წმ. ვალენტინის დღე - "14 თებერვლის რომანტიკულ საყვარულთან ასოცირებას ჯეფრი ჩოსერმა დაუდო სათავე"

13:51 02-14-2018
181

 14 თებერვალს, წმინდა ვალენტინის ოფიციალურ საეკლესიო დღესასწაულს, პროტესტანტები, ლუთერანულ და ანგლიკურ ეკლესიებში აღნიშნავენ.

წმინდა ვალენტინის დღე - შეყვარებულების დღე - სიყვარულის დღე,  მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაშია ღინიშნება, თუმცა უმეტესგან, არც საერო და არც საეკლესიო დღესასწაული, არ არის.

როგორც წესი, ამ დღეს, ერთად ატარებენ შეყვარებულები. ისინი ერთმანეთს ულოცავენ და ჩუქნიან ყვავილებს, რომანტიკული შინაარსის ღია ბარათებს - „ვალენტინებს“, სხვადასხვანაირ საჩუქარს. ამ დღეს, ხშირად უხსნიან სიყვარულს, ცოლობას სთხოვენ ან ქორწინდებიან.

ვალენტინობის დღის აღნიშვნა V საუკუნის რომში დაიწყო, როგორც წმინდა ვალენტინის ხსენების დღე და მას, მთელი ქრისტიანული სამყარო აღნიშნავდა.

ახლა 14 თებერვალს, როგორც წმინდა ვალენტინის ოფიციალურ საეკლესიო დღესასწაულს, მხოლოდ პროტესტანტები აღნიშნავენ, ლუთერანულ და ანგლიკურ ეკლესიებში.

შეგახსენებთ, რომ მართლმადიდებელ ეკლესიაში, წმინდანის ხსენების დღე - 19 ივლისია (ძველი სტილით, 6 ივლისი).

1969 წლის, საეკლესიო რეფორმის შემდეგ, კათოლიკური ეკლესია, ამ დღეს, აღარ აღნიშნავს.

14 თებერვლის, რომანტიკულ საყვარულთან ასოცირებას, შუა საუკუნეების მიწურულს, სათავე დაუდო, ინგლისელმა პოეტმა, ფილოსოფოსმა ჯეფრი ჩოსერმა.  

ძველ რომში, 14 თებერვალს აღინიშნებოდა, ლუპერკალია - ქალღმერთ იუნონასა და ღმერთ ფავნისადმი(ლუპერკისადმი) მიძღვნილი, ეროტიკული დღესასწაული.

როგორც ჩანაწერებიდან ვგებულობთ, ამ დღეს, ღმერთებს მსხვერპლად სწირავდნენ, ცხოველებს, რომლებსაც ტყავს აძრობდნენ და მათრახებს აკეთებდნენ. მერე ამ მათრახებით, ახალგაზრდა, შიშველი მამაკაცები, ქალებს, ცემით მიერეკებოდნენ ქალაქის ქუჩებში. ქალებს, იმედი ჰქონდათ, ამ ცემის რიტუალის შემდეგ, უფრო ნაყოფიერი გახდებოდნენ და შვილებს, ადვილად გააჩენდნენ. ეს ძალზე გავრცელებული ტრადიცია იყო, რომში, რომელშიც დიდგვაროვნებიც კი, მონაწილეობდნენ. ამ რიტუალის პოპულარობის მიზეზად, უნდა მივიჩნიოთ ის, რომ 276 წელს ჩვილთა სიკვდილიანობა, მკვდრადშობა და მუცლის მოშლა, ძალიან გახშირდა.

494 წელს რომის პაპმა, გელასიუს I-მა, ლუპერკალიის აღნიშვნა, აკრძალა. ძველი დღესასწაული, ჩაანაცვლეს, წმინდა ვალენტინის დღით. გადმოცემის მიხედვით, ვალენტინი, უბრალო მღვდელი იყო, რომელიც 269 წლის 14 თებერვალს, რომის იმპერატორმა, კლავდიუს II-მ, სიკვდილით დასაჯა, ქრისტიანული წმინდა საიდუმლოებების, აღსრულების გამო.

ლეგენდის თანახმად, მრისხანე კლავდიუსს მტკიცედ სწამდა, რომ მარტოხელა მამაკაცი, რომელსაც არც ოჯახი ჰყავდა და არც საყვარელი ქალი, უკეთ იბრძოდა და ემსახურებოდა სამშობლოს, ვიდრე დაოჯახებული და წვრილშვილიანი. ამიტომ კლავდიუსმა ქორწინება აკრძალა, მაგრამ ვალენტინი, ამ წმინდა ქრისტიანულ საიდუმლო წესს, რომის იმპერატორისგან, მალულად, მაინც აღასრულებდა. მისი ამბავი ქალაქში გავრცელდა.

წმინდა ვალენტინმა, უამრავი წყვილის დაქორწინება მოასწრო, სანამ, ციხეში აღმოჩნდებოდა. სიკვდილით დასჯის მოლოდინში მყოფმა, ზედამხედველის ქალიშვილი - ჯულია გაიცნო და გულში ჩაუვარდა. შეყვარებულმა მღვდელმა, სიკვდილის წინ, ქალიშვილს სასიყვარულო ბარათი მისწერა, რომელიც შემდგომში, ვალენტინობის სიმბოლოდ იქცა.

269 წლის 14 თებერვალს, წმინდა ვალენტინი, სიკვდილით დასაჯეს. მისი წმინდა ნაწილები, სხვადასხვა ქვეყნის, ეკლესია-მონასტრებში დაკრძალეს.

წმინდანი, სიყვარულისა და ოჯახური კეთილდღეობის მფარველად ითვლება.

ავტორი: რუსა ღვანიძე