feola

1716307388

"ფეოლა" იტალიურად და სიცილისგან სკამიდან გადავარდნილი იტალიელი ხმის რეჟისორის ამბავი

იტალიელებმა "ფეოლა" ნახეს. ნახეს და ისიამოვნეს. ისიამოვნეს და უკვე კარგად იციან, "ვისი გორისაა" ხვიჩა კვარაცხელია. ლეგენდარული რეზო გაბრიაძის სცენარით გადაღებული კინოკომედია, რომელიც მეორე ლეგენდის - იპოლიტე ხვიჩიას სავიზიტო ბარათი იყო, რამდენიმე დღის წინ, ნეაპოლში იტალიურად ჟღერდა. ბაადურ წულაძის ფილმის იტალიურად ადაპტირების იდეა კი "კვარას" მიერ დატრიალებულ ქარიშხალს უკავშირდება და ის ქართველ ჟურნალისტს გაუჩნდა. ნინა მამუკაძე "პრაიმტაიმის" მკითხველს უყვება, თუ როგორ იქცა იდეა პროექტად, რომელშიც სპორტული ჟურნალისტები ასე დიდი ინტერესით ჩაითრია და ჩვენი საყვარელი პერსონაჟები გაახმოვანებინა.  იტალიელ სპორტულ ჟურნალისტებს, იტალიაში მცხოვრები ნინა ნეაპოლის მატჩებზე დასწრების დროს დაუახლოვდა. კვარას თანამემამულეს იტალიურ სპორტულ თოქშოუებში ხშირად იწვევდნენ და არა მხოლოდ ქართულ ფეხბურთზე, არამედ მთლიანად საქართველოზე უსვამდნენ კითხვებს. ნინა მამუკაძე: ამ ყველაფერმა შვა იდეა, რომ ფილმი, რომელიც ჩვენს ფეხბურთზეა საუკეთესოდ გაუწევდა პოპულარიზაციას ჩვენს ქვეყანას. იდეა პროექტად საქართველოს საქმეთა სამინისტროს დიასპორის დეპარტამენტის კონკურსში გამარჯვების შემდეგ იქცა და ეროვნული კინოცენტრის მხარდაჭერით განხორციელდა.ვის უნდა გაეხმოვანებინა თავად ფეოლა? ეს ერთი სპორტული ჟურნალისტის, ვალტერ დე მაჯოს ტემბრმა მიბიძგა. აქამდე ფილმი არ ჰქონდა გახმოვანებული და ესიამოვნა, რადგან მთავარი პერსონაჟის გახმოვანებას ვთავაზობდი.ადრიანო პასტორე ჩემი შთაგონების წყარო აღმოჩნდა. ისიც ჩვენი კოლეგაა. კვარას ერთ-ერთი მაგარი გოლის შემდეგ, მისგან მომდის ხმოვანი შეტყობინება, ბოლო ხმაზე ყვიროდა - ქართველი არის სინათლე, მომეცით საქართველოს მოქალაქეობა! მეთქი, აი, ვინ მჭირდება! ვასილ ჩხაიძეს ხომ ეროსი მანჯგალაძე ახმოვანებდა ყოველთვის. ადრიანოს ეროსის მსგავსი ტემბრი აქვს. ძველებური დარბაისლის, იმპერატიული ხმა. მოკლედ, ვასილ ჩხაიძის გმირის გახმოვანება ადრიანოს ჩავაბარე.ლუკა ჩიქოვანის დაყოლიება გაგვიჭირდა. მართალია, მსახიობია, მაგრამ რახან გამხმოვანებელი არ არის და ამავდროულად, პერფექციონისტია, არ უნდოდა ხელი მოეკიდა ამ საქმეზე. შიშობდა, რომ საუკეთესოდ არ გამოუვიდოდა. საბოლოოდ, ხვედელიძის როლი მაინც გაახმოვანა. ის რომში ჩავწერეთ, სხვა დანარჩენის გახმოვანება ნეაპოლში მოხდა. ხმის რეჟისორმა, რომელიც სერიოზული ტიპი იყო, მონტაჟის დროს იპოლიტეს ტიპაჟი, მანერები და მისი ტემბრი ისე დაამუღამა, ეს სერიოზული კაცი ბოლოს გადაბჟირდა და სიცილისგან სკამიდან რომ გადავარდა, მივხვდი, რომ ფილმის ხასიათი დაკარგული არ იყო!რთული აღმოჩნდა ზოგიერთი ტერმინის თარგმნა. გაიტალიურებაზე რამდენიმე ადამიანმა იმუშავა. ფილმი მაკა ხაჩოშვილმა და ქეთა სორდინი ჯაფარიძემ თარგმნეს, ადაპტირება კი - ჯოვანი ჯაკომანტონის, მაია ჯიჯავას და ფრანჩესკო ტრეჩის ეკუთვნით. მოვარგეთ იტალიური ტერმინები, მაგრამ არ იყო მარტივი. ვფიქრობ, მაინც გამოგვივიდა. ფლორენციის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი, ქეთა სორდინი ჯაფარიძე ფილმის გახმოვანებაშიც მონაწილეობს. ზოგადად, საპასუხისმგებლო პროექტია, "ფეოლა" ხომ საკულტო ფილმია. ამიტომ ძალიან სკრუპულოზურად ვიმუშავეთ, ყველა დეტალის გავლით.პრემიერა ნეაპოლში, კინოთეატრ "მოდერნისიმოში" შედგა. ჩვენებას ბევრი იტალიელი ჟურნალისტი დაესწრო.ერთ-ერთი გავლენიანი სპორტული გაზეთი Corriere Delo Sport-ი პრემიერის შემდეგ აქვეყნებს სტატიას "კვარას საქართველო, ახლა კინოშიც თამაშობს. La Stampa-მ კიდევ ერთმა დიდმა იტალიურმა გამოცემამ, მსგავსი პროექტების მნიშვნელობაზე გაამახვილა ყურადღება. სხვათა შორს, აქტიურად გაშუქდა...იტალიურად ადაპტირებული "ფეოლას" პრემიერა ნეაპოლში ერთი კონკრეტული მოტივით გავაკეთე. ნეაპოლში ფეხბურთი, ფაქტობრივად, რელიგიაა. ამიტომ პლუს ჩვენი კვარას ფაქტორის გათვალისწინებით, ვიცოდი, რომ  ეს პროექტი კარგად "იმუშავებდა"; და ეს ქართული ფეხბურთისა და კულტურის პოპულარიზაციისთვის გაკეთდა. სხვათა შორის, გაჭრა და დიდი დაინტერესება წამოვიდა. ასევე დაგაინტერესებთ:დათო ხუჯაძემ მესამედ იქორწინა„სულს აღზრდა უნდა. კუნთების ჩამოყალიბება ადვილია, სულისა - ძნელი... ბედნიერებას დანახვა უნდა; უნდა შეიგრძნო...“ - უცნობი ფაქტები თენგიზ არჩვაძეზე"წმინდა ელენეს ხსენების დღეს დავიბადე, მაგრამ ერთი თვე სახელი არ მერქვა“ - სოფიკო ჭიაურელი 87 წლის გახდებოდა"კვარაცხელია ჩვეულებრივი ფეხბურთელი არაა, არანორმალური ტალანტია... - როგორ შეაფასეს ხვიჩას გუშინდელი გოლი იტალიელმა ჟურნალისტებმა

sofiko

1716287428

„წმინდა ელენეს ხსენების დღეს დავიბადე, მაგრამ ერთი თვე სახელი არ მერქვა“ - სოფიკო ჭიაურელი 87 წლის გახდებოდა

მსახიობებს გენიალურობას არა მხოლოდ მათი პროფესიული ნიჭი და შეუდარებლობა სძენს, არამედ პიროვნული შტრიხები და ხასიათი. სოფიკო ჭიაურელი კი, ასეთ ადამიანთა კატეგორიაში გახლდათ. ის იყო პიროვნება, რომელიც ერთიანად უყვარდა ბაზრის უბრალო გამყიდველსაც და თეატრის გულმხურვალე გულშემატკივარსაც... და როდესაც პროფესიულ ზენიტს ადამიანურიც თან ერთვის, უკვდავებაც მოდის...დღეს სოფიკო 87 წლის გახდებოდა...მეხსიერების თვალით რომ დაივლი მის როლებს, ჯერ მისი თვალებბრიალა ციცინო გახსენდება "ჩვენი ეზოდან", შემდეგ - ტასია ("რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ"). შემდეგ უკვე მზექალა, ვარდო, ზღაპრული ფუფალა... ერთმანეთისგან ცა და დედამიწასავით განსხვავებული ქალები. ფარაჯანოვის "საიათნოვაში" - იგივე "ბროწეულის ფერში" შესრულებული როლები ხომ მისტიკაა! ლანა ღოღობერიძის "რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე" მთლიანად სოფიკოზე დგას.ამ თვალისმომჭრელ გალერეაში განსაკუთრებით უყვარდა ფუფალა.სოფიკო ჭიაურელი: ფუფალა ნათელი ფერია ჩემს შემოქმედებით ბიოგრაფიაში. ვფიქრობ, სხვა რომ აღარაფერი გავაკეთო, ფუფალა ხომ მაინც დარჩება-მეთქი. ქართული კინოს კი ის პერიოდი დარჩება როგორც კლასიკა.როდესაც დამიძახა და ეს როლი შემომთავაზა, გავგიჟდი ისე გამიხარდა. მოთხრობა წაკითხული მქონდა, მაგრამ ისევ გადავიკითხე და ისე მივედი სტუდიაში.გამახსენდა ქალი, რომელიც მარჯანიშვილზე მხვდებოდა ხოლმე. არანორმალური იყო, მანქანებს ხელს უქნევდა და უღიმოდა. ერთხელ მიზეზი ვიკითხე, მითხრეს, სიყვარულის გამო გაგიჟდა, შეყვარებული მოუკვდაო... ის გამახსენდა და ვიფიქრე, რომ აქედან გამომდინარე უნდა შემექმნა ფუფალას როლი. მივედი სტუდიაში, ვილაპარაკეთ, ვუთხარი ჩემი აზრი, ვაჩვენე, რაც მოვიფიქრე. თენგიზი ხომ ძალიან დამყოლი იყო, არასოდეს უთქვამს არავითარ შემთხვევაშიო. ჩავედით გარდერობში, მოვძებნეთ ტანსაცმელი, მერე ბოხჩაც, მერე გრიმი და გავედით გადაღებაზე. ფუფალა დღეს საზოგადო სახელად იქცა...სახელის ისტორია, რომელიც ერთხელ მოჰყვა, ბევრს არ გეცოდინებათ."რომ დავიბადე, ერთი თვე სახელი არ მერქვა" - ეს არის ფრაზა სოფიკო ჭიაურელის ერთ-ერთი ინტერვიუდან, სადაც ის ჰყვება, ლეგენდარულ ვერიკოსა და მიხეილს, როგორ სურდათ ქალიშვილისთვის ორი სხვადასხვა სახელის დარქმევა.სოფიკო ჭიაურელი: -  ჩემი დაბადების დღე, 21 მაისი წმინდა ელენეს ხსენების დღეა. დედას უნდოდა ჩემთვის ელენა დაერქმია, მამას კი - სოფიას დარქმევა სურდა.საბოლოოდ, როდესაც ერთი თვე შემისრულდა, მამამ ორი ფურცლის ნაგლეჯზე დაწერა ეს სახელები და ჩაყარა ქუდში. ქუდი მომიტანა და ხელი ჩამაყოფინა. მე ქუდიდან ამომიღია ფურცელი წარწერით - სოფია. და მე ძალიან ბედნიერი ვარ, რომ ეს სახელი ამოვიღე, რადგან სოფია - ეს სიბრძნეა.

maka

1716271140

"ჩემს თავს ვუთხარი, არ გინდა სენტიმენტები, თორემ შეიძლება გაგიჟდე-მეთქი. გამოვიპრანჭე და წავედი..." - რით გააოცა მაკა შალიკაშვილი შვილმა

20 მაისს ბოლო ზარის დღეა საქართველოს სკოლებში... და დაჰქროდნენ სამახსოვრო წარწერებით თეთრ პერანგ აჭრელებული ლამაზი გოგო-ბიჭები და ახალ ეტაპზე გადასვლის დღეს, გაუცნობიერებელ სიხარულს დაატარებდნენ. ამ დღეს ხომ გიხარია, რომ "დიდდები". არადა, ბავშვობის დასრულება რომ არ შეიძლება, ამას გაცილებით გვიან ვაცნობიერებთ, როდესაც, ჟამთაცვლისგან, უკვე გაყვითლებულ პერანგზე იმ სამახსოვრო წარწერებს გულაჩუყებული გადავავლებთ თვალს... სკოლა დაამთავრეს მსახიობების - ლევან ყოჩიაშვილის და მაკა შალიკაშვილის შვილებმა."გილოცავ სკოლის დამთავრებას. ბედნიერი და წარმატებული მომავალი, შენ, ვასი. მიყვარხარ და მეამაყები" - წერს ლევანი ფეისბუქზე.შვილის ფოტოებს აქვეყნებს მაკა შალიკაშვილიც, ემოციებს კი "პრაიმტაიმის" მკითხველს უზიარებს.მაკა შალიკაშვილი: დღეს გავიაზრე და ჩავუღრმავდი, მართლა გუშინ წავიყვანე თინანო სკოლაში... და უკვე დაამთავრა! ჩემს თავს ვუთხარი, მაკა, არ გინდა სენტიმენტები, არ ჩაჰყვე, თორემ შეიძლება გაგიჟდე-მეთქი. ეს ემოცია გადავკეტე, ჩავიცვი, გამოვიპრანჭე და წავედი ჩემი შვილის სკოლის ბოლო ზარზე.  დედაჩემი ტიროდა, რადგან მამაჩემი ვერ მოესწრო თინანოს სკოლის დამთავრებას. სურვილი ჰქონდა, თინანოს სკოლის დამთავრებას და ქორწილს დასწრებოდა... სამწუხაროდ, ორი წლის წინ გარდაიცვალა. ახლა ისეთი სევდიანი ვარ, ვერ წარმოიდგენთ, მაგრამ ამ დღეს, მაინც არ უნდა ვიტიროთ. კი, ჩვენი ძვირფასი ადამიანი ვერ მოესწრო ამას, მაგრამ ჩვენ მაინც ჩვენი შვილები ღიმილით, სიცილით, მაგარ ხასიათზე უნდა გადავიყვანოთ ცხოვრების ახალ ეტაპზე. საერთოდ არ მომწონს "ბოლო ზარი" რომ ჰქვია. უფ, კაი რა... ბოლო მტრისთვისაც არ იყოს.ალბათ, იმდენად ბევრია ჩემში ეს სენტიმენტები, ახლა ცრემლებად დავიღვრებოდი, მაგრამ არა! პირიქით, პროტესტი მაქვს და ვარ ბედნიერი, ვარ ძალიან ახალგაზრდა, შემდგარი, საკუთარ თავში დარწმუნებული...ბედნიერი დედა ჰყავს თინანოს!მე მინდა თითოეულ ბავშვს ვუსურვო ბედნიერება, სწავლა-განათლება. არაფერი არ მთავრდება, პირიქით, ახლა იწყება.ბავშვებო, კითხვა, განათლება, გონიერება, გააზრება. სულიერი ზრდა, რომ არასოდეს, არავინ და არაფერმა იმოქმედოს თქვენზე.მინდა, რომ იყვნენ თავისუფლები და ბედნიერები. არა სულელურად თავისუფლები, არამედ გააზრებულად, რომ ზუსტად იცოდნენ, რას და ვის ემსახურებიან და რას ემონებიან. ყველას ვუსურვებ მშვიდობიან ქვეყანაში ცხოვრებას, წარმატებას და ჯანმრთელობას. გეტყვით, რომ თინანოს, სასურველ ფაკულტეტებს შორის, სამსახიობო ფაკულტეტი არ ჩაუწერია. ისე კი, გამოვტყდები, მე გავოცდი, რომ სამსახიობო არ აურჩევია. მე ყოველთვის ვეუბნებოდი, რაც გინდა, დედიკო, ის გააკეთე-მეთქი. მე ყოველთვის იმას ვაკეთებდი, რაც მინდოდა, ბავშვობიდან ასეთი ტიპი ვარ. ადამიანის შინაგან თავისუფლებას პატივს ვცემ.მოდით, ჯერ საიდუმლოდ შევინახავ მის არჩევანს.წარმატებები ყველას! ასევე დაგაინტერესებთ: "რომ არა ჩემი დულსინია, ჩემს თვალებში ასეთი სხივი არ იქნებოდა" - გია ფერაძე შეყვარებულია"ალუჩა ძალიან კარგად მოქმედებს ნერვულ სისტემაზე და ახასიათებს დამამშვიდებელი ეფექტი,“- ლევან რატიანის რჩევა"განცდა მაქვს, რომ არც არსად წასულა... სულ მისი ზარის მოლოდინში ვარ..." - კახის გარდაცვალებიდან სამი წელი გავიდა

feradze

1715962148

„რომ არა ჩემი დულსინია, ჩემს თვალებში ასეთი სხივი არ იქნებოდა" - გია ფერაძე შეყვარებულია?

გია ფერაძის უმცროსმა ვაჟმა, ასევე მსახიობმა - გიორგი ფერაძემ, თეატრ "გიტისში" დონ კიხოტის როლი ითამაშა. პრემიერა დღეს შედგა. სპექტაკლს ითამაშებენ ხვალაც.მსახიობი სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს, გზას ულოცავს თავის ახალ პერსონაჟს და რეჟისორს, ალექსეი ჩერნიშევს მისთვის მიცემული როლისთვის, მადლობას უხდის. იქვე სიყვარულში უტყდება ქალს, რომელსაც თავის დულსინიად მოიხსენიებს."რომ არა ჩემი დულსინია, ჩემს თვალებში ასეთი სხივი არ იქნებოდა " - წერს ფერაძე უმცროსი ფეისბუქ სტატუსში.არტისტი ქსენია ბეზუგლოვასთან ერთად გადაღებულ ამგვარ ფოტოსაც აქვეყნებს - "სთორავს".ახლად გამომცხვარი დონ კიხოტი, მისი პერსონაჟის საყვარელი ქალის სახელს, ტყუილად არ ახსენებდა... არც ამგვარ ფოტოებს იღებენ უსიყვარულოდ...ამ პოსტით შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ გიორგი შეყვარებულია; მან თავისი დულსინია, ფაქტობრივად, საზოგადოებას ამ გზით წარუდგინა.გიორგი გია ფერაძის უმცროსი ვაჟია. ის გაჭრილი ვაშლივით ჰგავს მამას. როდესაც საქართველოში, ბიძის და და-ძმის გასაცნობად ჩამოვიდა, ეს მსგავსება ყველამ საკუთარი თვალით იხილა. გიას მეგობრები - ნანული სარაჯიშვილი და ასმათ ტყაბლაძე შოკში ჩავარდნენ. "გვეგონა გია იყო ჩვენთან. გარეგნობის გარდა, მანერებითაც საოცრად ჰგავს გიას." "გია როგორც მეცეკვებოდა, ზუსტად ისე მეცეკვა გიორგიც, ლამის გავგიჟდი. გია გაგვიცოცხლა" - იხსენებდა ქალბატონი ნანული. გაზეთ "პრაიმტაიმს" წლების წინ ვრცელი ინტერვიუ მისცა და თან ძალიან ემოციური.გიორგი ფერაძე: ბიძაჩემმა მითხრა, როცა ჩაგეხუტე, შენი კისრიდან ჩემი ძმის სუნი ვიგრძენიო. კისერი ხომ პულსაციისა და ფლუიდების ადგილია. ბიძაჩემს მაგრად რომ ჩავეხვიე, ჩვენი გენი თითქოს შეერთდა. საშინლად ღელავდა, განიცდიდა, გაგიჟებული იყო. მითხრა, შენ გადი პირველი, აბა, თუ გიცნობენო. ნინკა და მისი ქმარი ვიცანი, მაგრამ, მათ გარდა, კიდევ 15 ადამიანი იდგა. მსახიობები, მამას მეგობრები... მთელი აეროპორტი მე მელოდა... თოჯინასავით მატრიალებდნენ აქეთ-იქით, მეხვეოდნენ, მკოცნიდნენ. და ყველა ერთს გაიძახოდა - ვაიმე, როგორ ჰგავს გიას! აქამდე არ ვიცოდი ჩემსა და მამას შორის ასეთი მსგავსება თუ იყო. მე მისი ფოტოები მქონდა ნანახი, სადაც უკვე შედარებით ასაკში იყო. აქ რომ ჩამოვედი და 25 წლის გიას ფოტოები ვნახე, გავოცდი! ეს იყო შოკი! მე ჩემს ფოტოებს ვუყურებდი.გაცნობის შემდეგ, განსაკუთრებული სიახლოვე ჰქონდათ და-ძმას - მარიკუნას და გიორგის. თითქმის ტოლები იყვნენ. "გამოვდივარ ქუჩაში, არავინაა. მანქანის ფარები ანთებულია და კარი იღება. გადმოდის ქალი, ულამაზესი, ფერაძეებისთვის დამახასიათებელი „ღირსებებით" და... პირველი, რაც ვთქვი: რა სამწუხაროა, რომ ჩემი და ხარ-მეთქი. რა ვქნა, ასეთი რეაქცია მქონდა. მან „ხულიგნურად", ავტორიტეტულად მომმართა: „პრივეტ, ბრატუშკა" (ვგიჟდები, მარიკუნა რუსულად რომ მელაპარაკება). საოცარი შეგრძნება დამეუფლა. ერთ სუფრას ვუსხედით მე, მარიკუნა, ბიძინა და ნინკა. და რას მეუბნებიან: გია, მადლობა, რომ შეგვკრიბე, ჩვენ არასდროს ერთ სუფასთან არ ვმსხდარვართო. გავგიჟდი" - ჰყვებოდა გიორგი.სამწუხაროდ, მარიკუნა შარშან ივლისში, 39 წლის ასაკში ტრაგიკულად გარდაიცვალა...გიორგის დედა, პოეტი ირინა დღემდე გია ფერაძის გვარს ატარებს. მას ოჯახი აღარ შეუქმნია. ასევე დაგაინტერესებთ:გიორგი ყიფშიძე გავრცელებულ ჭორებს პასუხობს, თუ ვინ აჩუქა ბინამერილინ მონროს 14 საყვარელი კერძი და სასმელი

lennon

1715791109

რას სთხოვდა ლენონს ფანი, რომელმაც შემდეგ მუსიკოსის წერილი აუქციონზე გაყიდა

ვარსკვლავებს ბევრ უცნაურ თაყვანისმცემელთან, ეგრეთ წოდებულ ფანთან უწევთ ურთიერთობა. ახლა ეს უფრო გაადვილებული გზებით ხდება, მაგრამ მეოცე საუკუნეში დიდი არჩევანი არ იყო. კუმირს წერილებს წერდნენ. ასე მოიქცა ერთი ახალგაზრდაც, რომელმაც 1972 წელს, წერილით ჯონ ლენონს, მსოფლიოში სამოგზაუროდ ფული სთხოვა. მუსიკოსმა უცნაური თხოვნა არ დააიგნორირა და წერილითვე უპასუხა: "გააკეთე მედიტაცია და შენ შეძლებ ნახო მთელი მსოფლიო შენს წარმოსახვაში."1995 წელს ახალგაზრდა მსოფლიოს გარშემო სამოგზაუროდ მართლაც გაემგზავრა. მანამდე კი, მან ლენონის ეს წერილი აუქციონზე გაყიდა. გამოდის, რომ მისი მოგზაურობა მართლაც ლეგენდარულმა მუსიკოსმა დააფინანსა.***ჯონ ლენონი 1980 წლის 8 დეკემბერს ნიუ-იორკში, საკუთარი სახლის შესასვლელთან ცეცხლსასროლი იარაღით სასიკვდილოდ დაჭრეს. მომღერალი საავადმყოფოში მიყვანისთანავე გარდაიცვალა. ჯონს ხუთჯერ ესროლეს. ლეგენდარული მუსიკოსი 40 წლის იყო, მკვლელი კი - 25 წლის.ობსესიური აშლილობის მქონე მარკ დევიდ ჩეპმენი, "ბითლზის" ფანი იყო. მკვლელობამდე, რამდენიმე საათით ადრე, მისგან ავტოგრაფი აიღო.მარკ ჩეპმენი დღემდე ციხეშია. მას სამუდამო პატიმრობა აქვს მისჯილი. ჩეპმენის მთავარი მოტივი ცნობადობის მოპოვება იყო.2018 წელს, რო­დე­საც მას გა­თა­ვი­სუფ­ლე­ბა­ზე მე­ა­თედ უთხრეს უარი, მარ­კმა საბ­ჭოს უთხრა, რომ რაც მეტი წელი გა­დი­ო­და, მით უფრო მე­ტად რცხვე­ნო­და თა­ვი­სი საქ­ცი­ე­ლის.გა­თა­ვი­სუფ­ლე­ბა­ზე უარ­ყო­ფი­თი პა­სუ­ხი კი იმით და­ა­სა­ბუ­თეს, რომ ლე­ნო­ნის მკვლე­ლო­ბა ჩეპ­მენ­მა მხო­ლოდ სა­ხე­ლის და­სამ­კვიდ­რებ­ლად ჩა­ი­დი­ნა და მისი ცი­ხი­დან გაშ­ვე­ბა სა­ზო­გა­დო­ე­ბას საფრ­თხეს შე­უქ­მნი­და.69 წლის ჩეპმენი ისევ ციხეშია... ასევე დაგაინტერესებთ:"სამოთხეში ოჯახის წევრები ერთად არიან. ერთმანეთს ელაპარაკებიან და ამისთვის ადიდებენ უფალს" - შეიტყვეთ უფრო მეტი წმინდა მამისგან"განცდა მაქვს, რომ არც არსად წასულა... სულ მისი ზარის მოლოდინში ვარ..." - კახის გარდაცვალებიდან სამი წელი გავიდა"ციხიდან გამოსულს, ძველი გიასი აღარაფერი ჰქონდა შერჩენილი. საცოდავი იყო. სიკვდილი უნდოდა..." - გია ფერაძე 76 წლის გახდებოდა

soul

1715709934

"სამოთხეში ოჯახის წევრები ერთად არიან. ერთმანეთს ელაპარაკებიან და ამისთვის ადიდებენ უფალს" - შეიტყვეთ უფრო მეტი წმინდა მამისგან

მეოცე საუკუნეში, მოღვაწე ეფრემ არიზონელს ბევრ კითხვას უსვამდნენ. წმინდა მამაც თავმდაბლად იდგა და მოყვასის კითხვებს პასუხობდა. ნახულობენ თუ არა, ოჯახის წევრები გარდაცვალების შემდეგ ერთმანეთს? ეს საკითხი, ვფიქრობ, დაგაინტერესებთ.ერთხელ წმინდა ეფრემ არიზონელს ვკითხე, ურთიერთობენ თუ არა სამოთხეში მყოფი სულები ერთმანეთთან.მითხრა, რომ ოჯახის წევრები ერთად არიან. ერთმანეთს ელაპარაკებიან და ისინი ამისთვის ადიდებენ და ადიდებენ უფალს.იცნობენ თუ არა ნათესავები ან მეგობრები ერთმანეთს ღვთის სამეფოში?მან მიამბო, რომ მისმა მამამ სიკვდილის წინ აღსარება ჩააბარა და ზიარება მიიღო. მერე თვალები გაახილა, გაიღიმა და ბედნიერად თქვა:– მოვდივარ!… მოვდივარ!… ორ საათში მოვდივარ!…მართლაც, ზუსტად ორ საათში წავიდა. საათს დავხედე.წინა დღეებში დედაჩემს ეუბნებოდა:– ამ პატარა ბავშვს, რომელიც ჩემს ოთახს არ სცილდება მიეცი ტკბილეული და აკოცე.დედაჩემი მიხვდა, რომ ის რაღაც ზებუნებრივს ხედავდა, თუმცა არ შეიმჩნია და უთხრა, რომ ეს მისი შვილიშვილი, ანთიმოსი იყო.მაგრამ მან მშვიდად და სრული გონებრივი სიცხადით უპასუხა:- Არა, არა! ეს არ არის ანთიმოსი. ეს მირონია, ჩემი ძმა!მირონი მისი პატარა ძმა იყო, რომელიც პატარა ასაკში წავიდა ამ ქვეყნიდან. სულ რაღაც ოთხ ნახევარი წლის!ახლა, ღვთის საყვარელი პატარა ანგელოზი, ის გამოგზავნა მისმა სიყვარულმა, რათა გაეხარებინა მისი დიდი ძმა და სიყვარულით გაჰყოლოდა მას მარადისობის დიდ მოგზაურობაში…”.ბევრი სვამს კითხვას: შეიკრიბებიან თუ არა ნათესავები ან მეგობრები ღვთის სამეფოში? ეკლესიის მამები პასუხობენ, რომ დიახ, ისინი ერთმანეთს გაიცნობენ.ადამიანთა ყველა კეთილი გრძნობა განიწმინდება და სულიერ სიყვარულად გარდაიქმნება იესოში, სრულყოფილ სიყვარულში.ჩვენ გვაქვს მრავალი შემთხვევა, როდესაც ღმერთი მისკენ მიმავალ სულს თავის ნათესავებს უგზავნის, რომლებიც მას უყვარს, რათა გვერდით დაუდგეს, გაახალისოს და გაამხნეოს სული გამოსვლისას.მარადისობისკენ წასვლის წინ, ბევრი ხედავს მათ და ამბობს მათ სახელებს.  თუმცა სულს არსებით დახმარებას, თანადგომასა და თანხლებას, ისევე როგორც მის მფარველობას, მამა ზეციერის მიერ გამოგზავნილი წმინდა ანგელოზები უწევენ. ხანდახან მხარდასაჭერად წმინდანებსაც აგზავნიან. ამ შემთხვევაში დიდი მნიშვნელობა აქვს იმას, თუ რამდენად ახარებდა ღმერთს თავისი ცხოვრებით, თუმცა ღმერთის წყალობა კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია.ასე რომ, თუ გარდაცვალების წინ ადამიანები წასულების სახელებს ახსენებენ და მათ ეძახიან, ნუ შიშობთ... ასევე დაგაინტერესებთ: „იმ ხატს, რომელიც სიზმარში მეუბნებოდა, "სახლში წამიყვანეო", ყი­დდ­ნენ, რო­გორც ან­ტიკ­ვარს და არა რო­გორც, შეუფასებელ, ივერის ღვთის­მშობ­ლის ხატს!" - სასწაული, რომელიც ვენაში მოხდააფხაზეთის ომის ვეტერანობიდან ბერობამდე - "მამა ილია რამდენიმე წელი გარდაცვლილი გვეგონა"მართლმადიდებელმა ქრისტიანებმა მომმართონ გასაჭირის ჟამს და მათ თხოვნას მსწრაფლ შევისმენ“ - დღეს ამ ღვთისმშობლის ხატის ხსენების დღეა

mama ilia

1715376645

აფხაზეთის ომის ვეტერანობიდან ბერობამდე - "მამა ილია რამდენიმე წელი გარდაცვლილი გვეგონა"

9 მაისს მუხათგვერდის ღვთისმშობლის სახელობის მამათა სავანეში ბერმონაზონი ილია (ერში კონსტანტინე - კოკოშა) ფერაძე დაკრძალეს. ამბობენ, ბრწყინვალე შვიდეულში გარდაცვლილი ადამიანები პირდაპირ იმკვიდრებენ ცათა სასუფეველსო. როგორც ჩანს, თავისი ღვაწლით, 51 წლის მამა ილიამ, მარადისობაში ამგვარი გადასვლა დაიმსახურა... ბერმონაზვნულ ცხოვრებამდე იყო აფხაზეთის ომი, ბრძოლა... საბოლოოდ, ცხოვრებისეულ ეკალბარდებს, 13 წლის წინ მონასტერში გაექცა. ძალაანთხევის წმინდა ბასილი დიდის სახელობის მამათა მონასტერში მივიდა და იქიდან აღარც წამოსულა. "მამა ილია... თავდადებული ადამიანი, როგორც მისი ახლობლებისთვის, ასევე - სამშობლოსთვის.  ბოლოს და ბოლოს, ჩვენი საამაყო გრიგოლ ფერაძის შთამომავალი გახლდათ. დედამისის წინაპრები კი, წმინდა ბარბარეს ტაძარში არიან დაკრძალულნი" - "პრაიმტაიმთან" საუბარში ამბობენ ბერი ილიას თანამებრძოლები.  მათ გაიხსენეს დრო, როდესაც პატარა და გულანთებული ბიჭები იყვნენ და 90-იან წლებში, კოდორის ხეობის ცნობილი მოვლენების ეპიცენტრში იყვნენ.მამა ილიას კოდორში არეულობის დროს შეძენია ტყუპი გოგონები. ის კი იქ იყო, სამშობლოს სამსახურში... აფხაზეთის ომის ვეტერანი, ცამეტიოდე წლის წინ, წოდორეთში, ბასილი დიდის სახელობის მამათა მონასტერში ასულა და იქ დარჩენილა კიდეც. ამ მონასტერს ჩვენს ათონის მთას ეძახიან, რადგან იმ მონასტერში ქალები არ დადიან; ჩაკეტილი მონასტერია. ბერად აღკვეცის შემდეგ, თბილისს თითქმის არ სტუმრობდა. რვა წელი საერთოდ არ გამოსულა მონასტრიდან, თუ არ ჩავთვლით, სხვა ტაძრის ფრესკების მოსახატად გამოსვლასო, გვიყვებიან. ერთხელ ხმა გავრცელებულა, გარდაიცვალაო. ძველი ნაცნობ-მეგობრებიდან არავის სცოდნია, ეს რეალობა იყო თუ არა. ამიტომ რაღაც პერიოდი, წლების მანძილზე, გარდაცვლილი ჰგონებიათ... ასე გაგრძელდა მანამ, სანამ სამი წლის წინ, მოულოდნელად, არ შეხვედრია ერთ თანამებრძოლს თბილისში. სიხარულისგან ცრემლად დაღვრილან ძველი მეგობრები... სხვათა შორის, რუსთავში, ლურსმნის გარეშე, ძველი წესით ნაშენები ქვითკირის სიონის ტაძარი მამა ილიას მოხატული ყოფილა. ხატწერას კი ათონის მთაზე დაუფლებია. მისი მონასტრის მივლინებით წავიდა და სამი თვის მანძილზე ათონის წმინდა მთაზე იმყოფებოდა. ბიზანტიურ სტილში წერდა ხატებს.მამა ილიას ძალიან უყვარდა მამა გაბრიელი. ერთხელ მონასტრიდან კურთხევა აიღო და მამა გაბრიელის აშენებული ტაძარი რამდენჯერმე მოილოცა და ამბობდა, ჩემთვის აქაურობა იერუსალიმის ტოლფასიაო. ათონის მთაზე უნდოდა დამკვიდრება... უნდოდა იქაურ ქართულ მონასტერს დახმარებოდა; მაგრამ ვერ მოასწრო. უფალს ასე სურდა...ბოლო ხანებში ყველა მოძებნა, ვისთვისაც კი გული უტკენინებია, ყველას შენდობა სთხოვა. ყველას ლოცვებში იხსენიებდაო, ჰყვებიან... დიაგნოზი კი, რაც მისი გარდაცვალების მიზეზი გახდა, იყო მოულოდნელი კომა, სეფსისი და გაჟონვა. სამი თვის მანძილზე კომაში იყო. ბრწყინვალე შვიდეულის სამშაბათს აღესრულა და მესამე დღეს მუხათგვერდის ღვთისმშობლის სახელობის მამათა მონასტრის ეზოში დაიკრძალა. მონასტრის წინამძღვარს უთქვამს, ჩვენთვის დიდი პატივია ასეთი ადამიანის მონასტრის ეზოში დაკრძალვა, ჩვენ მოვუვლით მის სამუდამო განსასვენებელსო.ყველას გვეწეოდეს მამა ილია...ასევე დაგაინტერესებთ:"მებრძოლს ომი არ ტოვებს. დილაობით ბალიში ხშირად მხვდება სველი. სულიერი ტკივილები რომ მომეძალება, მოძღვართან მივდივარ, ჩემს თანამებრძოლთან - აფხაზეთის ომის მებრძოლი, ირაკლი ლომიძე საოცარი ისტორიებით"გაღვიძებისთანავე, კანკალით, ჯვარი ჩამოხსნა და იმდენი კოცნა, გაოგნებულები ვუყურებდით დათის… არავინ იცის, სად იმოგზაურა..." - დათი ქოქრაშვილთან დაკავშირებული სასწაულები

dedagvtisa

1715334650

„იმ ხატს, რომელიც სიზმარში მეუბნებოდა, "სახლში წამიყვანეო", ყი­დდ­ნენ, რო­გორც ან­ტიკ­ვარს და არა რო­გორც, შეუფასებელ, ივერის ღვთის­მშობ­ლის ხატს!" - სასწაული, რომელიც ვენაში მოხდა

"მინ­და ერთი ის­ტო­რია მო­გიყ­ვეთ, რო­მე­ლიც მე გა­დამ­ხდა" - წერს ფეისბუქზე ეკა ჯანელიძე და ღვთისმშობლის ხატის ფოტოს აქვეყნებს. ფეისბუქმომხმარებელი გვიყვება სასწაულზე, თუ როგორ იხილა სიზმრად ხატი, რომელიც სახლში წაყვანას სთხოვდა. მეორე დღეს კი, ღვთისმშობლის ეს ხატი, ვენის ანტიკვარიატის მაღაზიაში "იპოვა"... ეკა ჯანელიძე: 2014 წლის მა­ის­ში ჩემ დე­დამ­თილს და­უს­ვეს ძა­ლი­ან ცუდი დი­აგ­ნო­ზი, ჰო­ჩკი­ნის ლიმ­ფო­მა. ვე­ნა­ში გაგ­ზავ­ნი­ლი ანა­ლი­ზე­ბი­ათაც იგი­ვე და­დას­ტურ­და. უბ­რა­ლოდ, სტა­დია ვერ გან­სა­ზღვრეს, რად­გან ისეთ ად­გი­ლებ­ში იყო, რომ მა­სა­ლა, რაც უნდა აე­ღოთ და­სა­თე­სად, სა­ქარ­თვე­ლო­ში ვერ გა­ა­კე­თეს. ამი­ტომ ფუნ­ქცი­ის გა­სა­კე­თებ­ლად  ვენაში გავემგზავრეთ - მე, დე­და­ჩე­მი და ჩემი დე­დამ­თი­ლი.იქ ყოფ­ნას და­ემ­თხვა პეტ­რე-პავ­ლო­ბა. იმ ღა­მეს ვნა­ხე სიზ­მა­რი; ხელ­ში მე­ჭი­რა ღვთის­მშობ­ლის ხატი და მე­უბ­ნე­ბო­და: წა­მიყ­ვა­ნე შენ­თან სახ­ლში, არ გე­ცო­დე­ბი, ნახე, სულ სვე­ლი ვარო. დი­ლით გა­ვიღ­ვი­ძე თუ არა, ეს სიზ­მა­რი მოვ­ყე­ვი.კვი­რა დღე იყო. სა­სე­ირ­ნოდ გა­ვე­დით. გზად ნა­ყი­ნი ვი­ყი­დეთ და მოვ­ხვდით ერთ ქუ­ჩა­ზე, სა­დაც ან­ტიკ­ვა­რუ­ლი ნივ­თე­ბი იყი­დე­ბო­და.ერთი ბრო­ში მო­მე­წო­ნა. რომ უნდა მე­ყი­და, სა­ფუ­ლე აღარ დამ­ხვდა ჩან­თა­ში... რო­მელ­შიც მედო ყვე­ლა ჩემი სა­ბუ­თი და 500 ევრო.წა­მო­ვე­დით იმ სა­ნა­ყი­ნე­ში, სა­დაც დი­ლით ვი­ყა­ვით... იქ სულ სხვა გამ­ყიდ­ვე­ლი დამ­ხვდა. რომ ვუ­თხა­რი სა­ფუ­ლე დავ­კარ­გე, აქ დამ­რჩა­-მეთქი, იუ­ა­რა და პო­ლი­ცი­ი­თაც კი და­მე­მუქ­რა. ღმერ­თს ვე­ვედ­რე­ბო­დი, არ მინ­და ის ფული, რაც მქონ­და, მხო­ლოდ ჩემი სა­ბუ­თე­ბი მა­პოვ­ნი­ნე-მეთქი. შე­ვე­დი გამ­ყიდ­ველ­თან და ვთხო­ვე, მარ­ტო სა­ბუ­თე­ბი და­მიბ­რუ­ნეთ, ფული არ მინ­და­-მეთქი. ამ კაც­მა უცებ და­წე­რა რა­ღაც და მო­მა­წო­და, წადი ამ მი­სა­მარ­თზე, ნი­კო­ლა იკი­თხე და მოგ­ცემს შენს სა­ბუ­თებ­სო. წა­ვე­დით მო­ცე­მულ მი­სა­მარ­თზე, მო­ვი­და ნი­კო­ლა და მომ­ცა ჩემი სა­ფუ­ლე და არა მარო სა­ბუ­თე­ბი, ფუ­ლიც ხელუხ­ლე­ბე­ლი. 50 ევრო ნი­კო­ლას ვა­ჩუ­ქე. მე­გო­ბა­რი გვახ­ლდა, ვინც დაგ­ვყვე­ბო­და. მკი­თხა, სად წა­ვი­დე­თო? მე ისევ იმ ბრო­შის სა­ყიდ­ლად გა­დავ­წყვიტე წას­ვლა. ვი­ყი­დე ეს ჩემი ძა­ლი­ან მო­წო­ნე­ბუ­ლი ბრო­ში, რო­მე­ლიც სულ ­რა­ღაც 5 ევრო ღირ­და (სა­ერ­თოდ არ ვხმარ­ობ. რამ მო­მა­წო­ნა, არ ვიცი))და ვხე­დავ, ჩემი მე­გო­ბა­რი იქით პირ­ჯვარს იწერს, სას­წრა­ფოდ მი­ვე­დი და ვხე­დავ, ხელში უჭირავს ხატი... ის ხატი, რო­მე­ლიც სიზ­მარ­ში ვნა­ხე და ჩემ­თან წა­მოს­ვლას მთხოვ­და...ჩემ დე­დამ­თილს ემო­ცი­ის­გან გული წა­უ­ვი­და... ძლივს ამო­ვი­ლუღ­ლუ­ღე და ფასი ვი­კი­თხე, (ძა­ლი­ან ძვირს ვე­ლო­დი) ხა­ტის ფასი 500 ევრო მი­თხრეს - ის თან­ხა, რაც დავ­კარ­გე და რაც სას­წა­უ­ლადვე ვი­პო­ვე.ივე­რის ღვთის­მშობ­ლის ხატი მე-18-19 სა­უ­კუ­ნის. არა­ვინ იცის, რო­გორ მოხ­ვდა ვე­ნა­ში, ყი­დდ­ნენ, რო­გორც ან­ტიკ­ვარს და არა რო­გორც, ივე­რის ღვთის­მშობ­ლის შე­უ­ფა­სე­ბელ ხატს!!წა­მო­ვე­დით, წა­მო­ვაბ­რძა­ნეთ სა­ქარ­თვე­ლო­ში.რე­გის­ტრა­ცი­ა­ზე არ გა­მოჩ­ნდა!!ჩემს დე­დამ­თილს, ჰო­ჩკი­ნის ლიმ­ფო­მა არ და­უდ­გინ­და! (აბ­სო­ლუტუ­რად ჯან­მრთე­ლია)ყვა­ვი­ლი, რო­მე­ლიც ხატს პირ­ვე­ლად მო­არ­თვეს, არ და­ჭკნა!ხატ­მა ფერი იც­ვა­ლა და გაბრ­წყინ­და!სა­ბერ­ძნე­თის ეკ­ლე­სი­ი­დან ჩა­მო­ტა­ნილ ხმელ დაფ­ნის ფო­თოლს, მი­რონ­დე­ნა და­ე­წყო!გფარავდეთ დედა ღვთისა! ასევე დაგაინტერესებთ: "მართლმადიდებელმა ქრისტიანებმა მომმართონ გასაჭირის ჟამს და მათ თხოვნას მსწრაფლ შევისმენ“ - დღეს ამ ღვთისმშობლის ხატის ხსენების დღეა"აქ გალობის უფლებას არ გაძლევენ. თუმცა, დღეს დედა ღვთისმშობელმა ინება და... შესავედრებლადაც დავყოვნდით" - რას გვიყვება ბექა ჩხაიძე ათონის მთიდან"ივერიის ღვთისმშობლის ხატმა მადლი საქართველოში წაიღო და ათონის მთაზე წყაროც ამიტომ დაშრაო..." - რომელ ტაძარშია ეს ხატი

dati

1715186259

"გაღვიძებისთანავე, კანკალით, ჯვარი ჩამოხსნა და იმდენი კოცნა, გაოგნებულები ვუყურებდით დათის… არავინ იცის, სად იმოგზაურა..." - დათი ქოქრაშვილთან დაკავშირებული სასწაულები

ათი წლის დათი ქოქრაშვილის დედამ, ქრისტინე მამუკაშვილმა "პრაიმტაიმს", ცოტა ხნის წინ, ძალზე გულახდილი და ემოციური ინტერვიუ  მისცა. საყვარელი პატარა დათი, რომელიც საზოგადოებამ საშინელი ავტოავარიის (შარტავა ქუჩაზე) შემდეგ გაიცნო, ამჟამად ამერიკაში, ოპერაციებისა და მისთვის მორგებული პროთეზის მოლოდინშია."ყოველთვის ლაღ და პოზიტიურ ადამიანად ვთვლიდი თავს და თავიდან თითქოს ნაწყენი ვიყავი, უამრავი კითხვა მქონდა: ღმერთმა რის გამო დამსაჯა? რატომ მაინც და მაინც მე? რატომ ჩემი შვილი-მეთქი? მაგრამ მერე, თითქოს უფრო კარგად გავიცანი უფალი, მეტად მივენდე და შევიყვარე… დღეს უკვე პიროვნული ურთიერთობა ვისწავლე მასთან, მამასავით მივმართავ და ველაპარაკები ხოლმე… მისი ნების გარეშე არაფერი ხდება და იმისიც მჯერა, რომ თუ აქამდე მოგვიყვანა, შუა გზაში არ მიგვატოვებს და ბოლომდე ფეხზე დამიყენებს შვილს" - უამბობს ქრისტინე ჩვენს მკითხველს.ბიჭუნამ ბევრი ოპერაცია გადაიტანა - საქართველოში, წმინდა მიწაზე, გერმანიაში, ამერიკაში... დათის სასწაულებრივ გადარჩენაში სამყაროს შემოქმედის ხელი თვალნათლივ იგრძნობა...ავარიის შემდეგ, მასთან მიიყვანეს დედა პარასკევა, რომელმაც მამა გაბრიელის შემოსამოსელით შემოსა ბიჭი, ილოცა და... ამ ისტორიას მამა გაბრიელის სულიერი შვილი, მანანა ხორბალაძე გვიყვება:"თავიდან, როდესაც ეს თავზარდამცემი ამბავი შევიტყვე, ადგილს ვეღარ ვპოულობდი, ცრემლები ღვარად მდიოდა. წარმოვიდგინე, რა დღეში იყო ჩემი ქრისტი, ირაკლი. ქრისტის ბავშვობამ ჩემს თვალწინ გაიარა. უსაყვარლესი და გამორჩეული ბავშვი იყო, თავისი სათნოებით და სიკეთით. ვფიქრობდი, რა გაუსაძლის დღეში იყო ჩემი მეგობარი ნინო (დათის ბებია).მაშინვე დედა პარასკევას დავურეკე. მითხრა, ახლავე მივდივარ თბილისში, დრო ძალიან ცოტა დარჩაო. როდესაც რეანიმაციაში დედა პარასკევა შევიდა, დათის მამას გაბრიელის ქუდი დააფარა. ამ ამბის შემდეგ მთელ ოჯახს უდიდესი იმედი ჩაესახათ და ის ურვა და დარდი, თითქოს სადღაც გაუქრათ. ცოტა ხანში მირეკავს დედა პარასკევა და მეუბნება, მამა გაბრიელი ამბობს, დათი გადარჩება და ძალიან კარგი კაცი იქნება, მაგრამ წინ უდიდესი განსაცდელები და უამრავი ოპერაციები ელოდებაო...დათისთვის მართლმადიდებლური სამყარო შევძარი. სწორედ ამდენი ხალხის ლოცვისა და დათის მშობლების რწმენის გამო აჩუქა სიცოცხლე უფალმა ბავშვს.ვნების კვირაში, დილით თვალი რომ გავახილე, პირჯვარი გამოვისახე და დათი შევავედრე უფალს. შემდეგ ისევ დავხუჭე თვალები. ხომ არის შემთხვევა, დილით გაღვიძება რომ გეზარება და ისევ თვალებს ხუჭავ. ასე იყო სამივეჯერ...დავხუჭე თვალები და ზეცაში გუმბათს ვხედავ, რომლის შუაშიც ზის მაცხოვარი, გვერდით დედა ღვთისმშობელი უზის და უამრავი წმინდანისა და ანგელოზის გარემოცვაშია. წინ ედგათ მდუმარე, თავდახრილი პატარა კრავი. რაღაცაზე მსჯელობდნენ, მე მათი ხმები არ მესმოდა. თითქოს სასამართლო პროცესივით იყო და განაჩენი უნდა გამოეტანათ. გაისმა ხმა, "დაიკლას თუ არა ღვთის კრავი." მეორე დილას, ისევ გუმბათის ხილვა მქონდა. ვხედავ მაცხოვარს, ღვთისმშობელს, წმინდანებს, ანგელოზთა დასს... ვლოცულობ: გთხოვ, უფალო, მეორე სიცოცხლე აჩუქე პატარა დავითს-მეთქი. მაცხოვარს მარჯვენა ხელში დიდი ოქროს ჯვარი ეჭირა. ჩემი ვედრების შემდეგ ეს ჯვარი აღმართა მაცხოვარმა და გადამსახა. თვალები გავახილე და ეს ყოველივე გაუჩინარდა.მესამედ სამების დიდი ხატი ვნახე, ცოცხლად. თითქოს გაცოცხლდა წმინდა სამება, გვერდით კი, ზუსტად მათ სიმაღლეზე დათუნა იჯდა. ბავშვს მარცხენა მხარზე სამი ძალიან დიდი ოქროსფერი ჯვარი ჰქონდა. დაახლოებით მენჯის ძვლამდე ჩამოსდიოდა ჯვრები.ჯვართან დაკავშირებულ სასწაულს იხსენებს ქრისტინეც.ქრისტინე მამუკაშვილი: დათიმ, გაღვიძებისთანავე, ჯვარი დაინახა, რომელიც საწოლთან ეკიდა. ხელის კანკალით ჩამოხსნა და იმდენი კოცნა, გაოგნებულები ვუყურებდით… არავინ იცის, სად იმოგზაურა და რა ნახა იმ პერიოდში, მაგრამ ფაქტია, რომ ჯვრის დანახვაზე ეს რეაქცია ჰქონდა. როდესაც დედა პარასკევასთან ერთად მამა გაბრიელის დაუჯდომელი წავიკითხეთ და ზეთი აცხო, ეს იყო მომენტი, როდესაც ცხადად ვიგრძენი, რომ მამა გაბრიელი ჩვენთან იყო და არ მიგვატოვებდა ამ განსაცდელში. თითქოს ის იყო შუამავალი ჩვენსა და უფალს შორის და მართლაც, იმ დღის შემდეგ, მე არ დამიკარგავს რწმენა, რომ დათი იცოცხლებდა.დათიკოს გადარჩენა თავიდან ბოლომდე სასწაულია, ჩემი აზრით, ყველაფერში იგრძნობა ღმერთის ხელი. არ გაგვწირა უფალმა და მოგვცა შანსი, რომ თავიდან დაგვეწყო ცხოვრება, ისე როგორც მას სურდა. ასევე დაგაინტერესებთ: "განცდა მაქვს, რომ არც არსად წასულა... სულ მისი ზარის მოლოდინში ვარ..." - კახის გარდაცვალებიდან სამი წელი გავიდა"ციხიდან გამოსულს, ძველი გიასი აღარაფერი ჰქონდა შერჩენილი. საცოდავი იყო. სიკვდილი უნდოდა..." - გია ფერაძე 76 წლის გახდებოდა

gvtismshobeli

1715182652

"მართლმადიდებელმა ქრისტიანებმა მომმართონ გასაჭირის ჟამს და მათ თხოვნას მსწრაფლ შევისმენ“ - დღეს ამ ღვთისმშობლის ხატის ხსენების დღეა

დღეს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ხატის - „მსწრაფლშემსმენლის“ ხსენების დღეა. შეხედავ თუ არა ხატს, ირწმუნებ, რომ იგი ჭეშმარიტად სასწაულთმოქმედია და წარმოშობით საკმაოდ დაცილებული ჩვენს ხანას. მის ფერებს თითქოს დაუკარგავს თავდაპირველი კოლორიტი, მაგრამ არც თუ მთლად. გარკვეულ წილად ამაში ჩანს განგება ღვთისა: საუკუნეების მანძილზე იგი შემონახულია უვნებლად, სწორედ იმიტომ, რომ აღასრულოს სასწაულები და კურნებანი სადიდებლად ღვთისა.ხატი ათონის მთაზე, დოქიარის მონასტერშია და მის შესახებ შემდეგი გადმოცემა არსებობს:მონასტრის საძმოს სატრაპეზოს წინ, კედელზე, ნიშში, ძველი დროიდან დაწერილი იყო ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატი, რომელსაც ღირსი მამები, ამ სავანის დამაარსებლის წმინდა ნეოფიტეს დროინდელად მიიჩნევენ. იგი კი მე-10 ს-ში ცხოვრობდა.ხატის წინ იყო გასასვლელი, რომლითაც მონასტრის მამები სატრაპეზოში დადიოდნენ. ტრაპეზარს ხშირად უხდებოდა აქ გავლა-გამოვლა არა მარტო დღისით, არამედ ღამითაც. ღამით იგი ანთებული კვარით ხელში დადიოდა-ხოლმე. ერთხელაც, ტრაპეზარმა ბერმა ნილოსმა, ჩვეულებისამებრ, ანთებული კვარით ჩაუარა ხატს და შემოესმა ხმა: „აწ ნუღარ გაივლი აქ ანთებული კვარით და ნუ სჭვარტლავ ჩემს სახეს“.უჟამო ჟამს ცარიელ სატრაპეზოში ადამიანის ხმის გაგონებამ ჯერ შეაკრთო ბერი, მაგრამ შემდეგ იფიქრა, რომელიმე ძმა იქნებოდაო და განაგრძო გზა; არც ანთებული კვარით სიარულისათვის დაუნებებია თავი. გამოხდა ხანი და ნილოსმა კვლავ გაიგონა ხმა: „ბერო! უღირსო! კიდევ დიდხანს აპირებ ასე უდარდელად და უდიერად მიხრჩოლო?“ და ამ სიტყვებზე ტრაპეზარს თვალთ დაუბნელდა და სინათლე დაჰკარგა. ახლა კი გაახსენდა უწინ გაგონილი სიტყვები, იგრძნო თავისი ცოდვის მთელი სიმძიმე და მიხვდა, რომ ღირსი იყო სასჯელისა ღვთისმშობლის ხატისადმი უგულისყურობისა და დაუდევრობის გამო. ნილოსი, სრულიად დაბრმავებული, საშინელი ტკივილებით იტანჯებოდა: ეგდო ხატის წინ დამხობილი, სანამ არ დადგა დღე.შეშინებული ბერები მოწიწებითა და კრძალვით დაემხნენ სასწაულთმოქმედი ხატის წინ, აანთეს მის წინ კანდელი, ხოლო ახალ ტრაპეზარს დაავალეს მის წინ ეკმია საკმეველი. ნილოსმა გადაწყვიტა მანამდე დარჩენილიყო ხატთან, სანამ ცოდვა არ მიეტევებოდა და სიბრმავისაგან არ განიკურნებოდა. დღე და ღამე დამხობილი ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატის წინ გოდებდა და შეწყალებას ევედრებოდა. ჭეშმარიტი სინანულის ცრემლებით ითხოვდა შენდობას, რომ ყური არ ათხოვა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის სიტყვებს.ყოველთა მონანულთა შემწემ არ უგულებელჰყო უსინათლო მლოცველის ღაღადისი და ერთ მშვენიერ დღეს, როდესაც ბერი ცრემლებით ლოცულობდა ხატის წინ, ესმა ხმა მისგან: „ნილოს, შესმენილ იქნა შენი ვედრება, შენ მიგეტევა ცოდვა და დაგიბრუნდება თვალისჩინი. აუწყე ძმებს, რომ მე ვარ საფარველი, მფარველი და მეოხი თქვენი სავანისა. დე, მათ და მართლმადიდებელმა ქრისტიანებმა მომმართონ მე გასაჭირის ჟამს, და არავის დავტოვებ შეუსმენელს: ყოველთა ჩემდამი სასოებით მოლტოლვილთა ვექმნები შუამდგომელად და მათ თხოვნას ჩემი ოხით შეისმენს ძე და ღმერთი ჩემი. დღეიდან ეს ხატი წოდებულ იქნება „მსწრაფლშემსმენელად“, რამეთუ ყოველთა მვედრებელთა მოვუვლენ წყალობას და მათ თხოვნას მსწრაფლ შევისმენ“.ამ საოცარი სიტყვების შემდეგ ნილოსს თვალები აეხილა.ამ სასწაულის შესახებ ხმა სწრაფად გავრცელდა წმინდა მთაზე და მრავალი ბერი, მსურველი სასწაულის ხილვისა, მოაწყდა დოქიარის სავანეს. ისინი მოწიწებით თაყვანს სცემდნენ ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატებას და გაოცებულნი შესცქეროდნენ მოულოდნელი სიბრმავით დასჯილ და კვლავ შეწყალებულ ტრაპეზარს. ამასობაში, ძმებმა ზღუდით გამოჰყვეს ეს ადგილი და რამდენადაც ხატი დასავლეთის კედელზე იყო დაწერილი, სატრაპეზოს შესასვლელისგან მოპირდაპირე მხარეს, მოაწყვეს მშვენიერი ტაძარი მისი სახელობისა. ამ დღიდან მოყოლებული, გამოარჩევენ ხოლმე ერთ-ერთს მღვდელმონაზვნებიდან ყველაზე უფრო ღვთისმოშიშსა და გამოცდილს, რომ მუდმივად იმყოფებოდეს ხატთან და მის წინ დილას და საღამოს აღასრულებდეს პარაკლისს. გარდა ამისა, ყოველ სამშაბათსა და ხუთშაბათს, საღამოს ლოცვის შემდეგ მორიგე მსახური მღვდელი იწყებს გალობას შუა ტაძარში და იმავე წამს მამები და ძმები უდიდესი მოკრძალებით გამოდიან ტაძრიდან, მიემართებიან ამ ხატთან და მის წინაშე აღასრულებენ ღვთისმშობლის პარაკლისს და იხსენებენ ყველა მართლმადიდებელ ქრისტიანს და ლოცულობენ მსოფლიო მშვიდობისათვის.მსახურ მღვდელს ევალება თვალყური ადევნოს სისუფთავის დაცვას. „მსწაფლშემსმენელის“ სამლოცველოში კვირაში ორჯერ აღესრულება საღმრთო ლიტურგია. მანვე უნდა მიაქციოს ყურადღება, რომ ხატის წინ მუდმივად ენთოს კანდელი. მათი რიცხვი 20-ს აღწევს, ამათგან ექვსი მუდმივად ანთია. ყველა ეს კანდელი ღვთისმოსავი ქრისტიანების შემოწირულობას წარმოადგენს ხატის მიერ აღსრულებული სასწაულების სამადლობელად. ამ კანდელების ზეთიც შემოწირულია.ღვთაებრივი „მსწრაფლშემსმენელის“ ხატის მადლით მრავალ უსინათლოს აეხილა თვალი, კოჭლებმა იწყეს სიარული, დაუძლურებულნი განმტკიცდნენ, ბევრჯერ ჩაძირვას გადაურჩნენ გემები, გათავისუფლდნენ ტყვეები და მრავალი სხვა. დღემდე იგი ეხმარება ყველა მართლმადიდებელ ქრისტიანს, ვინც მას მიმართავს რწმენით, მოწიწებით და შემუსრვილი გულით.1877 წლიდან ამ ხატის ასლი იმყოფება მოსკოვში, წმიდა პანტელეიმონის ტაძარში, ერთ-ერთი ასლი კი საქართველოს საპატრიარქოშია დაცული. ***ლ ო ც ვ ა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატის „მსწრაფლშემსმენელის“ მიმართ(ევედრებიან მრავალთა უძლურებათა - სიბრმავის, კოჭლობის, სისუსტის ჟამს, ასევე ტყვეობისა და გემის დაღუპვისას)ტროპარი, ხმა 4ღუთისმშობელისა მომართ მოვილტვით ჭირსა შინა მყოფნი და შეუვრდებით წმიდასა ხატსა მისსა. სიღრმით სულისაჲთ მხმობელნი სარწმუნოებითა, ესრეთ: მსწრაფლ ისმინე ლოცუა ჩუენი, ქალწულო, რომელი მსწრაფლშემსმენელად იწოდები, რამეთუ მარადის მზა ხარ შენ მონათა შენთა შეწევნად.ლოცვაჰოი, ყოვლადწმიდაო ქალწულო, დედაო ღვთისა მაღლისაო, მსწარფლშემსმენელო მეოხო ყოველთა შენდა მოლტოლვილთაო, ზეციურისა დიდებისა შენისაგან გარდამოიხილე ჩემ ზედა - უხმარისა, რომელ ხატსა შენსა შევრდომილ ვარ, მსწრაფლ ისმინე მდაბალი ლოცუანი ცოდუილისა ამისანი და შესწირენ ძესა შენსა. მას ევედრე, რაჲთა განანათლოს დაბნელებული სული ჩემი მადლითა ღუთაებისა მისისათა და განწმიდოს გონებაჲ ჩემი ზრახუათაგან ამაოთა. მოამდოვროს აღძრული გული ჩემი და განკურნნეს წყლულებანი მისნი და დანერგნეს მას შინა საქმენი კეთილნი და შიშითა მოზღუდოს ყოველნი ღუაწნი ჩემნი, შემინდვეს ყოველნი ბოროტებანი ჩემ მიერ ქმნილნი, განმათავისუფლოს მე სატანჯუელისაგან საუკუნოჲსა და ნუ მომაკლებს ზეციურსა სასუფეველსა თვისსა, ჰოი, უფროსადკურთხეულო ღვთისმშობელო, მსწრაფლშემსმენელად სახელ-სდევ ხატსა შენსა და ყოველთა მოუწოდებ ხმობად შენდა სარწმუნოებითა: ნუ უგულებელს-მყოფ მწუხარესა ამას, რაჲთა არა დავინთქა სიღრმესა შინა მწუხარებათა ჩემთა, რამეთუ შენ ხარ სასო ჩემი და მომნიჭებელ ცხოვნებისა და შენსა საფარველსა და მეოხებასა შევვედრებ თავსა ჩემსა საუკუნოდ, ამინ. ასევე დაგაინტერესებთ:"ივერიის ღვთისმშობლის ხატმა მადლი საქართველოში წაიღო და ათონის მთაზე წყაროც ამიტომ დაშრაო..." - რომელ ტაძარშია ეს ხატი„სოხუმიდან გამოგზავნილი ლიმონი იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის ეზოში ჩავრგე... 44 წელია მას სურვილების ხეს“ ეძახიან“ - კაცი, რომელიც ნატო გელაშვილს ღმერთმა გამოუგზავნა

jejili

1715095490

სად წავიღოთ "დაძველებული" წითელი კვერცხი და ყვითელი ჯეჯილი - დეკანოზის პასუხი

აღდგომის სიმბოლოებს - წითელ კვერცხსა და ჯეჯილს "თავისი დრო" აქვს, შემდეგ ჯეჯილი ყვითლდება, კვერცხის ჭამისგანაც თავს ვიკავებთ; ერთი კვირის შემდეგ ვორჭოფობთ - ვარგისია თუ არა საკვებად?რა უნდა ვუყოთ "მოძველებულ" წითელ კვერცხსა და ჯეჯილს?"პრაიმტაიმის" კითხვაზე პასუხს დეკანოზი გურამ ჭარელაშვილი სცემს.დეკანოზი გურამ ჭარელაშვილი: - ეკლესია-მონასტრებში არის ადგილები, სადაც ისეთი მოხმარების ნივთებს ვათავსებთ, რასაც ურნაში არ ვყრით, რადგან მისადმი მოკრძალება გვაქვს. მერე ისინი ან იწვება, ან სპეციალურ ადგილას მიწაში იფლება. მაგალითად, გამხმარი სეფისკვერი, საკმევლის ნამწვი, ძველი წითელი კვერცხი. ისინი ნაგავში არ უნდა მოხვდეს. კვერცხი შეიძლება სასაფლაოზე, ერთ კონკრეტულ ადგილას დაფლონ.ჯეჯილს ტაძრების ეზოებში რგავენ. ვისაც აქვს ბაღ-ბოსტანი, შეუძლია იქ დარგოს ან მოათავსოს ჯეჯილი. ის სიწმინდე არ არის, მას სიმბოლური დატვირთვა აქვს, ამიტომ სახლის ეზოშიც გადარგეთ.ასევეა დამწვარი ნახშირი და საკმეველიც; ის ურნაში არ უნდა გადაყაროთ, არამედ ბაღ-ბოსტანში ხეებსა და ნარგავებს მოუყარეთ ძირში, ან ტაძრის ეზოში, ასეთი ნივთებისთვის სპეციალურად განკუთვნილ ადგილას მიიტანეთ. "როდესაც ჩემთან ცხოვრებადამსხვრეული ადამიანები მოდიან, მე მათ 93-ე და 36-ე ფსალმუნებს ვუკითხავ..." - ბერი პაისი თანამედროვე ადამიანზე"მენატრება ის პერიოდი, როდესაც მამა გაბრიელთან, მცხეთაში ვიყავი. ის სულ ჩემთან არის..." - დედა პარასკევა წმინდა მამას იხსენებს"ჩემს მეგობარ ჩიტს ოლეტი დავარქვი, ჩუმად მოფრინდება ხოლმე და ჩემი ჟილეტის შიგნით იმალება..." - ბერი პაისი საოცარი ამბით

iveris dedagvtisa

1715092351

"ივერიის ღვთისმშობლის ხატმა მადლი საქართველოში წაიღო და ათონის მთაზე წყაროც ამიტომ დაშრაო..." - რომელ ტაძარშია ეს ხატი

დღეს ივერიის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ხატის ხსენების დღეა... ამ კონკრეტული ხატის ხსენების დღე წელიწადში რამდენიმეჯერ აღინიშნება. ხატი ათონის წმინდა მთაზე 999 წლიდანაა დავანებული და მისი სასწაულებრივი ისტორია ყველასთვის ცნობილია. (ისტორიის წასაკითხად გადადით ბმულზე)არსებობს გადმოცემა, რომ სანამ კარიბჭის სასწაულთმოქმედი ხატი ივერთა სავანეში იმყოფება, ათონის მთა მთელს ქვეყნიერებას მოჰფენს მართლმადიდებლობის წმინდა ნათელს და ჯოჯოხეთის ძალები ვერ მოერევიან მას. მაგრამ დადგება დრო და ხატი გაუჩინარდება ისეთივე იდუმალი გზით, როგორც მოვიდა. მაშინ ბერებმა სასწრაფოდ უნდა დატოვონ წმინდა მთა, როგორც ქრისტიანებმა მიატოვეს იერუსალიმი ტიტუსის დროს. სოფლის აღსასრულისა და უფლის მეორედ მოსვლის ერთ-ერთი ნიშანი სწორედ ეს იქნება.ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ასლები საქართველოს სხვადასხვა კუთხეშია.ამ სასწაულმოქმედი ხატის მოლოცვის შესაძლებლობა გაქვთ სიონშიც. ივერიის მიწაზე სტუმრად მყოფი ათონელი ბერებისთვის საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს ილია მეორეს თხოვნით მიუმართავს, რათა საქარველოსთვის გადაეღოთ ასლი კარიბჭის ხატიდან. ორიოდ წელიწადში ბერძენმა მამებმა დაასრულეს ასლის შექმნა. ასლის გადაღების შემდეგ, ხატი ორმოცი დღის განმავლობაში მიდებული ჰქონდათ თავადპირველ ხატთან, რათა მისგან მიეღო მადლი და ნიჭი. ხატის კურთხევა შესრულდა ივერიის ღვთისმშობლის ტაძარში: დედა ხატი აკურთხებდა თავის ასლს და უხილავად გადასცემდა ლოცვა-კურთხევას თავისი წილხვედრი ქვეყნისთვის - საქართველოსთვის.ივერიის ხატი თბილისში ჩამობრძანდა 1989 წლის 9 ოქტომბერს, წმინდა მოციქულისა და მახარებლის იოანე ღვთისმეტყველის ხსენების დღეს. ათეულობით ათასი ადამიანი შეხვდა სიწმინდეს და აეროპორტიდან ფეხით მიაცილა იგი სიონის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძრამდე. ეს იყო მართლმადიდებლობის ნამდვილი დღესასწაული ივერიის მიწაზე.არც ეს უდიდესი მოვლენა „დატოვა“ სასწაულთმოქმედმა ხატმა სასწაულის გარეშე. ასლის საქართველოში ჩამობრძანებისას ის წყარო, რომელიც ათასი წლის წინათ სასწაულებრივად ამოჩქეფდა წმინდა გაბრიელ ქართველის მიერ ზღვიდან ხატის გამოსვენების ადგილას, თითქმის მთლიანად დაშრა. ათონელი ბერების განმარტებით, ხატმა მთელი მადლი საქართველოში წაიღო და წყაროც ამიტომ დაშრაო...2000 წლის შობის მარხვის მიწურულს კი, თბილისის სიონში დაბრძანებულმა ივერიის ღვთისმშობლის ხატმა,  სარწმუნოებაში, კვლავ ახალი სასწაულით განამტკიცა თავისი მორწმუნენი. უწმინდესისა და უნეტარესის სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით ივერიის ღვთისმშობლის ხატის მოოქროვილი პერანგით შემოსვა გადაწყდა. როდესაც ივერიის ღვთისმშობლის ხატი ანალოღიიდან გადმოაბრძანეს, მინაზე, რომლის მიღმაც ხატი იმყოფებოდა, ღვთისმშობლის ყრმით გამოსახულება აღმოჩნდა აღბეჭდილი. ანაბეჭდი საკმაოდ მკაფიოდაა გამოსახული. ამჟამად მინაზე გადასული გამოსახულებაც სიონის საკათედრო ტაძარშია დასვენებული.***ეს ამბავი კი, აფხაზეთის ომის დროს მოხდა, სოხუმი უკვე თითქმის აღებული იყო, როდესაც მისი დედათა მონასტერი მტრისგან აწიოკებას ელოდა. დედებს, მტრისგან შეურაცხყოფა რომ აერიდებინათ, გადაწყვეტილი ჰქონდათ, როდესაც მონასტრის აოხრება დაიწყებოდა, თავი მოეკლათ. მონაზვნები ღვთისმშობელს მთელი ღამის მანძილზე სთხოვდნენ მფარველობას...აი, თუ რა მოხდა იმ საოცარ ღამეს, წმინდა ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძრის იღუმენია ელისაბედ ზედგინიძემ, წლების წინ უამბო გადაცემა - "პროფილს".მონაზონი ელისაბედ ზედგინიძე: მე მაშინ სამონაზვნე მელანია ვიყავი. სოხუმის დედათა მონასტერში ვმსახურობდი. სოხუმი თითქმის დაკარგვის პირას იყო. გარკვეული პერიოდი შერიგება დამყარდა. ჩვენებს პირობა ჰქონდათ შესრულებული და ჯარი გაყვანილი გვყავდა. თუმცა, ამ შერიგების დროს, მტერმა მოულოდნელად დაბომბვა დაიწყო. სამასი ჯარისკაცით იყო დარჩენილი გენო ადამია, რომელთა შორის 20 წლამდე ბავშვები იყვნენ. დაიწყო საშინელი დაბომბვა. ავედით მონასტრის რეზიდენციის სახურავზე და ვხედავთ, რომ მტერი ბაზართანაა მოსული და ხდება საშინელება, მოხუცებს აუპატიურებდნენ, შეურაცხყოფდნენ, აცვამდნენ კამერებს და ცეცხლს უკიდებდნენ. შიშველ ხალხს საქონელივით ერეკებოდნენ. ზუსტად ათ წუთში იგივე გველოდა.პატრიარქმა იქ რომ გაგვგზავნა ქვეშეცნეულად ვფიქრობდით, რომ სიკვდილი ახლოს იქნებოდა. ასე თუ ისე მზად ვიყავით, რომ ღვთისთვის და სამშობლოსთვის თავი გაგვეწირა. მაგრამ შეურაცხყოფისთვის მზად არ აღმოვჩნდით. ადამიანური კუთხით მზად არ ვიყავით. მიუხედავად იმისა, რომ თვითმკვლელობა მიუტევებელი ცოდვაა, გაგვახსენდა "ბაში აჩუკი", როგორ ხტებოდნენ დედები შუამთის დედათა მონასტრის გალავნიდან, როდესაც მონასტერს აწიოკებდა მტერი. დავფიქრდით და ვთქვით, მოდით, ვილოცოთ და თუ არაფერი გამოვიდა, ჩავკეტოთ ჭიშკარი და სანამ ისინი მას გახსნიან, ჩვენ ასვლას და გადმოხტომას მოვასწრებთო.ვიყავით ოთხნი: დედა თეოდორა, ბოდბის იღუმენია, მონაზონი აღათია, მორჩილი თამარი (ახლა უკვე დედა თამარი, ბოდბის მონასტერში მოღვაწე) და მე. ვინაიდან საქართველო ღვთისმშობლის წილხვედრი ქვეყანაა, მის სახელზე დავიწყეთ ლოცვა. ავიღეთ სხვადასხვა ღვთისმშობლის სალოცავ-სავედრებელი, პარაკლისი, დაუჯდომლები.ღამეა; ჩვენ მორიგეობით ვლოცულობთ. ათ წუთში ერთხელ, ერთ-ერთი ჩვენგანი ადის და ამოწმებს, გარეთ რა ხდება?! ზუსტად იმ ადგილას, რაც ჩვენგან ჩანს მიმდინარეობს საშინელი სამკვდრო-სასიცოცხლო ომი. ღამის თევა ხშირი გვქონდა სოხუმის მონასტერში, მაგრამ ბოროტი ძალის შემოტევა იმდენად დიდი იყო, რომ ხან ერთი დავვარდებოდით ძირს, ხან - მეორე. ოთხივე ერთმანეთს უწყვეტ ლოცვაში ვენაცვლებოდით. თითქოს ყველაფერი ამოვწურეთ და ფსკვნილზე იესოს ლოცვა დავიწყეთ ხმამაღლა, ოთხივემ ერთად...დილის ექვსი საათისკენ კარზე ხმაური დაიწყო. დედებო, არ შეგეშინდეთ, ჩვენ ვართო - ჩვენმა ჯარისკაცებმა შემოგვძახეს (ჩვენი ჯარისკაცები ნუგეშისთვის ხშირად მოდიოდნენ მონასტერში). გავხსენით კარი, შემოდიან მდუმარედ, სათითაოდ, მიდიან ღვთისმშობლის ხატთან, რომელთანაც ჩვენ ვლოცულობდით, იჩოქებენ, პირჯვარს იწერენ და დგებიან გვერდზე. ასე შემოვიდა გენო ადამია თავისი სამასი მეომრით. ულამაზესი 19 წლის კოლხი კოტე დგას და ცრემლად იღვრება. კოტე, რა ხდება-მეთქი, ვეკითხები. დედაო, თქვენ ღვთისმშობლის ამ ხატთან ლოცულობდითო? შენ რა იცი-მეთქი? მთელი ღამე ეს ივერის ღვთისმშობელი იდგა ცაში და ჯვარს გვსახავდა; ვინც იქ ვიბრძოდით ჯარისკაცები, ყველანი ვხედავდით ღვთისმშობლის ამ ხატსო...აი, ასე გადავრჩით დედებიც... ასევე დაგაინტერესებთ:"აქ გალობის უფლებას არ გაძლევენ. თუმცა, დღეს დედა ღვთისმშობელმა ინება და... შესავედრებლადაც დავყოვნდით" - რას გვიყვება ბექა ჩხაიძე ათონის მთიდანროგორ უწინასწარმეტყველა უშვილობა მამა გაბრიელმა მცხეთელ ბიჭს - "ახლა მაინც მაპატიე-მეთქი...""როდესაც ჩემთან ცხოვრებადამსხვრეული ადამიანები მოდიან, მე მათ 93-ე და 36-ე ფსალმუნებს ვუკითხავ..." - ბერი პაისი თანამედროვე ადამიანზე