beri andria

1659036730

„დე, მე დღეს გარდავიცვლები...“ - 17 წლის ბერი ანდრიას გაფრთხილება დედას

11 წლის წინ, 28 ივლისს, 17 წლის ასაკში აღესრულა ბერი ანდრია, ერის კაცობაში - ნუგზარ მილორავა, რომელიც იშვიათ სენს ებრძოდა. ის უკვე საწოლს იყო მიჯაჭვული, როდესაც უწმინდესის კურთხევით ბერად აღკვეცეს...განსაკუთრებით ჰყვარებია დღევანდელი დღესასწაული, წმინდა მოწამეთა კვირიკესა და ივლიტას ხსენების დღე. და ამ დღეს აღესრულა კიდეც.ბერის დედა, რომელიც ერთადერთი ვაჟის გარდაცვალების შემდეგ, მისი სახელობის ფონდით, მძიმე სენით დაავადებულ ბავშვებს მეურვეობს, ძალზე ემოციურ პოსტს აქვეყნებს.თინათინ ჩხვიმიანი: - ყველაზე მძიმე დილა თენდება, დღე როცა მითხარი: "დე, მე დღეს გარდავიცვლები". მერე ისიც მითხარი, მალე ერთად ვიქნებითო, მაგრამ 11 წელია ველოდები, როდის...ჩემი ზეცას გაფრენილი ერთადერთი შვილი.

margaret

1659036700

„პიტნა წავიღოთ და დავრგოთ ბრიტანეთში. იქ გავასინჯოთ ხალხს შატილის პიტნის ჩაი...“ - ემიგრაციისთვის გამზადებული წყვილის გეგმები

„პიტნა ქოთნით წავიღოთ და დავრგოთ ბრიტანეთში. სიმბოლურად. გავასინჯოთ ხალხს, ჩვენი შატილის პიტნის ჩაი, თავშავა, კრაზანა... დეკა წავიღოთ...“ - "მთის ამბებთან" ინტერვიუში თქვეს მარგარეტმა და გიორგიმ.შატილის კოშკი დასახლებული ამ ახალგაზრდა და ლამაზი წყვილის შესახებ ,,პრაიმტაიმის" მკითხველმა იცის. ძველ კოშკში ნაშენ ახალ ბუდეში მომავალი დასახეს. გიორგის კაფე „სანფლაუერსისთვის“ უნდა მიეხედა, მარგარეტს სახელოსნო გაეხსნა, ხევსურული, ვერცხლის სამკაულები ეწარმოებინა და საგამოფენო-საგანმანათლებლო სივრცე შეექმნა.არ გამოვიდა, რადგან შატილში საცხოვრებელი პირობები არ არის. ელექტროენერგია შეზღუდულად მიეწოდებათ, არ ჰყავთ ექიმი, არ არის მედიკამენტები, ზამთარში - პროდუქტი... და ამ სავალალო რეალობას ამძაფრებს ისიც, რომ მარგარეტისა და გიორგის ოცნებების მსგავსად, ხევსურული კოშკებიც დანგრევის პირასაა. მარგარეტ დაიაური და გიორგი ჭინჭარაული შატილში დარჩენის პერსპექტივას ვეღარ ხედავენ. ახლად შეუღლებული წყვილის გეგმებში უკვე ემიგრაციაში წასვლის სურვილი გარდაუვალად შემოიჭრა.„რაც დრო გადის, ყურადღებას მით უფრო არ გვაქცევენ.წასვლა მარტივი არ არის, თანხაც დიდი ჯდება, თან გარანტია არ არის. მიუხედავად ამისა, უეჭველად რომ წავალთ, ვიცი. წელს ოთხნი დავტოვებთ შატილს. დარჩება სამი ახალგაზრდა. მათაც შეიძლება დატოვონ აქაურობა... ხევსურეთის შემოსავალი ტურიზმი იყო. აქაური არ დაიწუწუნებს, მაგრამ როგორ უნდა არჩინონ ოჯახი, არ ვიცი" - ამბობს გულდაწყვეტილი გიორგი. 

nino

1659036661

„მაღალი ვიყავი, თან 14 სანტიმეტრიან ქუსლზე ვიდექი, გვერდზე მოქცეული გრძელი თმის კუდით და ბატონი ელდარი „ლაშადკას“ მეძახდა" - „ცისფერი მთების“ მდივანი თინა 69 წლის გახდებოდა

დღეს მსახიობი ნინო თუთბერიძე 69 წლის გახდებოდა. ნინო ყველას მეხსიერებაში დარჩა ვაჟა ზაზაევიჩის მდივანი თინას როლით დაუვიწყარი "ცისფერი მთებიდან".მსახიობი გასული წლის დეკემბერში გარდაიცვალა. გარდაცვალებამდე ერთი წლით ადრე ბარძაყში ძვალი გამოუცვალეს, რის შემდეგ, მთელი პერიოდი, სახლში გაატარა. დეკემბერში კი, ინსულტის შედეგად, 22 დღე კლინიკაში უგონო მდგომარეობაში გაატარა."ძალიან ნიჭიერი ადამიანი იყო. მშვენიერი როლი აქვს ელდართან, მდივანი ქალის. მე რომ "გზა მშვიდობისა ჯაყოს" ვიღებდი, მთელი ჯგუფი ბათუმში წავიყვანე. ძალიან პლასტიური გოგონა იყო ახალგაზრდობაში. ოსტატურად გამოსდიოდა თამაში. დასამახსოვრებელი ეპიზოდური როლები შეასრულა. მნიშვნელოვანია, მსახიობი იყოს სრულიად გულახდილი და მართლა ასრულებდეს როლს. ასეთი იყო ნინო" - გვითხრა მერაბ კოკოჩაშვილმა."პრაიმტაიმისთვის" მიცემულ უკანასკნელ ინტერვიუში კი, ნინო თინას როლს იხსენებდა.ნინო თუთბერიძე: - ელდარ შენგელაია ჩვენი პედაგოგი იყო. “ცისფერ მთებზე” არაჩვეულებრივი ჯგუფი შეკრიბა. გეგონებოდა, ყველა შენი ახლობელი იყო, როგორც კამერის უკან მდგომი ადამიანები, ასევე სამსახიობო ანსამბლიდან. როლებს ისე ანაწილებდა, არასდროს ცდებოდა.ბევრი განიხილებოდა თინას როლზე. საბოლოოდ, ელდარმა არჩევანი ჩემზე გააკეთა.სცენარს ისეთი კარგი სუნი ასდიოდა, მაშინვე ეტყობოდა, რომ საინტერესო ფილმი უნდა გამოსულიყო.31-32 წლის ვიყავი “ცისფერი მთების” გადაღების დროს. კოსტიუმების მხატვარს ჩემი არჩეული კოსტიუმები მივუტანე, მან შეარჩია თინას “ლუქი” და საინტერესოც გამოვიდა.მაღალი ვარ, 177 სანტიმეტრი. თან 14 სანტიმეტრიან ქუსლზე ვიდექი, გვერდზე მოქცეული გრძელი თმის კუდიც მქონდა და ბატონი ელდარი “ლაშადკას” მეძახდა. ვიღაცამ თქვა, ნინო ისედაც მაღალია და ამხელა ქუსლები რაღად უნდაო, მაგრამ ბატონ ელდარს ასეთი მოვწონდი, არა, კარგიაო და ასეთი ვიზუალით დამტოვა.“ორ ბატს ვერ მიაბარებს კაციო” – ვაჟა ზაზაევიჩი რომ ამბობს თინაზე, ამ ფრაზაზე სულ მაშაყირებდნენ ხოლმე. ფილმის გამოსვლის შემდეგ, სადაც არ უნდა მივსულიყავი, ყველა მცნობდა.ახლა სახლში ვარ. მარტო ვცხოვრობ. ერთხელ ვიყავი გათხოვილი. სამწუხაროდ, შვილი არ გამიჩნდა... დავრჩი ასე...

keti

1658990815

ნახეთ, რას წერს და როგორ გამოიყურება ორსული ქეთი მელუა - ვარსკვლავი პირველ ფოტოს აქვეყნებს

ქეთი მელუა შვილს ელოდება. ამის შესახებ მან ფეისბუქის საკუთარი გვერდიდან, თავად ამცნო ყველას.ქართველ-ბრიტანელმა მუსიკოსმა გამოაქვეყნა ფოტო, სადაც მუსიკოსებთან ერთად, ორსულ მდგომარეობაში, ძალზე ბედნიერი დგას.ქეთი თავის გერმანულ ტურნეს აანონსებს და გულშემატკივრებს მოუწოდებს, თითები გადააჯვარედინონ, რომ მოგზაურობამ "პატარისთვის" მშვიდობიანად ჩაიაროს. ქეთი მელუა: აი, ჩვენც, გუნდი, რომელიც ამ ზაფხულს გზას ადგას. ეს იქნება ჩემი პირველი ტური ბავშვთან ერთად!არ მჯერა, რომ ახლა ამას ვწერ.მივდივართ ციურიხში, სტრასბურგში, გერმანიის 6 ქალაქში და პალანგაში. ვაპირებ ვიდეო დღიურის წარმოებას, რომ კონცერტები და მოგზაურობა აღვწერო. თითები გადააჯვარედინეთ - გზაზე ბაია იქნება!ქეთის ამ პოსტს უამრავი კომენტარი მოჰყვა. ულოცავენ ამ მდგომარეობას, დედობას, შვილის მოლოდინს და წერენ, რომ ამიერიდან მისი სიმღერები, კიდევ უფრო შთამბეჭდავი და ბედნიერებით გაჟღენთილი იქნება...უკვე რამდენიმე თვეა ქეთი გრემის მფლობელ ხმის რეჟისორთან და კომპოზიტორთან, საიმონ გოფთან თანამშრომლობს. მუსიკოსების კოლაბორაციას წარმატებული სტარტი აქვს.Hotel Stamba - ასე ჰქვია მათ პირველ ნამუშევარს. ხოლო სიმღერის - Aerial Objects-ის პრემიერა 15 ივლისს შედგა.ქეთი თავის ოფიაციალურ ფეისბუქგვერდზე საიმონთან ერთად, სამუშაო რეჟიმში გადაღებულ ფოტოებს ხშირად აქვეყნებს... და სხვათა შორის, ყოველთვის თბილად და გულებით...

vaja

1658946723

„ვაჟას მეტს, ცოლად არავის გავყვებიო – უთქვამს და სიკვდილამდე უცდიდა თურმე... გარდაცვლილს კი, პოეტის ფოტო ჩააყოლეს“ - უცნობი ისტორია ვაჟა-ფშაველაზე

ალბათ, ცოტამ თუ იცის ვაჟა-ფშაველაზე შეყვარებული ქალის ისტორია. ნინო ფურცელაძე ლამაზი ქალი ყოფილა. ვაჟა ჰყვარებია. პოეტს კი მასზე შეყვარებული ქალი ამ სიტყვებით გაუსტუმრებია - შენ მთაში ვერ გაძლებ, მე - ბარადო.უიმედოდ შეყვარებული ნინოსთვის კი საფლავში პოეტის სურათი ჩაუყოლებიათ... ამ საოცარ ისტორიაზე სოციალურ ქსელში ნინო ჭინჭარაული წერს.„ბავშვობაში ეს საოცარი, ალბათ, ბევრისთვის უცნობი ისტორია ბებიაჩემის რვეულში ამოვიკითხე. ბებო 80 წელს მიღწეული ქალია, რომელიც პოეზიით ცხოვრობს. აქვს თიანეთის ცენტრალურ ბიბლიოთეკაში მუშაობისას თავისი ხელით შექმნილი ორი უძვირფასესი ალბომი - მირზა გელოვანზე და ქართველ დედებზე. ასევე აქვს სამი სქელტანიანი რვეული - ლექსებითა და საინტერესო ისტორიებით სავსე. ვის აღარ იცნობდა ახალგაზრდობაში; გალაკტიონს, გაბრიელ ჯაბუშანურს, რასულ გამზათოვს...მის რვეულში უამრავი უცნობი და საინტერესო ამბის ამოკითხვა შეიძლება. ერთ-ერთი მათგანია ეს ისტორიაც, რომელიც ამოვიწერე და ჩემი ბლოგის მკითხველისთვის აქაც გადმოვიტანე. როგორც რვეულში ეწერა, ამ ამბავს იხსენებს ნიკო სულხანიშვილის მეუღლე.ვაჟა-ფშაველაზე შეყვარებულ ნინოს საფლავში პოეტის სურათი ჩააყოლეს - სევდიანი სიყვარულის ამბავი...ნინო ფურცელაძე ლამაზი ქალი ყოფილა, ვაჟა ჰყვარებია. ვაჟას უთქვამს: თქვენ მთაში ვერ გაძლებთ, მე კი ბარადო.მე ვაჟას მეტს არავის გავყვებიო, – უთქვამს და სიკვდილამდე უცდიდა თურმე. როცა გარდაცვლილა ნინო, დებს საფლავში ვაჟას ფოტოსურათი ჩაუყოლებიათ.როცა ქაშუეთში ვაჟას ცხედარი დაასვენეს, თმაგაშლილი და გაჭაღარავებული მანდილოსანი შევიდა, კართან ჩაიჩოქა და ტირილი აღმოხდა. მამაკაცებმა ერთმანეთს ანიშნეს, ბოლოში მდგარმა ხელი მოჰკიდა მოქვითინეს და ძლივს გაიყვანა ეზოში. ეს იყო ნინო, ამის შემდეგ დიდხანს აღარც უცოცხლია..."

andria

1658938070

გარდაიცვალა დღესასწაულზე, რომელიც ძალიან უყვარდა - 17 წლის ბერი ანდრიას გარდაცვალებიდან 11 წელი გავიდა

28 ივლისი წმინდა მოწამეთა - კვირიკესა და მისი დედის, ივლიტას ხსენების დღეა. წმინდანების მისამართით განსაკუთრებით მაშინ ლოცულობენ, როცა ბავშვების ჯანმრთელობას შესთხოვენ. წმინდან დედა-შვილს ოჯახურ ბედნიერებასაც ავედრებენ.ეს დღე განსაკუთრებულად უყვარდა ბერ ანდრიას, რომელიც იშვიათი სენით იტანჯებოდა და სწორედ ამ დღეს, 28 ივლისს, 17 წლის ასაკში აღესრულა. ბერის გარდაცვალებიდან 11 წელი გავიდა.ბერი ანდრიას, საერო ცხოვრებაში ნუგზარ მილორავას დედა, თინათინ ჩხვიმიანი “პრაიმტაიმს” უყვება, თუ როგორ უყვარდა მის ერთადერთ შვილს ეს დღესასწაული და როგორ ტრადიციად ჰქონდა ოჯახს კვირიკობას სვანეთში, სოფელ კალას კვირიკესა და ივლიტას ტაძრის მოლოცვა.სამი წლის იყო, მშობლებმა პირველად რომ აიყვანეს ამ ტაძარში და როგორც დედა თინათინი იხსენებს, ბერს, რომელმაც მოგვიანებით ბავშვობის მოგონებები ჩანახატებად აქცია, კარგად ახსოვდა კვიროკობას მიღებული პირველი შთაბეჭდილება."ჩემი ყრმობის ყველაზე ნათელი მოგონება იყო კვირიკობა სვანეთში…მე და ჩემი ოჯახი წმინდა კვირიკეს ეკლესიაში მივდიოდით… ბილიკს მაღლა, მაღლა და მაღლა ავყავდით…ჯვარი მიგვანიშნებდა იმას, რომ გზის პირას მდგარ კლდის თავზე იდგა კვირიკეს ეკლესია.ახლაც თვალწინ მიდგას ის წუთები, როცა ჯვართან ვიდექი, როდესაც სანთლები ციალებდნენ და იღვენთებოდნენ, ახლაც მახსოვს ის დამატყვევებელი სურნელი, რომელიც ჰაერში იფრქვეოდა.ჩემი მოგონება, ალბათ ღვთის ნება იყო, რადგანაც ის წუთები წმინდათაწმიდა გახლდათ” – წერდა ბერი ანდრია.დედა თინათინ ჩხვიმიანი: – ძალიან მაღლა უნდა ახვიდე, შორსაა სვანეთში ეს ტაძარი, სადაც კვირიკობას მიდის მომლოცველი. ბერი ანდრია იქ სამი წლის ასაკში მყავდა პირველად აყვანილი. მოგვიანებით თავის წიგნში გაიხსენა ის ემოცია, რაც მაშინ დაეუფლა. მეგონა, ჩემი მონაყოლის მიხედვით დაწერა სვანეთის ამ შთამბეჭდავი დღესასწაულის შესახებ-მეთქი. მაგრამ მიპასუხა, დედა, ყველაფერი მახსოვს, სად გავჩერდით და სანთლები როგორ დავანთეთო. ისეთი დეტალები მომიყვა, რაც მეც არ მახსოვდა. ასე მძაფრად ჩაუჯდა გონებაში სამი წლის ასაკში ნანახი და 11 წლის ასაკში დაწერა, 17 წლის ასაკში კი სწორედ ამ დღეს, 28 ივლისს გარდაიცვალა.უკვე თერთმეტი წელია დედა თინათინი ამ დღეს მარტყოფის მამათა მონასტერში მიდის, სადაც მისი შვილის, 17 წლის ბერის სამუდამო განსასვენებელია.

buba

1658923912

"ასაკს და ჯანმრთელობას არ ეპუება..." - ბუბა კიკაბიძეს ისრაელში ტურნე აქვს

ბუბა კიკაბიძე ისრაელში ჩაფრინდა. ესტრადის ვარსკვლავს კონცერტები ოთხ ქალაქში აქვს დაგეგმილი. როგორც მისი საკონცერტო მენეჯერი, რატი აბზიანიძე გვიყვება, ისრაელში განსაკუთრებული მსენელი ჰყავს, რომელიც სითბოთი ხვდება და მუდამ ელის.რატი აბზიანიძე: კარგად არის, ასაკს და ჯანმრთელობის პრობლემებს არ ეპუება. ყოველთვის ამაღლებული განწყობა აქვს, როდესაც მაყურებლის წინაშე უნდა წარდგეს. ისრაელში, მით უმეტეს, განსაკუთრებული მსმენელი ჰყავს.გუშინ ჩატარდა კონცერტი ნათანიანში და სრული ანშლაგით ჩაიარა. დიდი სითბოთი შეხვდნენ. ხვალ თელ-ავივში აქვს კონცერტი, შემდეგ, დღე ჩაგდებით - ჰაიფასა და აშქელონში.

levan

1658921726

„ორმოცი მოდის და არც მინდა ეს გავიაზრო... მისი ვიზიტი პირადულია...“ - ლევანის დედა სავარაუდო სტუმრების ვინაობას ასახელებს

30 ივლისს ლევან კბილაშვილის გარდაცვალებიდან ორმოცი დღე გადის. 31 წლის მომღერალი, 21 ივნისს მოსკოვში, სახლში ჯგუფის წევრებმა იპოვეს გარდაცვლილი. ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად გარდაცვალებას მიზეზი ჰემორაგიული ინსულტია.მომღერლის დედამ, მელიტა ფურცელაძემ პირველი ინტერვიუ "პრაიმტაიმს" მისცა, სადაც ლევანთან უკანასკნელ საუბარზე, მის გეგმებსა და მოულოდნელი გარდაცვალებით გამოწვეულ ტკივილზე საუბრობდა. ამჯერადაც მისგან ვიგებთ, რომ მომღერლის ორმოცზე ჩამოსვლას გეგმავს ემირ კუსტურიცასა და გორან ბრეგოვიჩის დირექტორი, ასევე მისი კოლეგები...მელიტა ფურცელაძე: - ორმოცზე აპირებენ ჩამოსვლას, თუმცა დაზუსტებით არაფრის თქმა არ შემიძლია. ლუბა უსპენსკაიას, როგორც ვიცი, ბილეთები აქვს დაჯავშნილი. თუმცა დაზუსტებით ვერც მაგაზე გაგცემთ პასუხს. მისი ვიზიტი მისი პირადულია. სავარაუდოდ, მედიასთან კონტაქტს არ ისურვებს. არავის ეწყინოს. ბოდიშს ვიხდი. ამიტომ ვერ ვასაჯაროვებ ინფორმაციას. ვინც ლევანის დაკრძალვას არ დასწრებია, ჩამოდიან და მოდიან ყოველდღიურად. მე იმდენად ცუდად ვარ ორმოცის მოახლოებით, რომ სხვაზე ვერაფერზე ვფიქრობ. ჩემთვის ვარ ჩაკეტილი. სამ-ოთხჯერ მივდივარ საფლავზე. ფიზიკურად არ შემიძლია, ვერ ვუძლებ ამ ტკივილს. როგორ ვიცხოვრებ, არ ვიცი, ვერ გეტყვით.თვალწინ მიდგას სულ, რასაც არ უნდა ვაკეთებდე. სიზმრად არ გამომცხადებია. ორმოცი მოდის და არც მინდა ეს გავიაზრო. ვისაც მოსვლა უნდა, მოვა...

mama gabrieli

1658909940

"როდესაც დიდი ბრძოლები ჰქონდა, საკუთარ სხეულს სანთელზე დიდხანს წვავდა. ხელები ამომწვარი ჰქონდა... ერთხელ შევეცადე მეც მაგრამ..." - დეკანოზი რევაზ სიხარულიძე მამა გაბრიელის სასწაულებით

მამა გაბრიელზე ფილმის გადაღებას ნიკოლოზ ხომასურიძე აპირებს. რეჟისორს ფეისბუქგვერდი აქვს შექმნილი ბერი გაბრიელი ფილმი, სადაც პერიოდულად, წმინდა ღირსი მამის სულიერი შვილების ან უბრალოდ იმ ადამიანების ინტერვიუებს ათავსებს, ვისაც ურთიერთობა ჰქონდათ ბერ გაბრიელთან.ამჯერად მამა გაბრიელზე იოანე ნათლისმცემლის სახელობის დედათა მონასტრის წინამძღვარი, დეკანოზი რევაზ სიხარულიძე საუბრობს.ის სიხარულით მიესალმება წმინდა მამაზე ფილმის გადაღებას და საუბარში აღნიშნავს, თუ რას ნიშნავს სალოსობა, რომ ეს ქრისტეს სიყვარულისთვის თავის მოგიჟიანებაა, რომ ეს ძალიან დიდი ღვაწლია ღვთის წინაშე. დეკანოზი რევაზ სიხარულიძე: - ბევრი ვერ ხვდებოდა, რატომ იყო ასეთი მამა გაბრიელი. ზოგი ფიქრობდა, რომ ასე იმიტომ იქცეოდა, რომ ის ნასვამი იყო, ზოგი ამბობდა, რომ შიზოფრენიკი იყო. გვაპატიოს მისმა სულმა...ეს ფილმი, რომელიც მისი ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს, ყველაფერს ნათელს მოფენს და ის ადამიანები, ვინც სკეპტიკურად უყურებდნენ მამა გაბრიელს, დაფიქრდებიან და მის დიდ სულს შეიცნობენ. ასეთები უკვე ცოტანი არიან. თუმცა მე ვიცნობ ისეთ ადამიანებს, რომლებიც მამა გაბრიელს წმინდანად ვერ იღებენ. თან უკვირთ ასეთი სასწაულები როგორაა მასთან დაკავშირებული, ასეთი პოპულარული როგორაა ის ხალხში. ამ ფილმის მერე ისინი მიხვდებიან, რა ფენომენია სალოსობა.ბავშვობიდან ვცდილობდი ხშირად მივსულიყავი მამა გაბრიელთან. ძალიან რომ მომენატრებოდა, 54-ე სკოლაში შატალოს მოვაწყობდი და დილით ადრე მივდიოდი მასთან.ერთი დიდი სასწაული მახსოვს.ზამთარი იყო. მივედი და მამა გაბრიელი ჩვეული სიმშვიდით იჯდა და ღვთისმშობლის ძალიან ლამაზ, მოოქროვილ ხატს ასუფთავებდა. დამინახა და - იცი, რეზო, დღეს რა მოხდაო? დაიწყო ამბის მოყოლა - დილას გიჟივით წამოვვარდი, არც ჩამიცვამს, არც დამიხურავს, გიჟივით გავიქეცი. ვინმეს რომ ეკითხა, სად მიდიხარო, ვერ ვუპასუხებდი, მაგრამ რომ უნდა გავქცეულიყავი კი ვიცოდიო.ჩვენთან, მტკვრის ნაპირას სანაგვესთან ჩავირბინე, "გრუზავიკი" ნაგავს ცლიდაო. მივვარდი ამ ჩამოცლის დროს, დავინახე ღვთისმსობლის ულამაზესი ხატი, ავიღე თუ არა, ნაგვის დიდი მასა ჩამოიშალა მანქანიდანო. ერთი წამითაც რომ დამეგვიანა, ამ ხატს ვერ ვიპოვიდიო, მითხრა.მაშინ მოწაფე ვიყავი და ყურადღება ვერ მივაქციე ამ სასწაულს. ახლა, ამ გადასახედიდან რომ ვფიქრობ, ეს ძალიან დიდი სასწაული იყო, რადგანაც როგორც პირველი საუკუნის მოციქულები საუბრობდნენ სული წმინდის შესახებ, "სულმან ჰრქვა და მე წარვედი..." ანალოგიურად, მამა გაბრიელს სულიწმიდისაგან ეუწყა, აბა გაიქეცი . რომელი გავიქცეოდით, არც ერთი! მას უფალი სულიწმიდის მადლით ესაუბრებოდა, აშკარა იყო. როგორც პირველი საუკუნის მოციქულებს, მასაც ასევე ესაუბრებოდა სულიწმიდა. ბევრი ხატი ჰქონდა სანაგვეზე ნაპოვნი და გვჩუქნიდა.სანამ სამთავროს მონასტერში გადავიდოდა, მასთან ერთხელ სახლში მივედი. შეშვების ლოცვა ვთქვი, ამინო, მიპასუხა და შევედი. შეწუხებული იყო, სევდიანი თვალებით გამომხედა. თითქოს დაბერებული, დაპატარავებული იყო... როგორ ბრძანდებით, ცუდად ხომ არ ხართ-მეთქი? - ვკითხე. შეხედეო და ხელები მაჩვენა, მტევნები ზემოდან ამომწვარი ჰქონდა. წინ სანთელი ედგა. ანთებულ სანთელს დამწვარი ხელი ისევ შეუშვირა: შეხედე, ამას თუ ვერ უძლებს ადამიანი, ჯოჯოხეთის ცეცხლის ალს როგორღა გაუძლებსო? ამაზე წუხდა...ყველა ჩვენთაგანს გვაქვს ბრძოლები, ზოგი მეტანიებით, ან იესოს ლოცვით ვებრძვით ამ ბრძოლებს. მამა გაბრიელიც მეტანიებს აკეთებდა. მაგრამ როდესაც დიდი ბრძოლები ჰქონდა, საკუთარ სხეულს სანთელზე დიდხანს წვავდა... ერთხელ შევეცადე მეც იგივე გამეკეთებინა, მაგრამ წამში გამოვწიე ხელი. ამას მხოლოდ რჩეულთა შორის რჩეულები თუ შეძლებენ.... ჩვენთან ვაკეში ხშირად მოდიოდა სტუმრად. ასეთ სულიერ ფუფუნებაში ვყავდი. მაშინ ვერ ვაფასებდი, თუმცა დღეს მას ძალიან ვაფასებ.

erekle

1658895000

"ჩვენი ნაცნობები, მეგობრები, ახლობლები ლამის 24 საათიან რეჟიმში მუშაობენ, შედეგად კი იღებენ უღირს, დამამცირებელ ანაზღაურებას" - ერეკლე დეისაძე წალენჯიხის ბაზარში

წალენჯიხის ცენტრალურ ბაზარში ერეკლე დეისაძეს თბილი დახვედრა მოუწყვეს. სოციალური პოეზია ბაზარში - შეხვედრა ამ კონცეპტუალურ ლოკაციაზე, ავტორისთვის საინტერესო აღმოჩნდა."ოფლით გაპოხილ სხეულებს,და გულს სავსეს დარდით,მოშივდათ პური,მაგრამ შიათ ასევე ვარდიც.""ჩემი პოეზიის საღამო გაიმართა. დიდი ხანია ასეთი საინტერესო პუბლიკა არ მინახავს, ლექსების გარდა იყო კითხვა-პასუხის რეჟიმი, სადაც ბევრ საკითხზე ვისაუბრეთ.დიდი მადლობა წალენჯიხელებს თბილი დახვედრისთვის" - წერს დეისაძე სოციალურ ქსელში. ერეკლე დეისაძე: გავრცელებულია აზრი, რომ ქართველი ზარმაცია და ამიტომაც, მას არ აქვს შესაძლებლობა რეალიზდეს ცხოვრებაში, მაშინ, როცა ყოველდღიურობა სხვა რამეს ადასტურებს: ჩვენი ნაცნობები, მეგობრები, ახლობლები, ნათესავები მუშაობენ ლამის 24 საათის რეჟიმში, ცხოვრების უდიდეს ნაწილს სწირავენ ამ მექანიკურ შრომას, შედეგად კი იღებენ უღირს, დამამცირებელ ანაზღაურებას, რადგანაც ბიზნესები ბატონობენ მათზე. საქართველოში შრომის ინსპექცია არ აკონტროლებს სამუშაო საათებს, სამუშაო პირობებს, დადგენილად არ არსებობს მინიმალური ხელფასის ოდენობა. მარკეტები სავსეა პროდუქტებით, იქ შეხვდებით განსაკუთრებულ სიჭარბესა და სიჭრელეს. მარკეტებთან კი დგანან მშიერი ადამიანები. ხოლო მარკეტებში მუშაობს ხალხი, ვისაც დახლზე თავის ჩამოდების ნახევარ საათიანი შესაძლებლობა და უფლებაც კი არ აქვს. 

etero

1658858941

„სანამ ცოცხალი ვარ, მინდა ეს გავაკეთო... დაწუნებით ვერაფერს დამიწუნებს, მაგის უფლებას არ მივცემ“ - რას გვიმხელს ეთერ თათარაიძე

საოცარია, 66 წლის ფოლკლორისტი, ეთერ თათარაიძე რანაირად მუშაობს ერთდროულად ხუთ წიგნზე. ერთ წიგნს მხატვარ თენგიზ მირზაშვილზე წერს. ეს პირველად "პრაიმტაიმის" მკითხველს გაუმხილა. "ჩუბჩიკაზე წიგნის წერა ზურა შევარდნაძის შემოჩენამ გადამაწყვეტინა. როდესაც მან ჩემი პატარა ჩანაწერები ნახა, ჩამაცივდა, ეს ხომ უკვე წიგნია?! რატომ არ წერო?.."თურმე, ჩუბჩიკა ეთეროს ეუბნებოდა, მე შენი ლექსების შემდეგ უკეთესი გავხდიო. ეთეროს ლექსების წყალობით თუშური დიალექტი თუშებზე უკეთ უსწავლია."ზეპირად იცოდა ჩემი ლექსები. მე არც ერთი საკუთარი ლექსი ზეპირად არ ვიცი. მე რატომ არ მომცა ღმერთმა ხატვის ნიჭი-მეთქი, ვეტყოდი და რას მპასუხობდა?! შენ ლექსებში ხატავ, ბევრ რამეს შენი ლექსებიდან ვიხატავო. რა ხარბი გამოდექი, ხატვაც მოგინდაო, რომ მეტყოდა, არა, ვოცნებობ-მეთქი, ვპასუხობდი" - გვიყვება ფოლკლორისტი.და კიდევ ერთი წიგნი, რასაც ასევე პირველად ჩვენს მკითხველს უმხელს, ეს არის ავტობიოგრაფიული ნაშრომი. ეთერ თათარაიძე: - ჩქარა ვერ ვმუშაობ წიგნზე, მით უფრო ჩუბჩიკას წიგნზე. "ვითომ წიგნს" მას ვერ შებედავ. არ მინდა რამეში ავჩქარდე და ვხვდები, რომ ასე შეიძლება უსასრულოდ გაგრძელდეს. თითქმის ბოლოსკენ გავედი. მაგრამ ისეთი განწყობის ადამიანი ვარ, მერე როცა გადავხედავ, ჩემ თავს ვუწუნებ ხოლმე. როგორც წესია. წიგნი ხომ ადვილი არ არის საურთიერთოდ?!ბევრ ფოტოს ითხოვს. მისი ნამუშევრებიც უნდა იყოს შეტანილი. ზოგს თავისი ისტორია აქვს. ჩემთვის ნაჩუქარ ნახატებს თენგიზის მინაწერები აქვს. ალბათ, საინტერესო იქნება მკითხველისთვისაც.სანამ ცოცხალი ვარ, მინდა ეს გავაკეთო. არ ვიცი, თამუნა, როდის მოვრჩები.თუ ვიტყვი, რომ ხვალ დავამთარებ, დამთავრებული მაქვს, მაგრამ ეგრე არ არის. მე ხომ "საშინელი" განწყობების ადამიანი ვარ. (იცინის)მწერლებს იდეები არ ელევათ. რა იდეებიც მაქვს, ეს რომ შევასრულო, სულ ცოტა ოთხი ცხოვრება უნდა განვლო. კიდე ერთი ადამიანის (ჯერ ვერ ვასახელებ) თხოვნით ვმუშაობ ავტობიოგრაფიულ წიგნზე, ჩემი და ჩემი დის, ლელას ცხოვრებაზე, ბავშვობიდან მოყოლებული დღემდე.- რა მაგარია! თუშურ სურნელს წამოიღებს...- ჰო, მე მგონი. ხან ღამით გამიტაცებს მოგონებების წერა, ვზივარ და ვწერ, ხან მეტირება, ხან - ვიცინი. ოთხი დიდი რვეული უკვე დავწერე. აღმოჩნდა, რომ ბევრი რამ მახსოვს. ჯერ მთავარი ამბებისთვის არ მიმიხედავს. გრძელი ცხოვრება გვაქვს, უფალმა დაგვაბერა... დავწერ იქაურ ხალხზე, ყველაფერზე, იმ სამყაროზე, სადაც ჩვენ გავიზარდეთ.ლელა ძნელი ადამიანია და რას ვაკეთებ, ზოგ რაღაცას ჯერ არც ვეუბნები. განიცდის, რომ მასზე რამეს ვწერ. თითქოს, არც მთლად თავმდაბალია, მაგრამ რაღაც საკითხებში უგონოდ საცოდავია. მე სწორედ მის ამ ხასიათს ვუსვამ ხაზს. საცოდავი გული აქვს. მთელი ცხოვრება სხვისთვის ცხოვრობს. ეგეთმა მშობლებმა გაგვზარდეს, სხვისი შემბრალებელნი ვართ.დაწუნებით ვერაფერს დამიწუნებს, მაგის უფლებას არ მივცემ. თან აზრს ვეკითხები ამირანს. ჩვენ ხომ სიამის ტყუპებივით ვართ. ასე დაგვწერა უფალმა.- რა იშვიათია, ცოლ-ქმარი რომ ასე, ერთი მიმართულებით იყურებოდეს...- რა თქმა უნდა, ეს ადვილი არ არის.- თუშეთში ჩახვალთ მეტი ინსპირაციისთვის?- ისე მენატრება, მიწის სურნელსაც კი ვგრძნობ. ახლა აივსო და ჟრიალებს იქაურობა. მე ჩემი თუშეთი მდუმარეც მიყვარს. ყველაზე მეტად მაინც გაზაფხულის დასაწყისი უხდება, როცა ედემს ჰგავს და ფერადი ყვავილები ამოდის. ვითომ ცოცხალ სამყაროში ხარ, მაგრამ თან ირეალურში. არ გჯერა, რომ იქ ხარ და შენი ქვეყანაა.  და შემოდგომაზე მიყვარს. მაგ დროს მეტირება, როცა ყველა ბარში ჩადის და მარტო რჩება, ცარიელდება. განვიცდი ძალიან. ბოლოს, ორ წელზე მეტი ხნის წინ ვიყავი, ლექციები მქონდა და ცუდად გავხდი, წნევა მქონდა. ემოციამაც თავისი ქნა. სულ ვგეგმავ, ვგეგმავ და წელს უეჭველად უნდა წავიდე ჩემს თუშეთში.

ჭელიძე

1658858902

„ეს ერთგვარი ხრიკიც იყო, რომ იქ თუნდაც ერთი ადამიანი ჩასულიყო. ჩემმა კოლეგებმა კი ფოტოების გარჩევა დაიწყეს“ - კიდევ რაში გამოგვიტყდა მზესუმზირების გავრცელებული ფოტოსესიის ავტორი

ზაქარია ჭელიძის მიერ გადაღებული მზესუმზირების ყანების თვალწარმტაცმა ფოტოებმა სოციალური ქსელი მოიცვა. ფოტოებს უამრავი გაზიარება აქვს, ბევრმა კი ამ ადგილის შესახებ, ზაქარიას ფოტოების წყალობით გაიგო.ფოტოგრაფი „პრაიმტაიმს“ ნადარბაზევის ტბაზე გადაღებულ ყვითელ-იასამნისფერ ფოტოსესიაზე უამბობს. ზაქარია ჭელიძე: - მე ამ ადგილის შესახებ შერმაზანას ფოტოებისგან შევიტყვე. მასაც ბევრი გამომწერი ჰყავს, მაგრამ, მგონი, ჩემი ფოტოები უფრო მეტად გააზიარეს, არ ვიცი, რატომ, მოხდა.პირველად ვიყავი ნადარბაზევში. დავგეგმე, წავედი და მთელი დღე დავყავი იქ. გავიცანი თემურ ფსუტური, ვინც 50 ჰექტარზე გააშენა მზესუმზირები.აქ რატომ გადაწყვიტე ყანის დათესვა-მეთქი? ტურისტული მიზნებისთვისო და მართლა ფანტასტიკური ადგილია, თბილისთან ახლოს - სათევზაოთი, პურის ყანებით, ნაძვნარით... ადგილის პოპულარობისთვის უნდოდა და გამოუვიდა.დილით ჩავედი და დაველოდე დროს, რადგან ყვითელი პრეტენზიულია მწვანესთან. როცა მზე ცივია, დილას, უფრო სხვა ყვითელია, ვიდრე დღის მეორე ნახევარში, როცა ჩამავალი მზე კიდევ უფრო ათბობს ყვითელს. ამ დროს რაკურსის აღება რთულია. კონტრასტულ ფერებს ვერ იღებ.როცა მზესუმზირები დამწიფდებიან, თავებს ჩახრიან და მერე ეგეთი ზღვა აღარ არის. ყველა ფოტოგრაფს თავისი ხელწერა აქვს. მე როგორც ვხედავ, ისე ვაკეთებ და ვაზიარებ, მერე მოსწონთ თუ არა, მათზეა. ჩემმა კოლეგებმა დაიწყეს ფოტოების გარჩევა, ის არ უნდა იყოს და ეს არ უნდა იყოსო.თითქოს არაფერი ნატურალური არ არის ამ ფოტოებში, მაგრამ არა მგონია, ხელოვნებას ჩარჩო და ფორმები ჰქონდეს. ჩემთვის ყვითელი, იისფერ ან ვარდისფერ ფერთან კონტრასტში იკვეთება.ეს ერთგვარი ხრიკიც იყო, რომ თუნდაც ერთი ადამიანი ჩასულიყო და ეს სილამაზე ენახა.მწერენ, შენი ფოტოების მერე, ადამიანები აფუჭებენ იქაურობასო. ფოტოების გადასაღებად თუ ჩადიან, გადასარევია, მაგრამ არა მგონია, იქაურობას ანადგურებდნენ. პანდემიის დროს ფოტოგრაფებმა ბევრი ისეთი ადგილი გადაიღეს და გააცნეს საზოგადოაბას, მანამდე ნანახი რომ არ გვქონდა. გორთან, ცენტრალურ გზასთან 30 მეტრში რომ დიდი ტბაა, ბევრმა იმ დროს გადაღებული ფოტოებით გაიგო. ტურისტული კუთხით ის ადგილები საინტერესო გახდა. ეს კი ფოტოგრაფებისა და ვიდეოგრაფების დამსახურებაა.არავინ არ მავალებს  და არც ფულს მიხდის იმაში, რომ მარნეულში ჩავიდე, ყაყაჩოები გადავიღო და სხვებს გავუზიარო. მიყვარს ჩემი ქვეყანა და მინდა ის მხარე პოპულარული გახდეს, გაიცნონ კარგი კუთხით.ამხელა ღვარძლის ფონზე, ადამიანებს ვაჩვენებთ ადგილებს, სადაც შეუძლიათ ოჯახთან ერთად განიტვირთონ და ერთი დღით მაინც ბედნიერები იყვნენ. ამ სილამაზის ნახვის შემდეგ, სახლში სულ სხვა ადამიანები დაბრუნდებიან. ეს არის. სხვა მისია არ მქონია. ბევრი პრობლემაა, მით უმეტეს პანდემიის მერე. იქიდან ჩამოსულს განწყობა ბევრს შეეცვალა. რაც მეტმა ადამიანმა ნახა და გააზიარა, კიდევ უფრო ბედნიერი ვარ.