მთავარი თემა

პროკურატურა სააკაშვილისთვის შიდა პატიმრობას ითხოვს

ეთერ კაკულიას 75 წელი შეუსრულდებოდა - „ისეთი მერცხალი ვიყავი, 50 წელი ექიმთან არ მივსულვარ“ - (არქივი)

13:38 11-30-2017
2488

29 ნოემბერს ეთერ კაკულიას 75 წელი შეუსრულდებოდა. ასაკის დამალვა ქალებმა ქალბატონი ეთერისგან ისწავლეს. ბოლო დროს ხშირად ხუმრობდა, 102 წლის უნდა გავხდეო, მაგრამ... 

გთავაზობთ ინტერვიუდან ნაწყვეტს, რომელიც ქალბატონმა ეთერმა „პრაიმტაიმს“გარდაცვალებამდე რამდენიმე თვით ადრე მისცა.

იმ დღეს ბევრი რამ თავისი ცხოვრებიდან არ ახსოვდა, ნანობდა, რომ არ წერდა დღიურებს. იმასაც ნანობდა, რომ ბევრი შვილი არ გააჩინა…ემადლიერებოდა შვილს, რომლისგანაც ამხელა მზრუნველობას ვერც წარმოიდგენდა. „ახლა გავიცანი ჩემი შვილი, როცა დამჭირდაო“, – ღიმილით დასძინა ჩემთან საუბრისას… გასაგები მიზეზების გამო, სახლიდან არ გადიოდა. მაგრამ ისევ ისეთი პოზიტიური, ხალისიანი და იუმორით სავსე მეჩვენა მაშინ. ერთ კია, როცა ის ადამიანები ახსენდებოდა, ვინც გაჭირვების ჟამს გვერდით დაუდგა, მადლიერების ცრემლებს ვერ იკავებდა.

გთავაზობთ ნაწყვეტს ინტერვიუდან, რომელიც მაშინ ჩავწერეთ.

– ქალბატონო ეთერ, არაფერი არ მახსოვსო, მითხარით და გათხოვება გახსოვთ?
– ისე რა, ბუნდოვნად (იცინის).
– რამდენი წლის გათხოვდით?
– 35-36-ის. გვიან გავთხოვდი, დრო არ მქონდა.
– ოჯახი თუ იყო თანახმა, მოსწონდათ სასიძო?
– არა, იმიტომ რომ ცოლშვილიანი იყო. ძალიან შევუყვარდი და მეც შემიყვარდა. ნამდვილად ძალიან კარგი კაცი იყო. მაგრამ ვერ გავუძელით ერთმანეთს. სულ გასტროლებზე ვიყავი, გადადგა კაცი ჭკუიდან. იმდენად ვუყვარდი, ჩემს სადღეგრძელოს რომ დალევდა, ტიროდა. ბიზნესმენი იყო, კარგი შესაძლებლობების პატრონი. მახსოვს, ერთხელ, კიევში გვქონდა გასტროლი და ჩუმად გადავფრინდით მე და ნუნუ გაბუნია. მერე დავურეკე იქიდან. მეორე დღეს ყვავილებით დამხვდა კიევში. ასეთი ლამაზი დღეებიც იყო. ბევრი დადებითი მახსოვს ცხოვრებიდან… ახლა უფალმა მითხრა, ასეთი სასიამოვნო, მხიარული ცხოვრება რომ გაიარე, ცოტა ხანს დაისვენეო და სნეული გამხადა. ესეც ჩემი ბრალია, ისეთი მერცხალი ვიყავი, 50 წელი ექიმთან არ მივსულვარ. ასე არ შეიძლება.
– ის ფაქტი, რომ თქვენს მეუღლეს მანამდე ჰყავდა ოჯახი, არ გაბრკოლებდათ?
– ცოლშვილიან კაცს არ უნდა გაჰყვე. ისე განვიცდიდი ამას. ვდარდობდი მის ცოლზე, შვილებზე. არ არის სწორი, ასე მოქცევა არ შეიძლება. თან ამ დროს იმდენი თაყვანისმცემელი მყავდა… მაგრამ ამან შემაყვარა თავი.
– რატომ დაშორდით?
– მოქეიფე კაცი იყო, უყვარდა სმა. ძალიან რთული აღმოჩნდა ჩემთვის, ვეღარ გავუძელი. არ მიყვარს ამ თემაზე ლაპარაკი, ისედაც საკმარისზე მეტი ვილაპარაკე.
– მარტო შვილის გაზრდა არ გაგიჭირდათ?
– არა. დამოუკიდებელი ცხოვრება დაწყებული მქონდა უკვე. დამოუკიდებელი ქალი ვარ და მომწონს ასეთი რომ ვარ. მეორედ გათხოვება საერთოდ ვერ წარმომედგინა. მიკვირს ოთხჯერ რომ თხოვდებიან ქალები. ისე ვიყავი ჩემს საქმეში ჩართული, ყოველ წელს ფილარმონიაში კონცერტი მქონდა, სად მეცალა თაყვანისმცემლებისთვის, სიყვარულისთვის. ერთადერთი, რასაც ვნანობ, ის არის რომ ბევრი შვილი არ გავაჩინე. მივესალმები ქალებს, რომლებსაც 5 შვილი ჰყავთ. მეორედ ვერ გავთხოვდებოდი, შეშლილი ვიყავი ჩემს შვილზე, ჩავკიდებდი ხელს და ყველგან დამყავდა.
– დაგიფასათ?
– იცი, როგორ მივლის? გაგიჟდები. გოგო ვერ მოგივლის ასე. გაოგნებული ვარ, როგორ მპატრონობს და მივლის ბიჭი, რომელსაც კოვზით ვაჭმევდი საჭმელს. ახლა გავიცანი ჩემი შვილი, რომ დამჭირდა. ჩემი შვილიშვილი, ჩემი მარიამი ხომ საერთოდ მაგიჟებს. ცეკვავს, ჩემს სიმღერებს მღერის, ყოველდღე მაოცებს.

ნინო მჭედლიშვილი

„პრაიმტაიმი“ (არქივი)

 

ავტორი: ნინო მჭედლიშვილი