პროკურატურა ლევან ჯანგველაძის შეკვეთით და ანგარებით განზრახ მკვლელობის საქმეზე განცხადებას ავრცელებს
1769603827
მსახიობი, ნუგზარ ყურაშვილი ჟურნალ „თბილისელებთან“ მისი პიროვნების უცნობ მხარეზე საუბრობს:
გთავაზობთ ამონარიდს ვრცელი ინტერვიუდან:
– რამდენად გულჩვილი და ემოციური ადამიანი ხართ?
– ადამიანი, რომელსაც ემოციები არ გააჩნია, არა მგონია ნორმალური იყოს. კაცი რომ ასაკში შედის, უფრო შემნდობი ხდება. მიმნდობი არა, პირიქით, ეჭვები იმატებს, მაგრამ მეტად შემნდობი ნამდვილად ხდები. განიცდი, როცა გახსენდება, თუ ვინმეს უნებლიედ აწყენინე ან შემთხვევით უხიაგი სიტყვა უთხარი. ბევრს ფიქრობ ამაზე, რა მინდოდა, რამ მათქმევინაო. საერთოდ, ადამიანი სხვის ტყავში უნდა შეძვრე. რაც შენთვის არ გინდა, ის სხვას არ უნდა გაუკეთო, ადამიანს გული არ უნდა ატკინო.
წლები გამოვიარე და ვიცი, რომ ყველგან სიკეთე არ ტრიალებს და შენც გიჭირს. ასეთ დროს შეიძლება, შეცდომები დაუშვა, რომელსაც შემდეგ ნანობ. ასეთი გამოცდილებები რომ გიგროვდება, მერე გულჩვილი ხდები. რომ გითხრათ, თავიდანვე გულჩვილი ვიყავი-მეთქი – ნაკლებად, უფრო პრაგმატული ვიყავი. გულზე მეტად, ტვინით ვფიქრობდი. ახლა გული რასაც მკარნახობს, იმას ვაკეთებ. ასაკთან ერთად, ბევრ რამეს უწევ ანგარიშს.
– როდის გიტირიათ მტკივნეული თუ სიხარულის ცრემლებით, რაც გამორჩეულად დაგამახსოვრდათ?
– დედა რომ გარდამეცვალა, მაშინ ვიტირე მაგრად. ბავშვობაში, მამა რომ გარდამეცვალა, მაშინაც ძალიან ვიტირე. მერე ახალგაზრდობაში ძალიან მაგარი მეგობარი დავკარგე და მაშინ... ძალიან ცუდი გრძნობაა საყვარელი ადამიანის დაკარგვა.
დანარჩენათ, რა გითხრათ, ბოღმის გამო არასდროს მიტირია, არც ბრაზის გამო. გულში ჩამხვევი კაცი არა ვარ. დარწმუნებული ვარ, ცხოვრებაში ისეთი არაფერი დამიშავებია, რომ სატირლად მქონოდა საქმე, გარდა იმ უბედურებებისა, რაც ვთქვი.
ბედნიერების ცრემლს რაც შეეხება, ნებისმიერ სიტუაციაში შეიძლება, მოგადგეს. შენკენ გამოსროლილ ნებისმიერ კეთილ სიტყვას შეუძლია, ცრემლი მოგგვაროს. ადამიანი ვარ და მით უმეტეს, თუ ვგრძნობ, რომ სამართლიანი შეფასებაა, ცრემლი მადგება. როცა ხედავ, რომ ვიღაცას უყვარხარ, მოსწონხარ, შენთან ურთიერთობა უნდა, ეს ბედნიერებაა. რამდენ კარგ ადამიანს ჩაუვლია ჩემ გვერდით, სულ ცოტა ხანს მქონია შეხება და ისეთი სიახლოვე მიგრძნია, მიფიქრია, ურთიერთობისთვის უფრო მეტი დრო რომ გვქონოდა, თავისუფლად შეგვეძლო დაძმაკაცება-მეთქი. ზოგჯერ უცხო კაცს დაელაპარაკები და მიხვდები, რომ ზუსტად ერთ ტალღაზე ხართ. ეს საოცარი შეგრძნებაა. ფიქრობ, თავის დროზე რომ გაგეცნო, იმეგობრებდი მასთან. ბევრი კარგი მომენტი მქონია ცხოვრებაში და ბედნიერი ვარ ამით. ღმერთს ვთხოვ, კიდევ მქონდეს. როცა თვალზე სიხარულის ცრემლები გადგება, ამაზე დიდი ბედნიერება არაფერია. როცა შვილები კარგად გყავს, შვილიშვილი რომ უნივერსიტეტში ჩააბარებს სრულიად დამოუკიდებლად და უამრავ კომპლიმენტს იღებს, მის მიმართ გამოთქმული კომპლიმენტები რომ მესმის, თან ისე, სულ რომ არ იციან, თუ ჩემი შვილიშვილია, ბედნიერების ცრემლი მადგება ხოლმე. სიხარულის ცრემლებს მე სიამაყის ცრემლებს ვეძახი.