 2008 წლის შემდეგ ხდებოდა. ამიტომ მათი დღევანდელი პროპაგანდა იაფფასიანი და მდაბიო პროპაგანდაა, რადგან არავის ავიწყდება, რას აკეთებდნენ უკრაინაში რუსეთის შეჭრამდე. კიდევ უფრო დიდი სირცხვილი ის არის, თუ რუსეთის დიდი კრიტიკოსი მას შემდეგ გახდი, რაც ის უკრაინაში შეიჭრა და არად აგდებდი იმ ფაქტს, რომ რუსეთი საქართველოს ტერიტორიების ოკუპირებას ახდენდა და ქართველობა აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონიდან გამოყარა. თუ შენი თანამოქალაქის გაჭირვება უფრო ნაკლებ უბედურებად მიგაჩნია, ვიდრე უკრაინელის, მაშინ მორალსა და ზნეობაზე არ უნდა ილაპარაკო“, – განაცხადა სამხარაძემ.

პოლიტიკა • 1785937845

ნიკოლოზ სამხარაძე: შენი თანამოქალაქის გაჭირვება თუ უფრო ნაკლებ უბედურებად მიგაჩნია, ვიდრე უკრაინელის, მაშინ მორალსა და ზნეობაზე არ უნდა ილაპარაკო

„ნაციონალური მოძრაობის“ რუსოფობია გამოგონილი ამბავია, ისინი ანტირუსები არანაირად არ არიან, – ამის შესახებ პარლამენტის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის თავმჯდომარემ, ნიკოლოზ სამხარაძემ განუცხადა საქართველოს პირველ არხს განუცხადა.მისი თქმით, ხელისუფლებაში ყოფნის დროს ყველაფერს აკეთებდნენ იმისთვის, რომ საქართველოში რუსეთის ინტერესები გაეტარებინათ.„ამას ადასტურებს ის, რომ სტრატეგიული ობიექტები რუსულ კომპანიებს მიჰყიდეს. ომიდან მალე, რუსეთს სავიზო რეჟიმი მოუხსნეს და რუს ტურისტებს მაღალი თანამდებობის პირები ლარსზე ხვდებოდნენ. არაერთი წარმომადგენელი ჰყავდათ, რომელიც რუსეთში მუშაობდა. კულტურის არაერთი წარმომადგენელი ჰყავდათ, რომელიც რუსეთში კონცერტებს ატარებდა და მღეროდა. ეს ყველაფერი 2008 წლის შემდეგ ხდებოდა. ამიტომ, მათი დღევანდელი პროპაგანდა იაფფასიანი და მდაბიო პროპაგანდაა, რადგან არავის ავიწყდება, რას აკეთებდნენ, უკრაინაში რუსეთის შეჭრამდე. კიდევ უფრო დიდი სირცხვილი ის არის, თუ რუსეთის დიდი კრიტიკოსი მას შემდეგ გახდი, რაც ის უკრაინაში შეიჭრა და არად იგდებდი იმ ფაქტს, რუსეთი საქართველოს ტერიტორიების ოკუპირებას ახდენდა და ქართველობა აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონიდან გამოყარა. თუ შენი თანამოქალაქის გაჭირვება უფრო ნაკლებ უბედურებად მიგაჩნია, ვიდრე უკრაინელის, მაშინ მორალსა და ზნეობაზე არ უნდა ილაპარაკო“, – განაცხადა სამხარაძემ.

პოლიტიკა • 1785918561

გია ვოლსკი: როცა ვამბობდით, რომ სტრატეგიული ობიექტების გადაცემა არ შეიძლება არც რუსეთისთვის და არც სხვისთვის, „ნაცმოძრაობა“ აცხადებდა, ფულს სუნი არ ასდისო, დღეს მსოფლიოში ვითარება შეიცვალა

ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ, რომ სანქციებმა საქართველოს მოსახლეობაზე არ იმოქმედოს, – ამის შესახებ პარლამენტის პირველმა ვიცე-სპიკერმა, გია ვოლსკიმ განაცხადა.მისი თქმით, ყველაფერი გაკეთდება, რომ მოსახლეობას პრობლემა არ შეექმნას.„როცა ჩვენ ვამბობდით, რომ სტრატეგიული ობიექტების გადაცემა არ შეიძლება არც რუსეთისთვის და არც სხვისთვის, თუ ამ მართვაში სრულფასოვან მონაწილეობას საქართველო არ მიიღებს, მაშინ, „ნაცმოძრაობის“ პროპაგანდა აცხადებდა, რომ ფულს სუნი არ ასდის. დღეს, მსოფლიოში ვითარება შეიცვალა. უცხოელ პარტნიორებთან გარკვეული კონსულტაციები მიმდინარეობს, ექსპერტების შეხვედრები სამთავრობო სტრუქტურებში. ჯერ ვერ ვიტყვი, კი არ გიმალავთ რაიმეს. ფაქტია, რომ ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ, რომ სანქციებმა საქართველოს მოსახლეობაზე არ იმოქმედოს. რა თემაზე მიმდინარეობს კონსულტაციები, ამაზე გაცილებით უფრო კომპეტენტური პირები ისაუბრებენ. დაახლოებით უკვე გითხარით, მეტი პასუხი არ მაქვს. ყველაფერი გაკეთდება, რომ მოსახლეობას პრობლემა არ შეექმნას“, – განაცხადა ვოლსკიმ.ცნობისთვის: ევროკავშირმა რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების 21-ე პაკეტის ფარგლებში კომპანია „ინტერ რაოს“ (Inter RAO UES) სანქციები დაუწესა. „ინტერ რაო“ ნიდერლანდებში რეგისტრირებული Silk Road Holdings B.V.-ის 100 %-იანი წილის არაპირდაპირი მფლობელია. თავის მხრივ, Silk Road Holdings-ი კომპანია „თელასის“ აქციათა 75.108%-ს და კომპანია „თელმიკოს“ აქციათა 75.471%-ს პირდაპირ ფლობს.

პოლიტიკა • 1785864235

ჯაბა ხუბუა „ნაცებსა“ და ლიბერალებზე: ეს არის უსამშობლო აგენტურა, რომელიც უცხოელი პატრონების დავალებისა და დაფინანსების შესაბამისად, ნებისმიერ დროს გახდება ნებისმიერი ქვეყნის ,,პატრიოტი", გარდა საქართველოსი, რადგან საქართველოს პატრიოტობაში უცხოელი პატრონები ფულს და სხვაგვარ წყალობას არასოდეს უბოძებენ

ჟურნალისტი, ჯაბა ხუბუა, საქართველოს პრემიერ-მინისტრის, ირაკლი კობახიძის, ღია წერილს პლატფორმა X-ზე ეხმაურება.ხუბუა პრემიერის წერილის კვალდაკვალ დამატებით რამდენიმე კითხვას სვამს, რომელსაც თავადვე პასუხობს.ხუბუას შეფასებით, ქართულ საზოგადოებას „ნაცებისა“ და ლიბერალების სახით საქმე აქვს „უკიდეგანო ფარისევლების ბრბოსთან,“ რომელიც შესაბამისი დაფინანსების საფუძველზე ნებისმიერი ქვეყნის „პატრიოტი“ გახდება.„საქართველოს პრემიერ-მინისტრის დღევანდელი ღია წერილის კვალდაკვალ, მეც მინდა, რამდენიმე კითხვა დავსვა: 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ რატომ არ იყო ნაცებისა და ლიბერალების პროპაგანდა და განწყობები ისეთივე რადიკალურად ანტირუსული და რუსოფობიული, როგორც 2022 წლის რუსეთ-უკრაინის ომის შემდეგ გახდა? ნაცებსა და ლიბერალებს, მათ შორის, კვების ობიექტების მეპატრონეებსა და ე.წ. ინფლუენსერებს, რატომ არ ჰქონდათ აგრესია და მიუღებლობა რუსი ტურისტებისადმი, რომლებსაც რუსეთის მიერ ოკუპირებული ქვეყნის პრეზიდენტი სააკაშვილი ზედ საზღვარზე ეგებებოდა ყვავილების თაიგულითა და შამპანურის ბოთლებით? რატომ არ მოძრაობდნენ თბილისში ავტომობილები ,,დიდება საქართველოს" სტიკერებით, როგორც დღეს ,,სლავა უკრაინე" სტიკერებით მოძრაობენ და ფეხბურთის ქომაგთა ორგანიზაციის ჩენთებში რატომ არ იყო ,,პუტინ ხუილოს" ბღავილი, როგორც დღეს არის? ერთი სიტყვით, ქართველ ნაცებსა და ნაცმიდრეკილებს, ლიბერალებსა და ,,პრადვინუტობის" მოსურნე მენტალურ პროვინციალებს რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციაზე რატომ არ ჰქონდათ ისეთივე მძაფრი რეაქცია, როგორსაც რუსეთის მიერ უკრაინის ოკუპაციაზე ამჟღავნებენ? ამ კითხვებზე პასუხის რამდენიმე ვარიანტი არსებობს და ყველა ვარიანტი სწორია: საქმე გვაქვს უკიდეგანო ფარისევლების ბრბოსთან! ქვეყანაში გვყავს ვაიკოსმოპილიტების კლასტერი, რომელსაც საკუთარი სამშობლო ფეხებზე ჰკიდია და ვითომ სხვისი სამშობლო ადარდებს! ეს არის უსამშობლო აგენტურა, რომელიც უცხოელი პატრონების დავალებისა და დაფინანსების შესაბამისად, ნებისმიერ დროს გახდება ნებისმიერი ქვეყნის ,,პატრიოტი" , გარდა საქართველოსი, რადგან საქართველოს პატრიოტობაში უცხოელი პატრონები ფულს და სხვაგვარ წყალობას არასოდეს უბოძებენ. P. S. დიდება საქართველოს! გმირებს დიდება! რუსეთი საქართველოს ოკუპანტია 1801 წლიდან!“- წერს ხუბუა.

პოლიტიკა • 1785487440

გიგა ფარულავა: „ნაციონალური მოძრაობა“ ვერ დაბრუნდება ხელისუფლებაში, საზოგადოებამ მათ უარი უთხრა 2012 წელს, როდესაც თავს ყველაზე ძლიერად მიიჩნევდნენ

„ნაციონალური მოძრაობა“ ხელისუფლებაში ვერ დაბრუნდება, საზოგადოებამ მას 2012 წელს მკაფიოდ უთხრა უარი, – ამის შესახებ პარტიის „გახარია საქართველოსთვის“ წევრმა, დეპუტატმა გიგა ფარულავამ განაცხადა.მისი თქმით, საზოგადოებამ უარი მაშინ უთხრა, როდესაც „ნაციონალური მოძრაობა“ თავს ყველაზე ძლიერად მიიჩნევდა.„„ნაციონალური მოძრაობა“ ვერ დაბრუნდება ხელისუფლებაში, აქ საქმე სხვაგვარად დგას. თავიანთი ამომრჩეველიც დაიღალა იმ შიდა გარჩევებით, რაც აქვთ. სააკაშვილი არის ერთადერთი მსჯავრდებული, რომლის ვიდეოებით, მიმართვებით პოლიტიკურ თათბირებს ატარებს სასამართლოს დარბაზებში. დღეს „ნაციონალური მოძრაობა“ თავისი რიტორიკით, ნარატივით, დღის წესრიგით და მოქმედებებით პირდაპირ ეხმიანება „ოცნების“ პროპაგანდას და ერთმანეთს აძლიერებენ. ამ პარტიას კრიზისი აქვს 2012 წლიდან მოყოლებული“, – განაცხადა გიგა ფარულავამ.ნანუკა ჟორჟოლიანმა „ტვ პირველის“ ეთერში განაცხადა:„მიშა თუ იტყვის, რომ პოლიტიკაში შემოდის, ხდება „ნაციონალური მოძრაობის“ მთავარი პოლიტიკური სუბიექტი და პრემიერობის კანდიდატი, ეს გაამარტივებს თამაშის წესებს“.

პოლიტიკა • 1785227738

„ერთიანი ნეიტრალური საქართველო“ – აუცილებელია ევროილუზიიდან საბოლოო გათავისუფლება და საერთაშორისო დღის წესრიგში საქართველოს მხრიდან ახალი დისკურსის შეტანა ნეიტრალიტეტთან დაკავშირებით

ილუზიაა მოლოდინი, თითქოსდა ევროკავშირი შეიცვლება და ისეთ გაერთიანებაში შევალთ, როგორიც ჩვენს წარმოდგენებში იყო ათწლეულების წინ. ასევე მცდარია მოლოდინი, თითქოს საქართველო ევროკავშირის წევრობისგან რაიმე სარგებელს მიიღებს, – ამის შესახებ ნათქვამია პარტია „ერთიანი ნეიტრალური საქართველოს“ განცხადებაში.როგორც განცხადებაშია აღნიშნული, „ევროკავშირი არის ღირებულებითი დეგრადაციის პიკში, რაც ყოველდღიურად მტკიცდება იქ განვითარებული მოვლენებით, მიღებული კანონებით, შემუშავებული სტრატეგიული დოკუმენტებითა და რეზოლუციებით“.„პარტია „ერთიანი ნეიტრალური საქართველოს“ დაფუძნების დეკლარირებული მიზანი, ქვეყნის ევროინტეგრაციის თემის პოლიტიკური მძევლობიდან გათავისუფლება და საგარეო პრიორიტეტების განსაზღვრისას დოგმატური ჩარჩოების ნაცვლად, რაციონალური მსჯელობის შემოტანა იყო, რადგან დოგმებმა, გარედან თავსმოხვეულმა დღის წესრიგმა, საქართველოს, ბოლო ათწლეულებში მძიმე ზიანი მიაყენა და მნიშვნელოვნად შეაფერხა ჩვენი ქვეყნის ეკონომიკის და პოლიტიკური ინსტიტუციების განვითარება.შეგვიძლია, ვთქვათ, რომ პროგრამა მინიმუმი მიღწეულია − ჩვენ მოვახერხეთ რელიგიის რანგში აყვანილი თემის დესაკრალიზაცია და დღეს უკვე „ქართული ოცნების“ ხელისუფლება, თავის მხრივ, სვამს შეკითხვას − რა აზრი აქვს ევროკავშირის წევრობას, თუ წევრობის უმთავრეს სარგებელსა და ბერკეტებს თავიდანვე გართმევენ? მაგრამ აქ მნიშვნელოვანია, რომ ხელისუფლების მხრიდან არათუ შეკითხვის დასმაა დაგვიანებული, არამედ ამ შეკითხვაზე პასუხიც დიდი ხანია, ნათელია.უპირველესად, უნდა ითქვას, რომ ილუზიაა მოლოდინი, თითქოსდა ევროკავშირი შეიცვლება და ისეთ გაერთიანებაში შევალთ, როგორიც ჩვენს წარმოდგენებში იყო ათწლეულების წინ. ასევე მცდარია მოლოდინი, თითქოს საქართველო ევროკავშირის წევრობისგან რაიმე სარგებელს მიიღებს − ეკონომიკური, ან უსაფრთხოების, ან ღირებულებითი თვალსაზრისით. ჩვენს განცხადებებში არაერთხელ გვაქვს დეტალურად აღწერილი რეალობა, რაც დღევანდელ ევროკავშირშია, ასევე პერმანენტულად ვუსვამდით ხაზს, რომ ყველა მონაცემი ვითარების კიდევ უფრო გაუარესებაზე მიუთითებდა. იქვე მკაფიოდ ვამბობდით, რომ არც საქართველოს მიმართ ბრიუსელის ბიუროკრატიის დამოკიდებულება შეიცვლებოდა ობიექტურობისკენ.ფაქტი ის არის, რომ ევროკავშირის წილი გლობალურ ეკონომიკაში 2008 წლიდან მცირდება და 26%-დან 14%-მდეა დაცემული. ეს ტენდენცია კიდევ უფრო შეუქცევად ხასიათს იღებს რუსეთ-უკრაინის ომის ფონზე, რადგან ევროკავშირის წევრი ქვეყნები მილიარდობით ევროს გამოყოფენ პროქსი-ომის გახანგრძლივების მიზნით და ამავდროულად, ზრდიან სამხედრო დანიშნულების ხარჯებს. 2024 წელს ევროკავშირის ჯამური ბიუჯეტი მილიტარიზაციაზე 343 მილიარდი ევრო იყო, 2026 წელს კი, 110 მილიარდზე მეტით იზრდება და 454 მილიარდ ევროს მიაღწევს. ყველაზე მნიშვნელოვანი აქ ის გახლავთ, რომ ამ მიმართულებით ბიუჯეტის ზრდა არ არის ეკონომიკური აღმავლობით გამოწვეული, არამედ ეს ყველაფერი ხდება ეკონომიკური სტაგნაციის ფონზე, მაშინ, როდესაც ევროკავშირის ქვეყნებს ერთმანეთის მიყოლებით ტოვებენ მსხვილი საწარმოები, აღარ არის იაფი ენერგორესურსები, აღარ არის ტექნოლოგიური მიღწევები, რის გამო სწრაფი ტემპით ხდება ევროკავშირის დეინდუსტრიალიზაცია.ეკონომიკური დეგრადაციის პარალელურად, ევროკავშირის აბსოლუტურად სუიციდურმა მიგრაციის პოლიტიკამ, წევრ ქვეყნებში ერთ-ერთ მთავარ გამოწვევად საზოგადოებრივი უსაფრთხოება აქცია. მაგალითისთვის − მხოლოდ ერთი წლის სტატისტიკით გერმანიაში მიგრანტების მიერ ჩადენილ იქნა 402 000 კრიმინალური აქტი: ძალადობა, ქურდობა, გაუპატიურება, ტერორისტული აქტები და ა.შ.ევროკავშირის მოსახლეობა იზრდება, მაგრამ მცირდება ადგილობრივი მოსახლეობა, რაც იმას ნიშნავს, რომ ხდება ბუნებრივი მოსახლეობის ეტაპობრივი ჩანაცვლება. ეს ყველაფერი ხელს არ უშლის ევროკავშირის ბიუროკრატიას, რათა მთავარ პრიორიტეტად კვლავ ლგბტ-პროპაგანდა შეინარჩუნოს. წლევანდელი წელი გამორჩეული იყო ე.წ. ლგბტ-პრაიდების ჩატარების კუთხით, რაც დიდ წარმატებად გამოაცხადა ევროკომისიის პრეზიდენტმა, ურსულა ფონ დერ ლაიენმა. ნიდერლანდებში 25 ივლისს გაიხსნა ე.წ. ჯუნიორ-პრაიდის კვირეული, რომელიც გათვლილია ათ წლამდე ასაკის ბავშვებზე. ამავე ქვეყნის პარლამენტი კი, მსჯელობს საკანონმდებლო ცვლილებებზე, რათა ერთნაირსქესიან წყვილებს საერთო ბიოლოგიური შვილის ყოლის შესაძლებლობა მიეცეთ. საერთო ჯამში, ევროკავშირი არის ღირებულებითი დეგრადაციის პიკში და ეს ყოველდღიურად მტკიცდება იქ განვითარებული მოვლენებით, მიღებული კანონებით, შემუშავებული სტრატეგიული დოკუმენტებით, რეზოლუციებით და ასე შემდეგ.დღეს ევროკავშირი დემოკრატიული, ძლიერი ეკონომიკის მქონე გლობალური მოთამაშის ნაცვლად, არის განსხვავებული აზრის ჩამხშობი, მილიტარისტული გაერთიანება, რომელიც ღია ომშია რუსეთთან, სატარიფო და სასანქციო დაპირისპირებაში აშშ-სა და ჩინეთთან. მიუხედავად იმისა, რომ თვალნათლივ ჩანს, რამ მიიყვანა მძიმე შედეგებამდე ევროკავშირი, მისი მმართველი ელიტა, რომელიც სრულად ექვემდებარება „დიფ სთეითს“, კიდევ უფრო დიდი მონდომებით აგრძელებს იმავე პოლიტიკის გატარებას ყველა მიმართულებით და პოტენციურ წევრ ქვეყნებზე ისე აპირებს ამ ყველაფრის თავს მოხვევას, რომ მათ ხმის უფლებასაც კი არ უტოვებს.ჩვენმა პარტიამ 17 ივნისს გაფართოების საკითხებში ევროკომისარ მარტა კოსის ინიციატივაზე გამაფრთხილებელი განცხადება გააკეთა, რომელმაც სამომავლოდ წევრი ქვეყნებისთვის ხმის უფლების შეზღუდვის იდეა პირველმა გააჟღერა. გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრის ინფორმაციით კი, უკვე 12 ქვეყანა უჭერს მხარს კონსენსუსით გადაწყვეტილების მიღების წესის გაუქმებას და ახალი წევრი ქვეყნებისთვის საგარეო პოლიტიკის, უსაფრთხოების, ბიუჯეტის და სხვა ძირითად საკითხებზე ხმის უფლების შეზღუდვას.ნებისმიერი განსხვავებული აზრის ჩახშობის და ეროვნული ინტერესების შესაბამისად ქვეყნის მართვის უფლების შეზღუდვის მცდელობები ევროკავშირს დიდი ხანია, პრაქტიკაში დაწყებული აქვს. ამის ყველაზე მკაფიო მაგალითი საქართველოა. წლებია, ბრიუსელი ცდილობს ჩვენი ქვეყნის დასჯას მხოლოდ იმიტომ, რომ უარი ვთქვით მათი დირექტივების შესრულებაზე, რაც ჩვენი ქვეყნის ინტერესებს ეწინააღმდეგებოდა და მეტიც − საკუთარი ხელით ქვეყნის განადგურებას გამოიწვევდა. ისინი ღიად ითხოვდნენ ჩვენგან ასეთი ნაბიჯების გადადგმას და ამას იმით ხსნიან, რომ მათ კლუბში რადგან გვსურს გაწევრიანება, ამ კლუბს აქვს საკუთარი წესები და პირობები, რასაც უსიტყვოდ უნდა დავემორჩილოთ. ჩვენმა ქვეყანამ უდიდესი ძალისხმევით მოახერხა, არ დაქვემდებარებოდა შანტაჟსა და ზემოქმედებას, რის გამო არაერთი რევოლუციური მცდელობის მოგერიება მოგვიწია, მაგრამ უნდა გვესმოდეს, რომ ჰიპოთეზურად წევრობის შემთხვევაში, ჩვენ ეს შესაძლებლობა, რომ საკუთარ ქვეყანაზე თავად მივიღოთ გადაწყვეტილება, უკვე დე იურე ჩამოგვერთმევა.ამიტომ, ახლა შეკითხვების დასმის დრო ნამდვილად აღარ არის, რადგან შეკითხვის დასმა ვერ ცვლის სტატუს-კვოს და ჩვენ კვლავ პარადოქსულ მოცემულობაში ვრჩებით − გვაქვს კონსტიტუციური დოგმა, ხელისუფლების საგარეო პრიორიტეტი ისევ იმ ევროკავშირთან ურთიერთობების გადატვირთვის მოლოდინია, საბოლოო გაწევრიანების პერსპექტივით, რომელიც ვერანაირ სარგებელს ვერ მისცემს ჩვენს ქვეყანას, მაგრამ პოზიციის დაფიქსირების უფლების გარეშე, დააკისრებს ისეთ ვალდებულებებს, რომელიც ჩვენი ქვეყნის ეკონომიკისთვის, უსაფრთხოებისთვის და იდენტობისთვის გამანადგურებელი იქნება.ამიტომ, აუცილებელია ევროილუზიიდან საბოლოო გათავისუფლება და საერთაშორისო დღის წესრიგში საქართველოს მხრიდან ახალი დისკურსის შეტანა − ქვეყნის ნეიტრალიტეტთან დაკავშირებით. კანდიდატის სტატუსით და ევროკავშირისკენ კურსის შენარჩუნებით ჩვენ კვლავ ვრჩებით ამ ბანაკის ნაწილად, ეს კი გვაქცევს იზოლაციაში, ხელს გვიშლის სრულფასოვნად მოქნილი და მრავალვექტორული პოლიტიკის გატარებაში, რაც ოპტიმალური გზაა, რათა ჩვენმა ქვეყანამ შეძლოს მშვიდობის შენარჩუნება, ეკონომიკური განვითარება, უსაფრთხოების უზრუნველყოფა, ტერიტორიული გამთლიანება და ტრადიციული ღირებულებებით ცხოვრების გაგრძელება“, – ნათქვამია „ერთიანი ნეიტრალური საქართველოს“ განცხადებაში.