გიგაური

ასტროლოგია 1771488278

„გილოცავთ თევზების ნიშნით დაბადებულ ადამიანებს" – რამაზ გიგაურის ასტროპროგნოზი

ასტროლოგი რამაზ გიგაური საინტერესო ასტროპროგნოზს გვთავაზობს:„მზე თევზებში: მარადისობის ოკეანე და ღვთაებრივი სიყვარული18 თებერვალს, 19:51 საათზე, მზე ტოვებს მერწყულის ცივ, ინტელექტუალურ ჰაერს და ეშვება ზოდიაქოს უკანასკნელ, ყველაზე ღრმა და მისტიკურ ნიშანში — თევზებში.ეს არ არის უბრალოდ სეზონის ცვლილება. ეს არის ასტროლოგიური წლის დასასრული. თუ ვერძი არის „დაბადება“ (პირველი ამოსუნთქვა), თევზები არის „სინთეზი“ (გამოცდილების შეჯამება და დაბრუნება წყაროსთან).ეზოტერული სიღრმე: „ეგოს სიკვდილი“ და ოკეანეში დაბრუნებათევზები ზოდიაქოს წრის მე-12, ფინალური სექტორია. თუ ვერძი არის „დიდი აფეთქება“ (მე ვარ!), თევზები არის „დიდი სიჩუმე“ (ჩვენ ვართ).ეზოტერულ ასტროლოგიაში თევზების ეტაპი ადამიანის სულისთვის ყველაზე რთული და ამავდროულად ყველაზე ამაღლებული გამოცდაა. რატომ?1. საზღვრების რღვევაყველა წინა ნიშანი ცდილობს ააშენოს „მე“ — მოიპოვოს ქონება (კურო), ძალაუფლება (ლომი), სტატუსი (თხის რქა). თევზები კი მოდის და ამბობს: „ეს ყველაფერი ილუზიაა“. მისი მისიაა დაანგრიოს საზღვარი „მე“-სა და „სამყაროს“ შორის. ეს არის წვეთი, რომელიც ხვდება, რომ ის სინამდვილეში ოკეანეა. ამიტომაც აქვთ თევზებს ხშირად „დაკარგულობის“ განცდა — მათ უჭირთ საკუთარი საზღვრების დაცვა, რადგან ქვეცნობიერად იციან, რომ საზღვრები არ არსებობს.2. მე-12 სახლის მისტერია: ციხე თუ ტაძარი?თევზები მართავს მე-12 სახლს. ტრადიციულ ასტროლოგიაში ამ სახლს „ბოროტ სულს“ უწოდებდნენ და უკავშირებდნენ: ციხეს, საავადმყოფოს, იზოლაციასა და ფარულ მტრებს. მაგრამ ეზოთერულად, მე-12 სახლი არის „სამყაროს საშვილოსნო“. ეს არის ადგილი, სადაც სული მარტოვდება ღმერთთან, რათა განიწმინდოს კარმისგან და მოემზადოს ახალი ციკლისთვის. იზოლაცია აქ სასჯელი კი არა, აუცილებლობაა — უბრალოდ, ხმაურში ღმერთის ხმა არ ისმის.3. ნეპტუნის ორი სახე: წმინდანი და ილუზიების ტყვეთევზების მმართველი ნეპტუნი გვთავაზობს რეალობიდან გაქცევის ორ გზას:• დაბალი ოქტავა (ილუზიების ტყვე, მსხვერპლი): გაქცევა ალკოჰოლში, ნარკოტიკში, ილუზიებში, კომპიუტერულ თამაშებში ან სხვის ცხოვრებაში ჩაკარგვა. ეს არის „ცრუ ნირვანა“.• მაღალი ოქტავა (წმინდანი, მისტიკოსი): გაქცევა მედიტაციაში, ლოცვაში, ხელოვნებასა და ღვთაებრივ მსახურებაში. ეს არის „ნამდვილი ნირვანა“. თევზების ამოცანაა, იპოვოს ღმერთი საკუთარ თავში და არა ილუზიაში.4. უპირობო სიყვარული (Agape) — სიყვარულის უმაღლესი ოქტავაძველმა ბერძნებმა იცოდნენ, რომ სიყვარული ერთგვაროვანი არ არის. ისინი მას სამ მთავარ დონედ ყოფდნენ, თევზები კი მათგან მხოლოდ უმაღლესს განასახიერებს:• ეროსი: ეს არის ვნებიანი, ფიზიკური და მესაკუთრე სიყვარული. აქ მთავარია „მე მინდა“ (ეგო). ეს არის სხეულების მიზიდულობა.• ფილია: ეს არის მეგობრული, მენტალური და სოციალური სიყვარული. აქ მთავარია „ჩვენ ვუგებთ ერთმანეთს“ (ინტელექტი). ეს არის გონების თანხვედრა.• აგაპე: ეს არის თევზების სამყარო. ეს არის ღვთაებრივი, უპირობო და თავგანწირული სიყვარული.აგაპე არ ითხოვს საპასუხო გრძნობას. მას უყვარს არა იმიტომ, რომ „შენ კარგი ხარ“ ან „მე მსიამოვნებს“, არამედ იმიტომ, რომ სიყვარული მისი ბუნებაა. როგორც მზე ანათებს ყველას (კეთილსაც და ბოროტსაც), ისე უყვარს თევზებს — განსჯის და პირობების გარეშე. ეს არის ქრისტესმიერი სიყვარული, რომელიც არ ეძებს თავისას, არამედ სრულად გასცემს საკუთარ თავს.სწორედ ეს არის თევზების უდიდესი ძალა და მისი კარმული მისია — ასწავლოს სამყაროს, რომ სიყვარული ვაჭრობა არ არის. დასკვნა:მზე თევზებში გვეუბნება: „მოეშვი კონტროლს“. ნუ ეცდები მდინარის დინების შეცვლას, მიენდე მას. ახლა არ არის ბრძოლის დრო. ახლა არის მიღების, პატიების და სამყაროსთან შერწყმის დრო. როგორც ჯალალ ედ-დინ რუმი (რომელიც ასევე ამ ენერგიის მატარებელი იყო) ამბობს: „შენ არ ხარ წვეთი ოკეანეში. შენ ხარ მთელი ოკეანე ერთ წვეთშიგილოცავთ თევზების ნიშნით დაბადებულ ადამიანებს!.“

საფულე

საზოგადოება 1771274306

„არასოდეს დატოვოთ საფულე სრულიად ცარიელი...“ - როგორ მოვიზიდოთ ფინანსები

მინეროლოგი, ეზოტერიკოსი თამუნა იოსელიანი სოციალურ ქსელში მორიგ პოსტს აქვეყნებს, სადაც საფულის შესახებ საინტერესო ინფორმაციას გვიზიარებს.იოსელიანი გვასწავლის, როგორ მოვიზიდოთ ფინანსები და გავწმინდოთ საფულე ცუდი ენერგეტიკისგან: „მაჩვენე შენი საფულე და გეტყვი, როგორ გექცევა ეგრეგორი.„მაჩვენე შენი საფულე და გეტყვი, როგორ გექცევა ეგრეგორიწარმოიდგინე, რომ მნიშვნელოვანი სტუმარი ხარ. მიდიხარ სახლში, სადაც გელოდებიან. ის სუფთაა, ლამაზი და ძვირადღირებული ხის სუნი ასდის. გთავაზობენ კომფორტულ სკამს. გინდა დარჩე? დიახ.ახლა წარმოიდგინე, რომ მიდიხარ სახლში, სადაც ის ჭუჭყიანია, ვიწრო, სამი წლის წინანდელი ქვითრებით, ფასდაკლების ბარათებით ნაგავში არეული და თავად „სკამი“ (თქვენი სავარძელი) დახეული და გაცვეთილია. პირველივე შესაძლებლობისთანავე გაიქცევი.საფულე (ან საბანკო აპლიკაცია, მაგრამ ფიზიკური საშუალება უფრო მნიშვნელოვანია) შენი ფულის სახლია. ეს არის ეგრეგორის ტაძარი შენს ჯიბეში.სულიერებისკენ მიმავალი ბევრი ადამიანი უგულებელყოფს მატერიალურ ნივთებს. ისინი ჯიბეებში დაჭმუჭნულ ფულს ატარებენ და დახეულ საფულეებს იყენებენ. „არ აქვს მნიშვნელობა, ყველაზე მნიშვნელოვანი სულია“. ფულის ეგრეგორი მატერიალური, მიწიერი სტრუქტურაა. მას უყვარს წესრიგი, იერარქია და პატივისცემა.ქაოსი თქვენს საფულეში = ფინანსური ქაოსი.დაჭმუჭნული კუპიურა = ენერგიის უპატივცემულობა, რაც იწვევს ნაკადის დაბლოკვას.დღეს ჩვენ ვვარჯიშობთ საყოფაცხოვრებო მაგიაში. ჩვენ ვასუფთავებთ ტაძარს.პრაქტიკა: "აუდიტი და გაწმენდა"ეს მოქმედება უფრო ძლიერია, ვიდრე რთული მედიტაცია, რადგან თქვენ ასრულებთ პატივისცემის ფიზიკურ აქტს.ეტაპები:დაცალეთ თქვენი საფულე. ყოველი მონეტა გადააბრუნეთ გაწმინდეთ ქსოვილით.კრიტიკულად შეამოწმეთ თავად საფულე. თუ არის ნახვრეტები, ნაკაწრები ან გატეხილი ელვა, ეს არის "ენერგეტიკული ხვრელები". ასეთი საფულე უნდა დაწვათ ან გადააგდოთ (მადლიერებით) და შეიძინოთ ახალი. ძვირადღირებული. მაღალი ხარისხის.გადააგდეთ: ძველი ქვითრები (ხარჯების/ზარალის ენერგია), იმ ადამიანების სავიზიტო ბარათები, რომლებიც არ გჭირდებათ, ბილეთები, ტკბილეულის შესაფუთი.დაალაგეთ კუპიურები. გაასწორეთ ყველა კუთხე. "გაახარეთ" ფული ხელებით.მოათავსეთ ისინი თქვენს საფულეში იერარქიულად: დიდიდან პატარამდე, თქვენსკენ (ან იმავე მიმართულებით). დიდი კუპიურები არ უნდა მოათავსოთ პატარა ხურდებთან ერთად (მეფე არ ზის თავის მსახურებთან ერთად).ბარათები: შეინახეთ მხოლოდ ის, რასაც იყენებთ და რომელზეც ფული გაქვთ. უმჯობესია, საკრედიტო ბარათები (სავალო ბარათები) სადებეტო ბარათებისგან (რესურსების ბარათები) განცალკევებულად შეინახოთ, რათა თავიდან აიცილოთ ენერგიების შერევა.რეკომენდაციები:არასოდეს დატოვოთ საფულე სრულიად ცარიელი. ყოველთვის შეინახეთ მასში „მაგნიტური კუპიურა“, რომელსაც არ დახარჯავთ.მათთვის, ვინც მზადაა, უფრო შორს წავიდეთ, ჩვენ საფულეს ნამდვილ ჯადოსნურ არტეფაქტად გარდავქმნით, საკურთხეველზე დავმუხტავთ და ეგრეგორისთვის სპეციალურ „მაგნიტებს“ ჩავდებთ მასში“,- ნათქვამია გავრცელებულ ინფორმაციაში. 

„მირქმა

საზოგადოება 1771146960

როგორ უნდა შეხვდეთ ოჯახში მირქმის დღესასწაულს - რჩევა მშობლებსა და შვილებს

დღეს, 15 თებერვალს ქრისტიანული სამყარო მირქმის წმინდა დღესასწაულს აღნიშნავს. დღესასწაული აღდგენილი ძველი წესის - „ლამპრობის“ მიხედვით აღინიშნება, რომელიც სანთლების კურთხევასა და ანთებული სანთლებით ტაძრის გარშემოვლას გულისხმობს.მირქმა, ღვთისადმი მიგებების დღესასწაული, უფლის 12 დღესასწაულთა შორის ერთ-ერთი უდიდესია. წმინდა სახარების მიხედვით, ამ დღეს ყრმა იესო ღვთისმშობელმა მარიამმა და მართალმა იოსებმა ტაძრად მიიყვანეს, რათა უფლისთვის ძღვენი შეეწირათ. აღნიშნულ დღესთან დაკავშირებით, საქართველო საპატრიარქომ სოციალურ ქსელში ინფორმაცია გაავრცელა.,,მირქმა-მიგებების“ დღესასწაულთან დაკავშირებით(წინათქმა)სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II-ის კურთხევით, უკვე რამდენიმე წელია განსხვავებულად აღინიშნება მირქმის დღესასწაული; კერძოდ, ჩვენს რეგიონებში და, განსაკუთრებით, სვანეთში, დაცული ძველი წესის,− „ლამპრობის,“ ანუ „სვიმნიშობის“ (წმინდა სვიმეონ მიმრქმელის დღის) და ძველ საღვთისმსახურო წიგნთა მონაცემების გათვალისწინებით.სვანეთში შემორჩენილი ერთ-ერთი ტრადიციის  მთავარი შემადგენელი ნაწილი არის ის, რომ საეკლესიო მსახურების შემდეგ ბავშვების გუნდი ანთებული სანთლებით მაცხოვრის დიდებით და სვიმეონ მიმრქმელისადმი ლოცვით დადის მთელ სოფელში. თითოეული ოჯახიდან მათ შესახვედრად ანთებული სანთლით გამოდის ოჯახის უფროსი. ბავშვები (რომლებიც სიმბოლურად განასახიერებენ მაცხოვარს) ლოცავენ მას და შემდეგ ოჯახის უფროსიც (რომელიც, ასევე, სიმბოლურად განასახიერებს სვიმეონ მიმრქმელს) ლოცავს მათ. ერთ-ერთი ბავშვი ანთებულ სანთელს აწვდის ოჯახის უფროსს და ისიც თავის სანთელს გადასცემს ბავშვს, რაც სიმბოლოა ძველი და ახალი აღთქმის შეხვედრისა.ამ დღეს, ასევე, მიდიან სასაფლაოზე, რათა მიცვალებულებსაც ახარონ უფლის განკაცება.როგორც ექვთიმე კოჭლამაზაშვილი თავის სტატიაში (,,ლამპრობა-მიგებების დღესასწაული“)  წერს, ,,ლამპრობის“ ხალხური წესი შემორჩენილია საქართველოს სხვა კუთხეებშიც: მთიულეთში, გუდამაყარში, ფშავში, ხევსურეთში, ხევში, გურიაში, იმერეთში...***მირქმის დღესასწაულის არსი შემდეგში მდგომარეობს: 40-ე დღეს ტაძარში მიყვანილ ახლადშობილ იესოს მიეგება ძველი აღთქმის ერთ-ერთი რჩეული მსახური, ღრმად მოხუცებული წმინდა სვიმეონ წინასწარმეტყველი, -  ძველი აღთქმის მართალთა უკანასკნელი წარმომადგენელი, რომელსაც ნაუწყები ჰქონდა სულიწმიდისაგან, რომ არ აღესრულებოდა, ვიდრე მესიას არ იხილავდა; მან თავის მკლავებში მიიღო რა განკაცებული ღმერთი,  ძველი და ახალი აღთქმის საზღვარზე მყოფმა მადლიერებით შეიწყნარა ახლის შემოსვლა და ძველის განტევება.მოხუცებული სვიმეონისა და ყრმა იესოს შეხვედრით დასრულდა მაცხოვრის მოვლინების მრავალათასწლიანი მოლოდინი, ანუ ,,ძველი აღთქმის“ პერიოდი, და სათავე დაედო ,,ახალი აღთქმის“ ეპოქას.„მირქმა-მიგებების“ დღესასწაული - ეს არის დიდი ზეიმი, კაცობრიობის მხსნელის დაბადების შესახებ ტაძარში გაცხადებული პირველი მოწმობა და დადასტურება იმისა, რომ ტაძარი არის საუფლო საკრალური სივრცე, ღმერთთან ცოცხალი შეხვედრის ადგილი, ხოლო სატაძრო მსახურება ღმერთთან თანაზიარების განსაკუთრებული გზა; რომ ამიერიდან „ბნელი იგი განგვეშორა და დღე შემოგვეახლა,“ რომ დასრულდა ტანჯვისა და სულიერი სიბნელის  პერიოდი და გაიხსნა ცათა სასუფევლის კარიბჭენი; ხოლო სვიმეონ მართლის მიერ მადლიერებით აღმოთქმული სიტყვები: „ნათელი გამობრწყინვებად წარმართთა ზედა..,“ - ცხადჰყოფს, რომ ქრისტე მოვიდა არა მხოლოდ ერთი ერისთვის, არამედ მთელი კაცობრიობისათვის. ამიტომაც არის „მირქმა“ სინათლისა და სიხარულის  საყოველთაო დღესასწაული.***ეს დღე დიდი ზეიმით აღინიშნებოდა იერუსალიმის ეკლესიაში და სხვა ეკლესიებშიც. სადღესასწაულო მსახურების ბოლოს სასულიერო პირები სანთლებს აკურთხებდნენ და ანთებული სანთლებით, ჩირაღდნებით, ლამპრებით, ხატებითა და ბაირაღებით ხალხთან ერთად ლიტანიობით მსვლელობას აწყობდნენ.ეს წესი საქართველოშიც მოქმედებდა. შემდეგ, სხვადასხვა მიზეზის გამო, იგი დავიწყებას მიეცა და, ძირითადად, ხალხურმა მეხსიერებამ შემოგვინახა „ლამპრობის“ სახელწოდებით.***,,მირქმა,“ „მიგებება,“ ,,ლამპრობა“ ერთიდაიგივე უძველესი ქრისტიანული დღესასწაულია. წმ. კირილე ალექსანდრიელი (+444), სოფრონ იერუსალიმელი (634-638), კირილე სკვითოპოლელი (+557), სილვია აკვიტანელი (IV ს.) და სხვა ავტორები გვაუწყებენ, რომ ამ დღეს სრულდებოდა ლიტანიობა (საზეიმო მსვლელობა) ანთებული სანთლებით.რომის ეკლესიაში „მიგებებამ“ საერთოდაც სანთლების (ლამპრების) დღესასწაულის სახელი მიიღო და სანთლებით მსვლელობის რიტუალი სხვადასხვა ვარიაციით აისახა ევროპის ხალხთა წეს-ჩვეულებებშიც.„ლამპრობა“ და „მიგებება“ რომ ერთი და იგივე დღესასწაულის გამომხატველია, გვიჩვენებს ამ სახელით წარწერილი საკითხავ-საგალობლების კალენდარული ადგილი და შინაარსი. სახელდობრ, „იბაკონი ლამპრობისანი“, - ასეა დასათაურებული მოხუცებული სვიმეონის მიერ ყრმა იესოს მირქმის შესახებ საგალობლები უძველეს ჰიმნოგრაფიულ კრებულში - „იადგარი“.უძველესი ლიტურგიკული პრაქტიკის ამსახველ ევხოლოგიონში (კურთხევანი) ვხვდებით „ლამპრობის“ კვერექსებსა და „ლამპართა მიგებების“ კურთხევის წესს, რაც, კალენდარული ადგილისა და შინაარსის მიხედვით, „მიგებების“ დღესასწაულს შეეფარდება. „პარხალის მრავალთავში“ ლამპრობის საკითხავად შეტანილია აპოკრიფული თხზულება: „სიყრმე უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი,“ რომელიც შინაარსის მიხედვით ისევ და ისევ „მიგებების“ დღესასწაულს გულისხობს. „ლამპრობა“, როგორც დღესასწაული, „ქართლის ცხოვრებაშიცაა“ მოხსენიებული „მიგებების“ შესატყვისად.საინტერესოა, რომ ,,უფლის მიგებების“ ამსახველ ქართულ ძველ ხატებზე სხვადასხვა ფორმით გამოხატულია ანთებული ლამპარი. მაგალითად, XII-XIII სს. ტიხრული მინანქრის ფირფიტაზე ლამპარი გამოსახულია ძირს მდგარი, ღვთისმშობლის წინ; X-XI სს. ჭედურ ხატზე (მოოქრული ვერცხლი) კი იგი ხელთ უპყრია მართალი სვიმეონის უკან მდგომ ანა წინასწარმეტყველს.იმის გასათვალისწინებლად, თუ როგორ ხდებოდა „მიგებების“ დღესასწაულზე ანთებული სანთლებით ლიტანიობა, საინტერესო მასალას გვაწვდის ძველ ქართულ ლიტურგიკულ კრებულებში დაცული „ლამპართა კურთხევის წესი“ („კურთხევაჲ ლამპართა მიგებებისათა“, „კურთხევაჲ ლამპრისა მიგებებასა“ დ ა. შ.). ცნობილია ამ „კურთხევის“ სამი რედაქცია; ორი მათგანი დაცულია X საუკუნის სინურ ხელნაწერებში, მესამე კი XVII-XVIIIსს რამდენიმე პოსტათონურ ხელნაწერში (დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში).ქვემოთ წარმოდგენილი ტექსტი შეჯერებულია და ძირითადად მესამე, ყველაზე სრულ, ხელნაწერს ეყრდნობა.***ზემოთქმულის გათვალისწინებით, კიდევ ერთხელ შევნიშნავთ, რომ მირქმის წირვისას ან წინაღამეს, მსახურების შემდეგ გადახდილი უნდა იქნას პანაშვიდი (რათა მიცვალებულებმაც ჩენთან ერთად გაიხარონ ამ დღის ზეიმით) და, ძველი წესისამებრ, ანთებული სანთლებით, ნაკურთხი წყლითა და ბაირაღებით უნდა მოხდეს ტაძრისა და მიმდებარე ტერიტორიის გარშემოვლა.მორწმუნეებს ამ დღეს ნაკურთხი სანთელი მიაქვთ სახლში და მას მთელი წლის განმავლობაში ანთებენ განსაკუთრებულ შემთხვევებში, ასევე, სურვილისამებრ ნებისმიერ დროს.რაც შეეხება სახალხო მსვლელობას:ძალიან კარგი იქნება, თუ სადღესასწაულო ლოცვის (ან წირვის) შემდეგ, სასულიერო პირები, ბავშვებთან და მრევლთან ერთად, ანთებული სანთლებით ოჯახებშიც მივლენ, ბავშვებს დაალოცინებენ ოჯახის უფროსს და მასთან სანთელს გაცვლიან, როგორც ეს სვანეთში ბოლო დრომდე ხდებოდა. ასევე, სასურველია, ,,მირქმის“ დღეს ყოველ ოჯახში ბავშვებმა დალოცონ მშობლები და მშობლებმაც, -  შვილები; ერთმანეთში გაცვალონ ანთებული სანთლები, დალოცონ ოჯახის წევრები, ახლობლები, სამშობლო და მოიხსენიონ გარდაცვლილი წინაპრები.სანთლის კურთხევის წესი მირქმა-მიგებების დღესასწაულზესანთლების კურთხევა შეიძლება შესრულდეს როგორც მირქმის მწუხრის, ისე მეორე დღეს, ჟამისწირვის დამთავრების შემდეგ.ხალხი აუნთებელი კელაპტრებით ელოდება სანთლების კურთხევას. შუა ტაძარში დადგმულ მაგიდაზე მსახურები აწყობენ საკურთხებლად გამზადებულ კელაპტრებსა და სანთლებს. მათ წინ დგამენ შანდალს, რომეზეც მღვდელი ამგრებს სამ სანთელს და ანთებს მათ.დიაკონი:უფლისა მიმართ ვილოცოთმღვდელი:„ღმერთო ძლიერო, უფალო ძალთაო, და ქუეყანისაო, დამბადებელო ზღვისაო და ყოველთა კიდეთა ქუეყანისათაო, რომელი დამკვიდრებულ ხარ ნათელსა შეუხებელსა, რომელი ჰზი ზედა საყდართა ქერობინთა, რომელი იდიდები ყოველთაგან დაბადებულთა შენთა, უხორცოთა ძალნი გაქებენ შენ, დასნი მთავარანგელოზთანი თაყუანის გცემენ, სერაფიმნი და ქერუბიმნი დაუდუმებელითა ხმითა სამგზის-წმიდასა გალობასა შესწირვენ, გამოუთქმელო ნათელო;გადიდებთ შენ რამეთუ სიმდაბლით მოხუედ ქუეყნად და განჰხორციელდი წმიდისაგან ქალწულისა და მსგავს კაცთა იქმენ; დღეს მოხუედ ტაძრად, მაცხოვარო ჩუენო, და დაშჯედ მკლავთა ზედა მოხუცებულისა სვიმეონისათა, რომელსა ვერ შემძლებელ არიან ანგელოზნი მიხედვად - ცეცხლსა ღმრთეებისა შენისასა. აწცა, უფალო, ვითხოვთ შენგან განათლებად სულთა და ხორცთა ჩუენთა და მოუკლებელსა შენსა სიმდიდრესა ღმრთეებისა შენისაგან, რაითა მოავლინო ჩუენ ზედა და სანთელთა ამათ ზედა - მადლი სულისა წმიდისა, განაბრწყინვე ლამპარნი ესე, ვითარცა ბრძენთა მათ ქალწულთანი, რაითა მიგეგებვოდით შენ შესვლასა შენსა სასძლოსა სანთლითა სუფევისა შენისაითა და ღირს-ვიქმნნეთ მადლობით დაუცხრომელად დიდებად შენდა, თანა მამით და ყოვლადწმინდით სულითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.“მღვდელი: მშვიდობა ყოველთადიაკონნი: თავნი ჩვენნი უფალსა მოუდრიკნეთ:მღვდელი ხელაპყრობით:„უფალო, რომელმან მოსდრიკენ ცანი და გარდამოჰხედ ქუეყანად ცხოვრებისათვის ნათესავისა კაცთაისა, რომელსა წინათვე გვიწინასწარმეტყველებდეს წინაისწამეტყუელნი მოსვლასა შენსა, ქრისტე, სიტყუაო ღმრთისაო, რომელი განუშორებელ ხარ მამისაგან და თანამოსაყდრე, და გამოუთქმელად გაბრწყინდი წმიდისა უბიწოჲსა ქალწულისაგან, იშევ ხორცითა ვითარცა ჯერ-გიჩნდა ნებითა მამისაჲთა, გამოსჩნდი ჩჩვილი, იტვირთე წიაღთა ქალწულისათა, რომლისა გარემოჲს დგას ბევრეული დასი ანგელოზთაჲ, დღეს მოხუედ ტაძრად უფლისა აღსრულებად სჯულისა, ვითარცა კაცი, და სვიმეონ მოხუცებულმან მკლავთა ზედა მიგიქუა ვითარცა ყრმაი, რომელსა შენ მიერვე სულისაგან წმიდისა ეუწყა არა ხილვად სიკუდილი, ვიდრე გიხილოს ხორციელად მოსრული უფალი, ხოლო გიხილა რაჲ, ძლიერად ღაღად-ყო და გვიქადაგა ნათელი გამობრწყინვებად წარმართთა ზედა, გუახარა მახარებლისა მიერ გამობრწყინვებაი შენი ჩვენ უღირსთა მონათა შენთა;ღირს გვყუენ ჩუენ წარდგომად წინაშე შენსა სათნოებით და სიმართლით, განანათლენ გულნი ჩუენნი, ნათლითა ღმრთეებისა შენისაჲთა, და განაბრწყინვენ ლამპარნი სულთა ჩუენთანი და აკურთხენ სანთელნი ჩუენნი, ვითარცა ბრძენთა ქალწულთანი, რომელნი მოგეგებვით შენ სიხარულით, რაჲთა ღირს-ვიქმნნეთ ღმრთისმეტყუელებით გალობად ანგელოზთა თანა და გადიდებდეთ მხოლოსა უკვდავსა მეუფესა, თანა მამით და სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე,“ ამინ.დიაკონი:უფლისა მიმართ ვილოცოთმღვდელი ამბობს ლოცვას, რომელსაც ეწოდება „კურთხევაჲ სანთლისაჲ“„გმადლობთ შენ, რომელი ხარ ცათა შინა და ქუეყანასა ზედა, შევწირავთ შენდა სანთელსა შენსა წმიდასა ძესა შენსა, იესუ ქრისტესა, რომელმან გამოაბრწყინვა ნათელი სიმართლისაჲ გულთა ჩუენთა და გამობრწყინდა ნათელი შენი ჩუენ ზედა, რომელნი სხენან ბნელსა შინა და აჩრდილთა სიკუდილისათა. ამის ყოვლისა ნიჭისათჳს გმადლობთ შენ და თაყუანის-გცემთ − მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ!“შემგომ მღვდელი ნაკურთხ წყალს ასხურებს მაგიდაზე დაწყობილ სანთლებს და იმ აუნთებელ სანთლებს რომელიც ხალხს უჭირავთ. (ანუ ერსაც ნაკურთხ წყალს ასხურებს).შემდეგ იგი იღებს ერთ სანთელს მაგიდიდან, შანდალზე დამაგრებული სამი სანთლიდან ანთებს მას და გადაუკიდებს დიაკონსა და ტაძარში მდგომ ერს. მთელი ტაძარი ანთებული სანთლებით გაბრწყინდება.დიაკონი იტყვის :უფლისა მიმართ ვილოცოთმღვდელი მარჯვენა ხელში ანთებული სანთლით ამბობს:„აღანთე სანთელი, სახიერო კაცთმოყუარეო, რამეთუ ბუნებაჲ ცეცხლისაჲ შეჰქმენ და საჴმარებაჲ ნათლისაჲ მოგუმადლე, გმადლობთ შენ ყოველთა ზედა და შევწირავთ შენდა სანთელსა მას ბრწყინვალესა მოსლვასა შენსა, რაჲთა გჳძღოდეს ჩუენ ნათლად საუკუნოდ მადლითა და წყალობითა და კაცთმოყუარებითა ქრისტეს შენისაჲთა, რამეთუ შენი არს დიდებაჲ უკუნითი-უკუნისამდე, ამინ!(შევნიშნავთ, რომ სანთლის კურთხევისათვის ეს ლოცვა იკითხება სხვა ნებისმიერ დღესაც)გუნდი(ან ერი) გალობს:,,აწ განუტევე მონა შენი მეუფეო სიტყვისაებრ შენისა მშვიდობით, რამეთუ იხილეს თვალთა ჩემთა მაცხოვარებაი შენი, რომელი განუმზადე წინაშე პირსა ყოვლისა ერისასა; ნათელი გამობრწყინვებად წარმართთა ზედა და დიდებად ერისა შენისა ისრაილისა“.შემდეგ მღვდელი სანთლით და დიაკონი სანთლითა და საცეცხლურით, სტიქაროსნები ბაირაღებით და ხატებით, მრევლიც ანთებული სანთლებით გამოდიან გარეთ და ლიტანიობითა და გალობით უვლიან ტაძარს.ტაძარში შესვლისასდიაკონი: უფლისა მიმართ ვილოცოთმღვდელი: ,,უფალო, ღმერთო ჩუენო, რომელმან შეჰქმენ ნათელი და დაჰბადე ბნელი, ბუნებაჲცა ცეცხლისაჲ შეჰქმენ საჴმარად ჩუენდა და მსახურებისა შენისა, შენ გევედრებით და შევსწირავთ შენდა დღისა ამის თაყუანისცემასა. ღირს-მყვენ ჩუენ სამარადისოსა ნათელსა შენსა, სადა ყოველნი წმიდანი შენნი მკჳდრ არიან, რამეთუ შენ ხარ განმანათლებელი სულთა და ჴორცთა ჩუენთაჲ და შენდა დიდებასა შევსწირავთ, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე, ამინ!“როცა სანთლის კურთხევა აღესრულება ჟამისწირვაზე, ამ ლოცვას მოებმის: ,,იყავნ სახელი უფლისა კურთხეულ ამიერითგან და უკუნისამდე“...და აღესრულება ჩამოლოცვა.მირქმის დღესასწაულის წირვის დამატებებიროგორც სხვა დიდ დღესასწაულებზე, მირქმა-მიგებების სადღესასწაულო წირვაზეც, მრჩობლ კვერექსში, ძველი ტრადიციისამებრ, საჭიროა შესაბამისი მუხლების დამატება შემდეგი წესით:_ _ _დიაკონი: − ვთქვათ ყოველთა, ყოვლითა სულითა და ყოვლითა გონებითა ჩვენითა ვთქვათ.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენდიაკონი: − უფალო ყოვლისამპყრობელო, ღმერთო მამათა ჩვენთაო, გევედრებით, ისმინე და შეგვიწყალენ.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენდიაკონი: − შეგვიწყალენ ჩვენ ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა, გევედრებით, ისმინე და შეგვიწყალენ.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ (3-გზის, იმეორებს ყოველ მუხლზე)დიაკონი: − მერმეცა გევედრებით ღმრთივდაცულისა ერისა ჩვენისა და მთავრობისა და მხედრობისა მისისათვის.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: − მერმეცა გევედრებით უწმიდესისა და უნეტარესისა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქისა და მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსისა, ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტისა დიდისა მეუფისა, მამისა ჩვენისა ილიასათვის (საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრის, სენაკისა და ჩხოროწყუს მიტროპოლიტის შიოსათვის, ან/და მოიხსენოს ადგილობრივი მიტროპოლიტის, მთავარეპისკოპოსის, ეპისკოპოსის სახელი) და ყოველთა მიტროპოლიტთა მთავარეპისკოპოსთა, ეპისკოპოსთა,, პატიოსანთა მღდელთა, ქრისტეს მიერ დიაკონთა და ყოველთა ქრისტეს მიერ ძმათა ჩვენთათვის.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: − მერმეცა გევედრებით: წყალობისა, სიცოცხლისა, მშვიდობისა, სიმრთელისა, ცხოვრებისა, შეწევნისა, შენდობისა და მიტევებისა ცოდვათასა, ძმათა წმინდისა ამის ტაძრისათა(მონასტრისათა).გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: − მერმეცა გევედრებით სანატრელთა და მარადის მოსახსენებელთა, წმიდათა მართლმადიდებელთა პატრიარქთა, კეთილმსახურთა მეფეთა და კეთილმორწმუნეთა დედოფალთა და აღმაშენებელთა წმიდისა ამის ტაძრისათა (მონასტრისათა) და ყოველთა პირველ დაძინებულთა მამათა და ძმათა, (დედათა და დათა(აქა მდებარეთა,)) აქა მოხსენებულთა და შემოვედრებულთა და ყოველთა მართლმადიდებელობით აღსრულებულთა ერთათვის.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: − ქრისტე, რომელი პირველ საუკუნეთა ღმერთი ხარ, და ცხორებისათჳს კაცთაჲსა ქალწულისა მიერ ჩჩჳლ იქმენ, გევედრებით შენ, უფალო, ისმინე და შეგჳწყალენ ჩუენ.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: − რომელი რჯულისმდებელ ხარ და რჯულისა დამორჩილებაჲ ჯერ-იჩინე, და წყვილთაგან გურიტთაჲსა ტაძრად მიიყვანე, გევედრებით შენ, უფალო, ისმინე და შეგჳწყალენ ჩუენ.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: − რომელი ცეცხლისფერთა ეტლთა ზედა მჯდომარე ხარ და ჴსნისათჳს კაცთაჲსა მკლავთა ზედა მოხუცებულისა სჳმეონისთა დაშჯედი, გევედრებით შენ, უფალო, ისმინე და შეგჳწყალენ ჩუენ.გუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: − რომლისაჲ წინაწარმეტყუელმან პირველვე თქუა მცირითა ღრუბლითა შესლვად ეგჳპტედ და ქალწულისაგან მიყვანებული ტაძრად მიგიქუა წინაწარმეტყუელმან სჳმეონ, გევედრებით შენ, უფალო, ისმინე და შეგჳწყალენ ჩუენგუნდი, ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.დიაკონი: −მერმეცა გევედრებით: ნაყოფის შემომწირველთათვის და კეთილისმყოფელთა წმიდისა და ყოვლადპატიოსნისა ამის ტაძრისა და ამას შინა მშრომელთა, მგალობელთა და აქა მდგომარეთა ერთათვის, რომელნი მოელიან შენ მიერ დიდსა და მდიდარსა წყალობასა.გუნდი ან ერი: უფალო, შეგვიწყალენ, 3-გზის.მღვდელი: რამეთუ მოწყალე და კაცთმოყვარე ღმერთი ხარ და შენდა დიდებასა აღვავლენთ, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე.გუნდი ან ერი: ამინ!შეხსენება:ქართულ სამღვდელო კონდაკებში(ვახტანგ ბატონიშვილი, ტფილისი 1710წ. 196-206 გვ.) მოიპოვება ლოცვანი „ერის განტევებისა − ყოველთა დღესასწაულთანი“. ქართული ლიტურგიკული პრაქტიკის მიხედვით, მირქმის დღესასწაულისთვისაც განწესებულია ამბიონის ქვედა-წინარე ადგილას  წარმოსათქმელი სადღესასწაულო განტევების ლოცვა, (საქართველოს ეკლესიის კალენდარი 2023წ. 201გვ. ).ასე რომ, ჟამისწირვის დასასრულს  განწესებული ლოცვის(„რომელი აკურთხევ მაკურთხეველთა შენთა უფალო, და წმიდა ჰყოფ შენდა მომართ მსასოებელთა შენთა...“)  ნაცვლად ამბიონის წინ წაიკითხება მირქმა-მიგებების დღესასწაულის განსატევებელი “წინაჲთ კერძო ამბონისაჲ”ლოცვა.მღვდელი: - ,,მეუფეო უფალო ღმერთო ჩვენო, რომელმან მხოლოდშობილი ძე შენი მოავლინე სოფლად, შობილი დედაკაცისაგან, და იქმნა იგი შჯულსა ქუეშე, რაითა შჯულსა ქუეშე მყოფნი გამოიხსნეს, და რაჲთა ჩვენ შვილებაჲ იგი მოვიღოთ სულისა შენისა მიერ ყოვლად წმიდისა. რომლისა მოსლვა მისი მოხუცებულსა სვიმეონს წინათვე ახარე, და ესე მო-რაჲ-ვიდა ტაძრად, აუწყე მას. შენ, მეუფეო სახიერო, ჩვენცა უღირსნი მონანი შენნი განგვანათლენ ბრწყინვალებითა შენითა, და შეიწირე კნინი ესე ვედრებაჲ, ვითარცა წინაწარმეტყუელისა შენისა ანნას აღსარება. და ღირს მყვენ ჩვენ საცნაურითა წიაღითა სამარადისოდ შეტკბობად სიტყუასა შენსა განხორციელებულსა უქცეველად, და ტაძრად განწმედილად წოდებად ყოვლად წმიდისა სულისა შენისა. და მორწმუნესა ერსა ჩვენსა მეუფებასა მისსა ახარე ძალითა შენითა და მტერთა მიმართ ძლევა მიანიჭე მას, რაითა ჩვენ მიერცა იდიდოს დიდად შუენიერი და უფროჲსად დიდებული სახელი შენი, და მხოლოდშობილისა ძისა შენისა, და ყოვლად წმიდისა და სახიერისა და ცხოველს მყოფელისა სულისა შენისა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ“.

ზორან მილანოვიჩი

მსოფლიო 1770983298

ხორვატიის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ზორან მილანოვიჩი მეუღლესთან და თანმხლებ დელეგაციასთან ერთად მცხეთას ეწვი

ხორვატიის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ზორან მილანოვიჩი მეუღლესთან, სანია მუსიჩ მილანოვიჩთან და თანმხლებ დელეგაციასთან ერთად მცხეთას ეწვია, სადაც ჯვრის მონასტერი და სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარი დაათვალიერა.მცხეთაში ხორვატიის პრეზიდენტს მცხეთა-მთიანეთის სახელმწიფო რწმუნებულმა ალექსანდრე ზაგაშვილმა უმასპინძლა.ხორვატიის პრეზიდენტი საქართველოში ვიზიტს დღეს ასრულებს. პირველი ოფიციალური ვიზიტის ფარგლებში ზორან მილანოვიჩმა პირისპირ შეხვედრები გამართა ქვეყნის პირველ პირებთან: პრეზიდენტთან, პრემიერ-მინისტრთან და პარლამენტის თავმჯდომარესთან.

წყალი შეწყდება

დედაქალაქი 1770742291

GWP წყალმომარაგების შეზღუდვაზე მოსახლეობას აფრთხილებს

„ჯორჯიან უოთერ ენდ ფაუერი“ წყალმომარაგების შეზღუდვასთან დაკავშირებით ინფორმაციას ავრცელებს და მოსახლეობას აფრთხილებს.კახეთის გზატკეცილი, N50-თან წყალმომარაგების ქსელზე, დაზიანების სირთულიდან გამომდინარე წყალმომარაგების აღდგენის დრომ გადაიწია 11/02/2026 06:00 საათამდე. წყალმომარაგება შეწყვეტილი აქვს: პეტრე ხვედელიძის, ნოე რამიშვილის N44- N50 (ლუწები), ნოე რამიშვილის N38.გლდანი, მუხიანი 2, დაისის ქ. N58 თან წყალმომარაგების ქსელზე დაზიანების გამო 2/10/2026 14:30 საათიდან 2/11/2026 02:00 საათამდე წყალმომარაგება შეუწყდება: ტაძარი, დაისი, რაჭა,ვანი,იაკობი, გრემი, მუხის ქუჩა, სამეგრელოს ქუჩებს.სამგორი, სოფ. ნასაგური, სამგორის ქ. N30 თან წყალმომარაგების ქსელზე დაზიანების გამო 2/10/2026 14:00 საათიდან 2/11/2026 02:00 საათამდე წყალმომარაგება შეუწყდება: სოფ ნასაგური და წინუბანი.ისანი, წყალმომარაგება შეუწყდათ ავარიულად ავთანდილ კვეზერელი-კოპაძის ქ. N2 თან წყალსადენის ქსელზე დაზიანების გამო 2/11/2026 01:00 საათამდე წყალმომარაგება შეუწყდა: ისანი,ავთანდილ კვეზერელი-კოპაძის ქუჩა.წყნეთი, სოფ. ახალდაბა, ახალდაბის ქ. N2 თან წყალმომარაგების ქსელზე დაზიანების გამო 2/10/2026 13:45 საათიდან 2/11/2026 01:00 საათამდე წყალმომარაგება შეუწყდება: სოფელი ახალდაბა.    

ვერიკო ტურაშვილი

საზოგადოება 1770291587

ვერიკო ტურაშვილი სამწუხარო ინფორმაციას ავრცელებს

მომღერალ ვერიკო ტურაშვილს დედა გარდაეცვალა. ამის შესახებ ცნობილი მომღერალი სოციალურ ქსელში გამომწერებს ატყობინებს და ამ სამწუხარო ინფორმაციას ავრცელებს. „გარდამეცვალა დედა.პანაშვიდი 6 თებერვალს 16:00 . გამოსვენება 7 თებერვალს 14:00 საათზე. მისამართი. ერისთავის 23 ა. მეტრო დიდუბის ზედა მხარეს ღვთისმშობლის შობის ტაძარი….“, აღნიშნულია განცხადებაში.

ლოცვა

ისტორიები 1769892540

ცხედარი საფლავში არ დახვდათ. ამან ისეთი თავზარი დასცათ, რომ ერთი მათგანი შიშისაგან იქვე გაჭაღარავებულა... - ტაძრის ისტორია, სადაც სასწაულები ახლაც ხდება

მაია ზესკია, სოციალურ ქსელში,  ღვთისმშობლის შობის სახელობის ტაძრის შესახებ წერს, რომლის არსებობა, როგორც გაირკვა, ბევრმა არ იცის.წალკის რაიონში, სოფელ რეხაში, ტყისპირა გორაკზე დგას ერთი პატარა სამლოცველო. იგი აშენებულია იმ უძველესი ტაძრის ნანგრევებზე, რომელიც აქ 93 წლის წინათ, 1925 წლის ზაფხულში, მიწაში ჩამარხული იპოვეს. აქ მომხდარი სასწაულები მაშინ, იმ ურწმუნო წლებში, მთელ საქართველოში ქუხდა. ამას მაშინდელი პრესაც ადასტურებს.როგორ იპოვეს ტაძარი?ამ ტაძარს დღემდე თომას სალოცავს ეძახიან, რადგან მას რეხას მკვიდრის, 24 წლის თომა საბაძის გამოცხადების საფუძველზე მიაგნეს. თომა ბავშვობიდან ეპილეპსიით იტანჯებოდა თურმე - დღეში რამდენიმეჯერ ჰქონია გულყრა. მოზარდობისას მბრწყინავ სამოსში გამოწყობილი ქალი გამოეცხადა, რომელმაც აუწყა, რომ ამიერიდან ძალზედ იშვიათად, მხოლოდ წელიწადში ერთხელ თუ მოუვლიდა ბნედა.მართლაც ასე მოხდა - ფაქტობრივად, თომა თითქმის განიკურნა. ოფიციალური მასალების მიხედვით, შემდგომ ხილვებში უკვე 24 წლის თომას ღვთისმშობელმა აუწყა მიწაში ჩამარხული თავისი ტაძრის შესახებ და მისი გათხრა დაავალა.. მაგრამ თავიდან თომამ ხილვას ყურადღება არ მიაქცია.შემდგომ ხილვაში ყოვლადწმიდამ თომას უბრძანა, რომ ურჩობისთვის მას დასჯიდა და ნიშანსაც დაადებდა. მართლაც, სულ მალე შინ მყოფმა თომამ გრძნობა დაკარგა და მდუღარე წყლიან ქვაბში თავით ჩავარდა. ოთხი დღე იგი ბრმა იყო, მერე თვალი კი აეხილა, მაგრამ თავზე დამწვრობის კვალი სამუდამოდ დარჩა.ამის შემდეგ თომა მითითებულ ადგილას მიდის სოფლის მღვდელ მამა გიორგისა (გვარად დარჩია) და რამდენიმე ახალგაზრდასთან ერთად და მიწის გათხრას იწყებს.ეს ადგილი სოფლიდან 3 კილომეტრის მოშორებით, გორაკის თავზე, ტყის პირას იყო. ორიოდე მეტრის გათხრის მერე მიწაში ჩამარხული ტაძრის ნანგრევები გამოჩნდა. ნანგრევებთან ერთად იპოვეს ხუთი უხრწნელი ცხედარიც, სავარაუდოდ, აქაური ბერების.გადმოცემით, ამას ისეთი ნათება ახლდა თურმე, რომ სოფლიდან ამბის გასაგებად ხალხი გამოუგზავნიათ.სულ მალე ცხადი შეიქმნა, რომ ტაძარი სასწაულმოქმედი იყო, რადგან აქ ამოსული ყველა ავადმყოფი განიკურნა. ეს ამბავი ვერანაირად ვერ დაიმალებოდა და პირიდან პირზე გარშემო სოფლებში, მალე კი მთელ საქართვეელოში გავრცელდა. არადა, მოგეხსენებათ, ეს საბჭოთა ხელისუფლების წლებია, როცა პირჯვრის გადაწერაც კი იკრძალებოდა. მიუხედავად ამისა, რეხასაკენ წმინდა ნაწილების მოსალოცად ქვეყნის სხვადასხვა კუთხეებიდან უამრავი ხალხი დაიძრა.სასწაულები ყველას თვალწინ ხდებოდა - ბრმებს თვალი ეხილებოდათ, მუნჯებმა ენა ამოიდგეს, ავადმყოფები იკურნებოდნენ..... ეს აქ შეკრებილი ასობით ადამიანის თვალწინ ხდებოდა. პოლიციამ გზები ჩაკეტა, რადგან რეხასკენ ხალხი უწყვეტ ნაკადად მოედინებოდა. ისინი ტაძართან ათენებდნენ და, სასწაულების ხილვით აღფრთოვანებულები, ადიდებდნენ უფალს.თვითმხილველთა გადმოცემით, იყო შემთხვევაც, როცა თომამ იქ შეკრებილ ხალხს სასწრაფოდ დაჩოქებისკენ მოუწოდა - მისი თქმით, იმ წუთებში თავად დედა ღვთიშობელი იყო მობრძანებული ტაძართან.ხალხს კი ამ დროს სრულიად უღრუბლო ციდან მხოლოდ ჭექა-ქუხილისა და გრგვინვის ხმა ესმოდა თურმე, დანახვით კი ვერაფერს ხედავდნენ.მასობრივმა კურნებებმა ყველაზე იმხელა გავლენა მოახდინა, რომ რამდენიმე პარტიულმა მუშაკმა და კომკავშირელმა პარტიის მანდატებიც კი დათმეს და, როგორც გამოძიების მასალებშია აღნიშნული, მორწმუნეებს შეუერთდნენ.ცხადია, საბჭოთა ხელისუფლებას ასეთი რამ არ გამოეპარებოდა. 1926 წლის ნოემბერში 26 კაცი დააპატიმრეს. ეს იმდენად რეზონანსული საქმე იყო, რომ სასამართლო პროცესიდან რეპორტაჟები პირდაპირ გაზეთ „კომუნისტში“ იბეჭდებოდა სახელწოდებით „წალკელ სასწაულქმედთა საქმე“. პირველ სასამართლო სხდომას 1000-ზე მეტი გლეხი ესწრებოდა.მორწმუნეებისათვის წაყენებული ერთ-ერთი ბრალდება ასეთი იყო : თითქოს მათ მიცვალებულთა ხუთი უბრალო ჩონჩხი თაფლის სანთლებით გასანთლეს და უხრწნელ ცხედრებს დაამსგავსეს, ანუ თითქოს ეს უხრწნელი ცხედრები კი არა, სანთლის სხეულები იყო. აი, ასეთი აბსურდული ბრალდება იყო..პატიმრები გორის ციხეში გადაიყვანეს, მაგრამ სასწაულები იქაც გაგრძელდა: რეხელთა გადმოცემით, ყოველ დილა ბადრაგს თომასა და მამა გიორგის საკნების კარი ღია ხვდებოდა ( და არა მარტო მათი), ეს მიუხედავად მათი გარედან საგულდაგულოდ დაგმანვისა.ამბობენ, რომ ზებუნებრივი ძალების ამგვარი გამოვლინების ზეგავლენით,, პატიმრები მალევე გამოუშვეს და ისინი კვლავ სოფელში დაბრუნდნენ.ვინ იყო თომა საბაძე?როგორც ვთქვით, ამ ტაძარს დღემდე თომას სალოცავს ეძახიან, რადგან სწორედ მისი ხილვით მიაგნეს. გამოცხადებები თომას 12 წლის ასაკიდან დაწყებია.. აღნაგობით ძალზე ახოვანს, გულზე გამუდმებით ღვთისშობლის ხატი ეკიდა თურმე.თომას მომავლის წინასწარმეტყველების ნიჭი ჰქონია.. მისი ბიძაშვილის მოგონებით, ჯერ კიდევ როდის ამბობდა თურმე, ცაში მალე „რკინის ჩიტები“ ივლიანო.წერა-კითხვის უცოდინარს, მთელი სახარება ზეპირად სცოდნია. ბიბლიიდან ზეპირად ამბობდა ციტატებს..ასეთივე უნარები ჰქონდა დედამისს ეფემიასაც - იგი ლოცვებით ხალხს მკურნალობდა. ორივე დედა-შვილი ძალიან მორწმუნენი ყოფილან და ტაძარში ეხმარებოდნენ მამა გიორგის.კომუნისტების მიერ ღვთიშობლის ტაძრის დანგრევის შემდეგ თომას თავისი სახლის გვერდით სამლოცველო აუშენებია, გამუდმებით შიგ ლოცულობდა თურმე და ხალხს უფლის რწმენას უქადაგებდა.. ისე კი ძალზედ სიტყვაძუნწი ყოფილა.თომას გორის ციხიდან გამოსვლის მერე ხელისუფლებამ ყველაფერი გააკეთა, რომ ის და დედამისი სოფლისგან გაერიყა. მათთან გამოლაპარაკებასაც კი ყველა ერიდებოდა.. საშინელ სიცივესა და უკიდურეს შიმშილში ცხოვრობდნენ. თომა ახალგაზრდა გარდაიცვალა და ერთ წელიწადში დედამისიც მიჰყვა.როცა ახლად შესვენებული ეფემიასათვის საფლავს თხრიდნენ, ერთ-ერთმა მესაფლავემ, გვარად კაილაჩევმა, თურმე დანარჩენებს შესთავაზა ,იქვე გვერდით, დასაფლავებული თომას საფლავიც ამოეთხარათ - მოდით ვნახოთ, ერთი, მართლა წმინდანია თუ არაო.ამოთხარეს, მაგრამ თომას ცხედარი საფლავში არ დახვდათ. ამან ისეთი თავზარი დასცათ,,რომ ერთი მათგანი შიშისაგან იქვე გაჭაღარავებულა..სწორედ მაშინ სოფელში ყველას გაახსენდა თომას სიტყვები : „თქვენ რომ ძებნას დამიწყებთ, მე უკვე მეოთხე ცაზე ვიქნებიო“. მამა გიორგი (დარჩია)მამა გიორგი რეხაში მსახურობდა მღვდლად.. ის უგანათლებულესი პიროვნება და დიდი პატრიოტი,ყოფილა, ამასთან, როგორც ძველი, ისე ახალი ბერძნული ენის ბრწყინვალე მცოდნე.რეხაში ჩამოსვლამდე მამა გიორგი საბერძნეთში, ათონის წმინდა მთაზე, მოღვაწეობდა თურმე. სწორედ მაშინ უცდია, რომ კონსტანტინო პოლის პატრიარქთან მოლაპარაკების გზით, ბერძნების მიერ მისაკუთრებული ათონის ქართული ტაძარი ქართველებისთვის დაებრუნებინა, თუმცა ამას შედეგი არ მოჰყოლია.მამა გიორგი თავად პატრიარქმა ამბროსიმ (ხელაია) მოავლინა რეხაში მღვდელმსახურად. გორის ციხიდან სოფელში დაბრუნების შემდეგ მასზე მკაცრი მეთვალყურეობა დაუწესებიათ და მკვლელიც კი მიუგზავნიათ,, მაგრამ მორწმუნე პოლიციელისა და საბაძეების დახმარებით შუაღამისას სოფლისათვის გაურიდებიათ..მამა გიორგიმ აჭარაში გააგრძელა მოღვაწეობა. 1937 წელს იგი კომუნისტებმა დახვრიტეს.სასწაულები კვლავ გრძელდებაახლა ერთი იმ სასწაულის შესახებ, რომელიც ტაძარში ჩვენს დღეებში მომხდარა.: რეხაში მცხოვრები გოგი ზანთუროვის ნაბოლარა შვილიშვილი დაბადებიდან კუტი ყოფილა - ბავშვი 7 წელი ლოგინად იწვა. მეზობელმა ოჯახს ურჩია, ადით, თომას სალოცავი მოილოცეთ, ცხვარი შესწირეთო.ასეც მოიქცნენ. რის შემდეგაც, ბიჭი ადგა და ეზოში თავისი ფეხით გამოვიდა თურმე... იმ წელს სკოლაშიც წავიდა.ეს ბიჭი მე ჩემი თვალით ვნახე - შარშანწინ, ღვთიშობლის დაბადების დღეს, თომას სალოცავში მშობლებთან ერთად თავისი ფეხით იყო ამოსული.p.s. ტაძრის ქვეშიდან გამოედინება წყარო, რომელიც წლობით უხრწნელად ინახება.

თბილისის ვაკის მაცხოვრის ფერიცვალების სახელობის ტაძარი

საზოგადოება 1769433627

ვაკის მაცხოვრის ფერიცვალების სახელობის ტაძარი განცხადებას ავრცელებს

თბილისის ვაკის მაცხოვრის ფერიცვალების სახელობის ტაძარი განცხადებას ავრცელებს:"ერთად დავეხმაროთ ვისაც როგორ შეგვიძლია ჩვენი ტაძრის მრევლს თამარ ჭელიძეს ხანძრის შედეგად დაეწვა საცხოვრებელი ბინა, რომელიც კრედიტით ქონდა შეძენილი.ღმერთის წყალობით არავინ დაშავებულა მაგრამ საცხოვრებელი მთლიანად დაიწვა ისე რომ არაფერი გადარჩენილა. გთხოვთ გავერთიანდეთ და გვერდში დავუდგეთ ამ ოჯახს ღმერთმა ყველანი დაგლოცოთ და გაგახაროთ," - ნათქვამია განცხადებაში.GE73TB7114245061600005მიმღები თამარ ჭელიძესაქ ბანკიGE11BG0000000162167734მიმღები მარიამ ჯინჭარაძე

თომას ტაძარი

ისტორიები 1768802160

„ბიჭი ადგა და ეზოში თავისი ფეხით გამოვიდა თურმე...“ - ტაძრის ისტორია, სადაც სასწაულები ახლაც ხდება

მაია ზესკია, სოციალურ ქსელში,  ღვთისმშობლის შობის სახელობის ტაძრის შესახებ წერს, რომლის არსებობა, როგორც გაირკვა, ბევრმა არ იცის.წალკის რაიონში, სოფელ რეხაში, ტყისპირა გორაკზე დგას ერთი პატარა სამლოცველო. იგი აშენებულია იმ უძველესი ტაძრის ნანგრევებზე, რომელიც აქ 93 წლის წინათ, 1925 წლის ზაფხულში, მიწაში ჩამარხული იპოვეს. აქ მომხდარი სასწაულები მაშინ, იმ ურწმუნო წლებში, მთელ საქართველოში ქუხდა. ამას მაშინდელი პრესაც ადასტურებს.როგორ იპოვეს ტაძარი?ამ ტაძარს დღემდე თომას სალოცავს ეძახიან, რადგან მას რეხას მკვიდრის, 24 წლის თომა საბაძის გამოცხადების საფუძველზე მიაგნეს. თომა ბავშვობიდან ეპილეპსიით იტანჯებოდა თურმე - დღეში რამდენიმეჯერ ჰქონია გულყრა. მოზარდობისას მბრწყინავ სამოსში გამოწყობილი ქალი გამოეცხადა, რომელმაც აუწყა, რომ ამიერიდან ძალზედ იშვიათად, მხოლოდ წელიწადში ერთხელ თუ მოუვლიდა ბნედა.მართლაც ასე მოხდა - ფაქტობრივად, თომა თითქმის განიკურნა. ოფიციალური მასალების მიხედვით, შემდგომ ხილვებში უკვე 24 წლის თომას ღვთისმშობელმა აუწყა მიწაში ჩამარხული თავისი ტაძრის შესახებ და მისი გათხრა დაავალა.. მაგრამ თავიდან თომამ ხილვას ყურადღება არ მიაქცია.შემდგომ ხილვაში ყოვლადწმიდამ თომას უბრძანა, რომ ურჩობისთვის მას დასჯიდა და ნიშანსაც დაადებდა. მართლაც, სულ მალე შინ მყოფმა თომამ გრძნობა დაკარგა და მდუღარე წყლიან ქვაბში თავით ჩავარდა. ოთხი დღე იგი ბრმა იყო, მერე თვალი კი აეხილა, მაგრამ თავზე დამწვრობის კვალი სამუდამოდ დარჩა.ამის შემდეგ თომა მითითებულ ადგილას მიდის სოფლის მღვდელ მამა გიორგისა (გვარად დარჩია) და რამდენიმე ახალგაზრდასთან ერთად და მიწის გათხრას იწყებს.ეს ადგილი სოფლიდან 3 კილომეტრის მოშორებით, გორაკის თავზე, ტყის პირას იყო. ორიოდე მეტრის გათხრის მერე მიწაში ჩამარხული ტაძრის ნანგრევები გამოჩნდა. ნანგრევებთან ერთად იპოვეს ხუთი უხრწნელი ცხედარიც, სავარაუდოდ, აქაური ბერების.გადმოცემით, ამას ისეთი ნათება ახლდა თურმე, რომ სოფლიდან ამბის გასაგებად ხალხი გამოუგზავნიათ.სულ მალე ცხადი შეიქმნა, რომ ტაძარი სასწაულმოქმედი იყო, რადგან აქ ამოსული ყველა ავადმყოფი განიკურნა. ეს ამბავი ვერანაირად ვერ დაიმალებოდა და პირიდან პირზე გარშემო სოფლებში, მალე კი მთელ საქართვეელოში გავრცელდა. არადა, მოგეხსენებათ, ეს საბჭოთა ხელისუფლების წლებია, როცა პირჯვრის გადაწერაც კი იკრძალებოდა. მიუხედავად ამისა, რეხასაკენ წმინდა ნაწილების მოსალოცად ქვეყნის სხვადასხვა კუთხეებიდან უამრავი ხალხი დაიძრა.სასწაულები ყველას თვალწინ ხდებოდა - ბრმებს თვალი ეხილებოდათ, მუნჯებმა ენა ამოიდგეს, ავადმყოფები იკურნებოდნენ..... ეს აქ შეკრებილი ასობით ადამიანის თვალწინ ხდებოდა. პოლიციამ გზები ჩაკეტა, რადგან რეხასკენ ხალხი უწყვეტ ნაკადად მოედინებოდა. ისინი ტაძართან ათენებდნენ და, სასწაულების ხილვით აღფრთოვანებულები, ადიდებდნენ უფალს.თვითმხილველთა გადმოცემით, იყო შემთხვევაც, როცა თომამ იქ შეკრებილ ხალხს სასწრაფოდ დაჩოქებისკენ მოუწოდა - მისი თქმით, იმ წუთებში თავად დედა ღვთიშობელი იყო მობრძანებული ტაძართან.ხალხს კი ამ დროს სრულიად უღრუბლო ციდან მხოლოდ ჭექა-ქუხილისა და გრგვინვის ხმა ესმოდა თურმე, დანახვით კი ვერაფერს ხედავდნენ.მასობრივმა კურნებებმა ყველაზე იმხელა გავლენა მოახდინა, რომ რამდენიმე პარტიულმა მუშაკმა და კომკავშირელმა პარტიის მანდატებიც კი დათმეს და, როგორც გამოძიების მასალებშია აღნიშნული, მორწმუნეებს შეუერთდნენ.ცხადია, საბჭოთა ხელისუფლებას ასეთი რამ არ გამოეპარებოდა. 1926 წლის ნოემბერში 26 კაცი დააპატიმრეს. ეს იმდენად რეზონანსული საქმე იყო, რომ სასამართლო პროცესიდან რეპორტაჟები პირდაპირ გაზეთ „კომუნისტში“ იბეჭდებოდა სახელწოდებით „წალკელ სასწაულქმედთა საქმე“. პირველ სასამართლო სხდომას 1000-ზე მეტი გლეხი ესწრებოდა.მორწმუნეებისათვის წაყენებული ერთ-ერთი ბრალდება ასეთი იყო : თითქოს მათ მიცვალებულთა ხუთი უბრალო ჩონჩხი თაფლის სანთლებით გასანთლეს და უხრწნელ ცხედრებს დაამსგავსეს, ანუ თითქოს ეს უხრწნელი ცხედრები კი არა, სანთლის სხეულები იყო. აი, ასეთი აბსურდული ბრალდება იყო..პატიმრები გორის ციხეში გადაიყვანეს, მაგრამ სასწაულები იქაც გაგრძელდა: რეხელთა გადმოცემით, ყოველ დილა ბადრაგს თომასა და მამა გიორგის საკნების კარი ღია ხვდებოდა ( და არა მარტო მათი), ეს მიუხედავად მათი გარედან საგულდაგულოდ დაგმანვისა.ამბობენ, რომ ზებუნებრივი ძალების ამგვარი გამოვლინების ზეგავლენით,, პატიმრები მალევე გამოუშვეს და ისინი კვლავ სოფელში დაბრუნდნენ.ვინ იყო თომა საბაძე?როგორც ვთქვით, ამ ტაძარს დღემდე თომას სალოცავს ეძახიან, რადგან სწორედ მისი ხილვით მიაგნეს. გამოცხადებები თომას 12 წლის ასაკიდან დაწყებია.. აღნაგობით ძალზე ახოვანს, გულზე გამუდმებით ღვთისშობლის ხატი ეკიდა თურმე.თომას მომავლის წინასწარმეტყველების ნიჭი ჰქონია.. მისი ბიძაშვილის მოგონებით, ჯერ კიდევ როდის ამბობდა თურმე, ცაში მალე „რკინის ჩიტები“ ივლიანო.წერა-კითხვის უცოდინარს, მთელი სახარება ზეპირად სცოდნია. ბიბლიიდან ზეპირად ამბობდა ციტატებს..ასეთივე უნარები ჰქონდა დედამისს ეფემიასაც - იგი ლოცვებით ხალხს მკურნალობდა. ორივე დედა-შვილი ძალიან მორწმუნენი ყოფილან და ტაძარში ეხმარებოდნენ მამა გიორგის.კომუნისტების მიერ ღვთიშობლის ტაძრის დანგრევის შემდეგ თომას თავისი სახლის გვერდით სამლოცველო აუშენებია, გამუდმებით შიგ ლოცულობდა თურმე და ხალხს უფლის რწმენას უქადაგებდა.. ისე კი ძალზედ სიტყვაძუნწი ყოფილა.თომას გორის ციხიდან გამოსვლის მერე ხელისუფლებამ ყველაფერი გააკეთა, რომ ის და დედამისი სოფლისგან გაერიყა. მათთან გამოლაპარაკებასაც კი ყველა ერიდებოდა.. საშინელ სიცივესა და უკიდურეს შიმშილში ცხოვრობდნენ. თომა ახალგაზრდა გარდაიცვალა და ერთ წელიწადში დედამისიც მიჰყვა.როცა ახლად შესვენებული ეფემიასათვის საფლავს თხრიდნენ, ერთ-ერთმა მესაფლავემ, გვარად კაილაჩევმა, თურმე დანარჩენებს შესთავაზა ,იქვე გვერდით, დასაფლავებული თომას საფლავიც ამოეთხარათ - მოდით ვნახოთ, ერთი, მართლა წმინდანია თუ არაო.ამოთხარეს, მაგრამ თომას ცხედარი საფლავში არ დახვდათ. ამან ისეთი თავზარი დასცათ,,რომ ერთი მათგანი შიშისაგან იქვე გაჭაღარავებულა..სწორედ მაშინ სოფელში ყველას გაახსენდა თომას სიტყვები : „თქვენ რომ ძებნას დამიწყებთ, მე უკვე მეოთხე ცაზე ვიქნებიო“.მამა გიორგი (დარჩია)მამა გიორგი რეხაში მსახურობდა მღვდლად.. ის უგანათლებულესი პიროვნება და დიდი პატრიოტი,ყოფილა, ამასთან, როგორც ძველი, ისე ახალი ბერძნული ენის ბრწყინვალე მცოდნე.რეხაში ჩამოსვლამდე მამა გიორგი საბერძნეთში, ათონის წმინდა მთაზე, მოღვაწეობდა თურმე. სწორედ მაშინ უცდია, რომ კონსტანტინო პოლის პატრიარქთან მოლაპარაკების გზით, ბერძნების მიერ მისაკუთრებული ათონის ქართული ტაძარი ქართველებისთვის დაებრუნებინა, თუმცა ამას შედეგი არ მოჰყოლია.მამა გიორგი თავად პატრიარქმა ამბროსიმ (ხელაია) მოავლინა რეხაში მღვდელმსახურად. გორის ციხიდან სოფელში დაბრუნების შემდეგ მასზე მკაცრი მეთვალყურეობა დაუწესებიათ და მკვლელიც კი მიუგზავნიათ,, მაგრამ მორწმუნე პოლიციელისა და საბაძეების დახმარებით შუაღამისას სოფლისათვის გაურიდებიათ..მამა გიორგიმ აჭარაში გააგრძელა მოღვაწეობა. 1937 წელს იგი კომუნისტებმა დახვრიტეს.სასწაულები კვლავ გრძელდებაახლა ერთი იმ სასწაულის შესახებ, რომელიც ტაძარში ჩვენს დღეებში მომხდარა.: რეხაში მცხოვრები გოგი ზანთუროვის ნაბოლარა შვილიშვილი დაბადებიდან კუტი ყოფილა - ბავშვი 7 წელი ლოგინად იწვა. მეზობელმა ოჯახს ურჩია, ადით, თომას სალოცავი მოილოცეთ, ცხვარი შესწირეთო.ასეც მოიქცნენ. რის შემდეგაც, ბიჭი ადგა და ეზოში თავისი ფეხით გამოვიდა თურმე... იმ წელს სკოლაშიც წავიდა.ეს ბიჭი მე ჩემი თვალით ვნახე - შარშანწინ, ღვთიშობლის დაბადების დღეს, თომას სალოცავში მშობლებთან ერთად თავისი ფეხით იყო ამოსული.p.s. ტაძრის ქვეშიდან გამოედინება წყარო, რომელიც წლობით უხრწნელად ინახება.

sergo

კულტურა 1768062840

რეჟისორი ინდივიდუალური ხელწერით, ჯილდოებით და საერთაშორისო აღიარებით - სერგო ფარაჯანოვს 102 წელი შეუსრულდებოდა

რეჟისორი ინდივიდუალური ხელწერით, ჯილდოებით და საერთაშორისო აღიარებით - სერგო ფარაჯანოვს 102 წელი შეუსრულდებოდა.სერგო ფარაჯანოვი - თავისუფლების სიმბოლო კინემატოგრაფიაში და ერთ-ერთი გამორჩეული ავტორი მეოცე საუკუნის მსოფლიო კინოს ისტორიაში. რეჟისორი, რომელსაც იხსენებენ როგორც არა უბრალოდ ფილმების ავტორს, არამედ როგორც ვიზუალური პოეზიის შემქმნელს.მსოფლიო კინოს ჯადოქარი - უსაზღვროდ შეყვარებული კინოხელოვნებაზე, საქართველოსა და ქართულ კულტურაზე. რეჟისორს, რომლის შემოქმედება, საბჭოთა ცენზურის გამო, ხშირად იდევნებოდა, კოლეგები და ის ადამიანები იხსენებენ, რომლებიც სხვადასხვა დროს, ფარაჯანოვთან თანამშრომლობდნენ."კინოს ტაძარი სურათ-ხატებით, განათებითა და რეალობით იგება. სერგო ფარაჯანოვი ამ ტაძრის ქურუმი იყო" – წერდა ლეგენდარული ფრანგი რეჟისორი ჟან-ლუკ გოდარი.მივიწყებული წინაპრების აჩრდილები, ბროწეულის ფერი - კინოს ტრადიციულ თხრობას არღვევს. ფარაჯანოვისთვის მთავარი სიმბოლო, ფერები და მუსიკა იყო.სერგო ფარაჯანოვის ფილმების რეტროსპექტივა დღემდე იმართება პარიზში, ბერლინში, რომში, მოსკოვში, ერევანში, კიევში და, რა თქმა უნდა, თბილისში, სადაც ლეგენდარული რეჟისორი დაიბადა და ბავშვობის წლები გაატარა.მრავალი წლის განმავლობაში, ფილმების გადაღება საერთოდ აკრძალული ჰქონდა, იდევნებოდა საბჭოთა ხელისუფლების დროს. მან შრომით-გამოსასწორებელ ბანაკში 4 წელი გაატარა.სერგო ფარაჯანოვს, მსოფლიოს მასშტაბით, 30-ზე მეტი ჯილდო და პრემია აქვს მიღებული, ბრიტანულმა გამოცემა Varsity-მ ის საუკეთესო რეჟისორად დაასახელა.

საფარის მონასტერი

საზოგადოება 1767602940

დაათვალიერეთ, თეთრად შემოსილი საფარის მონასტრის ულამაზესი კადრები

X საუკუნის მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ძეგლი, საფარის სამონასტრო კომპლექსი მდებარეობს ისტორიულ მესხეთში, ახალციხის მუნიციპალიტეტში, ახალციხიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით ათიოდე კილომეტრის დაშორებით, მაღალი მთის ტერასაზე ტყით დაბურულ ვიწრო ხეობაში; რომლის ქვემოთ ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდინარე ურაველისწყალი მიედინება. სამონასტრო კომპლექსში შემავალი ნაგებობებია: წმ. საბა განწმენდილის მთავარი ტაძარი, ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია, მცირე სამლოცველოები, სამრეკლო, ჯაყელთა სასახლე და ციხე-გალავანი, რუსი ბერების დროინდელი სამონასტრო ნაგებობები.დღემდე მოღწეულ ნაგებობებიდან უძველესია ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ტაძარი. იგი X საუკუნით თარიღდება. მას მოგვიანებით მიადგეს წმიდა საბას სახელობის ეკლესია, რომლის თანადროულია იქვე, დასავლეთით მდგარი სამრეკლო.ფეისბუქ-გვერდი „ჩემი ქალაქი ახალციხე“ ავრცელებს თეთრად შემოსილი საფარის მონასტრის ულამაზესს კადრებს.

პატრიარქი

საზოგადოება 1767508969

გზა პატრიარქად არჩევამდე – დღეს ილია მეორის დაბადების დღეა

1933 წლის 4 იანვარს ვლადიკავკაზში, გიორგი სიმონის ძე ღუდუშაური-შიოლაშვილისა და ნატალია იოსების ასულ კობაიძის კეთილმორწმუნე ოჯახში დაიბადა ილია (ერისკაცობაში ირაკლი) ღუდუშაურ-შიოლაშვილი.ღუდუშაურთა გვარი ძველი დროიდან მოდის. ვახტანგ გორგასლის დროს ბრძოლაში თავი გამოუჩენია ვინმე სნოს. მეფეს მისი ვაჟი მოუნათლავს და ღუდუშაური დაურქმევია, ბავშვის სახელზე კი ციხე აუშენებია.ღუდუშაურები ხევში ცხოვრობდნენ და სახელოვანი ვაჟკაცნი იყვნენ. სიმამაცით გამორჩეული ყოფილა შიოლა ღუდუშაური. სწორედ მისი შთამომავალია სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II.შიოლა ღუდუშაური VII საუკუნის დასაწყისში ცხოვრობდა. იგი ყოფილა მფლობელი ღუდუშაურთა ხეობისა, რომელშიც შედიოდა აჩხოტი და რამდენიმე სოფელი: სნო, ახალციხე, კარკუჩა და მთელი ხეობა.შიოლა ღუდუშაურის სახელი რომ დარჩენილიყო, მისი პირდაპირი შთამომავლობიდან ზოგიერთმა შიოლაშვილების გვარი მიიღო.არსებობს გადმოცემა, რომ შიოლა ღუდუშაურის დედა ბაგრატიონი იყო – სამეფო სახლიდან და მას „მეფიანთ ქალს“ ეძახდნენ.არსებობს აგრეთვე ცნობები ღუდუშაურებისა და ვაჟა-ფშაველას ნათესაობის შესახებ.უწმინდესისა და უნეტარესის, ილია მეორის მამა, გიორგი ღუდუშაური, დაიბადა და ცხოვრობდა სნოში. დედა – ნატალია კობაიძე კი სოფელ სიონიდან იყო. მათ 1927 წელს ქალაქ ვლადიკავკაზში შეიძინეს სახლი დროებით საცხოვრებლად იქ გადავიდნენ. გიორგი ღუდუშაურის ოჯახთან ბევრ სასულიერო პირს ჰქონდა ურთიერთობა, მათ შორის სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ კალისტრატე ცინცაძეს. პატრიარქი სწორედ მათი ოჯახის საშუალებით ამყარებდა ურთიერთობას ვლადიკავკაზში მცხოვრებ ქართველებთან.ძაუგის (ვლადიკავკაზის) ქართული ეკლესია მაშინ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის იურისდიქციაში შედიოდა. ქრისტეშობის დღეს სწორედ ამ ქართულ ეკლესიაში მონათლეს სამი დღის ახალშობილი და ყრმას, მეფე ერეკლეს პატივსაცემად, ირაკლი დაარქვეს. საქართველოს მომავალი პატრიარქი კათოლიკოს-პატრიარქ კირიონის ყოფილმა მდივანმა, არქიმანდრიტმა ტარასიმ (კანდელაკი) მონათლა. ბავშვის ნათლია იყო მონაზონი ზოილე (დვალიშვილი).არქიმანდრიტი ტარასი შემდეგში ხელდასხმულ იქნა წილკნის ეპისკოპოსად; იგი დაკრძალულია სვეტიცხოვლის ეზოში. მონაზონი ზოილე კი ჯერ ბედიის, ხოლო შემდეგ მცხეთის სამთავროს დედათა მონასტრის წინამძღვარი გახლდათ, შესანიშნავი საეკლესიო მოღვაწე, დიდად მორწმუნე და საღვთო მსახურების საუკეთესო მცოდნე. ნათლიას ხშირად დაჰყავდა თავისი ნათლული სამთავროს მონასტერში.სწორედ აქ, სამთავროს მონასტერში, შეხვდა ღვთის განგებით ერთმანეთს საქართველოს ორი პატრიარქი – ქართველი ერის სათაყვანებელი კათოლიკოს-პატრიარქი კალისტრატე ცინცაძე და ჯერ კიდევ სამი წლის ირაკლი შიოლაშვილი-ღუდუშაური. პატრიარქისგან პატარას ლოცვა-კურთხევა მიუღია.გიორგი შიოლაშვილის შვილები თავიდანვე ეკლესიურ გარემოში იზრდებოდნენ. ოჯახი წმიდა ილია წინასწარმეტყველის სახელობის ეკლესიაში დადიოდა. გიორგის შინ ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის სახელზე მეორე ეკლესია მოუწყვია. ერთ ქადაგებაში კათოლიკოს-პატრიარქი ასე იხსენებს ამ დროს:„მინდა ჩემი ბავშვობა გავიხსენო. ყოველ საღამოს, ძილის წინ, მამაჩემი და-ძმებს ხატების წინ დაგვაყენებდა და ლოცვებს წაგვიკითხავდა, ზოგ ლოცვას ჩვენც გვაკითხებდა, მაგალითად, 90-ე ფსალმუნს აუცილებლად რომელიმე ჩვენგანს გვათქმევინებდა, შემდეგ ნაკურთხ წყალს გვასხურებდა და დასაძინებლად გაგვიშვებდა, თვითონ კი ლოცვას აგრძელებდა და იმით ამთავრებდა, რომ ყოველთა წმიდათა ქართველთა ხატის წინ მუხლს იმდენჯერ მოიყრიდა, რამდენი წმინდანიცაა გამოხატული ამ ხატზე და ყოველი მათგანისგან ლოცვა-კურთხევას ითხოვდა“.1952 წელს ირაკლი შიოლაშვილი-ღუდუშაურმა დაამთავრა ვლადიკავკაზის 22-ე საშუალო სკოლა და სწავლა განაგრძო მოსკოვის სასულიერო სემინარიაში, რომელიც სერგიევ პოსადში (მაშინდელ ზაგორსკში) მდებარეობს. სასულიერო სემინარია პირველი ხარისხის დიპლომით დაამთავრა და, როგორც საუკეთესო სტუდენტი, სასულიერო აკადემიის პირველ კურსზე ჩაირიცხა.იმ დროს წმიდა სამების მონასტრის წინამძღვარი იყო მომავალში მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი პიმენი. „მე სიყვარულით ვიხსენებ მოსკოვის სასულიერო სემინარიაში სწავლის წლებს, როცა სტუდენტებიცა და მასწავლებლებიც სიხარულით დავდიოდით მაშინ ჯერ კიდევ ახალგაზრდა, ძალღონით აღსავსე წინამძღვრის მჭევრმეტყველური და ღრმა შინაარსის მქონე ქადაგებების მოსასმენად…… განსაკუთრებით ჩვენ ბერად აღკვეცის წესზე დასწრება გვიყვარდა“, – იხსენებს საქართველოს კათოლოკოს-პატრიარქი.ყოველივე ამან გადააწყვეტინა აკადემიის ახალგაზრდა, წარჩინებულ სტუდენტს „ძნელად გადასაწყვეტი საქმე“ – ბერად შედგომა.24 წლის ასაკში 1957 წლის 16 აპრილს, კათოლიკოს-პატრიარქ მელქისედეკ III ლოცვა-კურთხევით, თბილისის ალექსანდრე ნეველის ტაძარში სასულიერო აკადემიიის II კურსის სტუდენტი ბერად აღკვეცეს. ბერად აღკვეცის საიდუმლო შეასრულა ეპისკოპოსმა ზინობიმ (მაჟუგა) და ბერს სახელად ილია უწოდა.1957 წლის 18 აპრილს სიონის საპატრიარქო ტაძარში ბერი ილია ხელდასხმულ იქნა იეროდიაკვნად, ხოლო 1959 წლის 10 მაისს წმიდა სერგის მონასტრის ლავრაში იეროდიაკონი ილია მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის, უწმიდეს ალექსი I მიერ ხელდასხმულ იქნა მღვდელმონაზვნად.უწმიდესი და უნეტარესი ილია II ყოველთვის დიდი სიყვარულით იხსენებს სემინარიისა და აკადემიის პედაგოგებს.ჯერ კიდევ აკადემიაში სწავლის დროს, მეოთხე კურსზე, მღვდელმონაზონმა ილიამ დაწერა საკანდიდატო შრომა: „ათონის ივერიის მონასტრის ისტორია“, – რისთვისაც მიენიჭა ღვთისმეტყველების კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი. იმავე 1960 წელს დაამთავრა მოსკოვის სასულიერო აკადემია პირველი ხარისხის დიპლომით, რის შემდეგაც აკადემიის საბჭომ, როგორც საუკეთესოთა შორის საუკეთესოს, საპროფესორო სტიპენდიანტად დარჩენა შესთავაზა. მას საშუალება ეძლეოდა, ლექციები წაეკითხა სასულიერო სემინარიასა და აკადემიაში, მაგრამ უწმინდესისა და უნეტარესის ეფრემ II კურთხევა სხვაგვარი იყო: მღვდელმონაზონ ილიას სამშობლოში უნდა დაეწყო მოღვაწეობა. მან უარი თქვა საპატიო კარიერაზე, სამშობლოში დაბრუნდა და ბათუმის საკათედრო ტაძარში მღვდელმსახურად გამწესდა.ამავე 1960 წლის 19 დეკემბერს აღყვანილ იქნა იღუმენის, ხოლო 1961 წლის 16 სექტემბერს – არქიმანდრიტის ხარისხში.1963 წელს, ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდში, როცა რუსეთში ხუთი სემინარია, მრავალი ტაძარი და მონასტერი დაიხურა, უწმიდესმა და უნეტარესმა ეფრემ II საქართველოში სასულიერო სასწავლებლის გახსნა მოახერხა, რომელსაც, მეტი სიფრთხილისათვის, „საღვთისმეტყველო კურსები“ დაარქვეს. სწორედ ამ „საღვთისმეტყველო კურსების“ პირველ დირექტორად დაინიშნა არქმიანდრიტი ილია.1963 წლის 26 აგვისტოს, კათოლიკოს-პატრიარქ ეფრემ II მიერ საქართველოს ეკლესიის მღვდელმთავართა თანამწირველობით, არქიმანდრიტი ილია ხელდასხმულ იქნა ბათუმ-შემოქმედელ ეპისკოპოსად და დაინიშნა პატრიარქის ქორეპისკოპოსად.აჭარაში შვიდი წლის მოღვაწეობის შემდეგ, პარტიარქის ლოცვა-კურთხევით, 1967 წელს იგი ცხუმ-აფხაზეთის ეპისკოპოსად გადაიყვანეს. 1969 წელს აღყვანილ იქნა მიტროპოლიტის ხარისხში. მიტროპოლიტმა ილიამ სოხუმში 11 წელი დაჰყო.ამავდროულად იგი მოღვაწეობდა ქართული ეკლესიის მღვდელმსახურთა ახალი კადრების მომზადების სფეროში, იყო მცხეთის სასულიერო სემინარიის პირველი რექტორი – 1963 წლიდან 1972 წლამდე.1972 წელს ჯილდოდ მიიღო მეორე პანაღიის ტარების უფლება, ხოლო 1975 წელს – უფლება სკუფიაზე ჯვრის ტარებისა.1977 წელს გარდაიცვალა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი დავით V (დევდარიანი). 1977 წლის 9 ნოემბერს, წმიდა სინოდის განჩინებით, პატრიარქის მოსაყდრე გახდა ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი ილია.1977 წლის 23 დეკემბერს თბილისის სიონის საპატრიარქო ტაძარში გამართულმა საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის XII ადგილობრივმა კრებამ განიხილა საქართველოს ეკლესიის ახალი კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევის საკითხი და მიტროპოლიტი ილია ერთხმად იქნა არჩეული სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად და ეწოდა ილია II.ილია I საქართველოს ეკლესიას მართავდა 390-400 წლებში.მასალა მომზადებული orthodoxy.ge-ზე დაყრდნობით