დღის თემა

რა უნდა ვიცოდეთ აზიური ფაროსანას შესახებ და როგორ უნდა ვებრძოლოთ მავნებელს? - ყველა ინფორმაცია ერთ პოსტში

დაუჭირე მხარი თბილისის მერობის სასურველ კანდიდატს
კახი კალაძე
ზაალ უდუმაშვილი
ელენე ხოშტარია
არც ერთი

ქართველი გოგონა, რომელმაც ფარიკაობაში მსოფლიო ჩემპიონი დაამარცხა და ევროპის ჩემპიონატი მოიგო (Exclusive)

13:46 06-19-2017
169

ავოტორი: სალომე ჩადუნელი

23 წლის სპორტსმენს თეოდორა კახიანს, რომელიც 12 წელია ფარიკაობითაა დაკავებული, დღეს ყველა იცნობს. მან თბილისში მიმდინარე ევროპის ჩემპიონატზე ფარიკაობაში, ხმლით ასპარეზობაში საუკეთესო შედეგი აჩვენა და ოქროს მედალი მოიპოვა. 

კახიანმა ფინალში მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონი, იტალიელი როზელა გრეგორიო 15:8 დაამარცხა და დღეს ევროპის ჩემპიონის ტიტულს ატარებს.  თეოდორა კახიანი საქართველოსა და მსოფლიოს მრავალგზის ჩემპიონია, მოგებული აქვს სხვადასხვა ტურნირები, თუმცა ევროპის ჩემპიონობა მის კარიერაში ჯერჯერობით ყველაზე წარმატებული მიღწევაა. სამომავლო გეგმები  მსოფლიო ოლიმპიადაზე ღირსეულ ასპარეზობას უკავშირდება. 
თეოდორა კახიანს „პრაიმტაიმი“ ესაუბრა და მისი სპორტული ცხოვრების შესახებ დეტალების გარკვევას შეეცადა. 

თეოდორა კახიანი: 
– 12 წლის წინათ, როდესაც ფარიკაობაზე მივედი, მითხრეს, რომ ჩემს ხასიათს ყველაზე მეტად ხმლით ფარიკაობა მოუხდებოდა. ჩემი მწვრთნელი თავიდან თამაზ კაკულია იყო. ამის შემდეგ გიორგი პაიჭაძე მავარჯიშებდა, რომელმაც ფარიკაობაში ბევრი რამე მასწავლა. ფაქტობრივად, მამობას მიწევდა და ძალიან მედგა გვერდში. 

– რას ნიშნავს, შენს ხასიათს ფარიკაობა მოუხდებოდა, როგორი ხასიათი აქვს ევროპის ჩემპიონს? 
– ხმლით ფარიკაობის დროს ქართული ხასიათი უნდა გქონდეს. ვერ ვიტყოდი, რომ აგრესიაა საჭირო. მიუხედავად იმისა, რომ ფარიკაობა კონტაქტური სპორტია, აგრესია არ გჭირდება. მართალია, ხმლით ვაყენებთ დარტყმებს, მაგრამ ამას აგრესიასთან ვერ გავაიგივებდი. მკაცრი, შემტევი და მებრძოლი ხასიათია საჭირო, მე საკმაოდ მკაცრი და მებრძოლი ვარ.  

– როგორც ვიცი, მსოფლიო ჩემპიონი დაამარცხე, რამდენად იყო დამაბრკოლებელი ფაქტორი მისი ტიტული?
– არ მახსოვს, ბოლო 12 წლის განმავლობაში ბილიკზე ასე მშვიდად და გაწონასწორებულად გამოვსულიყავი. ვიცოდი, რომ სხვა გზა არ მქონდა. ძალიან  ბევრი გულშემატკივარი იყო მოსული, უნდა მომეგო, ვინც არ უნდა ყოფილიყო ჩემი მოწინააღმდეგე. დროც არ მქონდა იმისთვის, რომ გამეანალიზებინა, ვინ იყო, რა ტიტულის მქონე მოფარიკავესთან მიწევდა შეხვედრა. ერთადერთი მისი სტილი ვიცოდი. მისი ფარიკაობა ბევრჯერ მაქვს ნანახი. ვიცოდი, როგორი ფარიკაობა უნდა მეცადა, იმისთვის რომ მომეგო. წაგებაზე არც მიფიქრია. 
– აღნიშნეთ, რომ მისი ფარიკაობის სტილი იცოდით, ანუ სანამ საბრძოლველად გახვალ, შენი მოწინააღმდეგის ბრძოლის სტილი უნდა შეისწავლო? რა უნდა იყოს მოფარიკავის მთავარი კოზირი საბრძოლველად?
– ძალიან მნიშვნელოვანია შეკრება, რომელიც შეჯიბრამდე რუსეთში გავიარეთ. იყო ისეთი ხალხი, ვისთანაც ფარიკაობა მომიწია. როდესაც ვფარიკაობ, ჩემთვის აუცილებელია, ვიცოდე, როგორ უნდა დავსახო  ბრძოლა. მაგალითად, ვიცი, ვინ არის სწრაფი და ვინ ნელი მოფარიკავე. სისწრაფე, ტაქტიკა, ტექნიკა, ყველაფერს გააჩნია. ფარიკაობა ერთ-ერთი ყველაზე რთული სპორტია, იმიტომ რომ დიდი აზროვნება სჭირდება. უნდა იცოდე, რა გააკეთო. ეს არის მიზეზი, რატომ მოდის ფარიკაობაში შედეგი გვიან. გვყავს  მოფარიკავეები, რომლებსაც ჯუნიორებში, კადეტებში აქვთ შედეგები, მაგრამ სენიორებში უნდა იყო ჩამოყალიბებული, შეჯიბრის წინ ნერვიულობა უნდა დაძლიო. უნდა დაფიქრდე, როგორ უნდა ეფარიკავო მოწინააღმდეგეს. მე მაგალითად, ყველა ბრძოლის წინ 10-15 წუთი მქონდა იმისთვის, რომ დავფიქრებულიყავი, როგორ უნდა მეფარიკავა, დამცავი ტაქტიკა უნდა ამერჩია, თუ შემტევი. 
– ანუ, ფიზიკურთან ერთად, ფარიკაობაში ინტელექტიც მუშაობს. თქვენ სხვის სიძლიერეს იკვლევთ ბრძოლამდე. თქვენი სტილი და სიძლიერე რა არის?
– მე თავს კომფორტულად დაცვის ფარიკაობაში ვგრძნობ, იმიტომ რომ უფრო მეტ დარტყმას ვაყენებ და უფრო მეტ ქულას ვიღებ, მაგრამ ვერ ვიტყოდი, რომ ერთი მეორეზე ნაკლებად ან უკეთესად გამომდის. უბრალოდ, არჩევანი რომ მქონდეს, დაცვის ფარიკაობას ავირჩევდი. ისე ვერ იფარიკავებ, თუ ორივეში კარგი მომზადება არ გაქვს. 

– რატომ მაინცდამაინც ფარიკაობა? ეს სპორტი არც ისე პოპულარულია საქართველოში...
–  ფარიკაობა ახლობლების ინიციატივით დავიწყე და ძალიან მომეწონა, იმიტომ რომ სამ თვეში საქართველოს ჩემპიონატზე გამოვედი და პირველი ადგილი ავიღე. შემდეგ სხვა შეჯიბრებები მოვიგე და იმდენად მომეწონა ეს სპორტი, რომ გავაგრძელე. პირველი რამდენიმე წლის განმავლობაში ვითვლიდი, რამდენ ოქროს ვიგებდი, რამდენ – ვერცხლს, მაგრამ ხუთი წლის შემდეგ შევწყვიტე, რადგან ეს ციფრი 50-ს ასცდა და, უბრალოდ, ამის დათვლას აზრი აღარ ჰქონდა. დავფიქრდი იმაზე, რომ სჯობდა, შედეგის გაუმჯობესებაზე მეფიქრა და არა მედლები მეთვალა, იმიტომ რომ დათვლა იმდენად არ მადარდება, როგორც შეჯიბრის მოგება. 
– რამდენად  ითვლება ფარიკაობა საქართველოში წარმატებულ სპორტად?
– შემიძლია, გულწრფელად გითხრათ, რომ საქართველოში არის არაჩვეულებრივი დარბაზი, სადაც არაჩვეულებრივი მწვრთნელები ასწავლიან. უბრალოდ, აუცილებელია, სპორტსმენმა საზღვარგარეთ გაიაროს შეკრება და საკუთარი თავის რეალიზება მოახდინოს. აუცილებელია რეგულარულად შეჯიბრებზე სიარული, სამწუხაროდ, ჩვენ არ გვაქვს იმის ბიუჯეტი, რომ ნებისმიერი ასაკის მოფარიკავეს ჰქონდეს შესაძლებლობა, შეჯიბრებაზე იაროს. 12 წელია  ვფარიკაობ, მქონდა ისეთი შეჯიბრებები, როცა ჩემზე იმედებს ამყარებდნენ, მაგრამ, რომ უნდა მომეგო, ამის იმედი არ იყო, იმიტომ რომ  კარგ მოფარიკავედ ჩამოყალიბება ცოტა რთულია. 12 წელი დამჭირდა იმისთვის, რომ დიდების ევროპა მომეგო. ყველა მეკითხება, რატომ მოხდა ისე, რომ ახლა გვესმის ბევრი წარმატება ფარიკაობაზე და აქამდე არაფერი იყოო. ეს ყველაფერი არ არის მარტო ფიზიკურ ძალასთან დაკავშირებული. ამისთვის დიდი ფიქრია საჭირო. ეს არ არის სპორტი, როცა დღეს 10 კილომეტრს ირბენ და მეორე დღეს ევროპას მოიგებ. უნდა იცოდე მოწინააღმდეგეების შესწავლა,  შენი ფარიკაობის დახვეწა. ადამიანს ნებისყოფა უნდა ჰქონდეს, რომ ამ ხანგრძლივ პროცესს გაუძლოს. ყოფილა შემთხვევები, როცა ნერვები აღარ მყოფნიდა, მით უმეტეს მე უნივერსიტეტი დავამთავრე, ბაკალავრის ხარისხი საკმაოდ კარგად დავიცავი და ეს ყველაფერი იმდენად რთული იყო, რომ მეგონა, ვერ შევძლებდი. 

–  აღნიშნე, რომ უნივერსიტეტი დაამთავრე. რა არის შენი პროფესია?
– მე ის ადამიანი ვარ, ვინც ფიქრობს, რომ სწავლა-განათლება მნიშვნელოვანია. მარტო სპორტი ყველაფერი არ მგონია, ძალიან მიყვარს სპორტის ეს სახეობა და  ყველაფერს გავაკეთებ იმისთვის, რომ ჩემი შედეგი გავაუმჯობესო, მაგრამ მგონია, რომ სწავლა-განათლება აუცილებელია. 4  წლის წინათ ამერიკის უნივერსიტეტში საფარიკაოდ და სასწავლებლად მიმიწვია ჩემმა მწვრთნელმა ვეს გლონმა.  იქ, სადაც ფარიკაობას ასწავლიან  და შეგიძლია, ბაკალავრის ხარისხიც დაიცვა. დავამთავრე პენსილვანიის  უნივერსიტეტი, კომუნიკაციების ფაკულტეტი. ეს ბოლო 4 წელი ჩემი ფარიკაობისთვის და სწავლისთვის იმდენად მნიშვნელოვანი იყო, ეს რომ არ გამევლო, მეეჭვება, ევროპა მომეგო.

–  საკმაოდ გადატვირთული გრაფიკი გაქვს, რამდენად გრჩება თავისუფალი დრო და რას აკეთებ ამ დროს?
– ძალიან მიყვარს იოგა და მთა. არის ხალხი, ვინც ზღვაზე გიჟდება, მაგრამ მე მთის ადამიანი ვარ. 

– რა არის მომავალი  გამოწვევა, რომელიც გინდა, რომ დაძლიო?
– რაც ყველა სპორტსმენის ოცნებაა – ოლიმპიადა. ძალიან მინდა, რომ კარგი შედეგი ვაჩვენო ოლიმპიადაზე და არამარტო მონაწილეობა მივიღო. პირველ რიგში, ლიცენზია უნდა ავიღო და შემდეგ უკვე ოლიმპიადისთვის უნდა დავიწყო მზადება. 
– არის მოფარიკავე, რომელიც ყველაზე ძლიერ კონკურენტად მიგაჩნია და მასთან ბრძოლა გაშინებს?
– ვერ გამოვყოფ ადამიანს, რომელთანაც ფარიკაობა მეშინია. თუ ფარიკაობაში ბრძოლის დაწყების გეშინია, მაშინ კარგი მოფარიკავე ვერ გამოხვალ. მიჭირს ფარიკაობა ჩემს მეგობრებთან. რთულია, ეფარიკავო ადამიანს, რომელიც შენი ახლობელი და მეგობარია. ყველაზე მეტად ვისიც მეშინია, ჩემი მეგობრები არიან, იმიტომ რომ მეშინია, ემოციებმა ბრძოლის ჟინი არ გადაფაროს.