ჭარბი წონა შესაძლოა ალცჰაიმერის დაავადების განვითარების ერთ-ერთ რისკფაქტორს უკავშირდებოდეს - ახალი კვლევა

ალცჰაიმერი

ახალმა სამეცნიერო კვლევამ აჩვენა, რომ ჭარბი წონა შესაძლოა ალცჰაიმერის დაავადების განვითარების ერთ-ერთ რისკფაქტორს უკავშირდებოდეს. მკვლევრების თქმით, ეს არ ნიშნავს, რომ ჭარბი წონის მქონე ადამიანს აუცილებლად განუვითარდება დაავადება, თუმცა გარკვეული ბიოლოგიური მექანიზმები შესაძლოა ამ კავშირს ხსნიდეს.

კვლევა აღწერს, როგორ შეიძლება ჭარბი ცხიმოვანი ქსოვილის მიერ გამოყოფილმა გარკვეულმა მოლეკულებმა გავლენა მოახდინონ თავის ტვინზე. მეცნიერების შეფასებით, ეს ნივთიერებები შესაძლოა სისხლიდან ტვინში გადავიდნენ, შეცვალონ იმუნური უჯრედების ფუნქცია და ხელი შეუწყონ იმ პროცესებს, რომლებიც ალცჰაიმერის დაავადებისთვისაა დამახასიათებელი. ამ ეტაპზე კვლევა ძირითადად ლაბორატორიულ მოდელებსა და ცხოველებზე ჩატარებულ ექსპერიმენტებს ეფუძნება.

მკვლევრებმა განსაკუთრებული ყურადღება გაამახვილეს მიკროგლიაზე - ტვინის იმუნურ უჯრედებზე, რომლებიც ნორმალურ პირობებში ნერვულ ქსოვილს იცავენ. კვლევის მიხედვით, ჭარბი ცხიმოვანი ქსოვილის ფონზე წარმოქმნილმა გარკვეულმა ბიოლოგიურად აქტიურმა ნივთიერებებმა შესაძლოა ამ უჯრედების მუშაობა შეცვალონ, რაც თავის მხრივ ტვინში ანთებით პროცესებსა და ამილოიდური ფოლაქების დაგროვებას უწყობს ხელს.

ექსპერტები ხაზს უსვამენ, რომ კვლევის შედეგები არ უნდა განიმარტოს ისე, თითქოს ჭარბი წონა ალცჰაიმერის უშუალო მიზეზია. დაავადების განვითარებაზე მრავალი ფაქტორი მოქმედებს, მათ შორის ასაკი, გენეტიკა, გულ-სისხლძარღვთა ჯანმრთელობა, ცხოვრების წესი და გარემო პირობები. შესაბამისად, კვლევა მხოლოდ ერთ-ერთ შესაძლო მექანიზმს აღწერს, რომელიც დამატებით შესწავლას საჭიროებს.

მეცნიერების შეფასებით, აღმოჩენა შეიძლება მნიშვნელოვანი იყოს როგორც ალცჰაიმერის პრევენციის, ისე ახალი სამკურნალო მეთოდების განვითარების მიმართულებით. თუ დადასტურდება, რომ აღნიშნული ბიოლოგიური პროცესების კონტროლი შესაძლებელია, მომავალში შესაძლოა შეიქმნას თერაპიები, რომლებიც ტვინში ანთებითი პროცესების შემცირებასა და დაავადების პროგრესირების შენელებას შეუწყობს ხელს.

შენიშვნა: ამ კვლევის საფუძველზე არ შეიძლება ითქვას, რომ ჭარბი წონა ალცჰაიმერს იწვევს. კვლევა მიუთითებს მხოლოდ შესაძლო კავშირსა და ბიოლოგიურ მექანიზმზე, რომლის დადასტურებაც მომავალ კლინიკურ კვლევებს სჭირდება.